Klik hier om te zoek op de website

archief
Maandag 3 november 2014

Ik heb vanmiddag de eerste testen van Donna en haar aanstaande, Morrison, ingescand zodat ik die in hun nesttopic kan zetten. Het eerste blogje daarin staat er al: Nestje van Donna en Morrison, 2014/2015

Ik heb van beide aanstaande ouders een fotocollectie en informatie over de standaard gezondheidsonderzoeken in het blog gezet.

[klik voor een uitvergroting]
Mooie Donna mag een nestje gaan krijgen.
Donderdag 30 oktober

Het goede nieuws eerst: Sijntje doet het geweldig. Ze moest helaas weer opnieuw een antibioticakuur en de prednison moeten we helaas ook blijven geven. Maar wat heeft dit een goed effect! Daarnaast krijgt ze ook broomhexine en druppel ik haar neusje met fysiologisch zoutwater. Ik ben stomverbaasd over het resultaat. Ze eet echt geweldig goed, grotere en meer porties dan de andere katten.

Helaas gaat het rampzalig slecht met Eeszje. Vorige week was ze opeens weer enorm incontinent en dat gaf een enorme troep in huis. Gelukkig hebben we incontinentiespullen voor haar in huis dus dit hoeft geen reden te zijn om haar te verliezen maar haar achterhand is zodanig slecht dat zij vanavond bij de wandeling bijna iedere 20-50 meter weer opgetild moest worden... Het lijkt wel alsof ze dan een soort spasme heeft. We weten dat we haar een keer moeten laten gaan maar zij is nog zo vrolijk en optimistisch. Pijn heeft ze niet, eetlust is perfect en ze is uitermate laconiek wanneer ze door haar poten zakt. Wat doet dit pijn. Morgen vragen of de dierenarts nog iets voor haar kan bedenken. Haar laatste spierversterkende injectie heeft ze afgelopen vrijdag gekregen. Vrijdag: helaas is daar geen medicijn voor. Kortere wandelingetjes!! Dit zou betekenen dat ze niet meer naar het bos kan... Oei, wat doet dit zeer.

Onlangs zijn we met Donna en haar aanstaande (mr. Q.T. Morrison van Bart en Karin) naar een specialist geweest voor het testwerk: ze zijn beiden helemaal goed bevonden. Alleen nog de bloedtest vanwege de stamboekregistratie en ze mogen kindertjes gaan maken. Donna en Morrison hebben nog geen last van hun hormoontjes dus we wachten het geduldig af. Hoe langzamer ze zich ontwikkelen, hoe beter het voor ze is.

Naast alle zorgen zijn er ook veel leuke dingen. Hondenminnende mensen op straat en in het bos reageren vaak heel leuk op Polly. Ze noemen haar dan een Koalabeertje of Tommy van Sesamstraat. Gisteren in een winkel kreeg ze ze allebei te horen en ik kreeg deze week ook een groot compliment. Ik ben de gezondste niet en was daarom bij een specialist. Een nieuwe. Die bekeek de papieren, de kwalen, medicijnen en geboortedatum, keek me aan en zei dat ik er tien jaar jonger uitzag dat ik in werkelijkheid ben. Ik kon er weer helemaal tegen :-)

[klik voor een uitvergroting]
Sijntje is het meest gelukkig wanneer ze ergens in kan wegkruipen. Bij haar mandje liggen ook altijd warme heatpads.
[klik voor een uitvergroting]
Onze lieve Eesz.
[klik voor een uitvergroting]
Gelukkig hebben we dankzij het heerlijke weer heel veel boswandelingen kunnen maken.
[klik voor een uitvergroting]
Alle comfort voor Sijntje. Lekker warm in haar mandje omringd door warmteplaatjes en afgedekt met een handdoek.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiirtje heeft het prima naar zijn zin. Na hard spelen met Maverick, Jack, Lexie en Donna is het goed rusten bij het baasje.
Het is weer een mooie datum 14-10-14 en toevallig kreeg ik zowel van Bandit als van zijn zusje Gidget nieuwe foto's van hun mensen. Hartstikke leuk. Wat zijn ze mooi en wat stralen ze geluk uit. Daar doen we het voor! Komende donderdag ga ik samen met (oma) Karin, de eigenaresse van Gidget en eigenlijk de fokster van onze Lexie, naar een specialist om de jongste generatie te laten testen. Het dochtertje van Lexie, Donna dus, en het wildkleur katertje dat zo gezellig bij Gidget ligt, Morrison. Hij is een zoon van Jewel van onze laatste nestjes.

