Klik hier om te zoek op de website

archief
[klik voor een uitvergroting]
Tresca afgelopen weekend, zeven weken zwanger.
[klik voor een uitvergroting]
De mooie Shabanou die ook een nestje mag gaan krijgen.
[klik voor een uitvergroting]
Gidget, Shabanous dochter van haar laatste nest, staat ook in de startblokken voor haar eerste nestje.
Zondag 19 en maandag 20 februari

Sorry dat het even duurde. De tijd gaat ook zo snel.

Het laatste nieuws: Tresca begint nu echt wat zwaarder te worden. Mag ook wel want ze is nu zeven weken zwanger. Door het gewicht of de omvang van de buik laat ik me zelden verleiden tot het maken van een schattig van de nestgrootte. Maar nu zal ik erg verbaasd zijn wanneer ze een echt groot nest zou krijgen. Als ze maar gezond zijn en als er maar een echt nest is, dus minimaal twee. Dan is de moeder meestal tevreden en de kittens hebben een maatje.

We moeten Jack en Maverick wat extra in de gaten houden. Er zit een spanningsveld tussen deze twee mannen. Niet zo vreemd natuurlijk, een castraat en een hele kater, maar we zien graag harmonie en we zijn best wel bang dat het weer misgaat en dat we weer een kat moeten herplaatsen.

[klik voor een uitvergroting]
Maverick en Jack zondagmiddag. Gelukkig zijn ze makkelijk af te leiden. Ze lagen vlak voordat ik deze foto maakte naar elkaar te grommen.
Zaterdag 11 februari

Wij verkeren in de bevoorrechte situatie dat wij dicht bij de Philharmonie, nog steeds bekend als het concertgebouw, in Haarlem wonen en dit weekend is daar de 48 uur van Beethoven. Dat had echter niet mijn aandacht getrokken maar wel het optreden van de Beatles. We hadden geweldige plaatsten, midden vooraan op het balkon, en het was nog leuker dan verwacht. In mijn jeugd móest je óf voor de Beatles óf voor de Stones zijn. Gezien de namen van onze katten, Little Red Rooster en Jumpin´ Jack Flash, moge duidelijk zijn waar de voorkeur lag, maar als je wat op leeftijd komt, speelt dat geen rol meer en het was heerlijk om te genieten van de muziek en het optreden dat tot in de kleinste details zo herkenbaar was van oude ooit geziene videoclips. Alleen gilden ´de meiden´ niet meer; zestig plus dan hoeft dat blijkbaar niet meer ;-) Ik vraag me af hoe goed de geluidsisolatie van het oude maar wel gerenoveerde gebouw van de Philharmonie is want in een van de andere zalen draaide een film over Beethoven en het enige nummer dat daar enigszins toepasselijk bij was, was Roll Over Beethoven.

Het beveiligingsprobleem bij de KPN is nog niet opgelost dus de mensen die op een berichtje van ons wachten, moeten nog even geduld hebben. Hier schijnt de zon dus dat vraagt om een boswandeling.

Vlak voordat de email bij de KPN op slot ging, kregen we nog een berichtje over Cuby. Helaas is het ooit niet goed gegaan bij de introductie met de hond en zelfs Cuby, die hier toch het best met puppy Polly overweg kon, kon Terriër Hazel geen respect bij brengen. Gelukkig is hun vrouwtje niet voor een kleintje vervaard en met behulp van een bench en veel ruimte buiten en binnenshuis, kan iedereen toch blijven. Het is ook een 'honds' dilemma, moeten kiezen tussen je geliefde hond of twee in-en-in lieve Somalikaters. Bij een introductie moet er alles aan gedaan worden dat de nieuwe kat aan de hond kan wennen in een ruimte waar hij al heel goed de weg weet en de ruimte moet over voldoende plekken beschikken waar de kat omhoog kan en dan kan dit de beloning zijn: http://s227.photobucket.com/albums/dd54/linleek/?action=view&current=sientjespeelt.mp4 

Op deze zijn Cuby en Polly met elkaar in de tuin aan het ravotten: http://www.youtube.com/watch?v=Vk5Yyu8r_T0 

Voor de liefhebbers - wanneer je de naam Polly intikt en een naam van een van onze katten, zijn er heel wat hond-kat-filmpjes te vinden. Veel plezier. 

