Klik hier om te zoek op de website

archief
Donderdag 4 juni

Heftige tijden beleven we hier, eigenlijk om wanhopig van te worden. Pinkstermaandag ging het weer zodanig slecht met me dat ik weer naar het ziekenhuis moest. Tot overmaat van ramp wilden de mensen van de ambulance me ook nog per se naar het ziekenhuis brengen waar ze me in december bijna dood hebben laten gaan. Pas toen ik zei dat ik zou uitstappen, namen ze me serieus. Ik heb geen vrienden gemaakt terwijl ik juist de grootste bewondering voor de ambulancemensen heb. Hun deskundigheid, inzet, begeleiding, empathie om je door moeilijke momenten heen te loodsen etc. is indrukwekkend.

Maar ik denk dat het lek boven water is: de oorzaak van de nieuwe verstoppingen in mijn kransslagaders kan geschikt veroorzaakt zijn door het ongunstige effect van de maagbeschermer Nexium op de bloedverdunner Plavix. Toen ik vorige week woensdag Zantac i.p.v. Nexium kreeg, dacht ik dat dit een bezuinigingsmaatregel was. Toen de volgende dag bleek dat mijn bloedstollingsfactor (INR) opeens levensgevaarlijk hoog was (van 2 naar 10), vermoedde ik dat de veranderde medicatie hier een rol bij speelde maar ik wist niet hoe. Pas deze week ving ik op dat Nexium en Plavix een slechte combinatie is en dat mensen die deze beide middelen gebruiken een verhoogd risico hebben op hart- en herseninfarcten. Hiermee is de hoge INR niet helemaal verklaard; de INR is meer het effect van de Acenocoumarol. Al met al heb ik het gevoel dat ik wederom veel geluk heb gehad én dit geeft me hoop dat ik geen dichtslibbende bloedvaten meer hoef op te lopen. Op internet vond ik een link waar over dit gevolg van beide medicijnen werd geschreven en de stoom van kwaadheid kwam uit mijn oren toen ik deze ontkenning las: "The drug combination may not be the problem, Bhatt said. Instead, patients taking Nexium or its rivals may be older or have other conditions that raise their risks, he said." Hier staat het hele artikel: http://www.topix.com/health/stroke/2008/11/plavix-nexium-combination-raises-heart-risks-when-used-in-stent-patients Ik heb er een kopie van gemaakt want het is niet onmogelijk dat dit artikel verwijderd of aangepast wordt. Ik ben blij dat de cardiologen van het Spaarneziekenhuis het risico serieus nemen en me van de Nexium af hebben gehaald. Ik schrijf hier bewust over in de hoop dat voor andere mensen met soortgelijke problemen de medicatie wordt aangepast.

Ik ben dus weer vol goede hoop en met de katjes gaat het prima. De logeetjes zijn al lekker gewend en gaan al met meerdere van onze dieren goed om. Ze hebben veel plezier in de tuin. Ze hebben de KittyClimber die afgelopen winter in de kattenkamer hing nu in de tuin teruggevonden. Ze spelen nu dus apekooitje.

[klik voor een uitvergroting]
Tresca samen met Pici. Ze is niet met honden opgegroeid maar ze is enorm op ze gesteld.
[klik voor een uitvergroting]
Onze logeetjes Ampertje en Ainejoy. Het gaat ondanks alle persoonlijke zorgen prima met ze. Ze hebben een goed humeur, zijn lekker speels en hebben een prima eetlust.
[klik voor een uitvergroting]
Het buitenleven. Rechts Anches en tussen de honden Orchid.
Het andere goede nieuws is dat toen ik vanmorgen in mijn eigen bedje lag na te sudderen, de hoogzwangere (vandaag acht weken) Shabanou bij me kwam liggen en ik de kittens voelde bewegen. o spannend! De vorige keer beviel ze vrij vroeg dus morgen over een week ben ik helemaal stand-by voor haar bevalling. Huibert gaat een hoek in de slaapkamer ontruimen die ik comfortabel voor haar ga inrichten. Zwangere poezen krijgen hier altijd de keuze uit meerdere kraamdozen en-kistjes die tijdens de wachttijd vooral worden warm gehouden door iedereen behalve de a.s. moeder.

Straks stemmen én naar mijn twee maanden geleden al geplande echo-onderzoek en aansluitende afspraak met mijn cardioloog. Ik hoop zo te horen te krijgen dat de ejectiefractie van mijn hart enorm is toegenomen en dat de vochtbeperking minder mag.

's Avonds: Ik ben al weer terug van mijn consult bij de cardioloog. Op de echo zag ik mijn hart goed zijn best doen en vooral de hartkleppen doen het perfect. Het dode deel is inderdaad in verhouding met het hart behoorlijk groot en het was duidelijk zichtbaar dat dat niet mee bewoog. Ik ben nu nog wel niet tiptop maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik wel weer opknap en dat het risico op hart- of herseninfarcten nu door de aangepaste medicatie behoorlijk is afgenomen. Alleen blijft die vochtbeperking wel van kracht :-(  Ik heb nu mijn portie ziekenhuis wel gehad: wat zie je daar een boel uitzichtsloos verdriet. Ik ben blij dat ik bijna altijd een eenpersoonskamer krijg want wanneer ik in contact kom met mensen op zaal blijft me hun verdriet zo erg bij.

