Klik hier om te zoek op de website

archief
Donderdag 12 maart

Vandaag is Anches 15 weken oud en omdat ik haar maar een schrieltje vind vergeleken met de stoere Zagoto is bijna vier weken ouder is, heb ik haar maar eens op de weegschaal gezet: 1800 gram schoon aan de haak. Ik had meer verwacht maar te weinig is het niet. En het heeft als voordeel dat ze overdwars languit op mijn schoot kan terwijl Sijntje er ook nog zit en Zagato languit op mijn benen. Het is hier in huize Meijer dus siësta.

Zagato heeft grote vorderingen geboekt met zijn inburgering. Zelfs de honden lukt aardig. Dat hij nog geen diploma heeft mogen ontvangen komt niet door hem maar door de afwijzing van Tresca, nota bene zijn bloedeigen grootmoeder! Van de meeste anderen heeft hij al lang een likje mogen ontvangen maar zij houdt het niet bij een afwijzend tikje. Niet leuk en ik maak me best zorgen over hoe het verder moet. Voorlopig de katten in twee groepen houden en Tresca krols laten worden. Goede kans dat ze dan heel anders denkt over de aanwezigheid van een nieuwe kater in huis. Dit kan op deze leeftijd gelukkig nog geen kwaad en daarna hoop ik dat er vrede heerst. Omdat Tresca nu in diepe rust is en 'het joch' bij mij ligt, kunnen nu alle deuren open totdat iedereen weer aan de wandel gaat.

Op de foto hiernaast ligt Tresca in haar honk - het hoogste hangmandje van de Catrix.

 

[klik voor een uitvergroting]
MamaTres die weinig trek heeft GrannyTres te worden.
Dinsdag 10 maart

Ik had me voorgenomen om vanuit de lounge van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis een berichtje hier neer te zetten maar dat bleek onmogelijk. Ook niet met andere sites waar je op kan inloggen. Dat internet daar was het dus niet maar de rest wel. Iedereen erg aardig en attent en... het is gelukt!! Het was wel een klusje van twee uur maar ze hebben de afgesloten kransslagader weten door te prikken en daarna de normale dotterprocedure gedaan. Ik heb een speciale stent gekregen en ben een van de proefpersonen om uit te zoeken welk nieuw type stent met welke medicijnen erin/eraan na verloop van tijd de beste resultaten geeft. Ze doen dit niet vaak, een afgesloten vat openen omdat het gebied erachter toch niet meer te redden is. De reden waarom ze dit bij mij wel hebben gedaan was omdat mijn lichaam uit zichzelf bypasses had gemaakt waardoor er nog van die slapende hartcellen konden bestaan. Altijd al gezegd dat ik een heel bijzonder sterk hart moest hebben om zoveel jaar langdurig onhandelde andere kwalen te kunnen overleven. Ik ben zo benieuwd hoeveel extra vermogen me dit gaat opleveren.

Zagatootje was de hele (lange - van half tien tot kwart over acht) dag vrij in huis. Ook bij de honden. De katten die ik nog te opdringerig vind, zaten in de kattenkamer en volgens mij ging dit prima. De dag begon trouwens ook al zo goed: vanmorgen werd ik om kwart over zeven wakker van de bouwwerkzaamheden schuin achter ons huis maar omdat ik er nog niet uithoefde was dit een prima gelegenheid voor Anches en Zagato om ieder in een andere arm lekker bij me te knuffelen.

[klik voor een uitvergroting]
De lieve Juul maar eens in de hoofdrol.
[klik voor een uitvergroting]
Onze twee schattige sorrelzilvertjes.
Maandag 09-03-09

Met zo'n mooie datum begon de dag al goed: ik kreeg vandaag een telefoontje van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis met de vraag of ik morgen al kon komen. Of we kunnen! Huibert heeft alles afgezegd en morgen gaan we ervoor. We hopen zo dat het lukt. Iemand heeft uitgerekend dat wanneer dit lukt zoals de cardiologen hopen dat mijn hartfunctie met 66% toe kan nemen... Dat is nogal wat. Nu kan ik al weer kortere stukjes lopen en fietsen; dan kom ik helemaal ver!

