Klik hier om te zoek op de website

archief
Zaterdag 20 juni 2015

Een tikje overmoedig begin ik nu aan een stukje over de afgelopen week. De software lijkt nu weer vrij normaal te werken. Deze week is de verrukkelijke Sientje (Silfescian Charmin's Chanine) bij de eveneens verrukkelijke Bashiir logeren om dito kittens te maken. Haar bezoekje was een leuke verjaardagscadeautje voor Bashiir (één jaar vandaag) is. Haar mensen hebben haar vanmiddag weer opgehaald. Sientje is gezegend met een zeer goede eetlust en die liet haar ondanks alle hormomen niet in de steek. Ze was een hele makkelijke en gezellige logé en we zijn erg trots op haar. Op haar persoonlijkheid en schoonheid; plaat van een meisje. Sientje woont bij Linda. Op haar website kunt u meer over haar lezen: Kennel/cattery Everlasting Joy

Sientje was het tweede poesje voor Bashiir om een nestje bij te maken. De eerste was Lexie en haar informatie is allemaal om deze website te maken. Door de omstandigheden hier, spanningen tussen Lexie en de wildkleur poezen, was het beter voor iedereen dat Lexie ging verhuizen. Ze woont nu bij de mensen waar ze drie jaar geleden geboren is. Helaas is ze nog niet echt 'thuis' in het kattengroepje daar. Dat die bestaat uit haar eigen moeder, broer Buddha en pleegzoon Morrison weet zij natuurlijk niet. Katten hebben een uitstekend geheugen alleen werkt dit niet bij de ervaringen van kittens onder de drie maanden net zoals de vroegste ervaringen van mensen. Haar nesttopic: Nestje van Lexie en Bashiir

Gisteren ging het dramatisch slecht met Eesz. Ze kon niet echt lopen. Af en toe even pauzeren, vinden wij acceptabel en zolang zij dit blijmoedig beleeft, gaan we ervoor. We bespraken ze situatie met elkaar, we zijn ons iedere dag ervan bewust dat we verplicht zijn om haar te laten gaan wanneer dit voor haar eerlijker is. Al pratende floepte er ineens door mijn hoofd dat ze wel weer een injectie met een spierversterkend middel zou mogen hebben. Zo gezegd, zo gedaan en 's middags liep ze al weer als een (overjarige) kieviet. Het bleek ook dat haar ontlasting haar dwars zat. Die incontinentie is niet gemakkelijk. Ze stond vanmorgen zo dat ik mijn ontbijt in een ander deel van de kamer heb genomen. Daarna haar broekjes uitgewassen en gedroogd en het is weer een houdbare situatie. Ik heb geen idee hoe het zit maar er lijkt wel iets mis te zijn met haar blaas. Dat de urine zo enorm stinkt, lijkt me niet goed. Ook houdt ze het soms heel erg lang op en moet er veel langer dan wenselijk is met haar blokjes om gelopen tot ze eindelijk een plas doet en op een ander moment kan ze het niet ophouden. dan laat ze het zelfs liggend lopen en als ze daarna overeind komt, komt er nog een toegift. We hebben niet de indruk dat ze pijn aan haar blaas heeft maar ik ga wel vragen of er nog meer medicatie voor haar urinewegen mogelijk is. Ze heeft ooit een blaasprobleem opgelopen nadat een jonge zware hond in volle vaart tegen haar flank botste. Ze had een beschadiging en infectie van haar blaas opgelopen en sindsdien heeft ze helaas incontinentieproblemen. Maar mogelijk heeft ze er nu weer een ontsteking bij gekregen. Maandag even met de dierenarts overleggen.

