Klik hier om te zoek op de website

archief
Zondag 15 januari

Wat een gigantische grote teleurstelling! De kleine lieve, superknuffelige Iggy kan niet bij ons komen. Ik had me zo op zijn komst verheugd. Vanaf de eerste keer dat ik hem in mijn handen had en ook wanneer ik hem op de foto's en filmpjes zag, viel ik op hem. Hij blijkt een mini-mini-foutje te hebben maar daardoor is het beter dat hij geen nakomelingen gaat verwekken en een showcarrière als dekkater is ook niet voor hem weggelegd. Hij heeft een onvolmaakt laatste staartkootje en het is nooit met zekerheid te stellen of dit genetisch of het gevolg van een klein ongelukje is. In zulke gevallen gaat de oude fokregel op: 'Fok nooit met wat je niet wilt terugzien.' Dit is de reden waardoor hij weer beschikbaar is gekomen. Omdat het maar een klein foutje is, voorziet het showreglement van de FIFe hierin en staat dit een succesvolle showcarrière voor gecastreerde katten niet in de weg. Alleen hebben we nu de complicatie dat we deze kittens bij de rasverenigingen en andere sites afgemeld hadden en ook heel wat mensen via de mail, telefoon en op de show vandaag verteld dat wij geen kittens meer beschikbaar hadden. Dat Iggy beschikbaar is gekomen, is wel een buitenkansje voor iemand anders die Iggy een goed kattenleven kan bieden. Door deze teleurstelling zouden we bijna alle prachtige ervaringen van deze showdag vergeten en we zijn juist zo trots op onze dieren en helemaal op de kittens. Ze gedroegen zich fantastisch! Alle kittenkopers die in Nederland wonen hadden de moeite genomen om te zien hoe hun a.s. huisgenootje zich gedroeg en beoordeeld werd en ze zijn uitgebreid op de foto gezet. Die komen natuurlijk in hun topic op de nestjespagina. Tresca was van de volwassen dieren degene die de meeste aandacht kreeg. Haar nieuwe titel, National Winner, werd uitgereikt en wij zijn samen op de foto gezet. Ook won ze bij de keuringen een nominatie voor Best-in-Show. Een goed begin van het nieuwe showseizoen. Het zal alleen wel weer even duren, minstens vijf maanden, voordat Tresca weer op een show kan laten zien hoe charmant ze is omdat ze een nestje gaat krijgen. (Nog één week en dan kunnen we zien of ze zwanger is!) Haar grootmoeder Nieckje was ook mee maar alleen ter opluistering want zij is al Supreme Champion. Als voorouder in de vijfde generatie van deze kittens vonden we het wel een leuk idee dat zij met haar tien jaar kon laten zien hoe mooi een Somalipoes op die leeftijd kan zijn. Shabanou en Jack waren op de gewone manier ingeschreven en hebben weer een certificaat voor de titel Groot Internationaal kampioen gewonnen. De showcarrières verlopen voorspoedig. Vooral Tresca is al heel ver. Maar eerst dat zwangerschapsverlof en de kittens grootbrengen. Wie weet zit in haar nestje wel het katertje dat wij zo graag willen hebben.

 

[klik voor een uitvergroting]
Iggy tijdens de keuring.
[klik voor een uitvergroting]
De keuring van Non. Aan belangstelling geen gebrek.
Mooie Jack bij keurmeester Teuben.
[klik voor een uitvergroting]
De charmante Nieckje. Haar tien jaren zijn haar niet af te zien.
Zaterdag 14 oktober

