Klik hier om te zoek op de website

archief
Zaterdag 7 februari

Je hoort wel van mensen die iets ernstigs hebben meegemaakt zoals een ongeluk, sterfgeval en zoals in mijn geval een groot probleem met de gezondheid hebben opgelopen na een week of zes amper meer wat van hun omgeving horen en dan in een groot gat vallen. Wij prijzen ons gelukkig met een hele attente vrienden- en kennissenkring die ook nu nog belangstelling toont en meeleeft. De laatste bloemen móesten worden opgeruimd maar Huibert nam een prachtig boeket lelies mee (tussentijds heb ik even gegoogled op de giftigheid van lelies en zodra Huibert thuiskomt moet hij de bloemen aan een buurvrouw zonder huisdieren geven want ze zijn erg giftig en ik neem geen risico: http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=466).

Praten gaat helaas nog niet zoals het hoort. Ik ben snel buiten adem doordat mijn hart nog niet goed genoeg kan werken. Maar wanneer ik me rustig houd, kom ik een eind. Maar deze week is het even extra problematisch want ik heb een fikse verkoudheid opgelopen. Als ik maar weer goed genoeg ben om naar m'n afspraak bij de cardioloog te komen a.s. maandag. Dan hopen we de uitslagen van de onderzoeken te krijgen. Ik wil dolgraag weten welke verbeteringen voor mij mogelijk zijn, of een ICD-kastje m'n hart kan helpen beter te pompen en/of ik van een bepaald medicijn af kan komen dat berucht is om zijn akelige en gevaarlijke bijwerkingen. Ik wil ook vragen of ik weer mag crosstrainen voor mijn conditie en om de artrose tegen te gaan. Want wanneer ik dát kan, kan ik ook weer op de fiets, al dan niet met trapondersteuning, zelfstandig de deur uit. Nu moet Huibert me nog duwen in een rolstoel. Huibert is nu even aan het lounchen bij zijn 'sigarenboer'. Kan hij wat bijkomen van al zijn huishoudelijke beslommeringen. Alle vloeren en zelfs die van gang zijn schitterend schoon. Zou hard boende ik er nooit op.

Foto's!! Ik kreeg vandaag een schattige foto van Saartje die vanaf dag één al iets had met andere diersoorten. Binnen een paar uur op haar nieuwe adres zat ze al bij haar nieuwe baasje op één been samen met een witte papegaai. Ze was ook dik met de hond die helaas onverwacht veel te jong overleed. Maar nu is de nieuwe hond niet meer zo'n mallotige pup en hebben ze een mooie relatie weten op te bouwen. Saartje is een dochter van Nieckje uit haar eerste nest van de Hamburgse Ramon.

Ook kwam vandaag de laatste nieuwsbrief uit die Rudolphine wekelijks (14 x!!) uitbracht over de moederzorg en de ontwikkelingen van haar kittens, waaronder onze Zagato. Hij krijgt zelfs seksuele voorlichting. Da's best handig voor wanneer hij hier later kleine Zagatootje mag gaan maken.

Gisteren zijn beide kleine heertjes verhuisd naar Jan en Inge. Zagato blijft als broertje Zoot nog even twee weken gezelschap houden tot voor de dag dat het nieuwe vriendinnetje van Zoot groot genoeg is om bij hem te komen wonen. Dan wordt Zagato naar ons gebracht. Tegen die tijd zal ik nog meer zijn opgeknapt en kan ik de inburgering met al mijn energie en zorgvuldigheid begeleiden. Ik verheug me zo op deze lekkere stoere knul!

[klik voor een uitvergroting]
Saartje, dochter van Nieckje en tante van Tesca, met haar grote vriend. Op de bank naast het kleedje waarvan het vast de bedoeling was dat ze daarop zouden gaan liggen :-)
[klik voor een uitvergroting]
Nea met (gecastreerde) halfbroer Nardi in de weer. Zoot en Zagato vormen het ge´nteresseerde publiek.
[klik voor een uitvergroting]
Laatste foto van Zoot en Zagato thuis.
Zondag 25 januari

Wat fotootjes van Zagato om het wachten een beetje te verzachten

 

[klik voor een uitvergroting]
    
