Klik hier om te zoek op de website

archief
Woensdag 16 maart 2016

Tot ons groot verdriet hebben we gisteren heel plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve Tresca. We wisten dat ze kanker onder de leden had maar er was maar weinig aan haar te merken dat ze er last van had. Een dag of tien geleden vond ik het wel nodig om haar vacht op te frissen met een rijstzetmeelbad en toen zag ze er weer uitstekend uit. Ze was wat magerder geworden en kreeg daarom extraatjes die er allemaal graag ingingen. Vrijdag zagen we voor het eerst een ziektekenmerk in de vorm van een verkeerde ademhaling. We hebben meteen een afspraak gemaakt voor de maandagochtend met een uitwijkmogelijkheid naar de zaterdagochtend toe wanneer dit nodig mocht zijn. We hebben nog een heerlijk weekend met elkaar gehad. Het was prachtig weer en Tresca heeft er met de andere katten optimaal van genoten. Katten kunnen hun pijn en ellende zo goed verbergen want zelfs maandag was ik nog niet wanhopig. Ze at en dronk nog meer dan voldoende maar de dierenarts was veel minder optimistisch. Ik verwachtte dat we haar nog net zoveel kwaliteit van leven konden gaan geven zoals dat ons in 2008 met haar overgrootvader Rooster die ook uitgezaaide kanker had. Hij knapte enorm op van de vochtafdrijvers waardoor hij zelfs nog met ons mee op vakantie kon gaan en daar bewaren we hele dierbare herinneringen aan. Dat dit niet mogelijk bleek voor Tresca viel ons rauw op ons dak. De röntgenfoto's gaven aan dat ze heel veel vocht in haar borstholte had en tijdens het weghalen ervan met een drain stortte ze zodanig in dat we haar moesten laten gaan om zinloos lijden tegen te gaan. Onze lieve Tresca, zo jong, we hebben het er heel erg moeilijk mee. Veel poezen die nestjes hebben, krijgen last van mammatumoren en verliezen daar vroeger of later hun gezondheid door. We lieten ze altijd bij het allereerste beginnetje direct opereren. Liefst al de volgende dag omdat ze heel snel uitzaaien. Met meerdere poezen hebben we fantastische resultaten bereikt (Elvira is er heel vaak voor onder het mes geweest en is toch nog 17 jaar geworden) maar soms waren we de poes al binnen een half jaar kwijt. Bij Sijntje hebben we de tumortjes een paar keer direct laten weghalen maar toen haar nierfunctie te slecht werd, zijn we daar mee gestopt. Tot onze verbazing werd het tumortje nauwelijks groter en een tweede die er later bijkwam stelde ook weinig voor. Uiteindelijk heeft ze er nooit last van gekregen en is ze overleden aan nierfalen. Tresca was onze eerste poes die niet vaak krols is geweest omdat we haar zo snel mogelijk op de Suprelorin zette. Omdat het ontstaan van mammatumoren in relatie staan met de mate van hormonale schommelingen/poezenpilgebruik die de poes heeft doorgemaakt, hadden wij verwacht dat juist zij deze kwaal niet zou krijgen. Ik kende dit middel nog niet ten tijde van haar eerste nestje en mogelijk zijn de hormoonschommelingen van toen de oorzaak van het toch kunnen ontstaan van de tumoren. Dat was eind 2014 een grote teleurstelling toen we dit ontdekten en dan nu onze meisje al overleden. Wat zullen we haar missen. Tresca was altijd goedgehumeurd, mentaal heel stabiel, ook in de tijden dat we door de explosie in de straat spanningen in de kattengroep hadden gekregen, 's avonds lag ze vaak in het kattenmandje naast mijn stoel gezellig te spinnen, tijdens het computeren en krant lezen zat ze vaak op schoot. Mijn favoriete foto van haar heb ik vorig jaar met mijn mobieltje gemaakt toen ze bij me op schoot zat. Ik heb een mapje met haar foto's gemaakt op Facebook: fotomapje

[klik voor een uitvergroting]
Deze foto heb ik vorig jaar van haar met mijn mobieltje genomen terwijl ze bij me op schoot zat.
[klik voor een uitvergroting]
Tresca in haar element; de zorg voor kittens, van haarzelf maar ook voor die van de andere poezen
[klik voor een uitvergroting]
De laatste foto, een kwartiertje voordat we met haar naar de dierenarts gingen. We hadden echt niet verwacht dat de vochtproductie van de tumoren zo agressief kon zijn.
[klik voor een uitvergroting]
Gezellig op de bank toen haar fokster Sophie met haar dochtertje Lucy op bezoek was.
Tresca heeft een indrukwekkende showcarrière gehad.
[klik voor een uitvergroting]
Wat zullen we ons gezellige meisje missen.
Maandag 7 maart 2016