Wilde onze Sijn vanmorgen toch weer niet eten. Ik moest de afgelopen dagen ook wel wat tricks & trucs uithalen om haar zover te krijgen maar vanmorgen faalde alles. Dan maar eerst een time-out op schoot. Ook om de paniek te voorkomen, je kan als baasje knap wanhopig worden wanneer je dier niet wil eten en dwangvoeding is een hele stap verder. Naast mij stond mijn ontbijt mét ongekruide rosbief! Huibert gaf de suggestie om dit een stukje rosbief te geven én tot ons grote geluk ze nam het aan. Na nog een paar stukjes heb ik opnieuw een hapje eten voor haar klaargemaakt. Vanaf mijn schoot heeft ze er voldoende van gegeten. Het was een prutje van Carnibest met Isogel (anders wordt haar ontlasting te hard en krijgt ze last van obstipatie) en vis uit een blikje Applaws met wat lauwwarm water. Dit omdat dit bij Isogel moet en ook omdat zij als nierpatiëntje extra vocht nodig heeft. Wat een opluchting. Net heb ik haar weer een plakje rosbief gegeven om haar aan het eten te houden. Als een kat te lang vast, wordt ze misselijk en dan gaat de eetlust helemaal onderuit.

En morgen zijn we op de show in Haarlem. Mensen die door de stad heen gaan, vanaf het oosten naar het westen kunnen beter via Haarlem-Noord, Schoterweg en dan linksaf de Kleverlaan richting Bloemendaal gaan. Pal voor Bloemendaal, aan de oostkant van de spoorlijn, dus vanuit Haarlem vóór het spoor, ligt de Kennemersporthal naast het ijsbaan. Wij nemen Nieckje, Tresca, Shabanou en Jack mee. En Edith komt met de zeven kittens van haar poezen Sarah en Sophia en onze Zagato. Zagato moest wegens omstandigheden herplaatst worden en het gaat behoorlijk goed met hem. Dat is een hele grote zorg minden maar hij blijft altijd onze Zagato. Hiernaast een foto hiernaast van mij met KnuffelGato.

 

[klik voor een uitvergroting]
Sijntje vorige winter samen met Fancy, het eenlingkitten van Anches en Jack.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato en ik op een kattententoonstelling.
Donderdag 12 januari

We zien wel waar het schip strandt - ik doe het voorlopig maar zonder die update voor Explorer (zie hieronder). Mijn webmaster gaat kijken of hij het programma dat hij ooit zelf ontworpen heeft kan aanpassen aan de nieuwe besturingsprogramma's.

Met Sijntje gaat het niet echt zorgenvrij. Net als je denkt dat het weer goed gaat, moet ze weer spugen of laat de eetlust te wensen over. Ze is nu aan de rauwe kipfiletm lamshart gemengd met een smaakmakertje uit blik. Mijn buurtjes waren toevallig bij onze gezamenlijke dierenarts en hebben wat verpakkingen nierdieet voor Sijntje meegenomen. Vroeger was nierdieet een straf voor een dier maar tegenwoordig worden ze zelfs lekker gevonden. Ik heb Sijntje dit eerder gegeven en toen lustte ze dat wel. Voor nu ben ik best wel tevreden. Ondanks onze zorgen, gedraagt ze zich uitstekend. Het is traditie dat ze ´s morgens, wanneer ik in mijn ochtendjas ontbijt, de krant lees en als ik niet weghoef m´n email check, bij me, in de omslag van mijn duster ligt te spinnen. Overdag als ik het wat koud heb en m´n poncho aanheb, ben ik ook onweerstaanbaar voor haar. Je moet wel even goed kijken om haar kleine kopje te kunnen zien. Nieckje zit op de leuning klaar om ook bij mij te komen maar dat overdreven gespin van Sijntje staat haar wat tegen. Ze komt liever bij me wanneer Sijntje er niet is.

Zagato boekt ook vorderingen in de omgang met de andere kater bij zijn nieuwe mensen. Ze geven elkaar nog geen kopjes maar we geven de moed niet op. Hier is wel overduidelijk wat voor onrust de spanningen tussen hem en Jack en Nieckje en Orchid veroorzaakte. Iedereen is nu superontspannen én er wordt nauwelijks meer wild geplast in de kattenkamer. Daar zat Jack als hij geen broekje kon dragen. Maar hij is nu ook zo relaxt dat hij geen broekje meer nodig heeft. Heerlijk!

