Klik hier om te zoek op de website

archief
Vrijdag 17 september

Gisteren was het de grote dag voor Huibert - hij nam afscheid van zijn werk. Oud genoeg om gepensioneerd te mogen worden en nog jong en gezond genoeg om allerlei andere bezigheden te ondernemen. Hij is al een week of zes vrij vanwege alle vrije dagen waarvoor nooit tijd was om op te nemen en hij kan zich aansluiten bij de klassieke stelling van veel niet-meer-werkenden: dat ik ooit tijd heb gehad om te kunnen werken. Ik hoef ook niet bang te zijn dat hij teveel in huis klust (iets is trouwens wel welkom) en rommel maakt want hij steekt veel tijd in zijn bezigheden bij de plaatselijke KC.
Maar het feest. Dat was bijzonder leuk door zijn afdeling georganiseerd. Ik wist dat we zouden beginnen met een vaartochtje maar het was erg spannend of de weergoden wel mee zouden werken. De buienradar werd veelvuldig geraadpleegd terwijl ik de plannen voor Huibert geheim moest houden. Maar het is allemaal gelukt! Het was voldoende lang droog om het vaartochtje te kunnen maken. In een heuse politieboot waarvan het zwaailicht even aan de motor even open werd getrokken bij onze aankomst. Op een paar spatjes na waren we droog gebleven. Bijna had ik mijn tweede natte pak in één week tijd opgelopen toen ik bij het instappen tussen wal en schip dreigde te belanden toen de boot een beetje afdreef. We werden door een groep familie, (Huiberts moeder!), vrienden, kennissen, collega's en werkrelaties opgewacht. Ondanks het verzoek om vooral iets in de bus voor het Lilianefonds te doen, werden we enorm verwend met bloemen, wijn, whiskey en sigaren. Ook natuurlijk allemaal mooie kaarten met de beste wensen en die van zijn jongste zusje met foto's van haar dochter Dieuwke is zo leuk dat ik hier plaats.

Vanmiddag hebben de kittens hun chipjes gekregen en Anches haar suprelorinstaafje voor een langdurige hormonale rustperiode. Iedereen gedroeg zich perfect. Alleen mr. Red gaf een piepje maar dat kwam omdat er bij hem een bloedvaatje geraakt werd. De dierenarts en assistente deden het perfect en het feit dat ze nog zulke soepele jonge huidjes hebben draagt ook wat aan het comfort bij. Volgende week de swabjes afnemen voor de DNA-testen.

De kittens zijn momenteel op de bovenetage. Ze zijn nog te jong om zonder serieus toezicht hier tussen de honden rond te scharrelen. 

[klik voor een uitvergroting]
De katten hadden weer schoten genoeg voor de gezellige zit.
[klik voor een uitvergroting]
Huibert kijkt niet echt blij maar dat komt omdat hij iets tegen vliegen heeft.
Woensdag 15 september

Onze dieren hebben zich weer van hun beste kant laten zien op de kattententoonstelling in Schiedam. Alle drie een mooi keurrapport en hun certificaat en Maverick mocht zelfs aan de Best-in-Showverkiezing meedoen. Het was even wennen dat Nieckje niet genomineerd was maar eens een keer die drukte niet voor haar is ook wel zo leuk. Er was veel belangstelling voor onze dieren maar omdat het ventilatiesysteem niet berekend was voor zoveel mensen, werd het wel warm. Omdat we Polleke nog niet zo lang alleen thuis willen laten, hadden we haar mee en lieten we haar regelmatig uit. Er ligt een prachtig natuurgebied vlak bij de Magriethal.

De kittens zijn vandaag zes weken oud geworden. Momenteel bivakkeren ze voornamelijk boven want ze wisten niet alleen het groene rennetje maar ook de open kittenkooien te kraken. Met de kleine Pol over de vloer is het te onrustig voor de kittens om langdurig in de kamer rond te scharrelen dus ze hebben nu twee kamers boven en het is een heerlijk geluid, die roffelpootjes over de vloer. Dat ze lekker baantjes kunnen trekken, kan dankzij de deur op de overloop. Die hadden we al voordat we een cattery begonnen en wat komt die deur van pas. Een kat opsluiten in één kamer is wel heel erg klein en zo hebben de volwassen katten die boven zijn ook nog eens een buitenrennetje erbij. Ik heb de indruk dat Anches krols aan het worden is en daarom houden we Jack bij haar uit de buurt.

