Klik hier om te zoek op de website

archief
Woensdag 2 juli/donderdag 3 juli 2008 

Vandaag is Kiki uitgerekend. Heel spannend. Deze datum is wel een gemiddelde en lang niet iedere poes bevalt op de 65e dag maar we zijn er wel allemaal klaar voor. Ik verlaat het huis niet zonder mobieltje voor het geval Rutger en Kun in Amsterdam waar Kiki woont een vraag hebben over de bevalling.

Van Tresca is nu ook overduidelijk dat zij ook zwanger is en Shabanou deed er nog een schepje aan duidelijkheid bovenop door vanmiddag als tussendoortje even drie rauwe kippennekjes te verorberen. Dat spul is sowieso goed kattenvoer maar voor een zwangere poes die wel wat extra natuurlijke mineralen als calcium kan gebruiken, is het helemaal perfect.

Hadden we toch een regenbui vanmiddag - de kittens van Orchid vonden dat maar vreemd - opeens zoveel nattigheid in hun tuinkamer.

3/7 Rutger en Kun, de mensen van Kiki, hebben niet bepaald een rustig nachtje achter de rug. Gisteren begon Kiki met het 'pianospelen en wat kreuntjes', een teken dat de hormonen voor de bevalling op gang aan het komen zijn en dat er al een beetje sprake is van ontsluitingsweeën. Vanaf dat moment kan een poes een paar minuten later al met de persweeën beginnen maar ze kan nog net zo goed nog 48 uur genieten van de extra aandacht. Onze meiden hebben me al heel wat keren hiet goed mee bezig gehouden. Tamara en Silvie vroeger waren de ergsten hiermee. Ik was vaak al 'gesloopt' voordat de bevalling überhaupt begon. Maar wat waren zij heerlijke meiden met superkarakters. Kiki heeft dit niet van een vreemde want beide dames zijn haar voorouders. Maar ze is vannacht toch begonnen met haar bevalling. Van de eerste was ze danig onder de indruk dat ze er bij vandaan ging maar nadat de kleine in de kraamdoos was gelegd, ging ze er voor zorgen. En toen gebeurde er - uiteraard - uren niets tot een uur of vijf vanmorgen. Kun moest er vroeg uit voor haar laatste examen vandaag en als aanmoediging kreeg Kiki nog een tweede. Gezien haar gewicht zou er nog ruimte kunnen zijn voor een derde maar dat zal de tijd leren. Ook het feit of het poesjes of katertjes, langhaartjes of korthaartjes zijn. Kun en Rutger willen graag zelf een kortharig kitten, een Abessijntje aanhouden. Wanneer de eerste foto's komen zal ik mijn leesbrilletje opzetten in een poging om te ontdekken welke vachtsoort ze gaan krijgen. De kittens hebben trouwens prima gewichten (100 gram) en ze zijn zwartgrijzig. Een hele grote kans dus dat ze de kleur van hun moeder hebben gekregen - zwartzilver. Hoe meer grijs, hoe meer kans op een korthaartje...

[klik voor een uitvergroting]
Wulfric schudt de regendruppels die nog steeds uit de boom vallen van zijn kop.
[klik voor een uitvergroting]
Onze drie oudsten: Juultje van twaalf, Rooster van tien en Murray, die dringend uitgekamd moet worden, van veertien.
[klik voor een uitvergroting]
Met een foto van Dzjeedie Houdini, de oma van Kiki.
Zondag 29 juni

We zijn weer terug van ons uitstapje. We hadden heerlijk weer én we hebben genoten van de katten die met ons mee waren: Rooster met kleindochter Orchid en haar twee kittens. Het plan was oorspronkelijk om het gezinnetje mee te nemen maar papa Maverick is nog een ongecastreerde kater en dat heeft zo zijn risico's... én het kwam Rooster gewoon toe. Zijn gezondheid is tot onze verbazing nog steeds uitstekend maar die kan hij ieder moment verliezen. Dit uitstapje heeft hij maar weer mooi meegenomen en de mooie herinneringen zijn voor altijd. Hij had het reuze naar zijn zin en wij dus ook. We zaten in Park Sandur in Drenthe; we hebben het Terracotta leger van Xi'an en de schatten van de eerste Chinese keizers gezien in het museum van Assen; we hebben een uitgebreide fietsroute langs de mooie plekjes gemaakt (alleen was die kilometers langer dan de beschrijving aangaf maar de sauna in ons VIP-huisje maakte weer veel goed); we weten nu alles van hoogveen en laagveen en het leven vroeger van de mensen in deze omgeving door ons bezoekje aan het Veenpark. En we hebben gevaren. Met een fluisterbootje. Erg prettig voor de natuur en een onervaren stuurvrouw kan er geen schade mee veroorzaken maar voor iemand die gek op water is en een man met een vaarbewijs heeft, vind ik dat ik eens aan de beurt ben voor 'het echte varen'. We hadden nog een meevallertje. Vrijdag leverde ik het lijstje met technische gebreken bij de receptie in samen met de envelop met inhoud voor de gesneuvelde inventaris en ik stond klaar met mijn portemonnee om de extra kosten voor de katten te betalen. Werd ons dat toch kwijtgescholden omdat we de pech hadden dat én de vuilniszak met kattengrit scheurde én dat de stofzuiger stuk bleek.

