Klik hier om te zoek op de website

archief
Dat ganzen goede wakers zijn, was duidelijk hoorbaar. Deze gans is een Chinese knobbelgans van… 34 jaar! Bashiir keek zijn ogen uit. Zijn ervaringswereld is dus deze week aardig uitgebreid. De testen voor morgen zijn akelig. Er moet bloed worden afgenomen. Soms lukt het al voordat de kat in de gaten heeft dat iemand iets doet en soms is het gewoon concreet akelig. En dan hebben we er nog een paar voor hem in het verschiet. Hij doet alles om de indruk te wekken dat hij een toegewijde dekkater is. Lang voor dat Lexie krols werd, toonde hij al veel belangstelling en nu, nu het voor Lexie eigenlijk niet meer zo hoeft, geeft hij nog niet op. Hij wordt vast net zo'n lieve zorgzame vader als zijn eigen vader. Nu Lexie door haar hormonen lekker relaxt is, op vanmorgen na dus toen ze schrok van de reparateur van de wasmachine, gaat het heel goed tussen haar en wildkleur poezen. De enige stoorzender in huis, goedbedoeld dat wel, is ons politieagentje Polly die vindt dat ze alarm met slaan wanneer ze Lexies paringskreten tijdens een dekking hoort. Tegen de tijd dat het klaar is, zal ze hopelijk snappen dat dit iets positiefs is.

Minder goed nieuws over Eesz, de grote witte dame. Zestien jaar inmiddels maar het wordt steeds moeilijker. Het overeind komen, het lopen en vandaag had ze ook meer last dan anders van haar incontinentie. Stinken!! Morgen met de dierenarts bespreken wat we meer kunnen doen anders dan haar Incurinpilletjes geven. Haar laten inslapen alleen voor zoiets, een dier dat nog zo bij de tijd en opgewekt is, kan niet. Boven heb ik nog incontinentiebroekjes liggen. Dus als het weer mis gaat dan gaat ze binnenshuis in de luiers. Dit heeft ze een paar jaar geleden ook moeten dragen nadat een jonge Labrador met hoge snelheid in haar flank was gevlogen en o.a. haar blaas had beschadigd. Door haar hoge leeftijd krijgt ze de vreemdste kwaaltjes, van bobbels tot gaten in haar huid en een raar soort blaar op haar linkervoorpoot. De dierenarts zoog er vaak wat vocht uit maar het bleef maar groeien. Ze heeft/had inmiddels er geen last van tot ik een keer in de keuken een stap achteruit zette en een waar bloedbad veroorzaakte. Ik heb blijkbaar veterinaire talenten want het is zodanig genezen dat het bijna niet meer zichtbaar is.

[klik voor een uitvergroting]
De 34 jaar oude gans bij de dierenarts.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir wordt bemoedigd door de a.s. betovergrootvader van zijn nestje, Maverick.
Zaterdag 25 april 2015

Er gebeuren de gekste dingen met mijn pc. Ik kan foto's niet meer in de goede positie draaien en bij het willen plaatsen van foto A, krijg ik foto B. Nog een keer proberen! Wat wel al goed gaat, is de reactie van Eesz op de injectie met cortisonen. Zo slecht als het gisteren ging... we waren echt bang dat we haar op zeer korte termijn moesten gaan laten inslapen. Met mij gaat het ook niet slecht. Mijn enkel mag ik al weer belasten en is amper meer pijnlijk te noemen. Dit geldt alleen niet voor mijn rug. Alle hulp om Eesz al dan niet vanuit de rolstoel of op één been staand op de poot te krijgen, waren niet zonder gevolgen.

We hebben de laatste weken geen krolse poes in huis maar een krolse kater. Bashiir. Ik vind dat hij hele schattige koertjes produceert maar Lexie vindt hem niet zo schattig. Hij viel haar behoorlijk lastig. Wel lief bedoeld maar wel hinderlijk voor haar. Hij lijkt nu een beetje te gaan snappen hoe het zit en is weer wat rustiger. Maar zonder toezicht laat ik ze niet teveel bij elkaar. Als Lexie krols wordt, is het niet de bedoeling dat hij het nestje maakt. Die eer valt Morrison te beurt. Bashiirs tijd komt later (hopen we).

Lexies grootmoeder Shabanou lag heerlijk in het zonnetje op de vensterbank te soezen toen we thuiskwamen.

