Klik hier om te zoek op de website

archief
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Zaterdag 31 mei

Er is er een jarig... en dat het liefste en, zoals we inmiddels ook ontdekt hebben, ook naïefste poesje van de hele wereld - onze Juul. Alweer twaalf jaar. Gelukkig slaapt ze inmiddels weer op haar oude plekje want ik miste haar de laatste tijd. Terugdenkend kwam dat waarschijnlijk omdat Orchid met haar kittens naast het bed bivakkeerde en dat ze zich misschien teveel voelde. Orchid moedert inmiddels ook 's nachts beneden en Juultje is weer terug waar we haar gewend zijn te zien wanneer we gaan slapen. Bij de oudere dieren krijg je toch iedere keer weer de angst dat er iets speelt en dat ze hun gezondheid gaan verliezen. Twaalf jaar is voor een gemiddelde Somali echt niet oud en van ons mag Juultje tweeëntwintig worden! Mooie gelegenheid om de foto's die Anna deze maand van haar heeft gemaakt hier te plaatsen.

Wie ons ook liet schrikken vandaag is Eesz. Vanmorgen heeft ze met Huibert getraind en toen had hij haar een paar keer horen piepen. Groot alarm want Hongaarse honden piepen alleen wanneer het echt is. Vanmiddag kwam ze in de keuken overeind als een echt oude hond en dan bloedt m'n hart. Ze is negen haar en voor een grotere hond houdt dat wel degelijk in dat ze niet meer piep is. Er zijn zelfs rassen met een levensverwachting van dik onder de leeftijd maar gelukkig geldt dit niet voor de Kuvasz. Ik weet wel van teefjes die zestien jaar zijn geworden!! Ik ging haar knuffelen en toen bleek dat er iets zeer deed aan haar ribbenkast en Huibert wist zich te herinneren dat ze zich gestoten heeft aan één van de behendigheidstoestellen. Als dat het alleen is, dan komt het vast wel weer goed.

[klik voor een uitvergroting]
Zusje Unagh was al weer aan de wandel maar Wolfje mauwde (lees:piepte) gezellig met Shabanou mee.
Woensdag 28 mei

Vandaag ben ik voor heuglijke zaken met Tresca en Shabanou naar de dierenarts geweest. Ze mogen namelijk een nestje gaan krijgen en de laatste loodjes op het gebied van het testen op gezondheidszaken en voorbereidingen moesten nog even gedaan worden. En vanavond al is de eerste poes gedekt - Shabanou door Maverick. Nu Tresca nog want het is erg leuk wanneer er weinig leeftijdsverschil is bij beide nestjes. Tresca is nu bijzonder geïnteresseerd in het nestje van Orchid. Daar kreeg ze pas later op de avond de kans voor want eerder had Shabanou ze geconfisqueerd. Dat deed ze na de eerste dekking en de arme Maverick had toen het nakijken. Omdat hormonale toestanden op de een of andere manier besmettelijk zijn, werd Orchid ook krols en heb ik de tortelduifjes maar samen naar de kattenkamer gebracht.

Maandag 26 mei

M'n nieuwe 'hor' voor de keukendeur is klaar. Vanwege de honden die ook graag erin en eruit willen wanneer de boel met mooi weer open staat, was een hordeur met kattenluikje geen optie. Als wat ik nu gemaakt heb niet werkt kunnen we altijd nog experimenteren met een kattenluikje in een hondenluik in zo'n deur. Het steekmuggenseizoen is begonnen en het lijkt wel alsof ze met mij hebben proefgedraaid - ik heb al een stuk of zes ontmoetingen achter de rug waar ik, omdat ik er zo gevoelig voor ben, weer dagenlang last van heb. Of m'n maaksel effectief is en ook lukt met de dieren zal de tijd leren maar de voorpret hebben we alvast gehad. De kanten gordijnen waren ongeveer 50 centimeter te lang en dat was dolle pret voor de katten. Je hoort wel eens verhalen over katten, volgens mij óf neurotisch gefokte katten of katten met te weinig leefruimte, die doorlopend in de gordijnen hangen - hier deden ze het dus ook eens een keertje. Verder hebben we alleen boven gordijnen en daar hebben ze nog nooit in gehangen. Bloemen schijnt ook iets te zijn wat bij veel katten niet lukt. Op gipskruid na is dat hier eigenlijk nooit een probleem. De paastakken met de speelgoedjes erin gingen uiteraard een paar keer omver maar het was ook de bedoeling dat ze ermee zouden spelen. De kittens van Nieckje en Maverick waren enorme zoetertjes en ze speelden gewoon rondom de vaas met bloemen ook toen ze inmiddels drie maanden oud waren; de drukste leeftijd. Dat de vaas toch omging, kwam echt niet door deze kittens. Het was hun vader Maverick die nog even een supersprint trok om zijn nakomelingen te laten zien wat voor een geweldige stoere vader ze wel hebben.