En het laatste nieuws: nu ik er helemaal op voorbereid was dat de DNA-testen vanuit Amerika nog wel een week op zich konden laten duren, kwamen die vrijdagavond al binnen. De uitslagen zijn helemaal niet gek: Shabanou heeft bloedgroep A of AB = ideaal; Rooster is dan al wel al jaren een castraat maar hij heeft vroeger diverse nestjes gemaakt in de tijd dat deze test voor PRA nog niet bestond. Hij is er vrij van! Dit betekent dat geen van zijn nakomelingen ooit PRA kan krijgen. Deze kwaal veroorzaakt blindheid, bij ons ras meestal pas op behoorlijk hoge leeftijd en de Silfescians zijn er met uitzondering van Jirri Darhya uit 1986 (ze is er op een gelukkig manier, dankzij haar sterke persoonlijkheid én fantastische eigenaren 17 jaar mee geworden) genadig vanaf gekomen. Ik ben erg dankbaar dat we tegenwoordig deze kwaal 100% onder controle kunnen hebben. Dat er fokkers zijn die niet willen testen én dat er kopers zijn die een kitten uit twee ongeteste ouders willen kopen, zal ik nooit kunnen begrijpen. Unagh, het dochtertje van Orchid, is ook vrij maar Wulfric heeft niet alleen de charmante stemgeluid maar ook het gen voor PRA van haar meegekregen. En hij is nu net een zeldzaam mooie en super charmante zilver van wie we zo graag nakomelingen zien. Een dier met deze zilverkwaliteit met een vergelijkbare uitgekruiste stamboom heb ik nog nooit gezien. Gelukkig kan hij zijn bijdrage voor de verbetering van de zilver Somali nog steeds leveren maar de aanwezigheid van dit gen betekent dat de poes bij wie hij een nestje maakt PRA-vrij moet zijn. Het enige probleem is dat we op dit moment zelf niet zo'n poesje hebben.

[klik voor een uitvergroting]
Rooster in zijn tuigje aan de wandel en eendjes kijken. Hij had nog nooit eerder een tuigje om gehad en liep er zo mee weg. Heerlijke stabiele persoonlijkheid heeft die knul.
[klik voor een uitvergroting]
In de koelbox zat meer eten voor de katten dan voor ons. Over variatie hadden ze niet te klagen - er kwam ook een cattybag vanuit het restaurant met ribeye. Het kattenvolkje thuis kreeg van de oppas alleen Carnibest en een paar voorgekookte kuikens en rauwe kippennekjes.
[klik voor een uitvergroting]
We hadden het kattenstoeltje ook mee van huis genomen. Vanuit dat stoeltje kon extra comfortabel worden genoten van de fluviale genoegens.
[klik voor een uitvergroting]
Alle welpies helpen... Na ja, het klonk wel goed.
[klik voor een uitvergroting]
Zaterdag 21 juni

Alle welpies helpen... Aan Albert Hein zal het niet liggen en ik hoorde een kleuter dit liedje zelfs op straat zingen. Ik hoorde alleen een boel gezucht achter me. Zelfs mijn buurvrouw heeft de buitenboel oranje gemaakt dus ik ben ook gauw naar buiten gegaan, gewapend met twee oranje welpies die nu ons buitenbankje sieren. Je weet maar nooit of het helpt. Ze hebben nog acht minuten en Rusland staat voor...

Wat wel lijkt te helpen is het privacyplastic op de ramen. Nieckje kwam kijken wat ik aan het doen was, keek er even over heen en is niet meer op de vensterbank geweest. Ik hoop dat ze zich nu minder geroepen voelt om het huis te bewaken door steeds maar wacht te lopen op de vensterbank. Eerder zag ik er erg tegenop om de boel dicht te plakken. Als poldermeid, met vroeger uitzicht op drie vuurtorens die nu in een smal straatje woont, was ik bang me erg opgesloten te voelen maar met deze doorzichtige folie heb ik geen probleem en krijgt Nieckje misschien net dat veilige gevoel wat ze nodig heeft. Katten denken als kleuters en daar geldt dat wanneer het kind iemand niet kan zien dat het kind denkt dat hij op zijn beurt ook niet gezien kan worden.