Ik heb vandaag op de sportschool wel extra mijn best gedaan. Tot mijn verbazing had flink spierpijn gekregen van mijn pogingen om én Polly én mezelf (dat ging veel moeilijker) op het droge te krijgen na de plons van Pol. Daarna keek ze me eerst aan voordat ze ergens in het water ging. Ik hoop dat we deze gewoonte houden. Wel zo prettig. In het andere bos waar we wel komen zijn er een paar zwarte moddelpoelen waar je je hond niet in wil hebben.

 

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Gezellig bij ons hoor! Jack, Sijntje en Maverick.
Zaterdag 11 september 2010

Inmiddels is de verkoudheid aardig onder controle en staan de tassen ingepakt om morgen naar de kattenshow in Schiedam te gaan. We nemen Polly mee want dit kan nog niet zo lang alleen zijn. Vandaag wel een avontuur met haar beleefd. Het weer was ook zo lekker dat ik met de kleine Polly een boswandeling heb gemaakt. Prompt zag zij kroos in een watertje aan voor iets waar je op kon lopen. Dus plons, kopje onder. Maar het bleek er diep te zijn en alles was zo steil dat zij er echt niet uit kon komen. Er was niets om me aan vast te houden en tijdens mijn reddingsactie gleed ik van de helling af en belandde tot mijn knieën in het vieze prutwater. Toen was het hondje gered alleen het viel nog niet mee voor mezelf om eruit te komen. Zo steil en dan zonder houvast. Overal waren er bomen en struiken maar net op mijn plekje een paar armetierige sprietjes die afbraken als ik er maar naar wees. Maar het is gelukt, getuige dit stukje. Ik heb me niet laten kennen en heb de wandeling niet in het water laten vallen.

Gisteravond, vlak voordat we naar boven zouden gaan, zagen we dat Granny een ontsnappingspoging ondernam. Ik zette haar terug in het kittenrennetje maar ze klom net zo hard weer naar boven. Normaal doe ik een kittenverhuizing 's morgens zodat er een hele dag tijd is om het moedertje te laten wennen aan de nieuwe omstandigheden. Maar nu moesten ze wel verhuizen voor hun eigen veiligheid. Dus het rennetje en alles wat erbij hoort naar boven gesjouwd en moeder Anches en de kittens hebben geen kik gegeven, behoudens dan tevreden gesmak en gespin. Vanmorgen heb ik de deurtje van dat rennetje opengezet en leuk dat ze dat vonden. Rondjes rennen in de slaapkamer! De groei gaat sowieso uitstekend dankzij de goede zorgen van Anches maar ze eten ook heel goed van wat ik ze geef. De kittenmelk blijft favoriet maar er worden ook al hapjes vis (twee soorten) en carnibest verorberd.

Er is nog net wat ruimte over voor het keurrapport van het leukste en knapste hondje van de wereld:

Hele knappe babyteef van vijf maanden, zeer rastypisch, fraai hoofd met typische expressie, goed oog, schaargebit, prima hals, mooi lichaam met  de juiste hoekingen rondom, gaat moeiteloos, heel fraaie babyvacht, heerlijk temperament.
1e Veelbelovend; Beste baby.