[klik voor een uitvergroting]
Shabanou en takken van ons schattige boompje in volle bloei.
[klik voor een uitvergroting]
Donna voelt zich al aardig thuis bij Jim en Nina en haar kattenvriendje, het wildkleurkatertje Nobilis.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir heeft zijn balans inmiddels weer een beetje teruggevonden. Hij viel de niet krolse Lexie wel erg veel lastig.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie in veiligheid tussen haar overgrootvader Maverick en vader Jack. Bashiir lag braaf te zijn op de grond.
Zondag 19 april

De mogelijkheid dat Lexie eerdaags een nestje mag gaan krijgen, neemt steeds vastere vormen aan. Het gaat steeds beter met haar en de wildkleur poezen. Ze is nog niet krols maar omdat al het testwerk al klaar is, mag zij dan direct bij Morrison gaan logeren. Wel oppassen dat Bashiir ons niet een slag op voor is - hij heeft al veel interesse voor het Abraham-mosterd-gebeuren. Hij mag de volgende keer! Ik ga eerdaags het nesttopic herschrijven. We horen niets dan goede berichten over Donna en haar nieuwe leven bij Nina en Jim met haar nieuwe Somalivriendje. Dat zij haar moeder enorm miste, was duidelijk merkbaar maar gelukkig hebben haar nieuwe mensen veel geduld met haar en de zorg die ze voor het kleine wildkleur katertje op zich heeft genomen, maakt het wennen aan haar nieuwe leven ook makkelijker. Het blijft zielig om zulke aanhankelijke dieren uit elkaar te halen maar voor hun beider toekomst is dit beter. Maar wat missen wij die lieve meid!

Ander groot nieuws: onze fantastische lieve en mooie Kuvasdame Eesz(bonto) is de 15e 16 jaar geworden. We voelen ons enorm bevoorrecht dat ons meisje zo lang bij ons mag blijven. Dankzij de rauwe voeding, de uitstekende veterinaire zorg (alleen al die tumor ter grootte van een voetbal een paar jaar geleden) van de mensen van Dierenkliniek Bloemendaal, en last but not least, het nog zo'n onbedorven ras als de Kuvasz. Veterinaire zorg kan je tegenwoordig ook wel een beetje aan mij overlaten ;-) Ik ben inmiddels een volleerd verpleegster die zelfs Sijntje dagelijks een vochtinfuus kan geven en ik heb Eesz ook van de zwelling op haar voorpoot afgeholpen. Wel á la 'zachte heelmeesters maken stinkende wonden'. Ik hoefde er alleen maar voor achteruit te stappen, boven op haar voet met een waar bloedbad tot gevolg. Ik had verwacht dat de soort blaar wel weer zou vollopen, eerder zoog de dierenarts hem wel uit maar hij bleef maar groter worden, maar nu, weken later, zit er nog steeds alleen maar een leeg zakje. Verderop op deze pagina zal ik een foto van de zwelling plaatsen. Het nieuws van Eesz' verjaardag was ook volop in het nieuws op Facebook. Uiteraard op de mijne met allemaal lieve reacties maar ook op die van de Kuvasz Vereniging. Daar waren ook lieve reacties, zelfs van de Hongaarse fokker van Polly én het werd ook nog gedeeld. We zijn zo trots op onze heerlijke Eesz. Wat zijn we bevoorrecht.

Allemaal nieuwe dingen voor huis en tuin: in huis een nieuwe grotere breedbeeld tv omdat we dachten dat er door een schoonmaakactie vocht in de vorige was gekomen. Alleen later bleek dat het een aansluitingsprobleem was omdat de andere opeens ook datzelfde rode beeld kreeg. We hebben hem door de leverancier laten afvoeren - nu maar hopen dat ze hem controleren en dan is er nog iemand blij mee. Wij zijn ondanks de niet aanwezige noodzaak toch heel blij met de nieuwe. Wellicht dat de natuurdocumentaires nu nog interessanter voor de katten worden. Door het formaat is het veel prettiger kijken.

