Klik hier om te zoek op de website

archief
Zaterdag 5 mei

Sijntje had deze week een slechte eetlust. Alarm dus. Dit heeft ze al eerder gehad en met wat kunst-en-vliegwerk om het eten aantrekkelijker te maken, lukte het me altijd wel om haar over het dooie punt te krijgen. Alleen nu niet. Uiteindelijk moest er Convalescence Support aan te pas komen om haar weer aan het eten te krijgen. We zijn zo blij dat dit gelukt is en dat ze weer redelijk normaal eet. Sijntje is juist een van onze best eters op het gebied van gezond eten zonder kleur-, geur en smaakstoffen. Zij heeft nierfalen en een slechte eetlust kan dan uiteindelijk een keer gaan ontstaan maar zij heeft 1,5 jaar geleden ook een mamatumor gehad en wanneer uitzaaiingen hun kans hebben weten te grijpen dan is het verlies van eetlust het eerste teken dat er iets mis is.

De kittens zijn nu 8,5 week oud en dat is een feest in huis. Ze geven regelmatig voorstellingen. Sommige volwassen dieren vinden ze ook onweerstaanbaar. Moeder Tresca en ome Jack gaan voorzichtig met ze om maar Polly en Maverick zijn meer van het ruigere werk. Maverick was zo aan het rollebollen met Jorca dat ze uit het mandje viel. Hij deed wat hij kon om te voorkomen dat Jorca omlaag zou vallen, maar zonder echte handjes valt dat niet mee en met zijn tanden was vast niet prettig voor Jorca geweest. Polly vindt het heerljjk dat die verrukkelijke beestjes nu vrij in de huiskamer zijn maar de kittens zijn niet altijd van haar zorgen gediend en zijn erg handig in het ontlopen van dat grijs gekrulde monstertje. Af en toe moet er dus wel even bijgestuurd worden. Dat lukt niet altijd want net viel Jewel met een klap van de kast af. Ze is een tikje onder de indruk, had geen rust in zich om bij mij te zitten en geeft zichzelf nu maar een goede wasbeurt.

Polly is deze week in haar eentje uit logeren geweest. In dierenpension Tussenwijck in Wijk aan Zee. Onze andere honden komen daar ook maar zij zijn altijd samen. Wegens familieomstandigheden wilden we voorkomen dat zij te lang alleen zou zijn. Thuisblijven gaat haar steeds beter af maar een keer echt veel te lang alleen zijn, kan verkeerd uitpakken. Ze heeft zich prima gedragen en na een gezamenlijke boswandeling kwam ze weer thuis alsof ze nooit weg was geweest.

Mogelijk werd het gedreun in mijn hoofd veroorzaakt door het wegpompen van grondwater hier in de buurt. Dit is nu klaar en we hebben om de hoek de beschikking over een heus afvalcontainerparkje. Niet alleen huisvuil maar ook papier, glas en plastic kunnen we daar kwijt. Dat scheelt me heel wat fietstochtjes. Ik deed die meestal samen met een van de Pumimeiden maar met een hond door het verkeer fietsen is al gevaarlijk, laat staan wanneer je fiets zwaarder is dan normaal. Vandaag zat de huisvuilpas bij de post. Alleen er wel iets aan vastmaken om te voorkomen dat hij steeds kwijt is of onbedoeld samen met de vuilniszak in de container valt.

[klik voor een uitvergroting]
Een tukje doe je hier nooit in eenzaamheid ;-)
[klik voor een uitvergroting]
Maverick deed wat hij kon om te voorkomen dat Jorca omlaag zou vallen, maar zonder echte handjes valt dat niet mee en met zijn tanden was vast niet prettig voor Jorca geweest.
[klik voor een uitvergroting]
Toen de kittens nog achter een hekje zaten, deed Polly er alles aan om maar dicht bij de kittens te komen.
Zaterdag 28 april

Oho, wat een akelig weer en dat uitgerekend nu, het weekend van koninginnedag. De krant schreef wel hoopvol dat er voor overdag droog weer wordt verwacht. Ik help ze hopen. Redelijk goed weer is wel een voorwaarde voor veel activiteiten.

