Klik hier om te zoek op de website

Juultje, 31 mei 1996 - 9 november 2009
Maandag 8 septemer 2008

Gisteren mocht Juultje weer een keertje mee naar de show. Het superkind heeft haar derde CAP-certificaat behaald en mag nu de titel Premior voor haar naam zetten. Voluit is het dus nu Pr. & G.I.C. Silfescian Urszi's (J)uliëtte. Voor thuis vertalen we deze titel altijd in prinses en is het nu dus Prinses Juul, Guul, of Juliëtte. Ik heb het niet nagekeken (van 500 katten de geboortedata nakijken is nogal veel werk) maar iemand zei tegen me dat Juultje de oudste poes van de tentoonstelling was. Dat zou best wel eens kunnen. We hopen dat ze nog heel lang haar gezondheid behoudt waardoor ze door af en toe eens met ons mee te gaan de interesse voor de oudere katten kan vergroten.

Gezondheid is een groot geschenk en wat je hebt, moet je zien te behouden. Tot onze schrik zagen we onlangs dat ze een jeukerig plekje in haar nek had en ook wat onrustige huid op haar buik. We wilden toch met haar oom Murray van veertien die serieuze gezondheidsproblemen heeft voor een bio-resonantiebehandeling naar Wendy Woldring in de Meern en Juultje namen we preventief ook mee. Je weet nooit of het toeval is of niet maar dat plekje in de nek was al met een paar dagen weg en de huid op haar buik ziet er ook rustiger uit. Dit heeft ze vroeger ook wel eens gehad en het ging wel over door haar 100% natuurlijk schoon eten te geven (dus alleen vers en rauw) maar soms lukte dit niet en moest ze een cortisonenkuur hebben. Ik hoop zo dat het nu 100% overgaat met schoon voer en de bioresonantiebehandeling en de bijbehorende druppeltjes.

Ze mag in principe alles eten behalve granen... en dan blijft er niet veel kant-en-klaars over. In al het gewone voer zit behoorlijk veel graan of rijst en zelfs in de Carnibest en Almo Natural zit een heel klein beetje rijst. Gewoon kippenvlees, hart en kip eet ze graag maar gemak dient de mens ook hier. Gelukkig heeft Carnibest een versie zonder rijst en die wil ze wel eten maar helaas niet wanneer ik daar de druppeltjes die bij de Bioresonantiebehandeling horen in doe. Ik ben dus gaan shoppen voor iets onweerstaanbaars zonder rijst of graan maar wel met al dan niet natuurlijke smaakversterkers. Tonijn uit water werkt altijd maar daar zit wel zout in dus het is niet geschikt voor iedere dag. Ik heb een blikje rundvlees voor honden gevonden waar i.p.v. graan suiker zit én een droogvoer Orijen waar i.p.v. graan een knol (vergelijkbaar met aardappel) door zit. Het droogvoer week ik dan zodat die druppels erdoor kunnen, het rundvlees was voor haar geen succes en zo af en toe gaf ik haar de druppels maar rechtstreeks in het bekje.

Het beste blijkt een beetje verse slagroom te werken. Dat had ik kunnen weten, daar staan katten immers om bekend; de kat en het schoteltje room. Die room werd ook erg gewaardeerd door de kittens van Shabanou die afgelopen week net begonnen zelfstandig te eten. Dat deze diertjes haar afstammelingen in de vierde generatie zijn, maakt dat ze ons extra, extra dierbaar zijn.

Herstel - de volgende dag werkte de slagroomtruc ook niet meer. Gelukkig is Juultje heel makkelijk in handen en kunnen de druppels ook rechtstreeks in haar bekje gegeven worden.