[klik voor een uitvergroting]
Bashiir is al een hele kerel!
[klik voor een uitvergroting]
De jarige Eesz. Zestien jaar voor een hond van haar formaat is niet niets. Ik weet zelf maar van één Kuvaszdame die deze leeftijd ook heeft behaald.
[klik voor een uitvergroting]
Hier behelpt Bashiir zich nog met de oude tv.
Wat ook een blijmaker is, zijn de tuindoeken die deze week zijn gearriveerd. Zoiets stimuleert natuurlijk om de rest van de tuin ook op te fleuren en net toen ik zeer tevreden met een enig potje met leuk plantje door de tuin liep en naar het plantje keek in plaats van naar het afstapje, ging ik onderuit met een gipsen voet tot gevolg. Geen echte botbreuk en de vooruitzichten zijn goed, mits ik hem maar niet belast. Maar dat is lastig in ons huishouden. Voordeel is wel dat ik meer zituren maak, tijd voor mijn website heb en de katten meer schooturen kunnen maken. En misschien lukt het nu eens om het blog over mijn groepsvakantie onlangs af te maken. Het feit dat ook het stadje Brühl werd aangedaan, haalde me over de streep. Brühl is namelijk de achternaam van mijn moeders moeder. Zo leuk dat ik daar nu ook ben geweest.
[klik voor een uitvergroting]
Echt voorjaar. Bloesem in de voortuin.
[klik voor een uitvergroting]
Polly na haar knipbeurt. Ze is alleen nog niet helemaal klaar.
[klik voor een uitvergroting]
De tuindoeken in de achtertuin. Ze hangen nog niet. Klusje voor volgende week.
[klik voor een uitvergroting]
Op deze foto is de zwelling op haar voorpoot goed te zien. Dat klavertje vier had ze van de trimster, Elly Buis van trimsalon FluffyDog uit Leimuiden, gekregen.
[klik voor een uitvergroting]
We hebben toch wel zulke handige en slimme koolmeesjes hier. Kattenbont is ideaal voor hun nestjes en van de week zag ik een slimmerd die eerst op een veilig takje een voorraadje aanlegde en de buit pas daarna naar het nest bracht.
[klik voor een uitvergroting]
En ik ben ook nog op vakantie geweest. Naar de Eifel. Met een luxe toeringcar met Hartpatiënten Nederland. Fred en ik zaten heerlijk voorin - nooit geweten dat busreizen zo aangenaam kon zijn.
Zaterdag 11 april 2015

Zo zorgelijk ik de situatie rond Lexie en de drie wildkleur poezen vorige week ervoer, zoveel beter gaat het nu. De bruine dames verliezen steeds meer hun angst voor Lexie en daardoor doet Lexie dit ook. De oorzaak is een vorm van angst die ze met hun gedrag naar elkaar toe versterkten. Deze week hebben we al zoveel vorderingen gemaakt dat ik zelfs vanmiddag vergeten was twee groepen te maken toen we voor een paar uurtjes weggingen. Voor de nacht doe ik dit nog wel en met zonnig weer ook. De drie bruintjes gaan dan af en toe ook naar boven en genieten er enorm van. Lekker van het zonnetje genieten op het dakterras. Ik geniet met ze mee maar ze hoeven 's nachts niet allemaal op mijn benen te liggen. Bashiir kruipt meestal tegen mijn buik aan. Dat ligt heel fijn maar ook hier weer een maar - het begint warm te worden. Dunner dekbedje in gebruik gaan nemen! Katten van het bed af is geen optie.

Zo goed als het met de meiden gaat, zo slecht gaat het met de eetlust van alle katten behalve Jack en Bashiir. Ze eten wel wat dus ik hoef me geen zorgen te maken - katten mogen nooit vasten want daar krijgen ze heel snel een mogelijk fatale leververvetting van - maar leuk is anders. En Jack ontfermt zich volgaarne over alles dat blijft staan. Sijntjes eetlust was deze week ook slecht (ze is al een tijd van de de antibiotica en cortisonen af dus die daardoor opgewekte en zeer welkome eetlust is nu uitgewerkt). Een mogelijke oorzaak zou in de aangeboden hoeveelheid kunnen liggen. Donna woont al twee weken bij Nina en Jimmie en zij is een goede eetster. Ze krijgen sinds gisteren kleinere porties in de hoop dat ze weer 'graag' gaan worden op dit gebied. Een lichte worminfectie maakt katten vaak ook misselijk waardoor de eetlust wisselend wordt dus vanmorgen heb ik alle katten ontwormd. De Milbemax voor de honden was op maar over hun eetlust heb ik absoluut geen klachten. Alles wat ik ze voorzet, van vlees, oud brood en restjes van de katten, gaat allemaal heel graag op.

Ik hoop zo dat de relatie tussen Lexie en de bruine dames zo goed blijft gaan als het nu al is want dan is het verantwoord om het zo gewenste nestje te gaan fokken...