Tot mijn grote vreugde kan ik mijn website weer updaten. Dat was heel frustrerend. Vreemd genoeg bleek dit probleem alleen in het topic van ons huidige nestje te zitten. Ik heb me meteen weer uitgeleefd met het plaatsen van foto's nu dit weer kan. Deze week, de zevende levensweek van de kittens, is weer een hele speciale - hun wereld is weer een paar stappen groter geworden en wanneer we thuis zijn, mogen ze vrij in de huiskamer. Ze moeten dus nu ook met de honden leren omgaan en wij met het voorzichtiger lopen. Je loopt zo maar een kleintje onder de voet. In de huiskamer met de lichte vloer zien we ze makkelijk maar de plavuizen in de keuken zijn een schutkleur voor ze. Mijn hart sloeg vanmorgen wel even een slag over toen ik de wasmachine aanzette en even verzuimd had te checken of dat wel kon.

Als kattenfokster leer je dus wel tellen ;-) Tijdens maaltijden check ik altijd of iedereen aanwezig is (niet komen eten betekent hier alarmfase rood; een gezonde kat heeft een gezonde eetlust) en de kittens tel ik doorlopend. Dat is deze keer heel goed te doen; één, twee, klaar. Zo voorkom je bijv. met het stofzuigen dan je eentje een trauma bezorgt door een kitten onder de bank onbedoeld met de stofzuiger te belagen. Ik ben heel blij dat deze kittens ook totaal niet onder de indruk hiervan zijn. Houden zo! Vanmorgen hebben ze uitgebreid het wasprogramma van de wasmachine bestudeert. Voor hun socialisatie moeten ze zoveel mogelijk verschillende zaken meemaken, van verschillende soorten vlees tot brokjes en blikjes, geuren en geluiden en ze moeten vooral veel levendigheid om zich heen hebben. En dat is er nu alleen wel iets meer dan nodig; moeder Tresca is krols geworden, heel natuurlijk bij een klein nestje, maar dit geeft veel onrust. Even doorbijten en over een paar dagen is dit weer achter de rug.

[klik voor een uitvergroting]
Nog even en dan is de krantenkattenbak voor de kittens niet meer nodig.
[klik voor een uitvergroting]
Als het zonnetje wel schijnt, weten ze er hier wel van te genieten.
Dinsdag 24 april 2012

Gisteravond en vanmorgen had ik 'grote malheur' met m'n site. Wat ik ook schreef, welke foto's ik ook updatete, niets kwam na verzending aan. Een kwartiertje geleden dan toch maar een mailtje naar mijn webmaster Hugo gestuurd. Misschien werkte dit net zoals bij het maken van een afspraak wegens kiespijn bij de tandarts. Dan wil de kiespijn ook wel eens verminderen of zelfs weggaan. Als zoiets zou werken voor het gedreun in mijn hoofd, zie stukje vorige week, teken ik ervoor. Ik ben heel bang dat het gedreun iets lichamelijks is want het gaat gelijk op met mijn hartslag (wel een hele regelmatige, een mens moet tenslotte wel positief proberen te blijven).

Op de foto hiernaast een idee van het grote genieten dat hier plaatsvindt. Het is haast niet te zien maar katermoeder Jack ligt op zijn rug te tutten met de kittens. Vandaag zijn de kittens precies zeven weken oud. De weegschaal staat al klaar.

Shabanou is zwanger en net als bij haar eerdere zwangerschappen heeft ze weer alle interesse in het uitproberen van plekjes die mogelijk geschikt zijn om een nestje in te maken. De tas van de fotocamera. De laatste jaren bevalt de dubbele varikennel zo goed dat we die ook deze keer weer voor haar zullen klaarmaken.

