Klik hier om te zoek op de website

archief
Donderdag 26 februari

Zo dadelijk al het eten voor de katten opruimen want Donna moet straks nuchter blijven. Ze ligt nu naast me dus ik hoef mijn luie stoel nu niet uit. Dat nuchter blijven, is omdat we besloten hebben niet met haar een nestje te gaan fokken. Het gaat nog steeds niet goed genoeg met haar in de groep en haar hormonen kunnen door de zwangerschap en zoogperiode zodanig veranderen dat we dit nestje niet volgens onze normen van dierenwelzijn, niet opsluiten bijv., en socialisering kunnen laten opgroeien. Heel jammer allemaal. Uiteindelijk is dit allemaal nog het gevolg van de onnadenkendheid van de dakdekker bij de Rozenkruisers die door het naar beneden laten vallen van een zware rol oude dakbedekking een gigantisch harde knal veroorzaakte. Onze katten draaien amper met hun oortjes bij zware vuurwerkbommen om aan te geven in wat voor orde deze knal was. Ik zat sowieso in een emotionele achtbaan vandaag: het lukte Eeszje niet om overeind te komen en wanneer zij echt niet meer kan lopen, moeten we afscheid van haar gaan nemen. Eerder schreef ik al dat zij vaak in een puppyzit belandt wanneer haar achterpoten wegglijden. We moeten haar nu ook als een pup behandelen - vaak even een klein wandelingetje maken. Ondanks alle toestanden is ze nog zo blij en wil ze zelfs nog spelen met passerende reuen. Sijntje eet ook amper maar geeft ook niet de indruk dat ze zich rot voelt maar zo kan ze niet lang doorgaan. Ik heb al tien verschillende hapjes voor haar klaargemaakt. Zucht. Ik heb ook problemen met mijn mobieltje, een Samsung Galaxy 5. Het data- en batterijverbruik steeg een paar dagen geleden extreem. Het uitzetten en weggooien van bepaalde apps bleek niet de oplossing. Bij mijn provider weten ze het nu niet, bij de Galaxyclub gelukkig wel: de laatste update heeft alle ellende veroorzaakt. Ik verbruikte per dag minstens 25% van mijn bundel. Mijn abonnement kan wel tegen een stootje maar met een ander abonnement kan het een dure grap worden. De update maakt bijv. de wifiverbinding thuis instabiel en daardoor zit je ongemerkt op de 4 G. Het uitzetten van de slimme netwerkwissel helpt. Hopelijk kan ik per 1 maart aan mijn nieuwe bundel beginnen en kan ik dan weer mobiel internetten. Herstel: door het nemen van een andere browser kan ik wel weer internetten en over een paar dagen krijg ik inderdaad de normale snelheid weer. Filmpjes uploaden lukt nu echt niet.

[klik voor een uitvergroting]
Ons zorgenkindje Eesz maar haar optimisme is ontroerend. Na vallen gewoon weer opstaan.
[klik voor een uitvergroting]
Ons andere zorgenkindje Sijntje met haar grote rode vriend van vroeger.
Zondag 22 februari 2015

Ondanks alle hoopvolle vorderingen kunnen we niet anders concluderen dat Donna niet voldoende goed in onze kattenfamilie functioneert en daarom vinden wij het niet verantwoord dat zij hier bij ons een nestje mag gaan krijgen. Natuurlijk zouden we haar haar nestje in een kamertje apart kunnen laten grootbrengen maar dit is tegen onze principes. Wij stáán erop dat onze dieren leven als huisdieren dus zoveel mogelijk gewoon vrij in huis en (afgesloten) tuin en dakterras. We zouden het kunnen proberen om haar te herplaatsen waardoor zij bij anderen een nestje mag krijgen waardoor zij haar genen toch aan het zo kleine Somalibestand kan doorgeven maar Donna is een schat van een dier, zo aanhankelijk en zo in en in lief dat we haar heel graag zelf zouden willen houden. Daarom hebben we besloten dat wij gaan proberen dat zij als castraatje misschien wel goed in de groep kan functioneren. Doodzonde ook van de genen van haar mooie lieve vader BenBen maar een gelukkig kattenleven weegt zwaarder. Morgen ga ik met de dierenarts bellen. Hiernaast de foto van Donna en Orchid die zo hoopgevend was.