[klik voor een uitvergroting]
Mooie Shabanou met haar amberkleurige ogen in het kant.
[klik voor een uitvergroting]
En de kittens lieten zich ook niet onbetuigd. Als je goed kijkt, zie je Unagh ook; n het gordijn.
[klik voor een uitvergroting]
Rooster, zeven maanden oud. Wat was en is hij toch een schoonheid. Dat prachtige gezichtje van hem met die supermooie oren!
[klik voor een uitvergroting]
Sprintjes trekkend over de steigers van het gebouw schuin achter ons huis waar vroeger een schuilkerk in is geweest
Dinsdag 20 mei 2008

Dat Rooster zondag niet wilde eten was echt eenmalig. Vanuit mijn bezorgdheid heb ik dus even spoken gezien. Maar ik was zo verbaasd dat er echt niets meer bij kon, zelfs het kattenvoer niet met naar mijn idee de meeste lokstoffen erin. De maaltijden in cattery Silfescian verlopen inmiddels weer volgens vast patroon. Ik ga de keuken in en wordt luid mauwend en spinnend aangemoedigd door Rooster. We zijn erg blij dat hij zich weer zo gedraagt want een dag voor zijn verjaardag zijn we gestart met de medicatie om de kanker die in zijn lijfje zit te onderdrukken. Vanmorgen toen ik wakker werd, werd ik begroet door Murray en Shabanou, zijn nakomelinge in de zesde generatie. Meestal is Juultje er ook nog bij maar die mis ik 's morgens de laatste tijd (ik ga toch niet weer spoken zien?) Erg gezellig, zo'n spinnende begroeting maar ik lag zo lekker er was geen haast dat ik bleef nog even liggen. Word ik op een gegeven moment weer luid spinnend begroet en ik dacht dat het Murray was... tot die kat het op een wild spelen naast mijn kussen zette. Murray doet veel maar hij is niet meer echt speels met zijn veertien jaar. Rooster daarentegen wel en niet zo'n klein beetje. Hij is ook helemaal gek van het laserlampje en trekt regelmatig sprintjes door het huis alleen om de lol van het sprintjes trekken. We hopen zo dat hij nog heel erg lang zo speels blijft en vooral dat hij me blijft aanmoedigen om lekkere kattenmaaltijden in elkaar te draaien. Een goede eetlust is een graadmeter voor hoe hij zich voelt.
Dit was natuurlijk dé gelegenheid om even tussen zijn oude foto's te zoeken. Een kittenfoto van toen hij nog geen acht maanden oud was en eentje van zijn grote avontuur. Hij vond die restauratie van de voormalige schuilkerk reuze interessant en op een keer was hij uitgebroken. Hij had zo'n plezier in het sprintjes trekken over de planken van al die steigers rondom het gebouw dat ik hem dat graag gunde. Er was geen andere kat te bekennen en ons huizenblok is in principe afgesloten én iedere zoveel minuten liet Rooster me zijn kopje zien. De volgende dag vroeg dit feest om een herhaling alleen moet de overmoedig geworden Rooster in een bepaald vertrek zijn gesprongen waar hij niet meer zo makkelijk uit kon komen. Voor mijn gevoel duurde zijn vermissing dagen maar het was maar twee uur. Rooster was toch wel zo blij dat hij weer veilig thuis was dat hij nooit meer een poging heeft ondernomen om vanuit de tuin aan de wandel te gaan. Wel vindt hij het enig om rondjes balustrade dakterras te lopen en onder begeleiding mag hij dat dan ook. Maar alleen wanneer hij er niet om vraagt; het moet speciaal blijven