[klik voor een uitvergroting]
The Bootleg Beatles. We waren echt terug in de tijd.
[klik voor een uitvergroting]
Cuby is solidair met het hondje Hazel en gaat soms ook gezellig naast de bench liggen wanneer Hazel daar in is. Ik hoop zo dat Hazel ooit leert dat ze de katten niet moet opjagen. Dan heeft ze wereldvrienden aan ze.
[klik voor een uitvergroting]
Moeder Anches met haar kittens van het C-nest en pup Polly, nog pikzwart, die nog niet op de bank kon komen.
Vrijdag 10 februari

Is het zo koud, lopen we allemaal te glibberen op al die niet gestrooide kleinere straten, is het toch niet gelukt om de Elfstedentocht te kunnen laten doorgaan. Maar er is nog hoop! Het is nog vroeg in de maand februari. Onze Shirezah heeft vroeger twee keer een nestje gekregen op 25 februari. Hoe kon ze het zo mikken. Ik kan me nog zo goed herinneren hoe koud het toen was en op de tv ging het alleen maar over de Elfstedentocht die rondom die dagen werden gereden. Nu even de dooi accepteren, straten schoon (kan ik ook weer in de bocht) en dan voldoende vorst zonder sneeuw. Iedereen blij en daarna het voorjaar zeer welkom!

Het is deze maand de maand van het gebit, voor de dieren dan. Tien procent korting voor de controle en het evt. verwijderen van tandsteen. Als alles weer schoon is, is het de kunst dat er geen nieuw tandsteen komt. Ik ben er (deels) voor verzekerd maar onze beestjes niet en dagelijks tandenpoetsen is het ook niet. Zij moeten het echt zelf doen, knagen, knagen en nog eens knagen. Ik heb net weer een nieuwe voorraad knaagmateriaal voor ze gehaald. Rauw vlees dat straks in stroken en plakken gesneden in de droogmachine (Bomann, 25 euro) gaat en deels als avondmaaltijd, ook in grotere stukken, verorberd gaat worden. Alleen voor Sijntje snijd ik het klein want haar kiesjes zijn het niet meer helemaal. Voor de katten was alles op en wanneer er langer dan 24 uur tandplak blijft zitten, kunnen bacteriën die plak gaan omzetten in tandsteen. Een gezond gebit is zo belangrijk! Voor de honden hebben we altijd wel kauwstaven.

Polly was vorige week dinsdag geopereerd. Een castratie omdat er na de laatste keer loospheid iets mis ging met haar hormoonspiegel. Nu maar hopen dat alles goed gaat. De operatie verliep probleemloos. Ze heeft een week lang een schattig MedPetjasje gedragen en daar heeft een professionele fotograaf een foto van gemaakt. Daar moeten we alleen nog even op wachten. De wond was keurig drie lagen dik en onderhuids gehecht dus we hadden er geen omkijken naar. Er zijn ook geen hechtingen die verwijderd moeten worden. Wel moest ze acht tot tien dagen rustig aan. Niet los rennen en helemaal niet springen. Woensdag mocht ze voor het eerst weer los. Heerlijk voor haar. Aan de riem wandelen is voor een Pumi niet gauw iets waar ze al hun energie mee kwijt kunnen. Polly ging dan ook rondjes - slippend- rennen door de kamer en de keuken.