Alle katten die zondag naar de show gaan, zijn in de rijstzetmeel gezet. Ik heb er hier vier ingepoederd en een manicure gegeven terwijl Edith dit in Bodegraven zeven keer moest doen. Ik ben zo benieuwd hoe het zondag met onze dieren zal gaan. Een paar van de a.s. kittenkopers van deze kittens komen zondag ook kijken. Wat zullen ze trots zijn.

[klik voor een uitvergroting]
Sijntje weet de betere plekjes wel te vinden. Mijn poncho is erg favoriet.
[klik voor een uitvergroting]
Erop of eronder ;-) Het is best gezellig achter mijn laptopje.
Helaas, met de update van de Windows Explorer kan ik niet meer normaal deze website bijwerken. Er is een beperking met de letterte :-(
Helaas, met de update van de Windows Explorer kan ik niet meer normaal deze website bijwerken. Er is een beperking met de letterte :-(
Er is een beperking met het aantal lettertekens en ik wilde nog wel uitgebreid gaan beschrijven hoe goed het nu gaat, met Zagato en de andere dieren hier.
Vrijdag 6 + zondag 8 januari 2012

We hebben wat kilometers gemaakt de laatste tijd. Tresca is uit logeren geweest in Duitsland en is nu hopelijk zwanger van de hele mooie lieve Lorcan. Maar de dag nadat zijn weer thuis was gekomen - dat viel nog niet mee met al die stormen en regen - hebben we Zagato naar zijn nieuwe mensen gebracht. Tresca is nu superknuffelig, gaat van de ene beschikbare schoot naar de andere en toen die even niet beschikbaar waren, ging ze Huiberts haar maar wassen, terwijl hij druk bezig was Eesz te kammen. Tresca heeft het dus uitstekend naar haar zin; een goed teken... Met Zagato gaat het ook prima. Na een eerste onrustige nacht zit er al weer wat meer rust in hem, knuffelen en spinnen gaat al als vanouds maar het contact met de andere kater is geen liefde op het eerste gezicht. Die moeten nog een periode apart gehouden worden totdat ze i.p.v. boos nieuwsgierig naar elkaar worden. Ik hoop zo dat dit goed gaat komen want Zagato kon het niet beter krijgen.

Het ging de laatste tijd opeens zoveel beter met Sijntje. Ze ging zich weer wat meer met van alles bemoeien maar helaas, dit weekend begon ze te spugen en had ze zelfs diarree. En dat voor een poesje dat ze laatste jaren eerder te harde dan te zachte ontlasting had. Deze semi-obstipatie is onder controle door het gebruik van Isogel. Dat is ook bruikbaar bij diarree maar vroeger toen Sijntje enorme darmproblemen had, sloeg het niet aan. Nu ben ik ook niet echt enthousiast en dan slaat de angst voor gezondheidsverlies toe. Ik heb wel eens gezegd dat wanneer een dier als jongmaatje een jeugdkwaaltje had dat dit later als oudedagskwaal terugkwam. Nu diarreeproblemen dankzij het enorm verminderde gebruik van de bekende brokjes en blikjes vrij onbekend zijn geworden, was ik niet meer bang deze kwaal bij onze oudere dieren terug te zien. Maar helaas, Sijntje was de laatste die daar wel in haar jongere jaren aan geleden heeft... En ze gisteren en vanmorgen at ook nog eens slecht en wat ze at, kwam er weer uit. Ik kreeg het Spaans benauwd want ze heeft wel anderhalf jaar geleden een mamatumor gehad en die staan bekend om hun uitzaaiing naar andere organen. Vanavond heeft ze weer een beetje normaal gegeten en haar gedrag is ook weer zoals we dat graag van haar zien. We hopen zo dat haar darmen weer normaal gaan functioneren. Ze is al zo'n kwetsbaar katje en dan kan ze er weinig extra bij hebben. Gelukkig is er geen kat ter wereld die zoveel schooturen maakt als zij. Ook nu ligt ze weer bij me en ik ben vrij handig in het ´om haar geen typen´. Helaas gelukkig maak ik haar wanneer ik het een beetje koud heb en m´n wollen poncho aandoe. Daar kan zij lekker dan lekker onder. Omdat zij zelden ergens mooi zit te zitten en voornamelijk bivakkeert in haar koepelmandje heb ik dus nauwelijks bruikbare foto's van haar. Maar wel van haar zoon Boudewijn. Die was een tijdje geleden onvindbaar voor zijn vrouwtje Linda en hij werd dus in deze - antieke - schaal bovenop de kast gevonden.