[klik voor een uitvergroting]
Sientje/Chanine.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir, de aanstaande vader van twee nestjes. Lexie is eind van deze maand uitgerekend.
[klik voor een uitvergroting]
Eeszje in haar goede jaren. Ze vond het zo fijn om met ons te trainen. Toen ik haar vorig jaar nog een keertje naar het trainingsveld meenam, veerde ze helemaal op; die geuren, die locatie herkende ze in positieve zin.
En als kers op de taart kregen we deze prachtige foto van Polly. Jan Kruijdenberg heeft hem (en andere, die komen nog) genomen tijdens de behendigheidsles van vorige week zaterdag bij de KC Kennemerland in Heemstede.
De beeldschone foto van Jan Kruijdenberg van onze Pol tijdens de behendigheidscursus van vorige week zaterdag.
Vrijdag 16 juni/20 juni 2015

Ik laat me niet gek maken en ga het toch proberen; het plaatsen van een stukje hier. De ene storing en vreemde toestand na de andere. Sinds begin april kantelen de foto's bijv. alle kanten op en moet ik ze in een verkeerde stand in mijn map afbeeldingen plaatsen om ze hier of op Facebook o.i.d. rechtop geplaatst te krijgen. Net kreeg ik nog te lezen dat op deze website 'de service unavailable was'. Gewoon blijven proberen net zoals met Candy Crush. Daar ben ik trouwens vrij ver mee, 938, maar deze is zo onmogelijk dat ik me heb laten verleiden tot een ander spelletje... Candy Crush is verslavend maar deze nieuwe Hay Day is nog erger. Maar wel leuk. Produceren, verbruiken, verhandelen, vrij en aanbod net zoals de werkelijke maatschappij ook in elkaar zit. Ik had er de afgelopen dagen alle tijd voor want ik was niet bepaald fit. Dat is onze lieve Eesz ook niet maar ik heb alle bewondering voor haar hoe ze op haar leeftijd van 16 jaar en twee maanden zich zo opgewekt en slim weet te handhaven met haar beperking. Het overeind komen, is het moeilijkst. Zeker op onze vrij gladde vloer. Daarom liggen er overal lopers en de slimme Eesz tijgert naar een kleed toe en wanneer ze haar voorpoten daarop weet te krijgen, lukt het haar om weer op vier poten te komen. Omdat het iedere dag kan gebeuren dat Eesz de moed verliest en dat wij dus de plicht hebben om haar te laten inslapen, draait om hart zich regelmatig om wanneer we bang zijn dat het haar niet lukt of dat ze de moed laat zakken. Eesz verbaast ons al langere tijd en bij de aanschaf van nieuwe medicijnen hebben we een paar keer gekozen voor een kleinere, maar duurdere, hoeveelheid. We hebben het heel wat keren afgeklopt maar afgelopen maandag hebben we toch maar weer de grotere pot met Rimaldyl voor haar gehaald. Helaas is het onverantwoord om ons Kuvaszelijke paradepaardje komende zondag mee te nemen naar de clubmatch van de Kuvasz Vereniging Nederland. Dit zal echt te vermoeiend voor haar zijn.

De lieve Lexie blijft vorderingen boeken bij haar nieuwe mensen maar echt vrij tussen de andere katten is ze nog niet. Met haar broer Buddha kan ze het het beste vinden. Haar zwangere buikje is wel in ontwikkeling maar ze houdt het bescheiden. We hopen zo dat ze er wel meer dan een kitten krijgt want een eenling is echt niet leuk voor de moeder en ook erg zwaar voor haar mensen om dit in goede banen te leiden.

Helaas geef ik het voor nu even op. Verzonden e-mailtjes komen nergens aan... Foto's kan ik niet gebruiken. Eerst maar eens een herstart doen en morgen is er weer een dag.

Het duurde een paar dagen langer maar het plaatsen van de foto's gaat nu weer gewoon. Het was zo lastig dat de foto's spontaan kantelden. Stonden ze in mijn fotomap normaal, belandden ze op een site of Facebook gedraaid en ik moest dus goede foto's fout draaien om ze ergens goed te kunnen plaatsen. De Windows 8 van deze PC is dramatisch slecht maar na een grote update ging het opeens stukken beter maar we zijn er nog niet.