 

[klik voor een uitvergroting]
Werkt Shabanou hier toch even goed mee met de gebitscontroles ;-)
[klik voor een uitvergroting]
Vol overgave is Polly hier haar tanden aan het poetsen.
Dinsdag 31 januari

We wilden Polly laten castreren maar toen we zo ver waren, in ieder geval na de jaarwisseling, was het bij onze dierenarts volgeboekt. We wilden per se een dinsdag zodat Polly geen maandagavondtraining zou hoeven missen. Vandaag was het zo ver. Alles ging zoals het hoorde en om één uur vanmiddag maakte ze al een hele fitte indruk. De eerste uren heb ik haar extra behaaglijk geïnstalleerd omdat een dier na een narcose altijd extra warmte nodig heeft. Met het blauwe medical petjasje aan waardoor er geen risico is dat ze aan de wond kan zitten. Maar door dat jasje valt wel de isolatie van de vacht weg (ik zou ook nooit een naakthond- of kat willen hebben, altijd dat gebrek aan behaaglijkheid). Nu heeft ze haar gevoerde regenjasje niet meer aan en voor de nacht laten we de cv wat hoger staan. Tussentijds moest haar pakje wel even gewassen worden want ik wist niet dat het medical petjasje ook gebruikt wordt om te voorkomen dat loopse teefjes vlekken zouden kunnen maken en en met zo'n pasvorm kunnen ze dus niet met dat pakje aan een plasje doen. Bij katten kan dat namelijk wel. Dankzij de wasdroger heeft ze nu weer een schoon pakje aan en tijdens de wachttijd was ze gelukkig af te leiden met een nieuw kluifje. Nu maar hopen dat alles voorspoedig geneest. Ze mag even niet springen en wat deed ze toen ik met haar langs een hekje liep? Ze sprong er zonder enige aarzeling overheen. Gelukkig was het niet al te hoog. Onze eerdere Pumidametjes hadden ook nauwelijks hinder van hun operatie. Pumi's are tough! Juist daarom nemen geen enkel risico. Het advies van de dierenarts is 8 tot 10 dagen niet los laten rennen, dan gaan we ook niet met haar trainen. 

Wie ook stoer zijn, zijn de kittens van Zagato en de twee Bodegraafse prinsesjes. De kittens die in Nederland bleven, zijn inmiddels al aardig gewend bij hun nieuwe mensen en we ontvangen de meest enthousiaste reacties. Daar doe je het voor! Voor twee zusjes was de reis naar hun nieuwe mensen behoorlijk heftig maar hun nieuwe mensen hebben de reis uitstekend georganiseerd. Iriska is inmiddels aangekomen in de Oekraïne na eerst een vliegreis en de volgende dag een enorm lange treinreis die ze prima heeft doorstaan. Guyenne haar nieuwe mensen organiseren dit ook perfect voor haar. Een dierbare vriend die ook gek op Somali's is, heeft haar opgehaald en ze maken nu een tussenstop in Parijs, en morgen reizen ze verder naar haar nieuwe vrouwtje wat zuidelijker in Frankrijk. Van de meeste kittens hebben we al foto's ontvangen en zelfs van Guyenne terwijl ze kennis maakt met de Franse keuken. Die bevalt haar prima!

[klik voor een uitvergroting]
Zielige Polly.
[klik voor een uitvergroting]
Op de schouder van het vrouwtje waar ze de tussenstop in Parijs maken.
Het is slikken voor de twee moedertjes én hun mensen dat nu ook het laatste kitten verhuisd is.
[klik voor een uitvergroting]
De dappere Guyenne die zich de cuisine française goed laat smaken.
Polly vorige week, niet wetende wat haar boven haar krullenkopje hing.
Vrijdag 27 januari 2012

We hebben een stoel met een lekker kussen erin met de voorkant voor de radiator geschoven en Tresca ligt er haar kittentjes - hopelijk - uit te broeden. Bij haar duurt het nog heel wat weken maar de mooie Holly, grootmoeder van onze prachtige Jack, staat op het punt van bevallen. Wat zullen deze kleintjes prachtige sprekende kopjes kunnen gaan krijgen. Maar eerst maar een goede bevalling en een dito start in het leven.