[klik voor een uitvergroting]
Katermoeder Jack
[klik voor een uitvergroting]
Gelukkige Jack
Dinsdag 17 april

We hebben de hondenverjaardagen weer gehad. Eind maart Pici 15 jaar, 4 april Polly 2 jaar en dit weekend Eesz die haar 13e verjaardag behaalde. We beseffen hoeveel geluk we met onze dieren hebben. Toch ging niet alles goed - Pici zat met haar oude stramme pijnlijke lijfje vast in haar hondenbench. De betonschaar moest eraan te pas komen om haar eruit te knippen. Ze heeft het gelukkig goed doorstaan (en wij ook) maar wat was het een paniek voor ons oude meisje. Ze hapte in paniek om zich heen en ik ben trots op mezelf dat ik haar toch bij haar halsband heb weten te pakken want toen werd ze rustig. Die bench deugt niet. Onze honden hebben graag een bench, met open deurtje, als honk en we realiseerden ons dat Polly ook meer dan eens paniekerig had gedaan in die bench. Een keer zat ze met haar gebitje vast en de andere keren hebben we het niet kunnen zien. Als het wel een pootje was, was het voor haar met haar jonge lenige lijfje wel stukken makkelijker om zich te bevrijden. Alleen is er iets mis met haar knietje. Dat kan heel geschikt veroorzaakt zijn door de keren dat haar pootje vast heeft gezeten. Met luxatie van de patella (PL) is meestal niet vast te stellen wat de oorzaak is geweest waardoor het knieprobleem is ontstaan. Fokken met een diertje met zo'n knie is uitgesloten. Gelukkig hadden we al besloten niet met haar te fokken omdat dit ons te zwaar lijkt maar het zou wel heel erg zuur zijn geweest dat juist dit onze enige kans om met een hondje te kunnen fokken om zeep helpt. Nu is het belangrijkste dat Polly hier hopelijk overheen groeit, dat ze niet geopereerd hoeft te worden (zes weken benchrust!) en evengoed kan blijven rennen en meedoen aan recreatieve behendigheid. Zulke hondjes vinden dit zo leuk. Pici doet dit zelfs nog.

Momenteel wordt ik horendol van een zwaar gebroem dat onder de huizen (Haarlem, oostkant van het centrum) vandaan lijkt te komen. Het is niet leuk voor de anderen die dit ook horen maar de wetenschap dat je niet de enige bent die dit hoort, scheelt wel. Het is zo'n naar geluid dat je aan jezelf gaat twijfelen wanneer je partner dat gebrom niet hoort. Het begint 's avonds tegen negenen. Ik hoop dat dit iets tijdelijks is, bijv. door het wegpompen van het water om de ondergrondse vuilstations te plaatsen. Op het stilteforum vond ik dat veel mensen jaar in jaar uit op meerdere plaatsen in Nederland en Europa last hebben van een laag frequentiegeluid. Ik heb nu mijn iPodje op maar de brom komt er vaak doorheen. Kneiterhard zetten geeft weer andere oorproblemen op termijn dus maar even doorbijten. Gelukkig helpt het erg dat er zoveel gezelligheid om ons heen is in huis. Ik heb zoveel foto's van vooral de kittens dat ik zwaar achter ben met het bewerken en plaatsen van ze.

Dit was het weekend van vrijdag de dertiende en een blog hierover staat op http://www.uwhondenkat.nl/katten/kattenweblogs.php?item=264

[klik voor een uitvergroting]
De restanten van het benchje. De ruimte boven de ligplaat is te breed. Die merk, BG, komt er niet meer in.
[klik voor een uitvergroting]
De J-dametjes amuseren zich kostelijk.
[klik voor een uitvergroting]
Pici heeft nu een veiliger stoffen bench als honk.
Zondag 8 april

Lekker zo'n vrije zondag en met hulp van Huibert heb ik de camera op een statief gezet, een kleed op de bank, helaas geen paaskuikentjes of andere versiering die ik wel ergens heb maar nu niet kan vinden, kittens erop en klikken maar. Ze zijn helaas nog net een tikje te jong om hun aandacht echt te trekken dus het mooie poseerwerk wilde niet helemaal lukken. Maar de foto's hebben toch hun charme.