[klik voor een uitvergroting]
Shabanou stikgelukkig met haar eerste nestje.
[klik voor een uitvergroting]
Met nog een oudere foto van onze mooie meid. Deze is van een paar maanden geleden.
Zondag 31 mei

Er is er een jarig, hoera, hoera en dat is onze Juultje. Zij is nu ons 'meisje van dertien'. Ondanks dat ik me best zorgen over haar maak (ze heeft vorig jaar een mamatumor gehad) gaat het haar best goed. Ze heeft een goede eetlust en altijd een goed humeur. Ze maakt haar titel 'het liefste poesje van heel de wereld en omstreken' waar. Ik hoop zo dat ze haar gezondheid behoudt en dat we volgend jaar weer haar verjaardag kunnen vieren. Gelukkig was ik net weer op tijd thuis voor haar verjaardag. Helaas kreeg ik afgelopen week weer problemen met mijn hart. Die klachten zijn zo subtiel dat het bijzonder lastig te bepalen of je wel of niet alarm moet slaan. Natuurlijk was ik alleen thuis, iets wat het beslissen nog moeilijker maakt. Het is aan de informatie van de begeleidster van de hartrevalidatie te danken dat ik de signalen serieus nam én aan mijn beschermengelen waardoor ik toch de telefoon durfde te pakken om het hele circus voor mezelf op te starten: spoedarts, ambulance, alle mensen in het ziekenhuis etc. Ik was best wel opgelucht dat het probleem meetbaar bleek. Inmiddels ben ik drie stents rijker en al weer thuis. Ik voel me nog niet echt perfect - misschien moet ik wennen aan de hogere temperaturen - maar ik kan gelukkig wel de integratie van de deze week teruggenomen kittens (allergie) van Tresca en Maverick begeleiden. We hebben vandaag al aardig wat vorderingen gemaakt. Met Juultje, Shabanou, Murray en Maverick gaat het al prima. Zagato en Anches doen nog wat moeilijk maar ik verwacht dat ze snel met zijn viertjes door huis en tuin racen.

[klik voor een uitvergroting]
Juultje een maand geleden met haar vriendinnetje Pici de Pumi.
[klik voor een uitvergroting]
De twee zusjes die nu weer hier wonen; Ampertje en Ainejoy.
Dinsdag 19 mei 2009

Afgelopen zondag was ik weer in een zodanige conditie dat ik mee kon naar de kattententoonstelling in Alkmaar. Ik heb genoten. Het was erg gezellig, veel vrienden en kennissen en heel veel geweldig lieve Somali's. De vier liefsten waren uiteraard ons eigen viertal maar omdat veel van de anderen hier geboren zijn of bijv. van Maverick afstamden, was het zestien keer genieten. Zestien Somali's dat is echt een zeldzaamheid op een show. Zagato kwam voor de eerste keer mee en gedroeg zich uitstekend; alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Maverick raakte een beetje in de problemen door het gegil van een Bengaal vlak bij hem tijdens de keuringen. Dat viel de keurmeester die zich hem nog herinnerde van een vorige keer ook op. Hij was niet bang maar maakte wel een aangeslagen indruk. Dat ging niet echt over toen hij weer veilig terug was in zijn eigen kooitje. Gelukkig kwamen we op het idee om hem in de dubbele kooi van Zagato en Anches te geven. Toen was hij weer in zijn element - voor de kittens zorgen. Kampioen van de dag was Nieckje. Door op het juiste moment de juiste keurmeester een kopje te geven en ook op grond van haar zeer gewaardeerde uiterlijk, gedrag en conditie won ze de compeditie voor de Best-in-Show veteranen.

[klik voor een uitvergroting]
Zagato was de relextheid zelve.
[klik voor een uitvergroting]
Alle drie in de hangmand lukte uiteindelijk wel. Hier wordt Zagato bijna geplet.
Nieckje gedroeg zich fantastisch. Het is echt een bijzonder groot genoegen om haar te showen. We hebben samen met haar geposeerd voor een foto. Ik hoop dat die gelukt is dan plaats ik die hier later.
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Maandag 11 mei

Wij gingen op vakantie en namen mee...

Murray en Sijntje en de twee jongmaatjes Zagato en Anches. Het weer was niet extreem prachtig maar goed genoeg om van alles te ondernemen. En na afloop van alle inspanningen was het goed toeven in het bubbelbad. Over die inspanningen - die waren super. Ik ben nog verbaasd over mezelf. Vooral donderdag was een topdag op dat gebied. Ik heb twee keer een behoorlijk hoge uitkijktoren beklommen én zo'n twee uur gefietst. En dat voor iemand die voor 10 maart praten nog super inspannend vond.