Tot onze grote vreugde eet Sijntje weer zoals het hoort. Dankzij de medicatie. Ze zat wat vol en in eerste instantie wilde ik Broomhexine voor haar halen maar bij de dierenarts bleek dat een antibioticakuur en een prednoralkuur beter voor haar zou zijn. Haar ademhaling ging echt te moeizaam. Je zag dat ze vanuit haar flanken perste. Ik herkende dat van eerdere oudere dieren in hun laatste levensfase. Meestal is dan de oorzaak longkanker en dat zou niet onmogelijk zijn bij haar. Tenslotte is ze ooit aan een mamatumor geopereerd en inmiddels loopt ze al een tijdje rond met twee nieuwe. Piepkleintjes trouwens en ze groeien helemaal niet snel. De dierenarts vond het verstandig om foto's te maken zodat zij de best mogelijke medicatie kon krijgen. Gelukkig bleek er geen tumor te vinden maar wel dat er iets niet goed was met haar bronchiŽn. Een vochtinfuus en injecties met antibiotica en Prednoral later was Sijntje weer helemaal het dametje. Echt super! Momenteel eet ze zelfs al een deel van haar ontbijt op voordat zij haar ontbijtpillen heeft gekregen. In overleg ga ik haar wat langer de Prednoral geven in een lage wisselende dosering in de hoop dat haar goede eetlust blijft bestaan. Als dat lukt zou dat heel fijn zijn en ga ik proberen of ik haar haar dagelijkse pilletje Cerenia kan besparen. Ze kreeg altijd 6 mg per dag maar omdat Cerenia 24 moeilijk leverbaar is moeten we ons nu behelpen met de 16 en dan krijgt ze met haar kleine lijfje dagelijks 8 mg.

Eesz laat ons hart wel regelmatig overslaan. Zondag tijdens de boswandeling zakte ze meer dan eens door haar achterpoten en ook tijdens het eten hier in de keuken zakte ze onderuit en had ze (en wij) de grootste moeite om weer overeind te komen. Zo erg zelfs dat ze haar ontlasting erdoor verloor. Gelukkig gaat het nu wel weer, eten doet ze nu op een kleed tegen het wegglijden en de assistente van de dierenarts zei vanmiddag dat de spierversterkende injectie iedere drie weken zou mogen. Van onze eerdere oudere Kuvasz weten we wel dat het effect steeds minder wordt. Morgen is het de 15e en dan is onze fantastische Eesz precies 15,5 jaar oud.

[klik voor een uitvergroting]
De mooie en o zo lieve Bandit, zoon van Shabanou en Tamaran (zoon van Maverick en Nieckje).
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje, een paar dagen geleden. Zo fijn dat ze weer zo goed is opgeknapt.
[klik voor een uitvergroting]
Morrison en Gidget. Gidget is de moeder van onze Donna en met Donna en Morrison gaan we donderdag naar de dokter voor het testwerk.
[klik voor een uitvergroting]
Morrison is overal goed in ;-)
[klik voor een uitvergroting]
Knuffelen lukt ook aardig. Af hij slaagt voor het testwerk mag hij laten zien of hij ook poezen kan versieren.
Maandag 6 oktober 2014