Ondertussen werkt Zagato hier hard aan zijn inburging. Vooral veel spinnen en lief koeren en wanneer je iets eng vindt, toch maar indrukwekkend brommen.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Anches
[klik voor een uitvergroting]
Buitenspelen?
[klik voor een uitvergroting]
Dollen met PapaMeef
Donderdag 5 maart

Even een totaal andere update maar toch niet helemaal off-topic.

Hallo allemaal,

Ik werd al weken aan het lijntje gehouden door de cardiologen. 9 februari hoorde ik dat de bypasoperatie met spoed gedaan moest worden omdat ze nog slapende hartcellen rondom het dode deel van mijn hart hadden gevonden. Dat was goed nieuws te meer omdat de eerste ziekenhuizen, het Kennemer Gasthuis op 18 december en het VU op 9 december, hadden gesteld dat ze niets meer voor me konden doen.
 
Tien dagen later, dus na de 9e februari, werd het laatste onderzoek gedaan, een MRI. De rest was al gedaan. En ik maar wachten en wachten. Het ergste was nog dat op datum toegezegde telefoontjes gewoon niet kwamen. Gisteren was me opnieuw een telefonisch consult toegezegd. De hele dag voor niets gewacht en ik kreeg 's avonds van meelevende vrienden al tal van suggesties aangereikt om wel iets te bereiken. Met je flink houden en geduldig wachten kom je echt niet ver :-(
 
Of het helpt een boel drukte te maken! Ik hoefde daar ook geen komedie voor te spelen en ik werd vanmorgen bijna direct na mijn klaagzang door de cardioloog gebeld.
 
Het probleem was dat ze (de cardiologen dus) vorige week dinsdag klaar zaten om het filmpje van de katheterisatie in het VU te bekijken maar bleek dat de software niet compatibel was. Het KG werkt samen met het VU en het Spaarne met het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Gisteren waren er veel spoedgevallen en ook de secretaresses waren te druk. Ik vind persoonlijk dat er ook nog zoiets bestaat als overuren maken want ik ben echt de enige niet die zo lang in het omgewisse werd gehouden. En als het niet betaald wordt - juist vrijwilligerswerk houdt de samenleving in stand!
 
Het softwareprobleem is opgelost en deze dinsdag konden ze het filmpje van de katheterisatie wel bekijken. Ik kan het zelf amper geloven maar zij denken dat dat verstopte bloedvat nog open te dotteren is. Dat is zo'n kleine ingreep waar je niet eens echt voor opgenomen hoeft te worden. Waarom kon het Kennemer Gasthuis dit drie maanden geleden dan niet eventjes voor me doen??? Ik heb nu goed last van gemixte gevoelens. Opgelucht dat die bypassoperatie zeer waarschijnlijk niet hoeft maar echt goed pissig omdat het allemaal zo loopt.
De verstopping bij mij is niet door ladingen cholesterol veroorzaakt, noch door aangeboren vernauwingen zoals ik die wel heb in een urether maar doordat er een normaal laagje aan de binnenkant van de kransslagader, die de voorkant van mijn hart van bloed voorziet, deels heeft losgelaten. Daardoor is het bloedvat dichtgeklapt met als gevolg die verstopping en het infarct daarachter. Ik sta ervan te kijken dat zo'n bloedvat na drie maanden nog niet vergaan is. De vernauwing in het ander vat is zodanig klein dat daar niets aan gedaan hoeft te worden... Er is alleen wel een kans dat het bloedvat verlittekend is en dan wordt het alsnog een bypassoperatie.
 
Als dit eens waar mag zijn én lukt, dan ga ik me straks wat beter voelen zonder dat ik met al die littekens verder moet. Of de op 9 februari toegezegde verbetering van een derde naar de helft van het pompvermogen nog mogelijk is, daar is nu niets van gezegd. Dit is alleen een totaal ander verhaal dan dat van 9 februari. Nu gaan de filmpjes etc. naar de cardiologen van het Onze Lieve Vrouwengasthuis en die bepalen en doen uiteindelijk de ingreep naar hun visie. Dat kan ook nog wel een hele tijd duren, dus nog steeds geen datum.
 