[klik voor een uitvergroting]
Hier is Zagato samen met Anches met haar kind Fancy. Deze foto is van eind december 2010.
[klik voor een uitvergroting]
Boudewijn, de zoon van Sijntje en Rooster in Egmond aan Zee.
[klik voor een uitvergroting]
Een oudere foto van Sijntje. Ze heeft vaak periode dat bepaalde plekken favoriet zijn. Hoe warmer hoe beter.
Zondag 25 december

Op kerstavond moet er altijd iets bijzonders gebeuren. Iets spannends en dat was er zowaar. We kregen het berichtje dat Tresca de titel National Winner heeft gewonnen. Dit jaar was het voor het eerst dat deze titel te winnen was en Tresca moest het opnemen tegen alle poezen van alle rassen van categorie III, dus Britjes, Rexen, Abessijnen, Burmezen, Sphynxen, Bengalen etc.  Extra knap van Tres is dat ze dit gewonnen heeft terwijl ze de eerste show van het seizoen gemist had omdat ze toen net een nestje had gehad.

Iedereen heel hartelijk bedankt voor alle lieve wenskaarten. Helaas zijn een deel van de kaarten erg laat gepost en voor alle trouwe en nieuwe bezoekers van deze wedsite heb ik dit filmpje: http://sendables.jibjab.com/view/kMSWBN2Ghg1pB6xm Onze a.s. nieuwe rode man is meteen al ingeschakeld en treedt er ook in op. Ik wist al dat zijn kopje adembenemend lief was maar in dit filmpje komt dit helemaal tot uiting.

Ik heb de inschrijvingen voor de nieuwe show in Haarlem net klaar (beide nestjes dus zeven kittens komen ook). Nu verder met de voorbereidingen voor het etentje met vrienden vanavond. Ik loop alleen niet te soepel. Ik heb weer nieuwe spieren ontdekt. Eergisteravond werd ik door een Labrador getackeld. Dat ik zoveel gesport heb, was merkbaar aan mijn valtechniek. Ik rolde mooi door, m'n jas is nog heel en het kleine beetje hinder komt alleen omdat ik in eerste instantie op mijn been viel.

 

[klik voor een uitvergroting]
Onze Tresca mag de titel National Winner bij haar naam zetten en dit komt ook op de stambomen van haar nakomelingen.
Dinsdag 20 december

