Klik hier om te zoek op de website

Maverick, 12 augustus 2006
Supreme Premior & Ch. MAVERICK OF TIMBAVATI

Somali zwartzilver

Geboren op 12 augustus 2006

Vader: EC DK Bijeto's Effy von Silver, Somali zwartzilver

Moeder: Feline on Fire of Timbavati, Somali sorrel

Stamboom: http://www.somali.asso.fr/eros/myped.php?510306

Roep- en bijnamen: Officieel zouden we Maverick met een è-klank moeten uitspreken maar na ampele overweging hebben we besloten om het toch met een ee-klank te doen. Dit klinkt veel liever en met afkortingen heb je ook veel meer mogelijkheid. De Meef en Meverdman zijn de bijnamen die in gebruik zijn. Het Joch wordt hij ook genoemd. Hem maakt het niet uit; hij luistert naar alles wat maar lief klinkt. Medio maart 2007 is de bijnaam Zwaartekracht Henkie erbij gekomen. Hij vindt het verschrikkelijk interessant om dingen te zien vallen en helpt ieder voorwerp dat met een kattenpootje te verplaatsen is richting vloer. Duur!! Hij heeft inmiddels ook ontdekt dat dit een functionele manier is om de aandacht te krijgen.

Specialiteiten: goed eten en groeien. In eerste instantie lustte hij geen brokjes of blik terwijl hij dat in Denemarken naast het verse voer wel at. Na per ongeluk een keer echt lang in een kast opgesloten te hebben gezeten, lust hij opeens wel het droogvoer. Spinnen en knuffelen, daar is hij bijzonder goed in. Hij denkt dat pillen geven ook een vorm van knuffelen is - dat gaat dus ook spinnend.

Van een heel speels kitten heeft hij zich in zes maanden tijd ontwikkeld van het stoeimaatje van Orchid tot een heuse Katermoeder. Die hoofdletter heeft hij echt wel verdiend. Hij begon wat interesse te krijgen voor de luchtjes onder de staarten van de poezen maar toen hij de kittens van Nieckje en Tresca in mei 2007 ook inspecteerde, sloegen blijkbaar de zorghormonen toe en sinds die tijd steekt hij veel tijd in de verzorging van de kittens. Ook probeert hij met ze te spelen en al proberende heeft hij zichzelf ook nog het apporteren aangeleerd.

Wij wilden al heel lang een zilvertje hebben dat Kelly Kathleen in de stamboom zou hebben. Dit prachtige poesje heeft namelijk bijzonder weinig nakomelingen waarmee verder is gefokt. Wij zijn heel gelukkig dat wij Maverick konden krijgen want hij is niet alleen een haar achterkleinkind (via haar zoon Silfescian Kathlena's Dempsey) maar hij stamt ook af van Silfescian Just Jake, een zilveren katertje dat we langer geleden naar Denemarken hebben laten gaan. Via deze twee katers zijn er met hem heel veel 'stukjes' van voor ons bijzonder dierbare dieren weer terug in huis gekomen. Kort na zijn geboorte zijn beide ouders (Elvira van 17,5 jaar en Fonzie van bijna 15 jaar) van Kelly Kathleen overleden, in april 2008 Kathlena zelf ook, en mede daardoor is hij ons nog dierbaarder geworden dan hij ons al was.

 

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Maverick tussen zusje Mary en broertje Marty in.
[klik voor een uitvergroting]
Maverick, negen maanden oud.
[klik voor een uitvergroting]
Zeven weken oud.
[klik voor een uitvergroting]
Vader Effi met zusje Mary
[klik voor een uitvergroting]
Moeder Feline is een sorrel dochter van de sorrelzilveren Dempsey die ooit bij ons geboren is.
Zondag 26 november 2006

De Meverdman is dit weekend nog maar twee weken bij ons maar het voelt alsof hij altijd al bij ons is geweest. Het gaat heerlijk met hem. Hij heeft een zeldzaam relaxed natuurtje. Tijdens de tweede socialisatieperiode waar hij dus nu nog in zit, moet een dier ook leren omgaan met frustraties zoals een verhuizing, weg uit het nest en andere nieuwe dingen. Het was niet onze bedoeling maar afgelopen zondag heeft hij een hele dag in een (grote) kast opgesloten gezeten en tot onze verbazing heeft hij er niets van. Vandaag nog ging hij er weer in. Hij kwam niet toen ik hem riep en ik deed even de deur dicht om te zien hoe hij zou reageren. Geen reactie dus. Die kast is reuze interessant. Voor zijn kastavontuur wilde hij geen fabrieksvoer, daarna wel. In die kast is namelijk de voorraad droogvoer en hij zal heus wel een brokje hebben gevonden waar hij zijn honger mee gestild heeft.


