Klik hier om te zoek op de website

archief
Jack jongere zusje Charlotte. Zij had een ander adresje nodig en dat is voor haar gevonden.
[klik voor een uitvergroting]
De mooie en lieve zus van Jack die andere mensen nodig had.
[klik voor een uitvergroting]
Shabanou is al in de kerststemming.
[klik voor een uitvergroting]
Lexie showt haar prachtige oortipjes dubbel.
Zaterdag 17 november

Omdat ik een recente foto van Zagato op Facebook plaatste, kwam van het een het ander en nu hebben we een Facebookgroepje speciaal voor alle mensen die dicht bij hem staan. We hadden er al eentje exclusief voor mensen die een Silfesciankatje hebben maar de eigenaren van kittens van onze katers bij andere fokkers vielen buiten deze boot. Als eigenaar, als fokker van een nestje met hem en als eigenaar van zijn nakomelingen is men nu dus welkom op de speciale Zagatogroep. Er was er ook al eentje exclusief voor de mensen van zijn zeven kittens bij de Bodegraafse prinsesjes Sarah en Sophia, maar deze erbij, voor alle Zagatokinderen, zeker voor de wat actievere Facebookers, is wel zo leuk. De Facebookgroep

Maar onze andere 'mannen' dan? Ik had het graag ook voor onze eerdere dekkaters gedaan want die hadden ook hun eigen fanclubs. Maar ja, toen hadden we nog geen Facebook, nu wel, dus Maverick en Jack krijgen er ook eentje. Het hoeft niet overal even druk te zijn maar wat berichtjes en foto's over hun nakomelingen en papa zelf in de loop van de tijd kan erg interessant zijn. Ik houd ook een beetje rekening met het feit dat deze site een keer zou crashen en dan gaat er heel veel informatie over de dieren verloren.

In tegenstelling tot een website zijn deze Facebookgroepjes wel besloten en alle deelnemers daar van kunnen hun foto's en nieuwtjes over het lief en leed met hun dier daar zelf plaatsen.

Nu nog even de laatste dingetjes klaar zetten want we zijn morgen met Jack en Shabanou op de kattententoonstelling in Nieuwegein.

[klik voor een uitvergroting]
De compilatie die Marina van cattery Nanu Emuishere, http://www.nanu-emuishere.be/, gemaakt heeft van haar kittens van Maverick en Bastet.
[klik voor een uitvergroting]
Mijn favoriete, zelf geschoten, foto van Zagato.
Donderdag 15 november

Zulk goed nieuws, dat moet ik even kwijt. Wanneer je via de sitemap deze website bekijkt kan je heel snel de gewenste topics vinden. Omdat dit de kortste route is, gebruik ik die veel. Na een update een maand of tien geleden viel me op dat het topic van Dzjeedie verdwenen was. Er kan helaas wel eens wat misgaan en Hugo, degene die ooit deze site voor mij gemaakt hebt, heeft het heel druk met gezin en werk. Ik vond het heel jammer dat het topic van Dzjeedie verloren was gegaan; dan lijkt het net alsof ze geen plekje in mijn hart meer heeft. Dat heeft ze gehouden en haar topic bleek er al die tijd gewoon te staan. Via de menubalk staat hij gewoon onderaan bij 'onze dieren'. Wat ben ik hier blij mee. Die sitemap toont ook niet het nieuwe topic van het nestje van Tresca dus gewoon ouderwets is de beste route om niets te missen.

En nog meer leuks. Het gaat zo goed met en bij Zagato. Hij woont al weer tien maanden bij zijn nieuwe mensen. Hun tweede kindje is inmiddels geboren en de ruime tuin met veel gras is afgezet, Zagato is dikke vriendjes met Dante en alles gaat goed. Ik heb de leukste foto's en zelfs een fimpje waarin het peutertje Tygo met een speeltje Zagato in de tuin probeert te verleiden om achter het speeltje aan te gaan, gezien. De mensen begeleiden de omgang kind-kat natuurlijk erg goed maar Somali's zijn sowieso echt geweldig met kinderen. Zo tolerant en empathisch. Dat is wat ik bij de Somali de sociaal-/emotionele intelligentie noem. Zijn vrouwtje is onlangs deelneemster geworden van het Facebookgroepje speciaal voor de mensen met kittens van Sophia en Sarah van Dick en Edith. Echt super!