Maar dit houdt wel in dat Zagato (klemtoon op Ga en zeer waarschijnlijk wordt zijn roepnaam Gato, Spaans voor kat) ons nieuwe huisgenootje, mag komen! Morgenavond al!! Die woonde al een maand bij vrienden samen met zijn broertje Zoot en inmiddels ook het sorrelzilveren poesje Artemis om te voorkomen dat ik ineens weg zou moeten en hij nog maar halverwege zijn inburgering hier zou zitten. Hij is toch wel zo´n heerlijke gezellige kroelkip. Hij gaat al spinnen wanneer je alleen maar naar hem kijkt. Om met de woorden van één van mijn superlieve kittenkopers te spreken - hij wordt m'n troostebeertje.

[klik voor een uitvergroting]
Hij werd bij Jan en Inge goed in conditie gehouden met sport en spel.
[klik voor een uitvergroting]
Bij gebrek aan speelmakkertjes is alles wat beweegt interessant, zelfs mijn camera.
[klik voor een uitvergroting]
Hij is een perfecte eten. Hij heeft een voorkeur voor kuikens en kippennekken. Knappe kerel!
Aches mi Amore zit sinds zondag toen haar laatste nestgenootje wegging dringend om een ravotmakkertje. De anderen beginnen wel met wat renwerk maar vallen direct weer terug in hun zorggedrag en Anches vindt dat ze schoon genoeg is. Al hoewel - haar oren kunnen schoner.

Vrijdagavond wordt haar nieuwe vriendje gebracht. Ik mag hopen dat zij geduldiger kan wachten dan haar vrouwtje ;-)

[klik voor een uitvergroting]
Die ogen!!
Donderdag 26 februari

Wat is het enorm vervelend zo lang op de oproep voor een operatie te wachten. Ik sta nog niet eens een volle week in de startblokken ervoor maar ik heb het gevoel dat ik al maanden in een soort vaccuüm leef. Doe ik ook vanwege de ziekenhuisperikelen en beperkingen door mijn slechte hartfunctie maar nu ik hoop heb gekregen op verbetering wil ik die zo snel mogelijk. Eigenlijk had deze operatie al in december gemoeten maar door het geblunder in het eerste ziekenhuis werd ik i.p.v. dat men een poging deed te redden wat er te redden was, naar huis gestuurd. Dat het langer duurt en er dus nog steeds hartcellen doodgaan, komt omdat er onduidelijkheden zijn over een bepaald onderzoek dat bij het Kennemer Ziekenhuis is opgevraagd (ik denk het om de katheterisatie van 9 december in het VU gaat) en nu gaan de cardiologen dit opnieuw bespreken volgende week dinsdag. Er is me wel beloofd dat de coördinerende arts me de dag erna belt. Woensdagmiddag ben ik dus thuis.

Maar nu komt wel een andere wens die ondergeschikt was aan de tijdige operatie uit dat ik sámen met Huibert de kittens kan wegbrengen. Ze zijn vandaag dertien weken oud en vanavond gaan de twee zusjes Ainejoy en Ampertje als eersten het nest verlaten. Zo leuk dat ze samen blijven. Straks nog even op de weegschaal op voor eindscore. Ik ben heel benieuwd hoe deze kittens zich verder ontwikkelen. Vooral van hun elegantie heb ik hoge verwachtingen.

Hun stambomen staan nog niet in de Electronic Database of Somalis. Ga ik nu doen.

[klik voor een uitvergroting]
Ampertje en Ainejoy
Maandag 16 februari

Ik sta al een paar weken op de wachtlijst om zelf te leren prikken en berekenen hoeveel bloedverdunners ik moet gebruiken maar het schiet niet echt op. Voor Huibert is dit weer een extra belasting naast alles wat hij al moet doen en regelen. Ik vroeg dus of ik in aanmerking kon komen voor de mogelijkheid dat iemand langskomt om even te prikken tot ik het zelf kan. Daar deed niemand moeilijk over. Ik kan tenslotte niet op eigen kracht naar het ziekenhuis komen en een taxi is het ook niet (en erg duur). Ik hoop dat dit gaat lukken.