Vandaag woont de kleine rode man, Bashiirtje, Basman, Baasje, Jochie, we zijn er dus nog niet over uit hoe we hem roepen, twee weken bij ons. Hij doet het zo goed! Eerst natuurlijk de verkenning van ons huis en de kennismaking met onze huisdieren. Dat verliep uitermate voorspoedig en sinds een paar dagen horen we ook zijn roffelpootjes in de huiskamer. Eerder vond hij Polly nog een beetje te eng om zich voldoende veilig te voelen om ook beneden te spelen. Gelukkig kon dit wel volop in de tuin, boven en op het dakterras. Het valt me op dat hij, nu hij dit allemaal onder de knie heeft, zich ook weer wat meer op mij richt. Hij zoekt vaak contact met mij en helpt met de huishouding. Samen het bed verschonen of opmaken, de was ophangen, de afwasmachine in en uitruimen. De kattenluiktjes hebben geen geheimen meer voor hem en hij is nu ook een 'aanrechttoerist'; hij heeft door hoe hij op het aanrecht kan springen. Best handig voor de extra hapjes die hij nu nog nodig heeft. Hij weegt nu trouwens 2270 gram. Heel netjes voor een katertje van 3,5 maand oud. Ondertussen zijn we heel dankbaar met ieder beetje dat Sijntje eet, ze ligt nu weer op mijn schoot, voor de laptop die het op dit moment zo waar even doet, en iedere dag dat het goed met Eeszje gaat. Tot onze vreugde wordt zij over 9 dagen 15,5 jaar. Dat had we nooit durven dromen. De injectie met anabolen heeft het gewenste effect op haar bespiering.

[klik voor een uitvergroting]
Vanavond precies twee weken bij ons.
Donderdag 2 oktober 2014

De kleine Bashiir Bazu woont al weer tien dagen bij ons. Wij hebben zijn introductie stap voor stap gedaan. De kennismaking met de twee jongste poezen deed ik als laatste en dat ging net zo goed als zijn eerste met Maverick. Iedereen adopteerde hem. Hij heeft wat wasbeurten gekregen. Zijn beste speelmakkertjes zijn Lexie en Donna en af en toe doen Maverick of Jack ook mee. Bashiir weet de kattenluikjes goed te gebruiken. Vooral om naar buiten te gaan. Om binnen te komen, lijkt hij het wel zo prettig te vinden dat wij de deuren voor hem openen.

Helaas is er wel weer een misverstand geweest tussen Lexie, Donna en Orchid. Orchid heeft echt een kwetsbaarheid overgehouden door het gedoe vorig jaar met Jewel en bij onzekerheid gaat ze grommen waar moeder Lexie dan weer op reageert. Daarom heb ik ook de twee jongste poezen als laatsten met Bashiir laten kennismaken. Zoals ik hoopte en verwachtte gedraagt zij zich ook moederlijk naar hem en dat zou haar reactie op Orchids gedrag kunnen versterken. We kunnen alleen maar hopen dat het slijt en ondertussen zorgen dat Orchid zich hier veilig voelt.

Over Sijntje maken we ons flink zorgen. Haar eetlust echt heel zorgwekkend. Ik heb echt van alles geprobeerd maar alleen dwangvoeding lukt. Convalescense Diet en Hill's AD via een spuitje lukt. Vanmorgen kreeg ik haar zelfs niet eens aan het spinnen. Later op de dag gelukkig weer wel. Omdat ze ook een diarree-aanval heeft, was ze ook weer vies en dan neem ik haar gewikkeld in handdoeken op schoot. De troep is er nu weer uitgekamd. Als ik hier klaar mee ben, neem ik haar weer even op schoot. Ik hoop zo dat deze terugval weer net zo snel overgaat als die ze tijdens onze vakantie had. Dat is trouwens al weer bijna twee maanden geleden. We zijn, ondanks de ernst van haar gezondheidsproblemen toch weer een stuk verder gekomen. Eeszje trouwens ook. Zij reageerde erg goed op haar injectie met anabolen en loopt heel behoorlijk voor een hond van haar leeftijd en conditie. Ze blijft helaas wel wat afvallen dus ik geef haar nog meer lekkere hapjes. Wel verdeeld over de dag want ik moet er niet aan denken dat ik haar een maagtorsie zou bezorgen.