Minder leuk was de toestand die er gisteren in het Groenendaalse bos heerste. Wij zijn er nog goed vanaf gekomen vergeleken met de verhalen van de medewandelaars. Er werd in het losloopdeel voor honden een loop georganiseerd voor middelbare scholieren. Nu zal ik de laatste zijn die niet onderschrijft dat bewegen voor de gezondheid een must is maar wat een slechte organisatie. Het andere deel van het bos waar de honden niet mogen komen, is veel mooier, de parkeerplaats is veel groter en het allerergste is dat kennelijk verzuimd was de jeugd uit te leggen hoe je met honden moet omgaan. Vooral allochtone jongeren weten dit niet. Hardlopend langs een hond rennen is vragen om problemen (kunnen autochtone joggers ook wel eens rekening mee houden) en mocht de hond van het soort zijn dat dan enthousiast mee gaat rennen, stop dan eventjes en zet het niet op gillen en ga vooral niet harder rennen. Ik heb alle begrip voor de paniek van deze kinderen, ik ben vroeger ook heel bang voor honden geweest maar wist wel dat ik me, voor een goede afloop, rustig moest houden. Ik heb iemand van de organisatie aangesproken en die wist niet eens dat er nog een ander, hondenvrij, deel van dit bos was en dit werd al 20 jaar al zo gedaan... Ik ben benieuwd of dit ooit wordt geëvalueerd en helemaal of er iets van geleerd wordt.

[klik voor een uitvergroting]
Zagato, foto van gisteren.
[klik voor een uitvergroting]
Het Groenendaalse wandelbos is nu zo mooi en onze hondjes zijn te aanhankelijk om niet meteen naar mij toe te rennen wanneer ze merken dat ik ben achtergebleven (om een foto te maken).
Woensdag 14 november

Schreef ik de vorige keer hier dat er allemaal goede dingen speelden, bleek dat er nog iets bij moest. Het duurde alleen even voordat ik het ook als iets positiefs ervoer. Shabanou was krols en net als de vorige keren liet ik Jack en Shabanou samen tutten. Jack was niet echt opdringerig en alles ging prima. Tot 's avonds laat. Opeens hoorden we een paringskreet van Shabanou... Beide broekjes hadden ze nog aan maar ze hadden toch kans gezien om ze te verschuiven waardoor een dekking mogelijk bleek. Die dagen ging het meer dan eens door mijn hoofd dat de uitstel van haar volgende nestje niet echt ideaal voor Shabanous gezondheid was. En dit alleen vanwege mijn planning om niet teveel kittens tegelijkertijd over de vloer te hebben. Haar nestje een paar maanden eerder, scheelt haar meerdere onbenutte krolsheden. Ik ben ervan overtuigd dat dit soort hormonale schommelingen en ook het gebruik van de poezenpil het ontstaan van mamatumoren op latere leeftijd kunnen veroorzaken bij de poezen (die er de aanleg voor hebben).

Een paar dagen later werd ook duidelijk dat Tresca echt zwanger is. De donkere dagen rondom de kerst zouden al opgevrolijkt worden door haar nestje en omdat deze nestjes niet al teveel in leeftijd verschillen, kunnen we in januari weer een nestje verwachten. Omdat de nestjes minder dan drie weken in leeftijd verschillen, zouden ze uiteindelijk samen kunnen opgroeien (en samen poseren voor mijn foto's; wildkleur/sorrel en zilvertjes. Spannend!).