 

[klik voor een uitvergroting]
Ze zijn zo schattig én bij de tijd!
[klik voor een uitvergroting]
Er ontgaat Anches niets.
[klik voor een uitvergroting]
Ze beginnen al aardig te eten.
Ik heb aardig weet gehad van het verkoudheidsvirus. Gelukkig was ik net op tijd weer redelijk in conditie om zaterdag naar een familiefeestje ter gelegenheid van de 84e verjaardag van mijn moeder en zondag met Polly naar de clubmatch van de VHB in Soest te gaan. Wat hadden we een fantastisch weer dit weekend. In Soest hebben we genoten, van Polly en de andere 14!! Pumi's. De een was nog leuker en aantrekkelijker dan de andere. Zo leuk te ervaren dat andere mensen nu ook ontdekken hoe leuk de Pumi is en hoe supergeschikt ze zijn om behendigheid mee te doen. Polly gedroeg zich super en kreeg een voortreffelijk keurrapport (zet ik eerdaags op de hondenpagina) en tot grote vreugde van alle Pumimensen werd de Pumireu Kimo zelfs de beste over alle andere rassen van de dag. Helaas geen foto's want de batterijen waren op en de meegebrachte reserves waren ook weer leeggelopen :-(  Maar wel een link naar een verslag over deze dag: http://www.uwhondenkat.nl/honden/index.php?nieuws=1182

Ondertussen groeit het nestje van Anches en Jack uitstekend, evenals de buik van Tresca. Nog maar minder dan twee weken en dan komen haar kleintjes. Polly zal niet weten welk kitten ze als eerste moet verzorgen. Ze helpt namelijk, amper vijf maanden oud, al mee met de verzorging van de kittens.

[klik voor een uitvergroting]
Polly met haar inmiddels geknipte vachtje in stille aanbidding voor een raampje van het kamerrennetje. Moeder Anches maakt net een ommetje.
Zaterdag 28 augustus

Ta, en ik maar denken dat ik het verkoudheidsvirus van Huibert niet zou kunnen oplopen want ik leef immers zo gezond met mijn gesport en andere gezonde leefgewoontes. Fout gedacht dus. Maar gelukkig is kalm-aan-doen nu geen straf - Anches en haar kittens extra knuffelen lukt prima. Probleem alleen is dat ik iedere keer iets schattigs zie wat dan ook weer op de foto gezet moet worden én dat ik zo slecht kan kiezen tussen de foto's. Ondanks het weggooien van de minder gelukte foto's heb ik in drie weken tijd al meer dan honderd foto's die ik de moeite waard vind om te bewaren. En uit die honderd moet ik ook nog kiezen om het nestje in hun nesttopic voor te stellen. Zo kan een mens problemen hebben. Ik denk dat ik er maar goed voor ga zitten en Huibert vraag om de boodschappen, vnl. vlees voor de dieren, te halen.

[klik voor een uitvergroting]
De drie poesjes zijn met elkaar aan het dollen terwijl de katers bij Anches drinken.
Zondag 22 augustus

Onze Polly heeft een druk weekje gehad. Ze heeft een make-over gehad. Ze had inmiddels zoveel haar gekregen dat ze een echt beertje aan het worden was. Maar ze was zo schattig en ik vond het best wel jammer om deze leeftijdsfase waar we iedere dag van genoten hebben, af te sluiten. Maar ze is tenslotte een Pumi en die heb ik met de schaar tevoorschijn 'getoverd'. Ze is nog niet helemaal klaar. Hier en daar is het niet helemaal gelijk. Dat is een klusje voor komende week. Dan gaan we haar vacht samen perfectioneren want in mijn eentje een beweeglijk Pumietje valt tegen. Naast die make-over is ze ook voor de eerste keer naar ringtraining geweest. Dit allemaal als voorbereiding voor hét Pumi-event van de eeuw: op 5 september komen er 14 Pumi's hun opwachting maken op de show van de VBH in Soest. Volgens mij is dit uniek voor Nederland! We hebben dan ook nu een Pumikennel in Nederland nl. de Twisters Pumikennel van Edwin en Sandra in Friesland (www.Pumi.nl). Ze hebben zelfs nu een nestje van Enya, een zilvergrijs teefje dat uit dezelfde Hongaarse kennel komt als onze verrukkelijke Polly. Polly heeft wat harten gestolen deze week. Ik had verwacht dat het aantal ah's en oh's op straat of waar dan ook minder zou worden maar nee hoor, ze ziet er nu wel anders uit maar ze is nu extra parmantig. De zindelijkheid gaat nu ook met rasse schreden vooruit. Ik kreeg maar nooit de kans om haar op een heterdaadje te betrappen. Sinds die ene keer afgelopen vrijdag heeft ze bijna geen plasjes meer binnen gedaan. Vandaag en gisteren was ze mee naar feestjes en ze heeft naast het stelen van veler harten ook heel veel plezier gehad met het racen door de tuinen. Daar komt misschien nog een leuke foto van, gemaakt door ons nichtje Dieuwke.