Vrijdag zijn we met de kittens van Kitty Jewel en Bashiir naar de fotoshoot bij Myrna in Aalsmeer geweest. Het was echt geweldig. Perfect georganiseerd en de kittens voelden zich meteen helemaal op hun gemak. De kleine meid deed zelfs al een dutje in de armen van een van de assistentes voordat we nog moesten beginnen. Ik wacht met smart op de afdrukjes die we voor de moeite gaan krijgen en ondertussen hebben we deze alvast als aandenken. Ze waren afgelopen vrijdag precies zeven weken oud. De andere foto's staan in hun nestblog. Nestblog S-nest

[klik voor een uitvergroting]
Zo parmantig!
Zaterdag 27 februari 2016

Als je een hele tijd niet schrijft, heb je dus veel in te halen. Wat is er allemaal gebeurd? Maverick en Bashiir hebben beiden een titel behaald. Maverick mag nu Supreme Premior voor zijn naam zetten en is in principe klaar met showen. Hij is een geweldig fijn dier om mee te hebben naar een show dus in de toekomst willen we hem nog wel eens als veteraan showen.

De vader van het nestje, Bashiir, behaalde begin deze maand zijn derde CAC is nu ook kampioen én gecastreerd. Hij heeft voldoende nakomelingen op de wereld gezet, twaalf kittens waarvan er met drie serieuze plannen zijn om mee te gaan fokken zodat de genen niet verloren zullen zijn. En die genen zijn de moeite waard. Een van zijn verrukkelijke karaktertrekjes is zijn belangstelling voor alles wat er in huis gebeurt. Hij staat overal met zijn neusje bovenop en over zijn kinderen horen we ook zulke gezellige verhalen. Het maakt niet uit wat je in huis doet, ramen lappen of groente schoonmaken, hij is erbij. Een van zijn bijnamen is Rode Schaduw want hij loopt me de hele dag achterna. Als ik ergens langer ga zitten, komt hij óf op schoot of hij gaat naar buiten, gaat ergens zoet mee spelen of gewoon ergens liggen. Zodra ik weer rondloop, is hij er ook weer. Maar wanneer er iets niet kan, zal hij nooit zeuren. Hij belandt wel eens in een kast of achter een deur. Hij maakt zich dan absoluut niet druk en is ook helemaal niet gestrest wanneer hij bevrijd wordt. Een van zijn voorouder, onze dierbare Valentijn, was ook zo'n gezelligheidsvreter én relaxt dier.

Vanmorgen zijn we enorm geschrokken. Er was iets heel erg mis met Sep, het lichtste sorrel zoontje van Jewel. Benauwd en bloed uit zijn neusje. Dus meteen naar de dierenarts. Helaas was Huibert met de auto weg dus de kleine moest in een mandje op de fiets. We troffen een hele prettige dierenarts die al snel onze angst voor een mgelijk fatale longontsteking kon wegnemen. Vermoedelijk is hij hard op zijn neusje gevallen en wanneer katten moeite hebben om door hun neus te ademen, ziet het er erg zorgwekkend uit. Hij heeft een pijnstilling gekregen, neusdruppeltjes op basis van fysiologisch zout en hij is natuurlijk overal goed op nagekeken: met zijn zes weken woog hij 800 gram. Echt heel mooi op gewicht. Ze eten ook erg goed. Morgen worden ze weer ontwormd zodat ze in een topconditie kunnen blijven.

Het was weer een hele bevalling maar we hebben de namen voor onze nieuwe poesjes: het wildkleurtje dat nu nog Minoes Snoezepoes heet, krijgt de stamboomnaam Sher Shirezah. Ze is vernoemd naar onze allereerste raskat en stammoeder van onze cattery Shirezah. De tijd zal het leren wat de roepnaam gaat worden. Mogelijk net zoals de eerste Shirezah maar Cherie zou ook kunnen. Het zilveren poesje krijgt de naam Everlasting Joy Dancin' Elfie. Extra leuk is dat hun beider vader Bashiir een afstammeling van de Shirezah van vroeger is. Ik kijk er zo naar uit. Wat zal het hier gezellig worden.