Ik vind deze periode met de vroegtijdige invallende duisternis altijd erg gezellig, mits er overal lichtjes zijn. We hebben een grote hoeveelheid kaarsen en waxinelichtjes in katveilige houders dus wanneer de kerstkrans met lichtjes aan de voordeur en de kerstboom weer zijn opgeruimd gaan we gewoon door met de lichtjes overal. Van mij mogen ze echter het knalvuurwerk afschaffen. Er gaan steeds meer stemmen op om het idiote geknal, complete bommen zijn het tegenwoordig, af te schaffen. Er is echt niets feestelijks aan. Het is niet alleen een ramp voor alle dieren, van vogels, eenden tot onze honden en katten, maar ook heel erg duur: er raken nogal wat mensen, meestal onschuldige voorbijgangers, ernstig gewond en de daders, als ze al worden gepakt, komen er veel te makkelijk vanaf.
Probleem is dat de meest zorgvuldige socialisatie faalt wanneer een hond met vuurwerk bekogeld wordt. Dat is ons ooit overkomen, een gillende keukenmeid tussen de poten van onze Kuvaszreu Dimbo. Uiteindelijk kregen we hem wel weer redelijk normaal maar nu, 30 jaar later, kook ik nog want ik had die !&())&^$# graag wat aangedaan. Wat ik in de loop van de jaren geleerd heb, en wat we toen al onbewust wisten, is dat je je als baas moet gedragen alsof er niets aan de hand is. Negeren en eerder een norse correctie á la 'doe gewoon' dan medelijden tonen of zelfs maar voelen. Sinds die nare dag hebben we altijd 'feestvuurwerk' als trainingsmateriaal voor de knallen en de geur in huis. Onze dieren zijn dan ook niet bang en zelfs Pici die voorheen best wel onder de indruk kon zijn, heeft er minder moeite mee omdat haar gezien haar leeftijd en slechthorendheid het meeste ontgaat. Polly vindt alles interessant en kent - nog- nauwelijks angst. Mijn laatste wandelingetje van de dag is vaak een rondje om de kerk. De Grote in het centrum. Het is daar, zeker nu met de kerstboom, prachtig, maar ik ben erg nu huiverig voor. Je weet maar nooit of 'de dapperen van onze samenleving' het nodig vinden om haar met vuurwerk te belagen.
De afgelopen dagen was ik druk met het uitzoeken van alle foto's die we zondag van de kittens in Bodegraven hebben gemaakt. Wat was het weer een feest. Extra groot zelfs want de uitslagen van de DNA-testen konden niet beter. We mochten zelfs kiezen uit de twee katers waar we sowieso al een voorkeur voor hadden. De kater met het gele bandje en die met het rode bandje. Beide zonen van Sarah. Geelbandje hebben we gekozen tot onze Iggy. Ik heb eerder vandaag weer een blog over deze nestjes voor de website Uwhondenkat geschreven en het volgende is het plaatsen van de mooiste foto's van de 168! die we zondag hebben gemaakt

 

[klik voor een uitvergroting]
Iggy en Iago. Zie de verschillen ;-) Die zijn er dus bijna niet.
[klik voor een uitvergroting]
En dit is hem dan, onze nieuwe rode man. De nieuwe fotos staan helaas nu nog niet in het nesttopic.
Zaterdag 17 december

Veel zin om er over te schrijven heb ik niet. Deze week werd ons helaas echt duidelijk dat langer doorgaan met het proberen Zagato te leren omgaan met de castraatpoesje Nieckje en Orchid niet eerlijk voor de meiden is. Zij zijn bang voor hem en hun gedrag is voor hem als een rode vlag voor een stier. Zolang ze niet van elkaar door hebben dat ze naast elkaar staan te eten, is er niets aan de hand totdat ze elkaar herkennen. Van de week maakte ik helaas een ruilfout en de arme Orchid was het slachtoffer. Gelukkig herstelde ze zich heel snel, je hoort wel van gevallen dat een kat altijd bang blijft en dat zou helemaal vreselijk zijn. Alleen is overduidelijk dat der aanwezigheid van katten die elkaar niet liggen in een huishouden niet bevorderlijk is voor hun veiligheidsgevoelens en de totale harmonie in huis. Onbegrijpelijk dat juist Zagato de boosdoener is. Hij is verder hartstikke gezellig voor mens en de andere dieren. Hij is op knuffelgebied een van de besten. Kruipt lekker tegen je aan, slaat zijn poezelige pootjes zachtjes om m´n hals en zelfs wanneer Polly veel te ruig met hem speelt, komt het niet bij hem op om lelijk te doen. Omdat we juist veel geluk hebben gehad met onze dekkaters waren we er niet op voorbereid dat het deze keer niet meer goed zou komen. Ik heb drie maanden lang alle truckjes uitgeprobeerd die ik ken om Zagato weer in vrede of neutraal met de meiden te laten samenleven maar terwille van de veiligheidsgevoelens van de andere katten is het beter dat hij een ander tehuis krijgt. Het liefst samen met een van zijn kittens dan kunnen ze daar samen met hun nieuwe mensen nog lang en gelukkig leven.