[klik voor een uitvergroting]
Bashiir weet inmiddels overal goed de weg.
[klik voor een uitvergroting]
Hij weet, net zoals Maverick vroeger, de Ikeahanger erg goed te waarderen.
Lexie en Donna zijn ook graag buiten en zij geven Bashiir dus dit voorbeeld. Ik ga hem maar eens zoeken want ik wil hem in de kamer hebben.
Vrijdag 25 september 2014

Afgelopen maandag was Donna jarig. Haar eerste verjaardag en zij kreeg wel een heel bijzonder cadeautje: het lieve sorrel katertje Bashiir. Alleen moet zij nog even wachten met het 'uitpakken' want we laten Bashiir stapsgewijs met onze menagerie kennismaken. Zo krijgt iedereen te beste kansen voor de meest ideale relatie met elkaar. Omdat Donna de jongste hier is, hopen we dat zij de beste maatjes zullen gaan worden. Ik wacht juist het langst met de kennismaking met hem omdat me eerder bij de introductie van een nieuw kitten is opgevallen dat juist de jongste kat in huis er de meeste moeite mee had. Logisch ook eigenlijk - dat is voor zo'n diertje een nieuwe ervaring. In onze situatie hebben we zelfs twee katten die deze situatie niet kennen. Donna's moeder Lexie kent dit ook niet en dit stel is juist bijzonder klef. Altijd samen. Ik hoop dat zij door zijn komst wat minder gefixeerd op elkaar zullen raken. Gelukkig kunnen zij het ook goed vinden met Maverick en Jack. Dit komt vast door de banden des bloeds ;-) Maverick is Lexies overgrootvader en Jack is haar vader.

Tot mijn grote schrik zakte Eesz zaterdag bij herhaling door haar achterpoten. Wat deed dit pijn om te zien en te beseffen dat we weer een stapje dichter bij haar naderende einde komen. Gelukkig realiseerde ik me eigenlijk meteen al dat ze wel weer een injectie met anabolen mocht gaan krijgen en die heeft ze maandag gekregen. Zondag tijdens de boswandeling ging het al beter, terwijl ze toen die prik nog niet had gekregen en we zijn best tevreden over haar doen en laten van deze afgelopen week. Haar eetlust is uitstekend en ze komt nog best makkelijk, naar omstandigheden, overeind op onze vrij gladde vloer. Helaas bleek ze ondanks die goede eetlust toch weer te zijn afgevallen. Dat komt door het verlies van spierweefsel. Echt meer eten geven, zou niet zo verstandig zijn. Zelfs oudere honden kunnen nog een maagtorsie krijgen en als er iets verschrikkelijks is, is dat het, je hond daardoor verliezen. Straks krijgt ze als voorgerecht de restanten van de kippenbotten met nog redelijk veel vlees eraan die de katten hebben overgelaten.

[klik voor een uitvergroting]
De jarige Donna. Ze moet nog eventjes wachten met het kennismaken met de kleine Bashiir.
[klik voor een uitvergroting]
Onze nieuwe Rode Man. Meteen al gezellig bij mij op schoot. Hij heeft een verrukkelijk karakter, is uitstekend gesocialiseerd en heeft gezonde eetlgewoontes meegekregen.
[klik voor een uitvergroting]
Eesz in de hoofdrol op deze fotocompilatie gemaakt door Gerda Verhoef van de Kuvasz Vereniging Nederland.
[klik voor een uitvergroting]
De aankomst van Catman Duma Bashiir Bazu.
[klik voor een uitvergroting]
De eerste wasbeurt kreeg hij van de geweldige Maverick. Wat is die Meef toch een heerlijke kat. Even later kreeg onze andere kater Jack ook zijn kans. Ze waren direct vertrouwd met elkaar.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  [14]  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>