 

[klik voor een uitvergroting]
Foto van George Sweijen van Poezels.nl en PhotographITy.
[klik voor een uitvergroting]
Foto van Wiebe Dooper van Uwhondenkat.nl
[klik voor een uitvergroting]
Shabanou met haar kittens, haar nakomelingen in de derde en vierde generatie.
Vrijdag 26 september 2008

Dat had ik niet verwacht dat m'n nieuwe camara zo van pas zo komen om foto's van Juultje onder zulke nare omstandigheden te maken. Vanwege het wat droge plekje op haar buik hield ik die in de gaten en tot mijn grote schrik ontdekte ik zo'n dag of tien geleden een piepklein bobbeltje dat me eng bekend voorkwam: ik ken die van Oentje, Elvira, Mariposa en Kelly Kathleen... Dat hebben we bij de eerst mogelijke gelegenheid laten weghalen en het was maar goed ook want laboratoriumonderzoek leerde dat het wel een kwaadaardige tumor was. In eerste instantie verliep de wondgenezing van de operatie voorspoedig en Juultje hoefde niet eens een kap te dragen want ze zat er nooit aan. Opeens werd het litteken roder en ontstond er raar wittig weefsel dus terug naar tante dierenarts. Dat was woensdag maar de therapie (schoonmaken, zalven en andere antibiotica) sloeg niet zo aan als we dat ooit bij Kelly hebben meegemaakt. Om eerlijk te zijn - het zag er verschrikkelijk eng en vies uit. Dus vandaag weer naar tante dokter: nu moeten we het minstens twee keer per dag schoonmaken met een betadineoplossing, zalven én metacam tegen de pijn en de ontsteking. Leuk is anders voor Juultje. Maar wat is ze een schat en wat gedraagt ze zich keurig. Dapper en vindingrijk is ze ook want met die onhandige kap op komt ze toch mooi overal waar ze wil zijn: van het hoge mandje in de kattenjungleboom tot de Catrix, zelfs het traphekje was geen echte hindernis voor haar.

Ieder dier is anders en waar het babyrompertje bij Kathlena een groot succes was, was dit het niet bij Juultje. De flexibele kap is bij veel dieren heel geschikt maar Juultje was te handig in het wegdrukken van dit kapje en kon dus toch bij de wond. Geluk bij een ongeluk is, is dat iedereen zo lief voor haar is. Zelfs de kittens. In eerste instantie vonden ze haar eng na haar operatie omdat ze zo anders rook. Toen ze een paar dagen later met dat flexibele kapje als een soort kraaghagedis rondliep, vonden we haar ook heel even eng. Op de foto waar ze nog het sexy 'speelpakje' draagt, wordt ze getroost door de lieverdjes van Tresca. De kittens keken blijkbaar nergens meer van op want toen de met de harde kap aan de wandel ging en zich links en rechts vastliep, vonden ze dit al heel normaal.

 

[klik voor een uitvergroting]
Mee-eten in de groep.
[klik voor een uitvergroting]
Zielig in het rompertje maar getroost door de kittens van Tresca.
[klik voor een uitvergroting]
Weer op de bank maar nu met een harde doorzichtige kap op.
[klik voor een uitvergroting]
Zorgzame Juultje. Hier samen met Ainstain, haar achter-, achterkleinzoon.
[klik voor een uitvergroting]
Het hansopje stond haar wel goed.
[klik voor een uitvergroting]
Zo goed als helemaal weer de oude. Hier samen met de jonge Anches en Zagato.
[klik voor een uitvergroting]
Juultje in de jungleboom.
[klik voor een uitvergroting]
Voor zover mogelijk comfortabel op de bank.
[klik voor een uitvergroting]
In de Catrix.
Maandag 4 april 2009

Het afgelopen jaar was niet Juultjes leukste half jaar van haar leven. Eerst het gedoe met de kap toen ze na de operatie een fistel kreeg en toen dat genezen was, kreeg ze een nare eczeem. Uiteindelijk moest ze daar een antibioticakuur en een langere tijd cortisonen voor slikken. Ondertussen belandde ik in het ziekenhuis en stond Huibert er alleen voor. Gelukkig is inmiddels alles genezen maar toch waren we niet echt tevreden over haar. Ze at behoorlijk goed. Ze is bijvoorbeeld altijd te porren voor een dikke reep lamshart of een kippennekje maar toch verloor ze heel geleidelijk aan wat gewicht terwijl allerlei mogelijkheden door ons hoofd spookten over de mogelijke kwalen.