Zijn eetlust heeft even een dipje gehad maar vermoedelijk heeft een herhaling van de ontworming dit euvel verholpen. Hij was verreisd en woog twee weken geleden ongeveer 1600 gram. Toen hij etende heen ging, steeg dit onrustbarend snel omhoog. Inmiddels weegt hij ruim twee kilo.
Het buitenspelen heeft hij ook ontdekt en hij is haast niet meer naar binnen te krijgen. Zijn speelmakkertjes zijn vooral Orchid en Tresca en die lossen elkaar vaak af want die zijn inmiddels toch iets meer op hun rust gesteld. Ook kan hij zich uitstekend met zichzelf vermaken. Alles wat los zit of kan, is geschikt als speelgoed.

Om te voorkomen dat hij buiten gaat liggen slapen doen we het luikje naar buiten toe 's nachts dicht. We mogen wel de warmste novembermaand in eeuwen hebben, met al die regen is het toch best wel koud. Hij deed zijn tukjes in de Ikeahanger buiten tijdens weer dat in onze ogen onaangenaam is. We zien hem liever in een mandje op de vensterbank

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Dinsdag 14 april 2009

Omdat ik afgelopen winter gezondheidsproblemen had en Huibert overal alleen voor stond, moesten we besluiten om Maverick te laten castreren. Hij heeft voldoende nakomelingen zodat er nauwelijks risico bestaat dat zijn zo gewenste genenmateriaal niet voor het ras verloren kan gaan. Het is jammer van zijn showcarrière maar er zijn belangrijker dingen en inmiddels is hij aan een nieuwe showcarrière begonnen als castraat. Hij heeft inmiddels al twee CAP's. Nog één keer en hij mag de letters PR voor zijn naam zetten. Deze staan voor Premior maar hier noemen we dit altijd de prinsen- en prinsessentitel. Prins Maverick. Klinkt best wel leuk.

Het leven voor a.s. prinsen is zo gek nog niet. Zeker niet wanneer je een baasje hebt die er alles aan doet om het kattenleven hier in huis en in de tuin extra leuk voor de dieren te maken én een eigen dochter hebt waar je heerlijk mee kunt rausen omdat ze precies begrijpt wat je spannend vindt. Af en toe moet je uitrusten en dat doe je natuurlijk tijdens een knuffelsessie met die dochter.

Afgelopen weken had hij het wel even zwaar. Een van zijn exen, Tresca, was krols en dan is er toch nog iets in hem dat hem eraan herinnert dat er iets van hem verwacht wordt. Maar wat? Daar kan hij maar niet op komen. Tot overmaat van ramp werd zijn dierbaarste ex Shabanou krols net toen Tresca uitgekrost was. Hij gaf de pijp aan Maarten en negeerde Shabanou. Gelukkig was er voor Shabanou een perfecte vervanger - zijn oudste zoon Tamaran Forseti - en als alles naar wens verloopt, kunnen we hem over twee maanden aanspreken als Opa Mave. Als de show volgende maand in Alkmaar voor hem succesvol verloopt, heeft hij een flinke reeks bijnamen: De Meef, Henkie Zwaartekracht, Prins Maverick, Opa Meef.

We zijn erg trots op zijn nakomelingen én hun mensen. Er zijn fokplannen met sommige dochtertjes én sommige eigenaren van zijn zoons willen meewerken aan de instandhouding van de genetische variatie door hun kater een of twee keer een nestje te laten maken. Tamaran heeft inmiddels al laten zien wat een voor geweldige kater (op vreemd terrein binnen een paar uur een poes versierd!) hij is. We hopen dat hij gezien zijn afstamming (optimaal uitgekruist dus veel frisse genen) nog een keer de kans krijgt de aanleg voor zijn heerlijke karakter en prachtige gezonde en mooi gebouwde lijf door te geven. Er zijn nog meer zonen die 'hun diensten aanbieden' waaronder de kortharige zwartzilveren Wodan. Dé manier om in Nederland een keer een nestje zilver Abessijntjes (variantjes) te kunnen fokken.

 

[klik voor een uitvergroting]
Oudste zoon Tamaran.
[klik voor een uitvergroting]
Met het baasje op de show.
[klik voor een uitvergroting]
Hij laat ons lang wachten op de wat vollere en langere castratenvacht. Maar er begint inmiddels iets te komen.
26 november 2009

Die vollere castratenvacht heeft hij inmiddels. Ik heb er gisteren er zelfs het nodige kunnen uitkammen. Die Maverick is toch wel zo'n lekker baasje. Lief en zorgzaam voor de andere katten wanneer het hem zo uitkomt en echt als een grote broer voor onze Benjamin, Jack. Van de week gaf hij wel een voorstelling weg. Orchid lag in zíjn mandje van de Catrix en eerst dachten wij dat hij er met zijn grote lijf bij wilde gaan liggen. Maar het was geen onhandigheid dat hij bovenop haar ging zitten. Dit was een gevalletje zo lief mogelijk wegpesten en nadat hij zelfs op haar kopje was gaan zitten, had het resultaat en vertrok Orchid naar een van de andere mandjes. Vandaag lag Zagato in dat mandje. Het is ook de hoogste en het dichtst bij langslopende mensen. Dat dit mandje de voorkeur heeft, is begrijpelijk. De dames worden meestal door hem met alle egards behandeld; voor Jack is hij ook altijd even lief en zorgzaam, Heer Murk wordt zelfs met respect behandeld maar er is niets over voor Zagato. Met hem dollen en racen prima maar wanneer hij in zíjn mandje ligt, krijgt hij gewoon een tik die qua duidelijkheid niets te wensen overlaat en Zagato verdwijnt dan, zonder enig protest, naar een lager gelegen mandje.