[klik voor een uitvergroting]
Maverick behaalde niet alleen de Supremetitel maar hij werd ook genomineerd voor Best-in-Show. Dit heeft hij al vele malen mee gemaakt maar deze keer was er als extra prijsje dit certificaat met een foto van ons beidjes.
[klik voor een uitvergroting]
Bashiir in het nieuwste mandje in de keuken. Deze is ook weer een hit. De eerste viel zo in de smaak dat er een tweede bij moest komen; ze staan zelden leeg.
[klik voor een uitvergroting]
De twee sorrel katertjes, Sven Shabu en Sep Sol.
[klik voor een uitvergroting]
Samen met hun wildkleur zusje, Sher Shirezah, ons nieuwe wildkleur poesje.
[klik voor een uitvergroting]
Elfie, ons a.s. nieuwe zilveren poesje.
Woensdag 3 februari 2016

Michel hoeft zijn pet niet op te eten want hij had gelijk; de kittens van Kitty Jewel zijn één wildkleur poesje en twee sorrel katertjes. Ze zijn verrukkelijk en ze ontwikkelen zich uitstekend. Zondag ben ik weer even bij ze op bezoek geweest. Jewel wilde graag met haar kroost naar beneden verhuizen. Ze houdt van gezelligheid en in de huiskamer moederen was ze hier ook gewend. Haar kattenvriendje, de Abessijnse kater Franz, is in zijn element in de rol van katermoeder. Hij wast ze zelfs. Echt ontroerend lief.

Voor deze maand staan er twee kattententoonstellingen gepland. Zo vaak ga ik meestal niet maar omdat het niet onmogelijk was dat we Bashiir op korte termijn wilden laten castreren, heb ik toch maar voor de show van komende zondag in Zoetermeer en de week daarna voor de show in Uitgeest ingeschreven. Mocht Bashiir inderdaad op de eerste show zijn derde certificaat behalen en dus kampioen zijn dan zouden we hem een week later al als castraat voor de volgende show kunnen inschrijven. Geen idee hoeveel tijd een kater nodig heeft om te herstellen van een castratie. Als het maar even niet goed lijkt dan gaan we gewoon niet.

Heel spannend!! Morgen is Izzy uitgerekend en wanneer ze een mooi zilveren dochtertje krijgt, zouden wij haar ook mogen hebben. Nu we weten dat het wildkleur kitten van Jewel een poesje is, kan het. Als het wildkleurtje van Jewel een katertje was geweest, konden we er geen halfzusje bijnemen. Dan moet je de dieren opsluiten om inteelt te voorkomen en ik heb de dieren liever vrij als huisdieren in huis.

[klik voor een uitvergroting]
Bashiir is niet alleen mijn rode schaduw in huis maar ook heel behulpzaam in de huishouding. Boodschappen uitpakken bijv.
[klik voor een uitvergroting]
De beste foto van het wildkleurige poesje dat ons huisgenootje gaat worden.
De lieve ome Franz houdt de kittens gezelschap wanneer mama Kitty Jewel even haar pootjes strekt.
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Maandag 25 januari 2016

Gelukkig gaat het prima met Jewel, de kittens en pleegpapa Franz maar met mijn computer rol ik van de ene ellende in de andere. Zowel mijn e-mailprogramma als het fotobewerkingsprogramma zijn verdwenen en Outlook laat zich er ook niet meer opnieuw opzetten. Gelukkig heb ik een omweg gevonden zodat ik de foto's kan verkleinen want foto's met een hoge resolutie kan ik niet in mijn website plaatsen. Voor nu heb ik een grappige foto van mijn HayDay-spelletje. Zo leuk om het konijntje als een kat slapend op de strandstoel aan te treffen. Leuk virtueel wereldje, ik hoef ook de haren niet van die stoelen te borstelen :-) Ik ga nu kijken of ik iets met de foto's van de kittens kan doen.

[klik voor een uitvergroting]
Tot mijn eigen grote verbazing ben ik totaal verslaafd geraakt aan dit virtuele boerderijspel.
Wat kan een mens blij zijn wanneer de techniek, de pc dus, een beetje meewerkt. Hier zijn de foto's van de 20ste. De oogjes begonnen toen open te gaan. Nu kijken ze allemaal al met volle interesse de wereld in.
[klik voor een uitvergroting]
Ik hoop zo dat het wildkleurtje een poesje is.
[klik voor een uitvergroting]
De oogjes zijn hier nog maar een kiertje open.
Het is gelukt. Hieronder de foto's van begin vorige week.
[klik voor een uitvergroting]
Pleegvader Franz houdt de wacht, de schat.
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
<< vorige pagina  1  2  3  4  [5]  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  volgende pagina >>