Dinsdag 20 januari

Op deze gedenkwaardige dag, voor het eerst een president uit een minderheidsgroepering, ook een update over de gang van zaken hier. Het gaat hier helemaal niet slecht. Ik kan heel goed ademhalen en de kaarten, bloemen en cadeautjes blijven binnenkomen. We zijn onder de indruk van het medeleven. Het laatste cadeau zat in een voor kittens hele spannende doos en van hun dolle pret heb ik natuurlijk een paar foto's gemaakt. Afgelopen zondag moest ik verstek laten gaan op de kattententoonstelling in Haarlem maar als compensatie werd onze SuperNieck de beste wildkleur castraat en werd ze voor de derde keer op rij genomineerd voor Best-in-Show. Ter verhoging van de feestvreugde werd ze ook nog eens als veteraanpoes (ze is onlangs zeven jaar geworden) voorgedragen voor Best-in-Show en dat won ze ook nog eens! Die Nieck is een ware opvolger van haar vader Rooster die ook al zo succesvol op shows was. Met een foto gemaakt door de elf jaar oude Iris van Nieckje in Huiberts armen.

[klik voor een uitvergroting]
Nieckje stapt op showgebied in de voetsporen van haar vader Rooster.
Vrijdag 16 januari

Het spreekwoord werkte!! Deze week ging het weer mis maar nu hoefde ik maar een uur of vier, vijf te blijven om het probleem te vinden en op te lossen. Met andere medicijnen mochten we weer naar huis.

Ik heb een verzoek: er zijn meer digitale handtekeningen nodig om ooit van het mens- en dierkwellende knalvuurwerk af te komen. Dit stimuleert helaas ook de rotzakken van onze samenleving om branden te stichten, hulpverleners met vuurwerkt te bestoken en natuurlijk ook expres er dieren mee te kwellen. Oorlog in vredestijd :-( Kijk eens op deze pagina om uit te zoeken wat er zoal mogelijk is deze idiote gewoonte weer tot een feestelijk jaarafsluiting om te buigen : http://www.mindervuurwerk.nl/Waar_kan_ik_tekenen

[klik voor een uitvergroting]
Helemaal rechts zit Zagato, ons a.s. huisgenootje. Meer over hem is te vinden in het nesttopic van Nea op deze site.
Zondag 11 januari/12 januari 2009

Laten we maar hopen dat het spreekwoord 'Driemaal is scheepsrecht' voor ons opgaat want ik ben vrijdag weer opgenomen in het ziekenhuis en het is erg moeilijk om de moed erin te houden. De ontsteking/infectie speelde weer op. Nu maar hopen dat de kuur deze keer de ziekteverwekker wel goed weghaalt. Ik ben zo bang dat die voortwoekerende ontsteking m'n hart nog meer funktieverlies oplevert en zoveel kan ik niet meer missen. Geluk bij een ongeluk is dat de antibiotica niet meer via infusen gegeven kan worden en oraal geslikt moet worden - mooi geen geknoei meer met naaldjes plaatsen die toch verkeerd zitten en dus niet gebruikt kunnen worden én een kuur thuis afmaken is nu ook een echte mogelijkheid.

Ik denk dat de zuster door had dat ik er helemaal doorheen zat - dat ik geen normaal lekker kopje thee kon krijgen, alleen maar het gekleurde water uit de grote thermoskan hielp ook niet - en zo kwam ze met het aanbod of ik even op het internet wilde. Erg lief! Ik ga me zo wassen en in de make-up zetten, dan lijkt het weer wat.

Groetjes vanuit het Spaarneziekenhuis,

Suzan

12/1 De cardioloog vroeg vanmorgen hoe ik me voelde en ik kon naar eer en waarheid antwoorden dat ik me duizend keer beter voelde dan gisteren, dankzij de andere hartmedicatie. Toen ik gisteren bovenstaand stukje schreef, bleek m'n hart heftig te boezemfibrileren en dat is grotendeels verholpen door andere pillen. De koorts is ook weg en omdat de antibiotica nu niet meer via het infuus gaat, was het vanmiddag inpakken en wegwezen. E.e.a. liep behoorlijk uit maar we mochten nog even lekker mee-eten van de boerenkool zodat we niet doodmoe thuis nog eens een keer moesten gaan koken. Ik moet trouwens even kwijt dat de zorg wederom perfect was.