Murray en Sijntje moesten even wennen op vreemd terrein terwijl Zagato en Anches heerlijk aan het baantjes trekken waren. Iedereen had zo zijn eigen bezigheden. Zagato vooral knuffelen en voor Anches zorgen, Anches met Zagato sjeezen en Huibert helpen lezen/puzzelen, Sijntje bij mij knuffelen en Murray maakte af en toe zijn rondes en trok zich dan weer terug op het bed om de slaap der tevrederen te slapen.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
We hadden echt veel hulp aan het stel. Helpen kacheltje stoken,
[klik voor een uitvergroting]
helpen puzzelen en
[klik voor een uitvergroting]
helpen afwassen.
En helpen inpakken.
Vrijdag 1 mei 2009

Toeval bestaat niet??

Na mijn sportuurje vanmorgen, ging ik even in de tuin uitblazen en de post bekijken. Daar zat een grote enveloppe tussen van één van onze kittenkopers met allemaal informatie over gezonde voeding uit Ortho over voeding en wetenschap. Ik ben nog maar net begonnen met het lezen ervan maar het eerste dat ik er van opgestoken heb is dat het eten van granen eigenlijk niet bedoeld is voor ons mensen gezien onze historie van jagers en verzamelaars. Dat granen al de achterdeur uit is voor carnivoren als de kat is al eerder tot me doorgedrongen. Omdat de voorraad brokjes ondanks de zeer beperkte verstrekking ervan (alleen als knabbeltje tussendoor of om ze uit de kattenkamer te lokken wanneer ik daar de balkondeur open wil hebben wanneer ik ga crosstrainen) was ik van plan om een zak speciale brokjes met meer bite voor wat extra onderhoud voor hun gebit bij de dierenarts te gaan halen. Maar toen ik halverwege het artikel over de oorspronkelijke voeding was, bedacht ik dat ik dat granenspul m'n dieren níet ga geven maar dat ik weer een zak Orijen moest zien te halen. Punt is alleen dat je dit niet overal kunt krijgen maar waar een wil is, is een weg. Ik loop naar binnen en start de computer op om daarin de gegevens van de dierenwinkel bij de Cronjé op te zoeken om de bestelling te plaatsen... gaat de telefoon. Een onbekende stem dus ik denk meteen aan een of ander energiebedrijf dat me iets wil aansmeren. Blijkt het de dame van die dierenwinkel te zijn met de boodschap dat na een langere tijd van niet leverbaarheid van Orijen dit product weer op voorraad is...

Ik word alleen door een dierenspeciaalzaak gebeld  wanneer er een bestelling is binnengekomen dus dit is wel heel toevallig. Ik liep zelfs nog mijn hersenen te pijnigen met het bedenken van de naam van deze brokjes én de naam van de dierenwinkel. En dan zomaar dat telefoontje. En als toppunt van service van Petpalace wordt de zak brokjes vanavond ook nog aan huis bezorgd!

 

 

[klik voor een uitvergroting]
Opgestaan is plaatsje vergaan.
[klik voor een uitvergroting]
En dat gebeurt ook binnen!
Donderdag 30 april

Ik had me zo verheugd op deze dag - de zekerheid over Shabanous zwangerschap op haar tweede verjaardag en alle festiviteiten in de stad maar na de verschrikkelijke gebeurtenis is daar een fikse domper opgekomen alsof er nog niet genoeg is om je zorgen over te maken (crisis, Mexikaanse griep) vond een K&**#(@k het nodig om op de mensen in Apeldoorn in te rijden. Al het feestelijke is voor mij van vandaag eraf. Zelfs de zon is achter de wolken verdwenen. Ik kan me er niets bij voorstellen wat voor een soort onmens het nodig vindt om zoveel ellende te veroorzaken. Maar de herinneringen aan wat er eerder vandaag allemaal gebeurde, blijven bestaan. Ik was dit jaar voor het eerst naar de Sing-in (aubade) in de St.Bavo. Het was nog leuker, mooier en interessanter dan ik had verwacht. Bijzonder prettige presentatie door Joost Mulder en prachtig orgelspel door Teke Bijlsma op het beroemde Müllerorgel.

Maar de katjes hebben evengoed nog steeds een boel plezier met als gevolg dat de vaas met 'katjes' die ik op 6 maart ter gelegenheid van de komst van Zagato had gekocht, omver ging. Verder gelukkig geen schade.

 

Woensdag 29 april

Over een half uurtje is Shabanou jarig - twee jaar. In principe zouden we morgen ook meer zekerheid kunnen krijgen over haar zwangerschap omdat dit meestal duidelijk wordt op de 21ste dag. Haar gedrag is zo duidelijk anders dat we daarop niet tot morgen hoeven te wachten en we hebben meteen maar een feestelijke fotosessie gedaan.

Over Juultje en Zagato ben ik ook erg tevreden. Zagato krijgt vandaag zijn laatste pil en Juultje is al medicijnvrij. Ze zijn beiden lekker aangekomen en het tandvlees van Zagato ziet er mooi roze uit. Alleen heeft hij nog moeite met het betere knaagwerk. Eerdaags toch nog maar een keer laten controleren.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  [64]  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>