[klik voor een uitvergroting]
Lexie en Jewel. Nu 5 en 8 maanden oud. Hun gewichten zijn uitstekend en hun eetlust ook.
[klik voor een uitvergroting]
Het stel tijdens de vorige krolsheid.
Woensdag 7 november

Allemaal leuke dingen die ik even kwijt moet:

- Obama herkozen;

- methode ontwikkeld om ooit te kunnen gaan voorkomen dat er als het gevolg van de eierenproductie miljarden eendagshaantjes gedood moeten worden;

- in Bandits recentste nestje is een dag later toch nog een gezond kitten geboren;

- deze leuke foto hiernaast van Mona, het vrouwtje van Kimo en Toto. Toto is hier wel niet geboren maar hij heeft tweemaal met een foto op deze website gestaan om een goed adresje voor hem te vinden. Da's dus gelukt! Deze foto past bij het stukje dat ik laatst wel geschreven heb maar nog niet ergens heb gepubliceerd/heb laten publiceren. Dat ging over het keurmerk van de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen die onlangs 100 jaar bestond. Toen dit keurmerk nog gebruikt werd, maakte ik wel eens een grapje over onze kittens dat zij dit keurmerk meer dan waard waren omdat zij het doen van de huishouding zoveel leuker maken. Van helpen bedden verschonen, naast de spoelbak zitten toezicht houden op het doen van de afwas tot inderdaad op je rug meerijden bij het stofzuigen.

Mijn stukje over dat keurmerk van de NVVH heeft als kern dat deze organisatie vast verzuimd had de eerste kattenbrokjes, het onder toen onder de naam 'kattenbrood' bekend staande droogvoer voor katten, te testen. Dit had nooit het bekende groene keurmerk 'Goedgekeurd door de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen gekregen'. Ik was er toen niet bij en misschien werd voeding juist helemaal niet of dit juist wel onderzocht. Ik heb ooit eens gelezen dat kattenbrood inderdaad ooit door bakkers werd gemaakt, van restjes en dat dit dus echt brood was. Dit naast een zelf bij elkaar gescharreld menu van muisjes, vogeltjes en restjes visafval en ander door de mens gegeven vleesafval was zo verkeerd nog niet mits de kat maar voldoende dierlijke eiwitten binnenkrijgt. Zo voerden mijn ouders hun katten. Geen idee of de katten er oud mee konden worden omdat ze eigenlijk allemaal vrij jong verongelukten of zoekraakten. Dat kattenbrood was wel zo makkelijk en met het - later? - toegevoegde diermeel (dierlijke bijproducten zoals afval én eendagskuikens) is de manier van eten van huisdieren blijvend veranderd. Helaas niet ten goede van hun gezondheid getuige het aantal soorten dieetvoeders die ontwikkeld zijn voor de voedingsgerelateerde kwalen van blaasgruis tot morbide obesitas. Het omschakelen naar versvleesvoeding als medicijn heeft al heel wat dieren van hun kwaal afgeholpen.

[klik voor een uitvergroting]
De fotocollage van Mona met Toto, het sorrel Somalikatertje dat samen met Kimo en Snoopy bij Mona en Rene woont.
[klik voor een uitvergroting]
Toto en Kimo, twee gelukkige katertjes. Als je deze foto met een klik wat groter maakt, kan je zien dat Toto zijn pootje om Kimo heen heeft.
Maandag 5 november 2012

Het gedrag van Tresca is veelbelovend. Nog een paar dagen en dan krijgen we wat meer zekerheid over haar zwangerschap.