Onze oudjes Eesz en Sijntje blijven ons verbazen en doen het nog uitstekend. Eesz, de grote witte hond, is aan een sopje toe maar de geiser bij de trimsalon werkt niet voldoende goed en omdat Eesz wel extra warm gehouden worden, moet haar wasbeurt nog even worden uitgesteld. We zijn ondertussen toch al weer bijna twee maanden verder. Dat hadden we bij de jaarwisseling niet durven hopen. Maar ze blijft lekker stabiel en goed gehumeurd. Laatst wilde ze zelfs nog op het strandje van de Veerplas met een reutje spelen. Oké, ze viel om maar daar zat ze echt niet mee. Tijdens langere wandelingen gaat ze af en toe even zitten maar dat is totaal geen probleem. We wachten dan even en even later komt ze weer verrassend vief overeind en wandelt weer verder. Nog maar zeven weken en dan zou onze trots 16 jaar kunnen worden. Ik heb helaas geen recente foto van haar.

Sijntje wordt op haar oude dag steeds ondernemender. Ze heeft blijkbaar een zodanige uitstraling dat ze het met iedereen goed kan vinden. Toen we vanmiddag thuiskwamen lag ze samen met Jack in een mandje. Lekker warm! (Ik had dit moeten afkloppen want even later begon ze enorm te persen in de kattenbak en bleek dat ze weer blaasproblemen had, Gelukkig reageerde ze goed op de pijnstiller Metacam en ligt ze nu weer lekker in haar mandje te slapen.)

[klik voor een uitvergroting]
Het probleem is de omgang tussen Donna en de wildkleur Somalipoezen.
[klik voor een uitvergroting]
Donna en Sijntje.
[klik voor een uitvergroting]
Donna, een paar maanden geleden.
[klik voor een uitvergroting]
Donna en Bashiir. Ze passen eigenlijk niet meer samen in dat mandje.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje heeft een hekel aan flitslicht dus alleen Orchid was zo aardig om even naar mij te kijken.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje lekker warm bij Jack.
[klik voor een uitvergroting]
Maverick laat zien dat hij als Deense knaap een echte Hollander is geworden.
[klik voor een uitvergroting]
Huibert was van de week met een schuurmachine bezig. Wat een lawaai! Huibert moest echt gehoorbescherming dragen en Jack bijv. wilde niet in de keuken zijn. Heel verstandig maar kleindochter Donna liet zich niet van de wijs brengen.
[klik voor een uitvergroting]
Maverick blijft in de rol van de grote broer van Bashiir. Dat maakt kleine rode katertjes wel heel erg gelukkig.
Zaterdag 7 februari

Lexie reageerde perfect op de injectie die ze maandag van de dierenarts kreeg. Eigenlijk was er de volgende dag al niet meer te zien dat er een probleem was geweest. Omdat die injectie er eentje met cortisonen was, moet die wel afgerond worden met pillenkuurtje. Drie dagen eentje, dan een week halfjes en dan halfjes om de dag. Donna bleek ook een wat roziger huid op haar voorhoofd en warme roze oortjes te hebben. Vast hetzelfde als dat van haar moeder maar zij had er helemaal geen last van. Vrijdag hebben we haar ook maar door de dierenarts laten nakijken. Zij heeft ook eenzelfde injectie gekregen met zo'n aansluitende pillenkuur. Keken we ze eerder krols, nu mogen ze van ons er alle tijd voor nemen. Eerst moeten die kuren klaar zijn. We hebben alleen geen idee wat de oorzaak zou kunnen zijn. Het kan niet iets in het eten zijn. Ik ben geneigd om brokjes overal de schuld van te geven maar Donna lust geen brokjes. Er is niet geklust, geen nieuwe plant. Hormoontjes. Dat zou kunnen. Interessant is dat ik onlangs een soortgelijk verhaal heb gehoord. Bij die poes was alle ellende begonnen na de routinetesten om een nestje te mogen gaan krijgen. Hier is het ook na die testen begonnen. Maar logisch is wat anders. Van een bloedafname kan er geen vreemde stof ín het lichaam komen De tijd zal het leren. De anderen hebben nergens last van maar die poezen (en katers m.u.v. Bashiir) zijn allemaal gecastreerd en hebben dus een andere hormonale huishouding.