Nog even een recente kiek. Wij hebben zes grote kattenbakken in huis staan en nog twee kleintjes. In de kleintjes zitten oude kranten voor de liefhebbers daarvan maar in de andere zitten verschillende soorten grit. Het merendeel van de bakken zijn van het KattenGemak die schoon aan huis worden bezorgd en vuil van huis worden opgehaald. Tussentijds heb je er heel erg weinig werk aan, ze zijn uiterst milieuvriendelijk (GFT-afval en daarna wordt het in de tuinbouw gebruikt) en het is, mits de locatie goed en je huis niet te droog, geurvrij doordat er bep. enzymen inzitten. Jacques van Zon had vrijdag weer vier nieuwe bakken gebracht en die moesten nog naar hun plekken in huis en buiten onder een afdakje worden gebracht. Kittens houden wel van een uitdaging!

En neem eens een kijkje op Uwhondenkat.nl. Dat is echt de moeite waard, het wordt er steeds drukker en ik houd mijn weblog daar ook weer bij.

 

[klik voor een uitvergroting]
Letterlijk gevalletje hoge nood.
Donderdag 12 februari

Ik ben druk doende belangstellenden op de hoogte te stellen over het heuglijke vooruitzicht dat mijn hartfunctie te verbeteren valt. En dat met de verrukkelijke muziek van radio twee waar ze de hele week muziek uit de jaren zestig draaien. Wat was dat toch op muzikaal gebied een heerlijke tijd en wat roept het mooie herinneringen op. Huibert heeft na lang aandringen m'n crosstrainer weer uit de hoek gehaald en ik heb twee keer twee minuten gecrosst (heel rustig). Toen de Summertime Blues langs kwam was het helemaal genieten.

Het is nu de maand van het gebit voor mens en dier. Voor de mens is poetsen een must maar voor dieren rauwe voeding en vooral geen granen/koolhydraten die juist zoveel in het gewone voer zitten.

 

[klik voor een uitvergroting]
Anches vindt die tandpasta maar niets.
Maandag 9 februari

Even snel want ik ga zo naar de kapper - er zijn nog levende maar niet-actieve hartcellen bij me gevonden die de artsen d.m.v. bypasses weer aan de praat kunnen krijgen. Daardoor zou de ejectiefractie van mijn hart, die normaal 60 hoort te zijn en nu maar rond de twintig is, kan toenemen tot 30 of zelfs 35!!! De operatie zal niet meevallen maar dat hebben we graag over voor zulke goede vooruitzichten.

Het is nu avond en ik ben erg tevreden over m'n haar. Dat heeft Renate weer mooi voor me gedaan. Of het door m'n haar kwam, weet ik niet maar iedereen was bijzonder attent voor ons in de stad. Winkeldeuren en liften werden spontaan voor ons opengehouden, personeel sleepte van alles aan. We hebben een heerlijke middag gehad, ik ben een rok rijker en Huibert een leren jas.

Ondertussen hebben we ook berekend wat de verbetering van mijn hartfunctie in gangbare percentages zou kunnen worden. Als 100% normaal is, heb ik nu zo'n 33% en zou een succesvolle operatie me naar de 50% of zelfs nog een klein beetje meer kunnen helpen. Dat hebben we nooit durven dromen! Wij hadden onszelf al tevreden gesteld met de kans op het plaatsen van een ICD-kastje om de ritme- en fibrilatieproblemen onder controle te houden. Nu is er zelfs zicht op dat wanneer ik genezen ben van de operatie dit kastje alsnog geplaatst kan gaan worden. Ieder beetje verbetering geeft meer kwaliteit van leven, vermindering van medicatie, dus minder bijwerkingen en een betere levensverwachting. Morgen wil ik beginnen met een heel klein beetje trainen op mijn crosstrainer. Ik mag 'alles' doen mits ik niet ga hijgen en/of zweten. Ook staat op mijn programma samen met Huibert om half vijf een minirondje Pici uitlaten. Probleem is alleen dat Huibert m'n crosstrainer nog niet uit de hoek van de kamer wil halen (hij is bang dat het fout gaat, best wel begrijpelijk maar ik doe echt heel kalm aan).

Om het goede nieuws te vieren een schattige jeugdfoto van Maverick die twee maanden na zijn castratie eindelijk bakkebaardjes aan het krijgen is.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  [66]  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  volgende pagina >>