Vanmorgen had ik een kittenkoper van vroeger aan de telefoon. Was vorig jaar haar 20 jaar oude Buddy verongelukt, is deze week haar andere kat, de mooie Evita van nog maar twaalf, ook overleden. Het is niet onmogelijk dat de kanker in haar longen veroorzaakt werd door een uitgezaaide mamatumor maar dit zijn zaken die je nooit zeker kan weten. Evenals de hoop dat dit soort kanker bij poezen die ooit hormonaal actief zijn geweest, krols zijn geweest, de poezenpil hebben geslikt, veel minder zal gaan voorkomen bij poezen die i.p.v. regelmatig krols zijn of de pil krijgen, zeker een jaar hormonaal neutraal kunnen zijn door het gebruik van suprelorin. Ik hoop het zo! Maar dit middel is niet geregistreerd en zal ook nooit geregistreerd gaan worden. Alles draait om geld.

Waar ik me al jaren over verbaas en ook over opwind is het feit dat de orgaandonatie zo slecht georganiseerd is. Ik kan al niet begrijpen waarom iemand geen donor wil zijn, de kans dat je daadwerkelijk een medemens na je overlijden kan helpen is al minimaal, maar waarom de registratie niet andersom kan, is ook weer iets waar ik niet bij kan. Evenals het moeilijk doen over beveilingscamera's. Privacy, zelfbeschikking etc. Terug naar het donorgebeuren. Via de sociale media wordt er wel wat aan gedaan maar ik denk dat mijn idee effectiever kan zijn - ontwerp een mooi symbool voor het donorschap en draag die als een tatoe op een zichtbare plaats. Ik verwacht dat dit binnen de kortste keren als een statussymbool razend populair wordt. Mijn eerste codicil is ooit compleet met handtas gestolen en nu heb ik niets meer bij me waar artsen iets aan hebben. Net als een niet-reanimatieverklaring. Ze hebben je allang teruggehaald voordat deze gevonden wordt. Ik ben zelf niet iemand die een SOS-medaillon o.i.d. consequent zou dragen  (of het moet wel heel erg mooi zijn), ook een tatoeage is mijn ding niet maar voor het goede doel, ben ik wel over te halen. Als het symbool mooi is en wanneer je hem niet wilt zien op een afdekbare plaats. Onder m'n horloge lijkt me wel wat. Onder een ring is ook niet onmogelijk. Geen idee of dit al eerder bedacht is geweest; van mij mag het idee van een tatoeage weer opnieuw als optie behandeld gaan worden want er sterven te veel mensen alleen maar omdat er geen orgaan voor hen beschikbaar is. Dat er organen verloren gaan omdat er onduidelijk is dat de overledene donor wilde zijn. Begrijpelijk geëmotioneerde familieleden zijn in zo'n situatie geen hulp. Ik zou het verschrikkelijk vinden dat er een nier of wat dan ook door onduidelijkheden verloren zou gaan.

[klik voor een uitvergroting]
Onze jong overleden Moni. Aan FIP. Voor deze kwaal is ook geen genezing mogelijk. Wat er wordt gedaan, werkt juist averechts. Wie weet kan ooit met DNA worden uitgezocht hoe de genetische aanleg om deze ziekte te kunnen krijgen geëlimineerd kan worden.
[klik voor een uitvergroting]
Valentijn. Ook veel te jong overleden. Maar tegen een ongeluk en een verkeerde inschatting door een dierenarts helpt niets.
Dinsdag 24 januari 2012