Genoeg over ons volmaakte hondje (o ja, met haar delicate tongetje verzorgt ze ook al de kittens). Moederpoes Anches doet beslist niet qua volmaaktheid voor haar onder. Onze supermeid zorgt fantastisch voor haar kittens en het is een groot voorrecht om gezellig bij haar en haar dikke rolmopsjes van kittens te mogen knuffelen. Voor hun vader Jack hebben we besloten dat hij eerdaags het suprelorinstaafje gaat krijgen zodat hij een lekkere royale rustperiode als dekkater gaat krijgen. Dat staafje is nog niet zo lang beschikbaar en nog lang niet algemeen in gebruik dus er zijn vast wel risico's aan verbonden. Ervaringen van anderen zijn echter heel positief en als het enige risico zou zijn dat hij hierna nooit meer vruchtbaar zou worden, dan zijn er ergere dingen. Een castratie is tenslotte ook onomkeerbaar.

[klik voor een uitvergroting]
Polly met haar nieuwe coiffure. Het knippen leek veel uit het ‘uitgraven van een Pumietje uit een berg haar’.
[klik voor een uitvergroting]
De mooie Jack lekker buiten onder de bloemenpracht van onze buurvrouw
Dinsdag 17 augustus

Was dat even lang wachten op de update ;-). Ik sta er van te kijken hoe vaak deze site  evengoedbezocht wordt, hoeveel pagina's er dan bekeken worden en dan valt er elf dagen lang geen nieuws te lezen, zelfs geen nieuwe kittenfoto's te zien! Die staan al wel op mijn Hyves en op Kattenplaza. Ik zal die binnenkort ook op Kattenpraat zetten (zwangerschapshoekjes). Het is ook zo druk hier. Het pupje Polly is de meest charmante handenbindster die je je maar kunt voorstellen maar dat kost wel tijd en energie. Ze is overal keigoed in behalve in de zindelijkheid. Maar vanuit haar oogpunt gezien is ze daar natuurlijk wel goed in. Waarom zou je je plasje niet laten gaan wanneer je dat wilt? Maar dat laatste plasje op de bank was er eentje teveel en nu hebben we een heuse puppybarrrière vooruitlopend op de kittenbarrière die ook weer over een aantal weken nodig zal zijn.
Het gaat heel goed met Anches en haar kittens. Anches eet prima en ziet er geweldig uit en dat geldt ook voor haar vijftal ondanks dat vijf kittens maar vier tepels gebruiken. Anches zorgt zo goed voor haar kroost dat ze zelfs wanneer ze even wil ontspannen, naast het kraammandje gaat liggen. Tot onze grote vreugde is Anches moeder Tresca ook zwanger. Zij heeft in april vorig jaar het suprelorinstaafje gekregen om haar een langdurige rustperiode te geven zonder ongezonde hormonale toestanden als krolsheden en pilgebruik. Alleen was ze van de vorige dekking in mei niet zwanger geworden en dat is altijd een veeg teken. Afgelopen zaterdag was ze vier weken zwanger en als alles volgens het boekje gaat, kan ze rondom 19 september bevallen. Ze krijgt ook kittens van Jack. We waren eigenlijk niet van plan om Tresca voor de zilverfok in te zetten omdat ze van de oorspronkelijke zuivere wildkleur/sorrelSomalilijnen afstamt én zo'n diepe kleur heeft. Maar in september 2008 besloten Tresca en Maverick anders en het resultaat was indrukwekkend. Type en persoonlijkheden van hun nakomelingen waren heel aantrekkelijk. Het zilver kon echter sterker en dat beetje extra zilver brengt Jack nu mee. Dit nestje kan op kleur het totaal tegenovergestelde worden als dat van haar dochter. Waar Anches allemaal sorrelzilvertjes kreeg ondanks dat zij de verdunningsfactor draagt en beide ouders maar één gen voor zilver hebben, heeft Tresca die verdunningsfactor niet maar omdat zij geen gen voor zilver heeft is de kans groter dat er naast zwart- en sorrelzilver ook wildkleur en sorrel geboren kan worden. Een echt toverballennestje. Dat kunnen de gekleurde bandjes waar ik net een hele voorraad van heb in de kast blijven. We zien wel wat de tijd ons brengt.