Op de foto hiernaast keken ze wel allemaal dezelfde kant op, alleen niet naar mij ;-) De andere foto's die ermee door kunnen, zet ik in hun nesttopic.
[klik voor een uitvergroting]
Ze keken wel allemaal dezelfde kant op, alleen niet naar mij ;-)
Zaterdag 7 april

Ik zal me toch eens echt moeten gaan verdiepen in programmeertaal want ik heb nu te weinig mogelijkheden om wat met de teksten te kunnen doen. Arceren ect. kon eerder wel maar niet via Firefox. maar er zijn ergere dingen. Met dit programma draait er een spellingscontrole mee. Best handig want sommige taal- en tikfouten zie je gewoon niet in je eigen schrijverijen.

Een cursus fotografie zou ook wel aan mij besteed zijn want of een foto wel of niet technisch een beetje acceptabel is, is iedere keer weer een verrassing. Op het display lijkt de foto geweldig maar naderhand blijkt het stevig tegen te vallen. Dat overkwam vast ook de fotograaf die foto's van mij gemaakt had voor bij een artikel in een weekblad. Ik had het bijna beter gekund ware het niet dat ik lastig foto's van mezelf kan maken ;-)

Ik had altijd al een heel negatieve mening over de dierenhandel op Marktplaats, die is nu nog negatiever geworden. Men heeft niet de moeite genomen om te reageren op mijn klacht over de gestolen foto. En de media én AH hebben me ook niet blij gemaakt met hun promotie van het paasgebeuren in de zin van vooral veel eieren eten. Op de tv werden beelden getoond van kippen onder betere omstandigheden (ruimte, daglicht, buitenleven) terwijl gesuggereerd werd dat dit scharrelkippen betrof (9 kippen op één vierkante meter!). Echt niet!

En AH presteerde het om levende kuikens in hun tv-reclame bij een kindje in een kinderstoel te zetten. Hoeveel kuikens, van een extra schattig kleurtje voorzien of alleen donzig geel, zullen daardoor als levend speelgoed super ellendig aan hun eind komen?
[klik voor een uitvergroting]
Onze twee schattige kleutertjes. Het is echt super genieten van deze twee wondertjes.
[klik voor een uitvergroting]
Onze prachtige Shabanou. Ze voelt zich vast al heel zwanger.
Vrijdag 30 maart

Ik zou me gevleid moeten voelen want weer heeft iemand een foto van me gepikt om er goede sier mee te maken en een eigen volwassen kat via Marktplaats te verkopen. Marktplaats, door al het gehandel met levende wezens, zonder enig respect van de handelaren én de en enige zorgvuldigheid voor het welzijn van de 'handelswaar' en hun uitgebuite ouders, krijg ik van het woord Marktplaats een vieze smaak in mijn mond. Als niet zoveel mensen voor een dubbeltje op de eerste rang, per se zo min mogelijk willen betalen voor hun nieuwe huisdier, dan zou er heel wat minder dierenleed bestaan. Je redt geen dier door het via Marktplaats te kopen, je creëert alleen maar weer een nieuwe kooi voor de volgende. Zonder helers geen stelers. Dat geldt voor navigatiesystemen tot fietsen. Nu is er een levendige handel in windschermen voor brommers. In één maand tijd zijn er twee van Huibert gestolen dus mijn arme man moet voortaan maar kou lijden. Dat er zoveel mensen zijn die zodanig op een koopje uit zijn dat zij zich er niet voor schamen om als heler bewust gestolen waar te kopen.

Maar er gebeurden ook hele positieve dingen. Jack kreeg eindelijk een poesje ter dekking en om zijn schade op dit gebied extra te laten inhalen, werd Shabanou ook krols. Dat was een situatie die ik nog nooit had meegemaakt. Het logé-poesje Gidget is haar dochter dus Jack was afwisselend met moeder en dochter in de weer. Gekke situatie maar iedereen was er tevreden mee.