 

[klik voor een uitvergroting]
Deze prachtige collage als aandenken aan de zeldzaam lieve Unico - Youni, heeft Marina voor ons gemaakt.
[klik voor een uitvergroting]
Unagh en Wolfje, volleerde banktijgers. Orchid vindt het prima dat ze steeds langer in de huiskamer komen.
Zondag 18 mei

We hebben moeten besluiten om de kleine Youni vrijdag in te laten slapen. Vanaf woensdag ging het alleen maar slechter met hem en de meddermomenten verdrongen de genietmomenten. Het opgeven van de hoop was bijzonder moeilijk. Ik heb er over geschreven in de topics over Orchids nestje in de zwangerschapshoekjes van Kattenpraat en Kattenplaza.

Tot overmaat van ramp wilde Rooster vanmorgen niet eten. Echt heel vreemd want hij loopt altijd hoopvol kletsend om me heen. Zelfs het blikje Gourmet Gold, iets waar hij idolaat van is en wat hij vanwege de kwaliteit, letterlijk mondjesmaat van me krijgt, wilde hij niet. Maar wel spinnen en hij kijkt ook normaal uit zijn ogen. Een paar uur later kreeg ik er wel iets Sheba-achtigs in. Naderhand realiseerde ik me dat ik flink was uitgeschoten met het droogvoer gisteravond en dat hij zich misschien wel klem heeft gegeten. Ik hoop zo dat dit het is. Je dier op een gegeven moment aan een ziekte of oudedagskwaal verliezen, is verschrikkelijk maar ze lekker kunnen verwennen tot de laatste dag is wel een enorme troost. Kelly Kathleen heb ik ook heerlijk kunnen verwennen en die herinneringen zijn me zo dierbaar. Ik hoop dus zo dat Rooster alleen propvol zit en dat de kanker waarvan we weten dat hij het heeft hem niet misselijk maakt en zijn eetlust bederft.

Vandaag is Huibert met Eeszje op de clubmatch van de KC Kennemerland. Eesz is nogal blafferig en mijn oren zijn nogal gevoelig dat ik ervoor koos om vanmorgen wel samen in wandelbos Groenendaal gezamenlijk te lopen en Huibert te helpen met het installeren (bench in de schaduw etc.) maar daarna lekker naar huis (de kleintjes van Orchid krijgen nu twee keer per dag een hapje KMR met Carnibest). Ik had wel een foto van het Eeszbees(t) gemaakt met mijn nieuwe mobieltje maar ik weet nog niet hoe ik zo'n foto eruit kan krijgen. Ze zitten naast een gezin met een Zwitserse herdershond en twee enige kinderen. Eesz is haar dag goed begonnen - oneindig veel aaitjes en knuffels.

[klik voor een uitvergroting]
Rooster met n van zijn geliefde bezigheden - het rondje balustrade dakterras.
[klik voor een uitvergroting]
De lovebirds. Deze foto is van hun vorige samenzijn. Ik heb nu alles in het werk gesteld hun honeymoon niet te verstoren. Dus wel vanmorgen een gezamenlijk ontbijt - ik had er een krantje bij - maar zonder fotocamera.
Donderdag 15 mei