[klik voor een uitvergroting]
Eesz heeft een voorliefde voor de krapst mogelijke plekjes. Vroeger lag ze het liefst klem in het mandje van Pici die van hetzelfde formaat als Polly was.
[klik voor een uitvergroting]
Dat Eesz haar kopje zo heeft neergelegd zou een goede aanleiding kunnen zijn om de tijdschriften eens te sorteren en veel weg te doen.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie bij Karin en Bart. Ze heeft inmiddels een bescheiden zwanger buikje.
Zaterdag 6 juni

Zo leuk, ik had er zelf helemaal niet aangedacht maar Rudolphine van Nardi wel: het vijftal roodkopjes die deze website al jaren siert, viert vandaag hun tiende verjaardag. Vier van de vijf eigenaren zitten ook op Facebook en de Silfescian Facebookgroep. Zo leuk om elkaars wel en wee te kunnen volgen. Het meeste wee heeft Nardi trouwens meegemaakt. Als jonge ondernemende kater ontdekte hij een plekje in de afzetting van het balkon waar hij door kon met als gevolg dat hij door de val een gebroken poot en een kaakfractuur had. Vooral dat laatste was een ramp. Zijn bekje moest uiteindelijk gefixeerd worden en hij moest dus door een kiertje eten en drinken én door datzelfde kiertje moesten ook de pillen tegen de infectie worden gegeven. Maar het is allemaal gelukkig goed afgelopen.

[klik voor een uitvergroting]
Dezelfde kittens als die helemaal bovenaan maar dan wat weken jonger. Samen met moedertje Pici.
[klik voor een uitvergroting]
De staatsiefoto.
[klik voor een uitvergroting]
Nardi.
[klik voor een uitvergroting]
Moeder Nieckje met een van de twee kortharige poesjes. Die is Nena.
Zondag 31 mei 2015

We zijn iedereen heel dankbaar voor al het medeleven vanwege het overlijden van Sijntje en de herplaatsingen van onze jongste poesjes. Donna is definitief thuis bij Jim en Nina en Lexie boekt ook vorderingen bij de mensen waar ze ooit geboren is. Bart, Karin en hun drie dochters doen er alles aan om Lexie zich bij hun thuis te laten voelen. Lexie laat zich echter niet van haar dapperste kant zien. Afgelopen woensdag zijn we even bij haar op bezoek geweest. Lexie gedroeg zich heel goed en na het nodige geknuffel gedroeg ze zich prima. Dat zette ze nog ook nog voort na ons vertrek maar 's nachts kreeg ze een terugval en was ze erg onrustig. Heel begrijpelijk dat ons bezoek haar kattenhersentjes van slag maakten. En de hormoontjes zullen ook voor onrust zorgen want Lexie is wel zwanger. Eind juni worden haar kittens van Bashiir verwacht. Het was de planning dat Lexie van Morrison een nestje zou krijgen - ze woont nu bij hem maar de arme jongen heeft dus op dat gebied het nakijken omdat Bashiir hem (en ons) een slag op voor was.

Uiteraard moest Bashiir nu ook getest worden en nu hebben we alle uitslagen binnen. Van oogspiegeltest en patella luxatie, bloed, bloedgroep, DNA-testen tot het nog onbekende tf-onderzoek (tritrichomonas): hij is overal voor geslaagd! Die laatste test hebben we speciaal door de specialist van Dierenkliniek Wilhelminapark laten doen om de kans zo groot mogelijk te maken dat de parasiet gevonden zou kunnen worden. Ook al is deze uitslag geen garantie maar deze is stukken betrouwbaarder dan via het ontlastingsonderzoek. Aan vals-negatieve uitslagen heeft niemand wat en zo kan deze akelige parasiet die met importkatten in Europa is meegekomen zich verder verspreiden. Ik heb me laten vertellen dat de bestrijding ervan heel intensief en kostbaar is. Gelukkig kunnen de dieren deze besmetting uiteindelijk best zelf overwinnen maar dit betekent in de meeste gevallen wel einde cattery en alle trieste gevolgen daarvan. Alleen al het verlies van de genetische variatie voor de rassen is onherstelbaar.