Ook al is Gidget hier geboren, voor onze kattengroep was ze toch een vreemde. Een logé houden we altijd apart van de groep, in de kattenkamer. Maar die is naast de slaapkamer waar Tresca met haar kittens was. Het kwam perfect uit dat haar kittens net drie weken oud waren geworden want dat is de klassieke leeftijd dat een moederpoes vanuit haar instincten wil verhuizen. Maar er wil wel eens verschil van mening bestaan over wat de beste volgende locatie bestaan en dan kan een poes vanuit haar stress met de kittens gaan slepen. Gelukkig was Tresca het meteen met mijn beleid eens en zelfs 's nachts was ze heel tevreden met haar nieuwe behuizing.

Beide poezen, Gidget en Shabanou, zijn keurig binnen 24 uur zes keer gedekt en de rust is hier weer helemaal weergekeerd. Gidget is weer naar huis, Shabanou en Jack tutten nog wat na én de Lidl heeft deze week precies de juiste aanbieding met kleine kittenmeubeltjes die ik graag voor onze kittens wilde hebben. En ik heb alle tijd om deze website bij te werken want ik heb een rugblessure en kan niet veel anders dan dit, foto's maken en bewerken en met de kittens knuffelen.

[klik voor een uitvergroting]
Zagato is ook wel heel erg mooi en de foto is voor mijn doen ook super gelukt. Dat mensen geen idee van auteursrecht hebben.
[klik voor een uitvergroting]
Deze foto van Kala Kalindi, een tante van Shabanou, is ook al eens gejat geweest om er een andere kat via Marktplaats te verhandelen.
[klik voor een uitvergroting]
Gidget, de dochter van Shabanou en de bijzondere Tamaran (zoon van Nieckje en Maverick).
Maandag 26 maart

Gisteren waren we met Jack en Shabanou op de kattententoonstelling in Schiedam. We hadden het beste plekje van de hal: pal tegenover de ingang dus iedereen kon meteen kennismaken met de charmantste katten van de wereld. Helaas konden zij zich niet laten bewonderen vanaf hun luxe hangmandjes want ik was ik vergeten in te pakken. Omdat Shabanou zo'n hangmandje bij voorkeur gebruikt als dakje om zich prettiger te voelen, hebben we de standjes daar bezocht om iets voor haar te vinden. We hadden de laatste van de show en de dag was nog maar net begonnen. Een prachtig crèmekleurig tentje. Een maatje kleiner als de gele een paar jaar geleden. Vooral veel handiger in gebruik in een tentoonstellingskooi maar zelfs een moederpoes met een bescheiden nestje past erin. We hadden het dus voor Shabanou gekocht maar Jack wilde er ook graag bij. En waar een wil is, is een weg. Onze zilvertjes hebben zich gisteren uitstekend gedragen en weer heel wat harten gewonnen.

Ik moet eens gaan tellen bij de certificaten van Jack en Shabanou om te kijken wanneer we weer een buitenlandse show moeten plannen. Ze zijn allebei al Internationaal Kampioen en bezig met de titel Groot Internationaal Kampioen en dan moet minstens één van de te winnen certificaten in een ander land zijn gewonnen.

Ik vond toch dat het tijd werd dat de kittens wat meer van hun omgeving moesten kunnen gaan zien dus ik heb de kap van de kraammand er weer afgehaald en ze het tentje gegeven. Het is wel wat krapjes voor moeder en kinderen maar het is voornamelijk bedoeld als warme slaapplaats. Toen ik het erin zette, checkte Tresca het eerst, keurde het goed, ging erin en ze werd meteen gevolgd door haar kleintjes. Jewel en Jorca zijn wel hele lekkere bijdehandjes.
[klik voor een uitvergroting]
Jack en Shabanou saampjes in het nieuwe tentje in de tentoonstellingskooi.
[klik voor een uitvergroting]
De twee kittens van Tresca kunnen het comfort van het tentje ook goed waarderen.
Vrijdag 23 maart