Lexie houdt me lekker bezig - ze groeit prima maar ik zie haar zelden eten van de grotere stukken vlees. Maar alleen van de ontbijten met Carnibest zou ze er niet zo goed kunnen uitzien als ze doet. Ik ben haar dus extra gaan volgen. Ik heb haar een paar keer behoorlijk onhandig zien doen met de dikkere repen lamshart of kippenvlees. Ik ging twijfelen of haar gebitje wel normaal was en net toen ik me zorgen ging maken, at ze voor mijn neus grotere stukken vlees en zelfs ook een stuk gedroogde kipfilet op. Dat laatste geef ik vaak als tussendoortje en misschien had ze dit al achter haar kiesjes wanneer ik zag dat ze weinig belangstelling voor het eten had. Nu nog een stuk lamshart en ik ben helemaal gerust. Onze honden zijn geweldige goede eters. Alle restjes van de katten, de botjes van de drumsticks, verdwijnen in deze 'vernietigingsmachines' maar we hebben nu iets ingekocht dat Pici echt niet lust. Vandaag schafte de hondenpot ook weer van deze KVV op basis van wild en inderdaad, ze bliefte het niet. Ons oude meisje mag geen knorrende maag hebben dus voor haar heb ik wat anders gemaakt. Vorige week vrijdag hinkte ze opeens weer even en we hadden geen pijnstillers meer voor haar in huis. Meteen even naar de dierenarts al was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Door de afsluiting van de bruggen langs het Spaarne kunnen wij amper onze buurt uit. Maar aan al het lijden komt een eind - dit weekend is de Prinsenbrug weer opengegaan en ik neem aan dat het eenrichtingsverkeer over de Catharijnenbrug ook weer opgeheven was. Het was echt een hele vreemde situatie - het verkeer kon wel de stad in maar eruit was een heel ander verhaal.

Af en toe was ik Shabanou kwijt. Normaal hoef ik maar de Sh van Shabanou te roepen of de komt of geeft antwoord, maar nu niet. Door de hormonen en de andere bezigheden, is is het gedrag heel anders. Tijdens een giga-onweersbui maakte ik me goed zorgen, ook omdat ze nog een broekje aan had. Ook die keer liep ze opeens weer gewoon rond. Dagen later ontdekte ik haar slaapplaats; net als Tresca op een radiator maar wel onder een plank van een klimmeubeltje. Zo slim, zo is ze af en toe van Jack af.

Nu alleen Lexie nog leren hoe ze door de luikjes moet. Ik ben te soft en laat haar in voorkomende gevallen door de deur erin en eruit. Dat heeft zij mij dus goed geleerd :-)

[klik voor een uitvergroting]
Tresca is al begonnen met het uitbroeden van haar kittens boven de radiatoren.
[klik voor een uitvergroting]
Shabanou is krols en voor haar huiselijke verkeer en dat van Jack dragen ze allebei om een ongewenste dekking een broekje.
[klik voor een uitvergroting]
Shabanous schuilplaats; ook op een radiator maar onder een plank van een klimmeubeltje.
Zaterdag 27 oktober

Wij zaten deze week eventjes goed in de zorgen. Pici was helemaal van slag en wilde helemaal niet eten. Ik heb er wat over geschreven op de pagina's speciaal van de honden. Gelukkig is het weer helemaal goedgekomen maar het is ons wel weer even ingepeperd dat zij met haar 15,5 jaren een meisje van de dag is.

Vannacht hebben we hier in Haarlem en andere gemeentes in Nederland de 'Nacht van de Nacht'. Best wel eens goed om stil te staan bij de overdaad van verlichting. De sfeervolle verlichting op de monumenten voor één nachtje uit. Van mij mag de straatverlichting na twaalven altijd wel wat minder; dit kan best zonder dat de veiligheid in het geding komt. Het is echt overdreven verlicht. De plekken waar het nog echt donker kan zijn, zou men moeten koesteren. Ik begrijp niet dat het niet verplicht is om bijv. kassen te blinderen zodat het daar omheen ook nacht kan zijn. Tijdens onze vakantie onlangs maakten we nog echte ouderwetse duisternis mee. Volgens de eigenaar van Easterwood hondvriendelijk vakantiehuisjes was dit zelfs het donkerste plekje van Nederland! Met het lopen van het laatste rondje met de honden was die duisternis wel wennen voor ons stedelingen. Er waren daar niet eens straatlantarens. Heerlijk! Samen met de heldere hemel met de sterrenpracht was het genieten. Niet alleen de dieren in de natuur hebben deze echte nachten nodig, ook onze huisdieren. Wij hebben een paar jaar een bedrijfje achter ons gehad dat dag en nacht de buitenlantaren liet branden. Vooral wanneer er dan een krolse poes en dus dito kater in huis is, kan je merken dat er veel meer onrust is. Gelukkig hebben we nu andere achterburen en gebeurt dit niet meer.