En nu over Eeszje. Vandaag heeft ze een hele slechte dag. Zo slecht zelfs dat we onder ogen moeten zien dat we haar morgen misschien moeten laten inslapen. Dat ze moeite heeft om op de been te komen en te blijven, is het ergste niet. We nemen graag de tijd en helpen haar met liefde. We hebben altijd gezegd dat we doorgaan zo lang als zij door wil gaan of het leven nog leuk vindt. Gisteravond zagen we al dat ze haar situatie helemaal niet leuk vond en vanmorgen was het ook geen feest. Straks even proberen om haar buiten te laten lopen. Een aantal jaren geleden heeft Eesz incontinentie opgelopen na een botsing met een enthousiaste Labrador maar met medicatie wisten we het aardig onder controle te houden. Alleen de laatste weken wordt het moeilijker. Gelukkig bewaar ik altijd alles en loopt Eesz weer in die hondenluierbroekjes die ons toen ook gered hebben. Want wat kan urine van een hond met blaasproblemen stinken!

[klik voor een uitvergroting]
De mooie zelfgemaakte kaart van Yvonne (van Shamina) en de lieve brief van Monique (van Cuty en Fleur) hebben bij het engelenlichtje een ereplekje gekregen.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie bij haar nieuwe mensen.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir geniet ondanks het matige meiweer samen met de anderen van het buitenleven. Op de achtergrond het jonge groene beukje voor de oude rode beuk. Het beukje is een eigen kweekje, ook een Silfescian dus, maar hoe bomen vererven moet ik nog leren - hij is groen!
Vorige week zijn we dan ook met haar naar de hondenwasserette van dierenspeciaalzaak Willemsen in Vijfhuizen geweest voor een tussendoorwasbeurtje. Dat was een groot succes. Prima accommodatie en apparatuur. Alleen moet je weten dat wanneer je muntje op is, net als bij het stofzuigen van je auto in de autowasstraat, en er een piepje hoorbaar is, dat je hond er echt uit moet omdat dan het reinigingsprogramma van de wasbak gestart wordt. We hebben Eesz dus extra moeten naspoelen. Eesz vond alles prima, ze bijv. ook totaal niet bang van de stofzuiger en het droogblazen met de warme föhn beviel haar wel. Alleen had dit wel wat veel energie van haar gevraagd waardoor het op de been komen en blijven extra slecht ging. Gelukkig was de vrachtwagenchauffeur zo aardig om met een grote boog om ons heen te rijden op de parkeerplaat bij de dierenwinkel. Zelfs de assistente van de dierenarts daar kwam informeren of ze me kon helpen. Heel lief maar gewoon geduldig wachten, werk bij Eesz het best. Eenmaal thuisgekomen met de schone en droge Eesz verloor ze een drolletje, ook een soort incontinentie, en belandde ze er natuurlijk met haar kontje bovenop toen ze omviel. Ondanks alle zorgen, rollen hier af en toe de tranen over onze wangen van het lachen. Het starten van het reinigingsprogramma in de wasserette riep een herinnering aan een vakantie ooit in Zuid-Frankrijk op. Ieder land heeft op sanitairgebied zo zijn eigen gewoontes en we hadden al wel eens ergens verbaasd staan kijken. Tijdens een wandeling ontdekten we een openbaar toilet. Onze reisgenote Nettie ging al eerste. Ze was er nog maar net ingestapt toen we hoorden dat het reinigingsprogramma startte, begeleid met de nodige gilletjes. We hebben ons begierd terwijl we afwachtten in wat voor een staat we deze altijd keurig geklede dame zouden terugzien. We hadden namelijk geen idee wat voor een soort reinigingsprogramma het was. De schade viel reuze mee maar het droog en veilig meemaken van deze gebeurtenis was onbetaalbaar. We hopen zo dat Eesz zich weer wat beter gaat voelen en dan gaan we maar wat graag weer met haar naar de hondenwasserette om haar op te frissen.