Hele speciale dag vandaag. Verdrietige persoonlijke zaken en op dierengebied Roosters tiende verjaardag. Zeer waarschijnlijk zijn laatste verjaardag. Ik heb vannacht een topic voor hem geopend in het veteranenhoekje op Kattenpraat. Vanaf die leeftijd mag dat namelijk. Maar we zijn ook heel erg blij want vanmorgen om elf uur heeft Maverick Romi gedekt. Romi is zijn vriendinnetje uit Hamburg dat al eerder hier heeft gelogeerd om een nestje van hem te kunnen krijgen maar toen heb ik nooit een dekking kunnen constateren. De lieve Romi heeft hier nog een hele tijd gelogeerd omdat ze thuis heel vaak krols was maar hier liet ze iedereen er op wachten. Omdat ze echte lovebirds waren én omdat andere dekkatereigenaren zeiden dat Romi geen lawaai maakt bij een dekking én omdat ze thuis erg gemist werd is ze uiteindelijk toch maar opgehaald door haar mensen uit het verre Hamburg. Thuis deed ze echt alsof ze zwanger was alleen na negen weken goed eten, kwam er echt helemaal niets tot uiteindelijk een eergisteren een krolse riedel. Ik heb nooit begrepen waarom dit poesje niet normaal gedekt werd. In het begin was ze best goed krols maar tegen de tijd dat Maverick wilde, was haar krolsheid over en nu hadden haar mensen weer zo'n lange reis gemaakt en dat met al die files én de hoge benzineprijzen. Wij weten er alles van want wij zijn ook heel wat keren heen en weer naar Hamburg geweest voor nestjes. Daaruit is heel veel dierbaars voortgekomen, het eerste en tweede nestje van Nieckje. Via dit eerste nestje is Tresca ons huisgenootje geworden en de foto die deze site bovenaan siert is van Nieckjes tweede nest.

Ik ben zo blij voor deze mensen dat dit lieve poesje nu gedekt is en dat zij nu echt zicht op een nestje hebben. Maverick is gespecialiseerd in nestjes van twee katers en één poesje maar van mij mag er nu een uitzondering gemaakt worden - drie poesjes graag zodat Heimke en Andreas het beste poesje kunnen uitzoeken en later haar kunnen inzetten voor de opbouw van de zilver Somali.

[klik voor een uitvergroting]
De kleine Unico. Ik noem hem fonetisch Youni, zijn zusje Unagh, Youna, en hun echt prachtige grote broer Wolfje.
Zondag 11 mei

Vandaag hebben we het eerste kitten van het nest van Nieckje en Maverick weggebracht. Zijn 'mandje' kon niet gouder zijn! In de voorkamer zagen we al een grasplantje en een mandje uitnodigd klaar staan, de halve dierenwinkel was leeggekocht met goed katteneten (vers!!), speelgoed en klimattributen. Zelfs de tuin was al afgezet om nieuwsgierige en ondernemende katertjes veilig op eigen terrein te houden. Ik heb het woord katertjes onderstreept want TaranTino heeft een vriendje en wel een hele speciale, zijn eigen halfbroertje dat in Den Haag is opgegroeid. Voor wie wil zien hoe heerlijk de kittens hun laatste dagje hier gespeeld hebben: http://www.youtube.com/v/5MMJfkgYDAo

Hiernaast een aandoenlijke foto van supermama Orchid met haar zorgenkindje Youni.

[klik voor een uitvergroting]
TaranTino in zijn nieuwe thuis met het schattige Catrix klimmeubeltje. Zoiets willen wij t.z.t. ook. Ze zijn helemaal demontabel en tot in het oneindige uitbreidbaar.
[klik voor een uitvergroting]
Tamaran houdt zich thuis lekker bezig
[klik voor een uitvergroting]
Soms kan ik Mio niet vinden - dan blijkt ze onder het koepeltje te liggen en met die lichtval er over heen, mis ik haar regelmatig. Gelukkig reageert ze goed op roepen.
[klik voor een uitvergroting]
Pici op de hei. De natuur was zo mooi. Alle loofbomen in het prille groen.
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
En toen probeerden we ze op een rijtje op een bankje te krijgen :-)
Maandag 5 mei

Ik heb heel wat te vertellen en ook stapels foto's maar geen tijd... Hugo heeft inmiddels de topics hier en daar aangepast - Rudolphine kan aan de slag met haar topic over de prachtige Nea en haar nestje van Zucchero. Het nestje van Kiki dat als het goed is al een week in haar buik zit gaan we onderbrengen in het topic waarin zij zelf als kittentje staat: erg leuk voor de doorgaande lijn. Ik ben ook zo blij dat deze lijn behouden is gebleven. Er zitten zoveel voorouders achter deze dieren waarvan helemaal geen andere nakomelingen voor de instandhouding van het ras behouden zijn gebleven.