Terwijl ik dit schrijf kwam Zagato van Huiberts schoot af om bij mij voor m'n laptop op schoot te kruipen. Van de eerste situatie heb ik een foto gemaakt maar toen het Huiberts beurt was om er eentje van Zagato bij mij te nemen, bleek de card vol. Die ga ik dus zo leeg maken en wanneer er nieuwe leuke van ons kereltje tussen zit, dan verwissel ik die met de foto's die er nu staan. We hebben een card met veel geheugen in gebruik en het komt goed uit dat hij nu vol is want morgen gaan we weer uitgebreid foto's maken van de kittens in Bodegraven en dan kunnen we niet genoeg ruimte op die card hebben.

 

[klik voor een uitvergroting]
Zagato bij de kerstboom van 2009/2010.
[klik voor een uitvergroting]
We waren laatst aan het klussen en om de vloer te beschermen lag er een grondzeil. De dieren vonden het heerlijk en sommige katten renden alleen voor het geluid enthousiast heen en weer.
Zaterdag 10 december

Wij zijn er klaar voor - de kerstboom staat, de kaarsjes branden, we hebben zelfs een krans met lichtjes op de voordeur en m´n camera ligt klaar in de hoop dat het me lukt aardige kerstkiekjes te maken. Wie weet heb ik dan een echte kerstfoto voor op de kerstkaarten. Nu heb ik er wat gemaakt via een online kaartenservice. Morgen gaan we aan de schrijverij.

Wat helaas nog steeds ook hoort bij de gezellige donkere dagen rondom kerst is de ellende met het vuurwerk. We zijn enorm dankbaar dat onze dieren niet bang zijn, daar hebben we ook preventief ook alles aan gedaan maar de 'low-lifes' van onze samenleving vinden zichzelf heel dapper om vuurwerk naar een wandelende hond te gooien. Ooit is dit gebeurd bij onze vorige grote witte en zonder wat we in de loop van de jaren geleerd hebben over de begeleiding van honden en katten is het ons toch gelukt om de angst voor vuurwerk er weer grotendeels uit te krijgen. Sinds die tijd hebben we partyvuurwerk in huis en wanneer er hier kittens opgroeien of de eerste geknal is er weer medio november dan start ik de knaltraining. Ik doe alsof er iets heel leuks gaat gebeuren en na een paar knallen sluit ik de oefening af met wat lekkers. Zo jammer, zwak uitgedrukt, dat de tweede kamer het burgerinitiatief tegen knalvuurwerk en voor professioneel feestvuurwerk niet eens in behandeling wilde nemen. Ik heb een stukje geschreven met wat do's en don't op het gebied van vuurwerk en huisdieren. Het allerbelangrijkste is 'ze niet zielig vinden' en/of troosten want dan geef je ze juist reden om te geloven dat ze bang moeten zijn. Dat komt over een dag of tien in de gratis digitale nieuwsbrief van Raskan. Je hiervoor opgeven kan via www.Raskan.nl. Daar komen ook stukjes over onze katers, Zagato en Jack, vanwege hun recent behaalde titels.

Vandaag kwamen de best aardig gelukte fotokerstkaarten binnen maar het allerleukste van vandaag was dat het dankzij de inzet van mijn Somalivriendinnen Jacqueline en Edith gelukt is een filmpje van Zagato van zijn laatste show op Youtube te krijgen. Om de een of andere reden krijg ik mijn filmpjes niet uit mijn telefoontje en zelfs via Whatsapp kwam ik niet verder dan het doorsturen naar andere mensen met Whatsapp. Via, via kwam hij uiteindelijk toch in mijn pc en toen kon ik hem uploaden net als de andere filmpjes. Hij duurt maar even maar het is leuk om te zien hoe goed Zagato zich zelfs op een tentoonstelling kan vermaken. http://www.youtube.com/watch?v=DGkPt352CSQ&feature=youtu.be

[klik voor een uitvergroting]
Mn leukste van vorig jaar; de kleine Fancy.
[klik voor een uitvergroting]
Dit vogeltje heeft de vorige kerst ter nauwernood overleefd. Het staartje is alleen niet meer wat het was.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  [40]  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>