Bij thuiskomst was dit een van mijn cadeautjes: een foto van Tamaran, een zoon van Maverick en Nieckje. Zijn vrouwtje wil graag meewerken aan de instandhouding van de zilver Somali en hij is dus nog niet gecastreerd: hij samen met Shabanou...
Donderdag 8 januari

Dat je zo attent was geweest even de nieuwsrubriek te updaten werd me telefonisch medegedeeld. Dank je wel Rudolphine!! Ik ben nu al een week thuis maar ik was er deze week zelf nog niet toe in staat om de site echt bij te werken met als ongewild gevolg dat de kring bezorgde mensen om ons heen helemaal de vreselijkste dingen in hun hoofd ging halen. Het gaat hier best goed, maar wel naar omstandigheden. De dieren gaan prima al heeft Shabanou last van haar keeltje. Bij de kittens signaleerde ik vandaag een 'gevalletje fokkerstrots' bij Huibert: het vijftal is vandaag zes weken oud en ze zijn meer dan goed op gewicht en ontzettend aangenaam in de omgang. We hadden eerder vandaag hun gewichten al genoteerd maar nadat ze weer een keer een lekkere vlees/vismaaltijd van Huibert hadden gekregen, zag ik dat Huibert een paar weer op de weegschaal zette. Huibert is ook terecht trots. De katertjes verschillen onderling vijf gram en wegen ca. 860 gram en de poesjes ontlopen elkaar ook amper iets en wegen ca. 790 gram.

Helaas nog geen foto's maar ze zijn er wel - op de display van mijn camera zag ik prachtige voorbijkomen w.o. ook een lieve van het sorrelzilveren poesje dat het maatje van Rudolphine's Zagato gaat worden. Het is nog niet zeker maar de kans is groot dat we haar Anches gaan noemen. Ter nagedachtenis aan de prachtige Anches Shirezah die 25 jaar geleden als eerste Somalipoesje op 17 november 1983 in onze cattery werd geboren.

Een paar uur later: het was even puzzelen maar het is me gelukt - de foto's zitten in een hanteerbare grootte in m'n pc en een selectie ervan is hier en in het nesttopic inmiddels geplaatst.

 

 

[klik voor een uitvergroting]
Stoeiende Tresca met haar vijftal. Het is echt stoeien, knauwen en incasseren, dus leren voor de kittens wat de klok slaat. Vandaag zes weken oud!
[klik voor een uitvergroting]
Eerder deze week in het Kruidvatstoeltje met hulpmoeder Pici.
Woensdag 7 januari

Dat krijg je ervan als je andere mensen de sleutel tot je website geeft, dan gaan ze er opeens allemaal dingen op zetten! Ik vond het de hoogste tijd worden om de nieuwsrubriek eens wat bij te werken en dus hierbij twee fotootjes van de toekomstige huisgenoot, knuffel- en showkater in huize Meijer, Zagato. Hij is de grootste van Nea's viertal en klokte vandaag in op 1263 gram. Dat knuffelen kan hij nu in ieder geval al erg goed: zodra je hem oppakt, begint hij te spinnen, net als zijn broertjes overigens. Het zijn gewoon allemaal enorme vrijkonten. Daar gaan ze in Haarlem vast nog veel plezier aan beleven!

 

[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Zaterdag 27 december

Jippie!! Ik heb even internetverbinding via de laptop van de zuster die me in het Spaarne Ziekenhuis verzorgt! Kan ik eventjes op m'n eigen site zien hoe m'n site door Rudolphine wordt bijgehouden en even wat van me laten horen. Al drie weken lappenmand met niet zulke gunstige vooruitzichten (blijvend hartfalen en een ontstoken hartzakje wat maar niet wil meewerken) maar vrienden van ons zeiden vanavond dat ik er beter uit zie dan midden november toen ze me voor het laatst hadden gezien. Dit houdt dus ook in dat ik er gewoon niet ziek uit zie en dat is wel zo prettig. Ik hou het kort want deze laptop is niet bedoeld voor wat ik nu doe. Heel veel liefs van Suzan die erg haar best doet om gezonder te worden en dan heel graag naar huis wil.

Zondag 21 december 2008,

Susan is helaas weer opgenomen in het Ziekenhuis. Ze laat weten dat het niet zo ernstig is als de vorige keer en heeft er een goed gevoel over. Wordt vervolgd.

 

<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  [67]  68  69  70  71  volgende pagina >>