Helaas gaat het echt niet goed met de kleine Unico maar nog niet zodanig dat we hem nu al moeten laten inslapen. Hartverscheurend om voor zo'n beslissing en uitvoering te staan.

Zaterdag waren we op de eerste Pumiwandeling van Nederland. We hebben genoten van het gezelschap (de Pumi's en hun mensen), de prachtige omgeving én het fantastische weer.
Wat hebben ze zich keurig gedragen. Pumi's hebben de naam nogal luidruchtig te zijn. Dat kunnen ze ook zijn maar alleen wanneer er een reden voor is. De oordopjes waren dus absoluut niet nodig en ze waren onderling aller charmants. Wij hadden totaal geen ervaring met hoe Pumi's onder elkaar zijn - dit bleek echt voor herhaling vatbaar. Er is een groepsfoto gemaakt door een aardige meneer met het toestel van Angelique: blijkt dat die man niet door had dat het ons juist ging om het gezelschap honden en mensen en niet om de mensen en de pyramide van Austerlitz: heeft die man een foto zo gemaakt dat van de mensen alleen de bovenkant én de hele pyramide er op staan maar zonder de honden aan onze voeten :-)

[klik voor een uitvergroting]
Our little red Rooster, vandaag omgedoopt naar onze oranje man. Over twee weken hoopt hij zijn tiende verjaardag te vieren.
Koninginnedag 2008

Ik heb wat met koninginnedag. Hele goede herinneringen (bepaalde nestjes zoals ons allereerste nestje zilvertjes in 1984 en de geboorte van Shabanou uit diezelfde familie vorig jaar) maar ook het Oranjegevoel. De vlag hing al vroeg en ik werd luid spinnend vanmorgen begroet door onze enige oranje kat, Rooster. Hij had er weer helemaal zin in: ontbijt! Omdat er bij hem een ernstige ziekte is vastgesteld, al weer bijna een jaar geleden, is hij onder en boven de wet en wordt hij extra verwend. Z'n geliefde ommetje balustrade dakterras zit er ook al op. Vanwege de darmpjes van Nestor Murray doe ik toch wat rustiger aan met het liflafjesvoer en de brokjes en dat is nu net het favoriete eten van Rooster. Maar voor elk probleem is er een oplossing: ik serveer eerst het vlees zonder de smaakopleukers als Gourmet en wanneer Murray tevreden een plekje zoekt om zich te gaan wassen, meng ik nog wat extra's door de restanten. Ik hoop zo dat de regenbuien de pret vandaag niet bederft. M'n eerste fietstochtje - nog even wat brengen voor de paardenkeuringen op de Dreef - in vol (oranje) ornaat zit er al weer op. Het zonnetje brak zelfs door maar helaas, ik zie donkere wolken... Voorheen heb ik daar wel geassisteerd met de inschrijvingen (en heel wat kou geleden). Het grappige is dat heel veel werk daar door kattenvrienden- en vriendinnen wordt verzet. De fokster van Rooster doet de inschrijvingen en de fokster van Tresca is daar de speakster. Onze kattenoppas doet een kinderactiviteit en de diverse echtvrienden zorgen voor andere taken als de muziek en op- en afbouw. Mijn koninginnedagbezigheid is gelukkig inpandig - ik ga vanmiddag naar het kegeltoernooi voor verstandelijk gehandicapten in Haarlem-Noord. Ik hoop wel dat ik daar droog kan aankomen. Ik heb een knaloranje shirt én dito hoed - als de zon niet schijnt zorgen we er zelf wel voor!

<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  [75]  76  volgende pagina >>