Vandaag is het een dag die je als een emotionele achtbaan kunt beschrijven. We zijn erg gelukkig dat Zagato zijn draai gevonden heeft bij Marloes en haar gezin en hier in huis is ook de rust weergekeerd met als bijkomend effect dat Jack heeft minder de behoefte heeft om in huis te sproeien en dat scheelt mij weer heel veel extra werk. Ondanks dat we veel verdriet hebben omdat we Zagato, m´n beste knuffelbeertje, moeten missen zijn we erg gelukkig omdat hij zo gelukkig is. Dit is echt beter voor hem en voor onze andere dieren. Door blijven sukkelen, steeds de katten ruilen met de stress voor hen dat ze weten dat er ergens in huis een gevaar voor ze dreigt (hij was echt niet leuk voor de oudere gecastreerde meiden; dat hij met Jack een appeltje wilde schillen is begrijpelijk voor dekkaters) deden we iedereen tekort. Katten houden helemaal niet van gesloten deuren. Dat wist de uitvinder van het kattenluikje eeuwen geleden al en ook de hedendaagse auteur van Simon's cat die er op zijn eigen humoristische wijze over publiceert (You Tube videootjes en boeken) én de schrijver van deze haiku:

Wil naar buiten toe.
O nee! Help! Ik ben buiten!
Laat me weer binnen!

Ik ben helemaal geen voorstander van het herplaatsen van ex-fokdieren. Het is ook net waar je het accent op legt. Op het fokken of het leven met huisdieren waar je ook mee fokt en showt. Over het algemeen is er veel meer harmonie in de groep wanneer er oudere castraten in zitten, het leven is daarom voor de jongere fokdieren minder stressvol. Bijkomend effect is dat je als fokker uitdraagt dat een huisdier voor het leven is en dat dit weer een kenmerk is wat een meer duurzaam type kittenkopers aantrekt die niet alleen gek op hun eigen dieren zijn maar ook belangstelling hebben voor de ouders en andere familieleden van hun dieren. Niets is erger dan mensen die per wisseling kleur van een bankstel het oude setje huisdieren dumpt en weer een setje katten in een andere kleur of met een andere status aanschaft. Voor die mensen zijn dieren dingen en contacten blijven onderhouden met de fokker is ook niet hun ding. Omdat het bij het fokken van een ras vooral om gezondheid gaat, is het van groot belang dat er informatie is over de ex-fokdieren. Wij )wij en onze kittenkopers en samenwerkende fokkers' weten met en van elkaar dat onze dieren over het algemeen leeftijden behalen waar we trots op mogen zijn. Straks dus het best heftige bezoekje, samen met Huibert en Rudolphine waar Zagato drie jaar geleden geboren is. In een volgend nieuwsbericht zal ik er vast wel weer over schrijven.

[klik voor een uitvergroting]
Zagato met zijn nieuwe vriendje. Hij draait nu wel even raar met zijn oren maar dat was vast omdat zijn vrouwtje een gek geluidje maakte om hem naar de camera te laten kijken.
[klik voor een uitvergroting]
Toen Zagato nog een klein Zagatootje was. Zijn hele verhaal en zijn beste foto´s staan in zijn eigen topic in de rubriek ´Onze dieren´.
Zaterdag 21 januari