Dit weekend besloten we met haar naar de dierenarts te gaan om haar grondig te laten onderzoeken. De kwalen die voor de hand liggen, zijn kanker (omdat ze dat vorig jaar had) en nierfalen (vanwege haar leeftijd en de infectie na de operatie). Nierfalen veroorzaakt geleidelijke vermagering maar ze was daar vorig jaar nog op getest dus bleek de gevreesde kwaal over. Eén uitzaaiinkje van die mamatumor waar we toch zo snel bij waren, kan al voldoende zijn... Vanmorgen viel me op dat haar ene wang wat dikker was. Ik streek haar vacht van beide wangen gelijk en dacht toen dat het gezichtsbedrog was. Een paar uur later was er absoluut geen sprake meer van gezichtsbedrog en heb ik om een spoedconsult bij de dierenarts gevraagd (er stond al een afspraak voor dinsdag maar dit kon niet wachten). Mogelijk heeft ze een ontsteking onder een kies. De injectie met een pijnstiller en antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig blijft ze wel eten en dat heeft ze hard nodig. Want ondanks haar goede eetlust en al haar geknaag aan repen lanshart en rauwe kippennekjes is ze afgevallen. En ze had al zo weinig reserve. In principe was ze in een superconditie, mooi slank maar nu is ze magertjes. Ik hoop zo dat er niets echt engs aan de hand is en dat ze weer helemaal de oude Juul zal worden. Wanneer de zwelling vrijdag niet duidelijk minder is, moeten we terugkomen.

[klik voor een uitvergroting]
Juul als vroedvrouw bij de bevalling van Tresca (eind november).
[klik voor een uitvergroting]
Samen met onze jongste kat, haar kleurgenootje, Anches.
[klik voor een uitvergroting]
Gezellig op de vensterbank bij Murray die ook op leeftijd is en de kleine Anches.
25 augustus 2009

Arme Juul, het zit haar niet mee de laatste tijd. Die zwelling in haar kaak was dankzij antibiotica zo onder controle maar het was wel duidelijk dat tandsteenverwijdering noodzakelijk was. Daarvoor moet een dier onder narcose en dat is nooit ideaal, zeker niet bij een ouder dier. Blijkbaar had ik net iets te lang de tijd genomen om er moed voor te verzamelen want de ontsteking kwam terug. Weer een kuur die ook weer direct aansloeg maar deze keer was het zodanig duidelijk dat er iets moest gebeuren dat ik daar geen moed voor hoefde te verzamelen: er was geen keuze want bij deze ontsteking kreeg de arme Juul zelfs een fistel in haar wangetje. Tot overmaat van ramp ging de boor bij de dierenarts tijdens haar behandeling stuk en moest ze een paar weken later weer onder narcose. Helaas werd Juultje nooit weer zoals ik haar wilde hebben. Ze kwam wel weer wat aan maar de afgelopen week had ik de indruk dat die winst al weer verloren was. Ze krijgt Metacam voor de eventuele pijn en ontsteking maar ondanks dat was ik niet tevreden. Juultje sprankelde niet. Ik had al eens een balletje bij de dierenarts opgegooid over het inzetten van Prednoral. Zoals ieder medicijn heeft het bijwerkingen en die van dit middel zijn niet voor de poes. Maar wanneer je de intervaldosering geeft, kan je ver komen en ik vind dat Juultje recht op kwaliteit van leven heeft. Wanneer er iets wringt in haar lijfje is dat ook niet bepaald goed voor haar levensverwachting. Gisteravond heeft ze haar eerste pilletje gekregen en vanmorgen zat ze spinnend op mijn schoot, me op haar Juultjes aan te kijken alsof ze wilde zeggen: "Vrouwtje, dat heb je goed voor me geregeld!".