Vanmorgen heb ik Shabanou en Jack ingepoederd met rijstzetmeel. Ideaal spul om de vachten lekker fris te houden. Het is ook ideaal voor oudere katten, ook kortharigen, die door conditieverlies last van klitten krijgen. Dit zetmeel, dus geen gewone rijstmeel, werkt als droogshampoo maar dan wel zonder al die chemische stoffen. Wanneer de katten zichzelf wassen, krijgen ze geen troep binnen. Ze moeten er weer extra mooi uitzien want ze gaan zondag mee naar de show in Schiedam (Margriethal, Nieuwe Damlaan 5, 3119 KA Schiedam). Shabanou was zo aardig om even te poseren op dre vensterbank bij de nieuwe hor. De vorige had twee lagen, kunststof muggengaas en metalen frettengaas, maar deze ziet er wel even stukken beter uit. Alleen even afwachten of hij echt catproof is. Maverick deed er vanmorgen al zijn rek- en strekoefeningen en hij is best sterk. De tijd zal leren wie sterker is; Maverick of de hor. Wel eng... ik moet er niet aan denken dat ze ontsnappen.
[klik voor een uitvergroting]
Shabanou poseert met haar opgefriste vachtje bij de nieuwe hor. Deze is van metalen horrengaas. Veel minder donker. De tijd zal leren of deze net zo veilig is als de vorige.
Woensdag 21 maart

Vandaag is niet alleen een speciale omdat het voorjaar nu officieel begint, het was trouwens echt een stralende dag, maar ook omdat Jack jarig is. Drie jaar geleden werd hij bij Wim en Helga Bruggink in Westendorp geboren. We hopen dat hij deze zomer nog een keer vader wordt van een aantal nestjes. Daarna mag hij met pensioen, d.i. een ontspannen kattenleven als echt huisdier gaan leiden zonder dat de hormonen hem plagen. Om te voorkomen dat hij zijn katerurine binnenshuis achterlaat d.m.v. de bekende katersprietsen moet hij vaak een broekje dragen. Buiten en in de katerkamer mag hij zich op sproeigebied uitleven maar in de huiskamer kan dit nu eenmaal niet. Gelukkig houdt de brave Jack zich altijd spinnend aan wanneer we hem een broekje aantrekken want het leven van een dekkater gaat niet over rozen. Gelukkig heeft Jack de mazzel dat hij bij ons vrij in huis en tuin kan zijn, het zo geheten huiselijk verkeer, want de meeste dekkaters krijgen niet eens de kans om een normaal kattenleven te leiden. Die zitten voor een kleiner, groter of zelfs hun totale leven in eenzame opsluiting. Maar ondanks Jacks huiselijke leven willen we hem wel zo spoedig mogelijk castreren. Het is voor iedereen prettiger om niet meer met die broekjes te hoeven hannessen en Jack heeft dan ook geen onrust meer door zijn hormonen.

Het is wel de week van de jarigen want morgen is het 15 jaar geleden dat in het verre Hongarije een pikzwart puppy werd geboren; onze Pici! Nadat Orsi in oktober 1996 was overleden, werd duidelijk dat een huishouden zonder hond niets voor ons was. Alleen bleek Pici totaal anders te zijn dan haar voorgangster. Ik 'zat' al op een puppycursus voordat ze was aangekomen en dat was maar goed ook. We konden geen goed garen met haar spinnen. Voor extra socialisering en training zijn we ook een andere training gaan volgen. Ook het ontvangen van bezoek was geen pretje, zeker niet wanneer mensen geen honden gewend waren of zelf te snel teveel contact met haar zochten.

We hadden van Pici vast veel eerder een ontspannen hondje kunnen maken wanneer we toen al de informatie van de Hondenfluisteraar hadden gehad. Cesar Milan ´is my hero´. Hij is nu in Nederland en was vandaag te gast in Koffietijd. Ik kijk zo graag naar zijn shows. Er valt altijd wel wat te leren, een beter inzicht in gedrag van mens en dier te krijgen en van iedere keer wanneer hij een hond en zijn mensen op weg heeft geholpen naar een betere gezamenlijke toekomst, geniet ik enorm. Van ons huidige drietal is Pici nu zelfs het rustigst.
[klik voor een uitvergroting]
Jack houdt van gezelligheid en hier ligt hij bij het bezoek.
[klik voor een uitvergroting]
Jack met Polly
[klik voor een uitvergroting]
Pici aan de wandel in het Groenendaalse bos.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  [37]  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  volgende pagina >>