[klik voor een uitvergroting]
Lieve Lexie! De omgang met de bruintjes gaat wel goed maar het gemis van haar dochter is wel hard aangekomen. Heel verdrietig. Gelukkig trekt ze veel met de katers op maar Bashiir zit nu meer in de versierrol dan in de kittenrol.
[klik voor een uitvergroting]
Tresca had het favoriete hoge plankje en voelde zich niet genoodzaakt om zich te melden voor haar ontwormingspilletje. Maar uiteindelijk liet ze zich verleiden om af te dalen nadat ik een overheerlijk hapje van Sijntje op de kast had gezet.
[klik voor een uitvergroting]
Vandaag, na verhoging van haar medicatie, heeft ze toch weer enigszins voldoende gegeten.
[klik voor een uitvergroting]
Nog maar vier dagen en dan kan onze SuperEesz haar zestiende verjaardag vieren. We zijn zo trots op haar! Een selfie van ons in de auto. Ik had een selfiestick mee op vakantie maar ik zag het uiteindelijk niet zitten om hem te gebruiken.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir hielp mee met het opruimen van de boodschappen. Bleken de lege tassen opeens toch zwaar te zijn.
4 april 2015

Weer een jarige en nog veel meer. Ik ben deze week voor het eerst alleen op vakantie geweest. Daar maak ik een apart verslagje over op een blog maar natuurlijk alvast alwel één foto hieronder. Vanwege de zorg voor Eesz en Sijntje en het seizoen -met dit weer gingen we nu maar even niet in een huisje in de bossen want dan hadden ze gewoon meegekund. Nu nam Huibert dus de zorg over en hij heeft het prima gedaan. Hij heeft alle pillen er bij Sijntje in gekregen en het knapste was wel dat het hem ook iedere dag gelukt is om Sijntje haar vochtinfusen te geven. De zaterdag ervoor hebben we Donna naar haar nieuwe mensen gebracht. Ze heeft daar een kittenvriendje waar ze erg lief voor is en gezien alle berichten, gezellige knuffelfoto's en zelfs een videootje wijst alles erop dat Donna en Nobilis met hun mensen Jim en Nina erg gelukkig zullen zijn.

Helaas hebben we hier een tegenvaller in de omgang van Lexie met de bruintjes. Eerder kon zij zonder haar dochter meestal wel in de groep maar nu nog niet. Ze maakte ook een onrustige indruk. Ze is erg zoekerig naar haar dochter, ruikt voor Bashiir erg aantrekkelijk omdat de krolsheid eraan zit te komen dus voorlopig hebben we nog niet de zo gewenste harmonie en vrijheid in huis en tuin voor onze katten. Ik hoop toch zo dat dit eerdaags wel gaat lukken want Lexie is ons enige fokpoesje nog en zonder haar is het het einde van cattery Silfescian. En ik zag nog zo graag de kittens van haar en Morrison en later nog een keer een nestje van Bashiir. Dan zou ik met een tevreden gevoel kunnen zeggen dat het ruim dertigjarige bestaan van onze cattery heeft geleid tot wat wij voor ogen hadden. Dus wie dit leest, helpt maar duimen voor de harmonie en het geluk voor onze katjes.

Dit gedoe gaat aan onze honden voorbij. Eesz is niet achteruit gegaan en is nog een hele blije hond dus onze nieuwe mijlpaar, de vorige was dus mijn vakantie, is haar verjaardag over elf dagen. De heerlijke Polly is vandaag de jarige jop. Vijf jaar al weer ons heerlijke hondje. Ik hoop zo dat ze nog heel erg lang gezond mag blijven. Huibert gaat bijna dagelijks met haar naar een losloopgebied en laatst ben ik met haar, aan de fiets, heen en weer Bloemendaal gedaan. Langzaam fietsend en even een stop bij onze dierenarts. Polly had er niets van! De behendigheidstrainingen tijdens de wintermaanden in de manege zijn klaar en maandagavond is ze voor het eerst weer op het veld geweest. Zij heeft er samen met Huibert zoveel plezier in. Ik sta ingeschreven met haar voor een cursus Treibbal, een soort schapendrijven maar dan met hele grote ballen. Ik ben toch zo voor diervriendelijke zaken! Al dat gedoe met schapen verplaatsen lijkt me helemaal niet leuk voor deze dieren.

[klik voor een uitvergroting]
Polly. Ons verrukkelijke hondje is nu al weer vijf jaar oud.
[klik voor een uitvergroting]
Gewoon af en toe even uitrusten en dan kan Eesz weer een aardig stuk lopen.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje eet het beste wanneer we haar eten in een voorverwarmd kommetje onder haar neusje zetten.
Heerlijk biertje en onverwacht (de voorspellingen waren dramatisch slecht en de stormen en onweersbuien indrukwekkend maar net wanneer wij hoog en droog zaten) heel lekker weer. Samen met reisgenoot Fred.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  [9]  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>