Van de kittens hebben we gisteren individuele foto's gemaakt. Die zet ik in het nestjeshoekje. Hieronder een nostalgische foto van een toverballennestje. Beide ouders waren zwartzilver. Je ziet hier de zwartzilveren moederpoes Rowena, de wildkleurige  grootmoeder Oentje en de kittens in de vier verschillende kleuren. Het sorrelzilvertje is The Fonz die een voorouder is van onze huidige nestje.

[klik voor een uitvergroting]
Ik was Polly aan het leren dat ze niet onder het hekje door mocht… Dan ga je er toch op je allerliefst onder liggen?
[klik voor een uitvergroting]
De trotse en erg gelukkige Anches met haar nestje
[klik voor een uitvergroting]
Tresca is al helemaal in de stemming. Zij moedert meestal op de bank, vandaar.
Foto uit 1992.
Vrijdag 6 augustus

Alles is goed gegaan en Anches is op woensdagmiddag 4 augustus bevallen van vijf wolken van kittens. Drie poesjes en twee katertjes. Hun geboortegewichten waren van de poesjes 113, 104 en 108; van de katers 108 en 107. Nu, ruim twee dagen later wegen ze 160, 142 en 148; de katers 142 en 155. Anches doet het geweldig, is erg geduldig en niet bij haar kittens weg te slaan. Alleen moet ik in de gaten houden dat alle kittens wel aan bod komen want ze gebruiken met hun vijven vier van de acht tepels. Niet slim maar wanneer een kitten iets per se wil, kan je ze zelden op andere gedachten brengen. Na 24 uur heb ik ze een klein beetje kittenmelk gegeven omdat er teveel onrust in het nestje was. Er werd zo hard geknokt om de tepels en dan kunnen ze helemaal overstuur en uitgeput raken. Daarna waren ze tevreden en drinken ze wanneer ze dat nodig hebben. Ik maakte me gedurende haar zwangerschap behoorlijk zorgen want de dekperiode verliep totaal anders dan we hier gewend zijn. Ondanks dat ze op een gegeven moment toch echt zwanger moest zijn, ook geen krols gedrag vertoonde, liet ze zich steeds dekken. Van iemand anders hoorde ik dat dit soms voorkomt wanneer de poes en de kater echt gek op elkaar zijn. We hebben hier wel vaker hele innige relaties gehad maar daar gebeurde dit niet bij. Gelukkig is de zwangerschap verder normaal verlopen. Met de geboorte van de eerste, natuurlijk net zoals bij haar vorige nest kwam de grootste het eerst, had ze het even moeilijk en mauwde ze wat toch gevolg had dat bijna alle katten die al gezellig bij ons op het bed waren, naar haar toekwamen voor morele bijstand. Orchid ging zelfs haar kopje wassen. Zo lief. Papa Jack was ook erg betrokken. De andere kittens werden zoals het gebruikelijk is in deze familie heel gemakkelijk geboren. Die gleden er gewoon uit. Heel grappig was dat ze een kreetje gaven tijdens hun geboorte alsof ze met plezier van een glijbaan afkwamen. Vader Jack heeft het druk gehad want drie weken geleden heeft hij Tresca ook gedekt. Morgen moet het zichtbaar worden of Tresca zwanger is. Dit nestje was niet onze planning maar ik had Nieckje, toen ik 's morgens tijdens het crosstrainen mijn lenzen nog niet in had, aangezien voor Tresca en verkeerd geruild. Jack vond dit erg aardig van me. We hadden eigenlijk een nestje voor Tresca in gedachten van een kater zonder zilver maar wanneer deze kittens net zo lief worden als die van haar vorige nestje van Maverick in november 2008 dan worden het weer kittens met hele speciale karaktertjes. Jacks eerste nestje was ook bij Anches en we houden ons aanbevolen voor nog meer van zulke verrukkelijke kittens. We hoopten op een poesje voor onszelf en er zijn er zelfs drie geboren. Welke zal de leukste, liefste en mooiste worden?