Het is overduidelijk, Tresca is zwanger. Vannacht is ze dit precies drie weken. We verheugen ons enorm. En nu maar hopen dat alles verder goed gaat en dat de DNA-testen van de kleintjes t.z.t. zullen helpen bepalen welk kitten het meest geschikt is om mee verder te gaan. Als dit een katertje is, misschien onze nieuwe rode man? omdat Iggy helaas niet is doorgegaan, of misschien een wildkleur katertje omdat we die nu ook niet meer hebben. Of een poesje als opvolgster van Tresca. We zien wel wat de tijd ons biedt. Ieder kitten is van harte welkom.
Dat een katertje nu wat meer in onze gedachten zit, komt vast omdat we zo lang gedacht hebben dat we een nieuwe sorrel kater zouden krijgen. Door een klein staartfoutje kon dit niet doorgaan maar tot overmaat van ramp bleek ook dat we het niet goed kregen tussen onze wildkleur kater Zagato en de twee gecastreerde poezen. Nu is dit een bekend risico bij het houden van dekkaters, daarom hebben ze ook vaak geen huiselijk verkeer, en dan heb je geen keuze anders dan de ex-dekkater herplaatsen. Dat gebeurt ook, als routine, bij veel dekkaters die apart hebben geleefd en die komen vaak in grote problemen omdat zij geen huiselijk leven kennen, niet met andere katten kunnen omgaan en van het kleinste ongewone geluidje of beweging als alleen al een telefoon die overgaat, in paniek kunnen raken. Daar hoeven we met Zagato niet bang voor te zijn. Hij is super goed gesocialiseerd. Eerst bij Rudolphine waar hij geboren is, toen heeft hij een tijdje samen met broer Zoot bij Jan en Inge gewoond en daarna heeft hij samen met Anches hier een heerlijke lange jeugd gehad. We waren heel snel geslaagd voor een goed adresje voor Zagato en nadat hij met de andere kater, ook een ex-dekkater die huiselijk verkeer had gehad, vriendschap had gesloten, kon het besluit genomen worden dat Zagato bij Marloes mag blijven wonen. Dinsdag gaan we zijn papieren brengen. Echt afscheid nemen doen we niet want we willen wel met elkaar in contact blijven. Ik verwacht de leukste foto's van Zagato samen met vriendje Dante op de bank, samen met het peutertje Tygo en de baby die verwacht wordt. Zagato kon het niet beter treffen. Punt is alleen dat wij hem missen. Het afstand doen van een volwassen dier is heel anders dan het overdragen van een kitten. Voor beiden blijf je verantwoordelijk maar bij een volwassen dier is de betrokkenheid nog groter.

[klik voor een uitvergroting]
Zagato en Tresca hadden bij me op de bank gezellig liggen doen. M´n warme poncho was er nog.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato met grootmoeder Tresca een verdieping lager in de favoriete en totaal versleten Catrix.
Vrijdag 20 januari,

Hennie van de titelregistratie van Felikat was zo aardig om me een Word-documentje te sturen van Tresca's nieuwe titel. De print van deze kan ik scherper inscannen dan de geplasticificeerde versie, al heb je nog steeds hele goede ogen nodig om de tekst te kunnen lezen.

Vanavond hadden we een heel avontuur hier. Tenminste, Nieckje en een muisje hadden dat. een heel klein dapper muisje had zich in het hol van de katten gewaagd en de plank in de keuken ontdekt waar ik het brood bewaar én oude boterhammer verder laat uitdrogen tot ze een verrukkelijke krokante snack voor de honden zijn geworden. Voor een muis is dit een walhalla, al die smakelijke broodkruimels en ik denk dat hij wel vaker op bezoek is geweest. Ik vond geen keuteltjes maar ik begrijp nu waarom Shabanou steeds zo zat te staren. Maar de echte muizendetective is onze Nieckje. Het arme schattige muisje bleef maar rondhangen op dat plankje dat ik inmiddels leeg had gehaald en Nieckje zat eerste rang op een keukenkastdeurtje. Ooit sprong ze zwanger en al daar vandaan naar de plank met de muis maar toen hadden we nog spandraden met spotjes eraan. Nu niet meer dus Nieckje stortte ter aarde maar zij niet alleen. In haar sprong had ze toch die muis te pakken gekregen maar door de val had Nieckje hem weer losgelaten. Hij/zij zit nu onder de koelkast. Ik heb alles wat maar een beetje aantrekkelijk voor muizen is, weggehaald en alles goed schoongeboend dus mocht het muisje dit avontuur overleven dan kan hij zijn familie vertellen dat je bij ons niet moet komen.

[klik voor een uitvergroting]
De eerste Somali met de titel National Winner in Nederland. Ik ben eigenlijk best wel nieuwsgierig hoe dit in andere landen is afgelopen.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  [39]  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  volgende pagina >>