[klik voor een uitvergroting]
Lexie en Donna, deze week bij mij op schoot. Op de vensterbank zit hun (over-) grootmoeder Shabanou.
Geen idee wat er mis is. Heel eng - het lukt me niet om een topic van bijv. Sijntje bij te werken... Eerst maar een herstart doen. Beproefd middel bij computerproblemen. (Herstel, ik heb het euvel ontdekt. Sijntjes topic is weer bijgewerkt).
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje is voor onze andere katten een hele intrigerende aanwezigheid. Dat malle staartje alleen al en dat rare loopje.
[klik voor een uitvergroting]
Dit zien we zo graag. Donna samen met Orchid. Maar we zijn er nog niet. Donna blijft toch vaak vervelend doen tegen de bruintjes.
[klik voor een uitvergroting]
Het vensterbankleven hier. Arme katten die vroeger zonder cv hebben moet leven ;-)
Maandag 2 februari

Hadden we toch een zieke kat in huis! Wat een schrik. Natuurlijk hebben we wel eens de dierenarts nodig anders dan voor vaccinaties en de zorg voor de oudjes maar echt ziek maken we zelden mee. Onze Lieve Lexie was heel erg zielig. Ze was zelfs angstig maar ik had echt geen idee wat zij had. Eetlust en ontlasting was prima, geen koorts maar wel knijpoogjes zonder dat er enig teken van ontstoken oogslijmvliezen was. Omdat het leek alsof ze pijn in haar kopje had, werd ik bang voor een hersentumor. Helaas was het gisteren zondag en wilde ik geen risico lopen dat een vreemde dierenarts een verkeerde diagnose zou stellen. Dat is ons ooit met Rowena overkomen. Naderhand bleek dat zij een keeltumor had maar de dierenarts stelde dat zij een keelontsteking had en dat antibiotica haar wel beter zou maken. Dus vanmorgen naar onze eigen dierenarts en die dacht hetzelfde als ik -ik stel ook graag bij mezelf de diagnoses ;-) - een of andere allergie die de huid tussen ogen en oren. Ze heeft een injectie van de dierenarts gehad en ze moet een kuurtje Dexoral en ze voelde zich meteen al weer stukken beter. Het angstige gedrag was eigenlijk meteen over. Mogelijk zit de oorzaak in het feit dat ik tegenwoordig wat royaler ben met liflafjesvoer (brokjes en blikjes) dat ik voor Sijntje heb. De anderen eten daar natuurlijk ook van mee. Dit gaat dus op rantsoen.

Met Eesz en Sijntje gaat het boven verwachting goed. Eesz heeft wel eens een moment dat het overeind komen of op de poot blijven problematisch is maar wanneer wij in de stress schieten omdat we bang zijn dat we de moeilijke beslissing moeten gaan nemen, is er even later met haar weer niets aan de hand. Sijntje krijgt wel weer iedere dag haar vochtinfuus maar wel wat minder medicijnen. Ze heeft onlangs een nieuw record op gewichtsgebied gescoord. Heel bijzonder dat zij als nierpatiëntje niet vermagert. Zou dat komen omdat ik niet in dieetvoer geloof en haar juist zoveel mogelijk rauw vlees voer? Gehakte kipkluifjes zijn bij haar favoriet.

Omdat we toch naar de dierenarts gingen, namen we Jack ook mee voor zijn vaccinatie en controle (6.2 kilo). Zijn oortjes moeten we de komende week gaan behandelen. Er zit teveel oorsmeer in. Akelig klusje. Wat wel leuk is, is het plaatsen van een nestje op deze site zodat voor deze kittens de juiste mensen gevonden kunnen worden. Deze kittens zijn kleinkinderen van Jack. Opa Jack dus!

[klik voor een uitvergroting]
Lexie onlangs samen met Bashiir en Donna.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie. Afgelopen vrijdag was er nog niets aan de hand
Het nestje van Elvera Siemons, de kleinkinderen van onze Jack. We zijn erg trots op ze. Via dit telefoonnummer of emailadres kunt u contact opnemen met Elvera van de pas gestarte cattery Snorrewitz in Amsterdam. Tel: +31611353693, E-mail: e.n.siemons@gmail.com Op haar Facebook zijn ook heel wat foto's van dit nestje van Jacks dochter Saartje en hun zorgzame vader Victor: Facebookfoto's cattery Snorrewitz Van de vijf kittens zijn nog een sorrelzilveren katertje, een sorrelzilveren poesje en een katertje beschikbaar.
[klik voor een uitvergroting]
Super fotomodel!!
Michelangelo & Raphaello van het nestje van Elvera.
[klik voor een uitvergroting]
Mama Saartje.
[klik voor een uitvergroting]
Papa Victor. Hij is zich van geen kwaad bewust ;-)
[klik voor een uitvergroting]
Kinderen moeten schoon zijn!
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  [11]  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>