Of we rust hebben. Tresca is zo tevreden. Ze is sowieso al een dier dat de gezelligheid opzoekt maar nu ligt ze doorlopend bij me. Dankzij de mogelijkheden met de katerbroekjes is Jack de onrust door Tresca's krolsheid goed doorgekomen maar je merkt aan alles dat hij nu veel meer zijn draai heeft. Zoals hij zich vorige week zondag op de show gedroeg, was genieten en dat gaan we hopelijk in november nog een keertje meemaken. Helaas is die show van Rijswijk naar Nieuwegein verplaatst – een mens kan niet alles hebben ;-) We hebben de leukste katten van de wereld en wie weet hebben ze nu eens een beter luchtverversingssysteem daar. Wat ook even wennen wordt is de Haarlemshow. Die wordt verplaatst naar Nieuw-Vennep. Da's voor ons Haarlemmers wel even wennen. Zo dichtbij was een cadeautje voor ons. Onze ouders dieren gaan voorlopig op showpensioen; Tresca een nestje, Jack is dan misschien wel klaar met zijn GIC-titel en voor Shabanou hopen we dat ze dan zwanger van het laatste nestje van Jack is. Dan mag de kleine spring-in-het-veld Jewel laten zien hoe ze het doet als jong volwassen Somalipoes. Lexie is dan nog aan de jonge kant en ze heeft we het showen helaas net een beetje teveel rufisme.

[klik voor een uitvergroting]
Pici, begin deze week tijdens de wandeling in wandelbos Groenendaal. Toch van een paddestoel gesnoept??
[klik voor een uitvergroting]
Rooster voor de jarenlang brandende lantaren.
Dinsdag 23 oktober

Ik heb van Richard die met zijn Florio naast ons op de show zat, een hele stapel leuke foto's van deze show gekregen. Daarvan horen er hier ook een paar geplaatst te worden. En uiteraard ook in de topics van de fotomodellen Shabanou en Jack. Ze hebben zich ook zo schattig gedragen afgelopen zondag. Shabanou geeft graag kopjes en meestal weet ik te voorkomen dat ze daardoor mijn make-up op haar kopje krijgt. Ik lette eventjes niet op en ze zat met een roze vlek op haar kopje dat zich er niet af liet poetsen. De leerling-keurmeester maakte er een grapje over omdat het gebruik van make-up bij showkatten natuurlijk niet is toegestaan. Bij de volgende keuring bij de echte keurmeester bleek de vlek als sneeuw te zijn verdwenen. Die lieve Jack had Shabanou weer schoon gelikt. Het was echt genieten van hun gedrag, lief en gezellig maar het was helemaal fijn om te zien dat Shabanou heerlijk ontspannen was. Op eerdere shows was zij soms best wel wat onder de indruk. Ik denk dat de wetenschap voor haar dat er een tentje is waar ze zich in kan terugtrekken wanneer zij dat zou willen, mede voor dit gedrag verantwoordelijk is. Wat ook leuk was dat er niet alleen lekker veel publiek was maar dat dit ook nog eens van het geïnteresseerde type was. Dat onze katten gekeurd en beoordeeld worden, dat er certificaten te winnen zijn, is maar een onderdeel; het is een tentoonstelling en dan moet er wel publiek zijn. Tot twee keer toe bleken er mensen te zijn die onze dieren al via de website kenden en af en toe weetjes van deze site weten te waarderen. Dat is echt helemaal leuk. Zoveel belangstelling voor mijn tweede passie, na de dieren zelf, deze website over ze.