Ik zal mijn webmaster Hugo vragen een nieuw topic voor dit nestje te openen en ook om het topic van de onlangs overleden Murray te verplaatsen naar 'In de loop der jaren'. Zo verdrietig  iedere keer weer om een geliefd dier te verliezen maar het is een grote troost te weten dat er iets van Murray voortleeft in Shabanou en Jack en dus ook in deze kittens.

Morgen is het weer 'nationale ontwormingsdag'. Dat doen we altijd nadat er een nestje geboren is. Voor Polly neemt het misschien de oorzaak weg van haar diarree. Het is wel niet zo ernstig maar ze heeft er wel last van. 

[klik voor een uitvergroting]
De trotse moeder Anches.
[klik voor een uitvergroting]
Ze hebben allemaal dezelfde kleur en met deze bandjes kan ik ze extra goed in de gaten houden.
[klik voor een uitvergroting]
Vader Jack week niet van haar zijde.
Zaterdag 31 juli

Hier vindt momenteel het grote wachten plaats. Anches zou namelijk kunnen gaan bevallen. Ze vertoonde dusdanig ongebruikelijk gedrag tijdens de krolsheden. Van haar krolsheid was amper iets van te merken maar ze liet zich gedurende een extreem lange periode dekken. Van een andere fokker hoorde ik dat het feit dat zij en Jack een hecht stelletje zijn hierbij een rol kan spelen. En zwaar dat ze nu is! Gelukkig is ze een grote poes met een lange rug waardoor zij geen echte hinder van haar dikke buik heeft. Ze heeft er ook geen beperking door in de jacht zoals het een echte natuurpoes betaamt. Vanmorgen was een luid gegrom en het bleek dat zij een muis had gevangen. Zij blij maar ik niet. Vangen en opeten en anders niet is mijn motto. Gelukkig was Huibert thuis en aan hem was te taak om te kijken of de prooi nog te redden was. En ja hoor – het muisje was nog helemaal gaaf. Nu maar hopen dat het diertje onze tuin uit weet te komen en de goede kant op gaat: naar het noorden zijn twee huizen zonder katten. Nu snapte ik ook het gepiep dat ik gisteravond hoorde en de onrust van de katten vannacht. Omdat Anches volkomen rustig was, ben ik een paar uurtjes met Polly naar het strand geweest maar bij thuiskomst hoorde ik gepiep. In mijn haast om te kijken of Anches mij nodig had, stroffelde ik ook nog op de trap maar met Anches was alles in orde. Zij lag zelfs buiten in de kittyclimber te relaxen. Maar goed dat  ik gisteravond nog even van het verrukkelijke weer en van Polly op het strand heb genoten. Eerder wandelden we vaak met twee honden tegelijk maar drie is teveel en eigenlijk vinden honden de een-op-een-relatie veel prettiger. We geven ze nu waar mogelijk hun eigen wandelingen. Alleen durf ik Pici niet meer mee te nemen naar het strand. Het rulle zand is een te zware belasting voor haar schouder. Eesz heeft nog steeds wat last door de botsing met die andere hond een aantal weken geleden maar zij trekt met een achterpoot. Met haar doen we dus ook alleen gewone en boswandelingen.

[klik voor een uitvergroting]
De kraammandjes staan al een tijdje klaar. Boven is er ook eentje.
[klik voor een uitvergroting]
Eeszje in Groenendaal. Ze krijgt geen medicijnen meer voor het trauma na de botsing.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  [54]  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>