Al haar sores weerhielden haar er niet van om zoals altijd als een soort oma betrokken te zijn met het grootbrengen van het nestje dat nu bij ons opgroeit. Deze kleintjes stammen ook in de vijfde generatie van haar af. Ik heb alleen nog geen bijzondere interesse van haar kant gezien naar onze nieuwe huisgenoot toe. Jumpin' Jack stamt namelijk ook van haar af. Precies evenveel generaties alleen via een andere zoon. Dat hij al wat groter is en zij zich echt de laatste weken beter had kunnen voelen, speelt vast een grote rol. Ik geniet altijd enorm wanneer de katten gezellig bij elkaar liggen. Lekker slapen, sluimeren of elkaar wassen. Juultje is altijd het middelpunt van dat soort gezellige sessies en het valt op dat het groepje van de laatste jaren echt een familiekliekje is: Murray, Juultje en Shabanou zijn onderling verwant. Ik hoop eerdaags de lieve Jack ook in dat groepje aan te treffen.

[klik voor een uitvergroting]
Een leuk fruitmandje krijgt hier altijd nog een langdurig tweede leven.
[klik voor een uitvergroting]
Juul tussen de bloemetjes.
[klik voor een uitvergroting]
Juultje was altijd bij het jonge grut te vinden. Nu wat minder want 10 weken oud racen ze zodanig hard door huis en tuin dat oma Juul dat niet kan bijhouden.
Zondag 4 oktober

Natuurlijk vieren wij hier ook dierendag maar niet in de gebruikelijke zin als alleen die dag de dieren wat extra's geven al mogen ze vandaag wel extra junkfood eten. Zelfs Juultje mag meeknabbelen want het gaat weer hartstikke goed met haar. Om dit te onderschrijven zit ze nu op de rand van de tafel te kijken wat ik nu aan het doen ben. Alleen de cortisonenkuur (prednoral) bleek niet voldoende. Er moest ook antibiotica (Stomorgyl) en een maagbeschermer (Zitac) aan de pas komen om het huidige resultaat te kunnen bereiken. Heel geleidelijk aan was Juultje namelijk slechter gaan eten, kreeg ze diarreeklachten en zag haar vacht er niet uit. Bij de dierenarts bleek ook dat ze wat ze eerder was aangekomen al weer verloren had. Ik heb haar vacht vorig weekend behandeld met rijstzetmeel en ze ziet er nu weer uit om zo mee naar de show te nemen. Dat we dat ooit samen nog kunnen beleven, zou geweldig zijn maar voorlopig zijn we dik tevreden met wat er nu bereikt is. Het kwam trouwens wel goed uit dat haar vachtje nu weer zo goed eruit zag want wellicht zit ze in het filmpje dat deze week door DierZ is gemaakt.

Het is nu even spannend, we moeten afwachten hoe Juultje het gaat doen nu ze minder medicatie gaat krijgen. Gisteren was de laatste dag van de antibiotica en omdat haar eetlust weer helemaal normaal is, hoop ik ook dat ze binnenkort zonder de maagbeschermer kan. Maagklachten kunnen onrust, misselijkheid en een afwijkende eetlust veroorzaken. Ik ga nog even door met de Zitac zodat duidelijk wordt welk medicijn welk resultaat heeft bereikt. Misschien kan ze over een tijdje ook weer van de prednoralkuur af. De tijd zal het leren. Wij zijn in ieder geval ontzettend blij met hoe het nu met haar gaat. Vanmorgen toen ik de gekookte eendagskuikens met koud water spoelde, griste ze weer als vanouds een kuikentje uit de pan en nu zit ze op het aanrecht lekker in het zonnetje.

[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
[1]  2  volgende pagina >>
Terug naar overzicht