[klik voor een uitvergroting]
Maverick in zíjn mandje.
[klik voor een uitvergroting]
Met dat pootje deed hij het.
[klik voor een uitvergroting]
Uitlachen...
[klik voor een uitvergroting]
Tong uitsteken...
[klik voor een uitvergroting]
Zagato trok zijn eigen plan en sliep lekker verder.
Dinsdag 2 augustus 2011

Wat is Hyves en Facebook toch leuk. Met Facebook heb ik vooral de internationale contacten en zo kwam ik ook weer in contact met de fokster van Maverick. En vandaag heeft ze zelfs een hele map onder de naam Maverick´s family op haar pagina gezet. Deze recente foto van zijn moeder Feline mag hier niet ontbreken. Helaas heb ik van de fokster en eigenaar van de vader van Maverick gehoord dat hij overleden is. Somali´s, vooral katers, hebben een hele hoge gemiddelde leeftijd, 18/19 is niet uitzonderlijk en dan is het extra slikken wanneer eentje dit niet wordt.

September 2011 bleek dat Maverick wel heel erg succesvol was geweest op de shows. Felikat organiseert jaarlijks een competitie voor de katten op hun shows; de Felikat Award. Onze dieren hebben meer dan eens een plaatsje daarin gewonnen maar ze bleven meestal steken bij de vierde en vijfde prijs. Het was gebruikelijk dat er een top tien was maar voor het showseizoen 2010/2011 was dit veranderd naar een top drie voor de verschillende categorieën. Vroeger was die vnl. op vachtlengte maar tegenwoordig is de indeling meer op lichaamsbouw: I - Langhaar en Exotic, II - halflanghaar, III korthaar en Somali en IV Oosterse types). Veel beter want persoonlijkheid, levendigheid, gedrag, intelligentie en vermogen tot sociale interactie hebben een sterke relatie met die lichaamsbouw. Doordat de competitie voor een plaatsing in de Felikat Award zoveel moeilijker was geworden had ik ook nooit naar de tussenstanden gekeken. Maverick bleek tot onze verbazing de eerste plaats te hebben behaald in de categorie castraten (poezen en katers samen) van groep III, de kortharen. Somali´s zitten dus als enig halflanghaarras in deze groep vanwege hun relatie met de Abessijn. Dan is het extra bijzonder om als halflanghaar waarvan het toch lastiger is om de ideale vachtconditie te hebben zo'n hoge positie te behalen. Extra leuk was dat onze oudste Somali, Nieckje van toen bijna tien jaar, een gedeelde tweede prijs in diezelfde categorie bleek te hebben gewonnen. Bekers winnen onze dieren genoeg maar deze voor Maverick was extra leuk omdat Felikat de moeite had genomen om de naam, titel en prijs erin te laten graveren. 

Wat we nooit verwacht hadden en wat ook een blijvend aandenken oplevert is dat een ongecastreerde poes van ons, Tresca - een ex van Maverick - het ook zo goed had gedaan. Dat merkten we pas veel later want deze competitie voor een nieuwe titel van de FIFe werd berekend over het kalenderjaar. Onze castraten deden hier niet aan mee want deze titel is exclusief voor dieren die nog nakomelingen kunnen krijgen. Dat hadden we nooit verwacht dat zij in de categorie ongecastreerde poezen van groep III waar dus ook Abessijnen, Britten, Rexen, Sphynxen en in veel grotere aantallen etc. zitten, zo hoog kon komen. Ze is niet eens op alle vijf de Felikatshows geweest vanwege haar nestje. Tresca mag nu de titel National Winner voor haar naam zetten. De kittens van Maverick en Tresca mogen wel heel erg trots op hun ouders zijn. Schoonheid runs in the family want dochter Angelina sierde deze winter de cover van Felikat Magazine.

Maverick is behoorlijk fotogeniek en ik zal binnenkort een selectie van al zijn foto´s hierbij zetten.

 

 

[klik voor een uitvergroting]
Feline, de moeder van Maverick, op de foto bijna negen jaar oud. Maverick wordt deze maand ook al weer vijf jaar oud.
[klik voor een uitvergroting]
Maverick bij zijn beker met inscriptie. Nieckje zit erbij alsof zij denkt ´En ik dan? Ik had een gedeelde tweede plaats!´ Zijn dochter Anches bij Tresca moet bukken en past zo toch nog net op de foto. Bij zo´n bijzondere familie wil je wel horen.
[klik voor een uitvergroting]
Het trotse vrouwtje van Angelina heeft uiteraard een foto van haar gemaakt, naast dit tijdschrift.
[1]  2  volgende pagina >>
Terug naar overzicht