[klik voor een uitvergroting]
Wassen en gewassen worden. We kregen dan ook complimentjes voor hun vachtconditie.
[klik voor een uitvergroting]
Jack heeft weer heel wat harten doen smelten.
[klik voor een uitvergroting]
De charmante Shabanou.
[klik voor een uitvergroting]
Het tentje is niet al te groot maar af en toe zaten ze er samen in.
[klik voor een uitvergroting]
Als Jack niet probeerde de keurmeester kopjes te geven, probeerde hij wel te helpen schrijven.
Zondag 21 oktober

Er is zoveel gebeurd dat ik er amper aan toekom om de website updaten. Om met het beste nieuws eerst te beginnen: Tresca is gedekt door Iago, zoon van Zagato en Sarah en broer van Iggy, en als alles helemaal goed verloopt, zouden we de kittens in het weekend voor de kerst mogen verwelkomen.

En we zijn weer na een show geweest. Zo kom je een half jaar lang, vanwege de extra lange zomerstop van onze vereniging Felikat, niet op shows en zo heb je er drie in een hele korte periode. Maar Jack en Shabanou schieten lekker op met hun certificaten voor hun Groot Internationale titel. Shabanou heeft nog alle tijd maar het zou voor Jack fijn zijn wanneer hij zijn laatste certificaat op de show in Nieuwegein kan behalen. Dan staat dit hem niet meer in de weg om gecastreerd te worden. Het klinkt crue maar het leven als castraat is veel leuker voor een kater. Onze hoop dat Anches ooit nog krols wordt, blijft slinken. Het duurt nu al 25 maanden en we willen zo graag nog een keer die leuke kittens met die exclusieve afstamming via Anches zodat de kans zo groot mogelijk wordt dat er met de nakomelingen verder wordt gegaan en de genen van Anches in omloop blijven. Tresca behoorde vrij lang tot ons vaste showtrio maar zij kan geen hogere titel meer behalen en had het perfect getimed door nu krols te worden. Shabanou en Jack deden het prima. Shabanou, die soms een beetje onzeker kan zijn, had nergens last van en Jack werd zelfs nog genomineerd voor Best-in-Show. Alle belangstelling voor haar van RTV-Rijnmond vorige maand heeft haar vasr meer zelfvertrouwen gegeven.

Deze week kwam het nieuwe Felikat Magazine uit. Ik had er ook een stuk voor geschreven en de redactie heeft het heel mooi met de foto's over twee pagina's geplaatst. Ik ben alleen niet blij met een stelling in een stuk over kattengedrag dat katten 15 tot 20 keer per dag zouden moeten eten. In de praktijk betekent dit steeds maar een paar brokjes (al dan niet na eerst zoeken) eten. Deze stelling komt wel vaker langs, de dierverzorgingsindustrie heeft er alle belang bij dat katten brokjes eten; goed voor de omzet van de fabrikanten, de dierverzekeraars en de dierenartsen. Het zou wetenschappelijk zijn aangetoond dat katten dat steeds maar willen eten vanuit een natuurlijke behoefte doen. Dat dacht ik niet. In de natuur staan geen bakjes met brokjes. Daar moeten ze op stap om een prooi te vangen en als ze zich vol hebben gegeten gaan ze lekker lang tevreden slapen.

[klik voor een uitvergroting]
Tresca aan het rollebollen na een dekking.
[klik voor een uitvergroting]
Iago, zoon van Zagato, vier maanden geleden. Toen was hij al zo stoer, nu helemaal.
[klik voor een uitvergroting]
Florio, een wildkleur zoon van Zagato, probeert Shabanou te versieren. Het kopje van Jack is nog net rechtsonder in het hoekje te zien.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  [31]  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  volgende pagina >>