Gisteren heb ik op mijn eigen Facebook en de Facebookgroepen van de rasclubs een stukje geplaatst over het overlijden van Sijntje. Ook ben ik begonnen om al haar foto's daar in een fotomapje te doen. Ook nu weer leven de mensen heel erg met ons mee. Iemand die ooit bij ons op bezoek was geweest, bleek toen foto's van haar te hebben genomen en die hebben wij nu gekregen. Zo dierbaar al die herinneringen. Dat ik zoveel jaren haar topic op deze website heb bijgehouden en alle stukjes in de blog over de behandeling van haar nierfalen zullen onze herinneringen aan dit schattige diertje levend houden! Sijntjes blogspot

[klik voor een uitvergroting]
Eesz in de hondenwasserette. Zij vond het niet erg en haar daar kunnen wassen, is veel rugvriendelijker.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje in de weegschaal. Ondanks haar slechte nierfunctie bleef ze goed op gewicht.
Woensdag 20 mei 2015

Het lukte me een hele tijd niet om hier iets te schrijven. Hier is er namelijk een heleboel gebeurd. Donna, die sinds ca. zeven weken bij Nina en Jimmy woont, is daar heel gelukkig en we hebben haar overgeschreven op hun naam. We hadden de hoop dat haar moeder Lexie nu beter met de wildkleur poezen zou kunnen omgaan maar dit viel helaas tegen. De eerste weken waren hoopgevend maar helaas zette dit niet door. De harmonie hier in huis was de absolute voorwaarde om haar een nestje te laten krijgen. Lexie is nu drie weken zwanger van haar 'regenboognestje' maar onder de huidige omstandigheden vond ik het niet verantwoord om haar nestje hier te laten opgroeien. Moedertjes moeten ontspannen zijn en de kittens moeten in de huiskamer opgroeien. We hebben dus ook moeten besluiten om Lexie te herplaatsen. Het was een hele pijnlijke situatie. Gelukkig waren er meerdere lieve Somalivrienden die alles op alles zetten om ons te helpen. Lucia van de SAN heeft zelfs een vrije middag opgenomen om zo snel mogelijk Lexie op hun website te zetten. En toen moest ik Bart en Karin, bij wie Lexie geboren was, vertellen wat er hier gaande was. Het eerste wat Karin zei was dat zij dan graag Lexie zouden willen hebben en ze verheugen zich enorm op het komende nestje. Lexie woont nu een week in Hoorn en ze maakt aardig wat vorderingen maar heeft ook vele terugvallen. Zo knuffelt ze alles bij elkaar en zo verstopt ze zich weer. Er staat ook minstens veertien dagen voor voor een volwassen kat om op nieuw terrein en met andere volwassen katten te leren omgaan, haar moeder Gidget, haar broer Budha en haar voormalige pleegkind Morrison. We hopen zo dat het gaat lukken. Iedere herplaatsing is onder de conditie dat wanneer het niet lukt dat het dier weer bij ons terugkomt en dat geldt ook voor Lexie. Haar afwezigheid heeft wel als direct effect dat onze drie wildkleur poezen weer huppelend door het leven gaan. Heel emotioneel, Lexie die nog niet gewend is bij haar nieuwe mensen en de ontspanning hier in de groep.

Afgelopen vrijdag ging het ineens met Sijntje de verkeerde kant op. Haar nierfunctie moet zijn uitgevallen want ze hield enorm veel vocht vast en zaterdagochtend was het overduidelijk dat we geen uur te lang mochten wachten om haar te laten inslapen. Dankzij de tip van de waarnemende dierenarts konden we gelukkig bij dierenkliniek Santpoort-Noord terecht. Deze kliniek is verbonden met de onze, dierenkliniek Bloemendaal en de mensen daar kennen we ook goed. Sijntje is heel rustig weggegleden en dat is ook voor ons een troost. We weten dat we dankzij de hulp van de artsen en medewerkers van onze dierenkliniek veel verder met Sijntje zijn gekomen dan we ooit hadden durven dromen maar doordat we zo intensief voor haar gezorgd hebben, is het gemis nu ook gigantisch. Sijntje was een katje dat indruk maakte en we zijn onder de indruk van alle blijken van medeleven van de mensen in onze vrienden- en kennissenkring. Ik heb een nieuwe aflevering voor haar blog geschreven. De blog was oorspronkelijk bedoeld om alle informatie over de verzorging van een nierpatiëntje maar nu is het ook geschikt om nog meer over haar persoonlijkheidje te schrijven. Dit is de url van de laatste blog: Sijntjes laatste blog

[klik voor een uitvergroting]
De gelukkige Donna met haar nieuwe vriendje Nobilis bij Jimmy en Nina.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie met haar rode schaduw Bashiir. Nu de trotse a.s. vader van Lexies kittens.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje had wel veel eetlustproblemen maar met kunst- en vliegwerk lukte het toch altijd weer. Donderdagavond at ze nog balletjes tartaar met geraspte kaas en op de foto at ze uit een voorverwarmd schaaltje dat per se in haar mandje onder haar neus moest staan.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir was even uit het nieuwe mandje gegaan - toen had Orchid zijn plekje ingepikt.
[klik voor een uitvergroting]
Op 10 mei hebben we Donna bij Jimmy en Nina bezocht en haar herplaatsing definitief gemaakt. We zagen daar een hele gelukkige Donna.
[klik voor een uitvergroting]
De wandelingen in het bos zijn een feest. Met het leukste hondje van de wereld en in een prachtig bos.
Donderdag 30 april 2015

Vandaag, acht jaar geleden, werd de charmante Shabanou, dus op koninginnedag, aan de Koninginnegracht in Den Haag geboren. We zijn zo blij dat zij bij ons kon komen wonen, nu is ze al weer acht jaar oud én inmiddels al betovergrootmoeder. Heel wat mensen genieten dagelijks van hun eigen kind en/of verdere nakomeling van haar en meerdere nakomelingen van deze mooie poes met het schattigste miewtje aller tijden zijn in verschillende generaties bij andere fokkers in binnen- en buitenland terecht gekomen. We zijn onlooflijk trots op haar en haar positieve invloed op de kwaliteit van de ZilverSomali. En dan is ze ook nog eens een uitermate schattig en gezellig diertje. Dat ze nu niet naast me zit te spinnen! Dat is eigenlijk haar vaste gewoonte wanneer Sijntje bij mij op schoot ligt. Ze is echt een gezelligheidsvretertje.

Ook goed nieuws over de cattery en over onze twee jongsten, Shabanous kleindochter Lexie en onze jongste bediende Bashiir. Dit stel heeft er voor gezorgd dat er hier na bijna twee jaar toch weer een nestje geboren zou kunnen worden. Het was alleen een eigen initiatiefje en niet volgens mijn planning. Maar blij zijn we er wel mee. Deze combinatie was onze wens voor Lexies volgende nestje. Gezien hun eigen kleurslagen en die van hun voorouders mogen we een waar regenboognestje verwachten. We laten ons graag verrassen. Lief zullen ze sowieso zijn met zulke lieve ouders en voor hun gezondheid en schoonheid hebben ze ook alles mee. Lexie was al getest en met Bashiir zijn we vandaag begonnen. Dit gedoe is niet bepaald mijn hobby maar het is zo belangrijk en Bashiir is nu voor de eerste tweede testen (ogen en knieën) met vlag en wimpel geslaagd. Die voor de knietjes is het spannendst omdat de erfelijkheid ervan ongrijpbaar is. Wat ook spannend voor hem was uiteraard het bezoekje aan de dierenarts. Deze specialist was in Alkmaar. Het autoritje op de heenweg was niet zijn hobby maar het daar zijn wel. We zaten naast een hele lieve hond die ook katten gewend was en Bashiir zat vanaf mijn schoot met hem te neusje vrijen. Trots!!! De assistente zei ook dat ze dit heel bijzonder voor deze situatie, op vreemd terrein, vond. En als slagroom op de taart kwamen er mensen met een heuse gans.

[klik voor een uitvergroting]
Shabanou, vandaag acht jaar geworden. De foto is ook van vandaag.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie, als krolse diva.
[klik voor een uitvergroting]
Ons rode jochie is nu een rode man.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  [8]  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>