Wat hebben die kittens van Orchid toch een plezier saampjes (en met veterschoenen).

 

[klik voor een uitvergroting]
Vandaag hadden de kittens dit tentje, dekzeil in de tuin, ook ontdekt. De eerste van de week was Nieckje.
Vrijdag 20 juni

Webmaster Hugo heeft de topics bij de nestjes gemaakt. Met zo'n geboortegolf op komst moet er wel extra ruimte komen.

Nieckje is gelukkig weer bijgetrokken en gedraagt zich zoals we haar kennen. Het wachtlopen is dus ook weer terug maar momenteel zijn er zoveel mensen die met ons meedenken dat we alle vertrouwen erin hebben dat we hier een oplossing voor vinden.

Er lijkt iets mis te zijn met de sitemap van deze site. Iedere keer wanneer ik dit gebruik = de snelste manier van het ene topic naar het andere - loopt m'n pc vast. Ik zal Hugo vragen hier even naar te kijken.

Woensdag 18 juni

De dag begon met een overdosis stress - ik kon Nieckje nergens vinden. Toen ik gisternacht ging slapen, lag ze lekker naast me op bed. Nieckje is een dier dat altijd direct komt wanneer ik haar roep. De reden waarom ik haar specifiek zocht is omdat er problemen met haar zijn. Ze is vorige week gecastreerd en gisteren begon ze toch een beetje aan de operatiewond te zitten waardoor het beter was om haar een rompertje te laten dragen. Dat hadden we vorige week al voor de operatie geoefend maar ondanks dat was dit geen lolletje voor haar. Haar huisgenootje Kathlena liep er in januari na een veel zwaardere operatie zo in weg. Zo zie je maar - één ras maar onderling erg grote verschillen. Net toen ik me vertild had aan het deksel van de kattentunnel door de schuur om te kijken of ze daar soms zat, stond ze opeens met haar lieve bekje en de momenteel wel heel erg supergrote ogen naast me. Het litteken ziet er keurig uit en ik laat haar nu weer even lekker zonder rondlopen. Terwijl ik dit schrijf wilde ik even tussentijds checken of ze haar wond wel met rust laat - ze is dus weer spoorloos. Zo groot is ons huis nu ook weer niet. Wel veel leuke kattenplekjes maar ik word geacht die allemaal te kennen. Dacht ik dat wat anders haar grootste probleem was - wachtlopen. Dit is een gewoonte waar ze afgelopen winter mee begonnen is. Soms vaak en vrij langdurig en soms ook weer weken niet. Na haar castratie heeft ze het vijf dagen niet gedaan en de teleurstelling was groot toen ze er zondagmiddag weer mee begon. Dit wachtlopen is namelijk geen normaal gedrag. Er moet een reden voor zijn, net zoals er een reden is waarom ze zich nu - voor mij - verstopt. Dat rompertje dragen vond ze blijkbaar verschrikkelijk maar ik kan geen verklaring vinden voor het wachtlopen anders dan mogelijk ergens pijn (na de castratie had ze pijnbestrijding) of de straatpoes die vaak op ons bankje voor het huis en op de vensterbank gaat zitten. De oudere poezen Mariposa en Kelly Kathleen zijn weggevallen en het kan zijn dat Nieckje nu vindt dat zij het familieterritorium moet beschermen. Ik hoop dat ik de oorzaak van dit gedrag kan vinden en verhelpen want dit is echt niet leuk.

Er gaat gelukkig ook wel wat goed - de kittens. Vandaag negen weken oud en volgens de check bij het chippen gisteren bij de dierenarts in prima conditie. Het is ook bijzonder genieten van deze heerlijke vrolijke beestjes. Ik hoor nu alleen maar pootroffel- en speelgeluidjes in de voorkamer.

[klik voor een uitvergroting]
In de jungleboom.
[klik voor een uitvergroting]
Haar ogen spreken boekdelen.
[klik voor een uitvergroting]
De kittenkooi hebben we maar niet opgeruimd. Er wordt nog wel door de kittens mee gespeeld en een zielige poes kan er ook nog wat comfort vinden.
[klik voor een uitvergroting]
Ondertussen hebben we ook veel plezier met het autootje. Zie het nesttopic.
Hun DNA-test is onderweg naar Amerika. Ik verwacht vandaag eigenlijk de bevestiging van de aankomst van het pakketje en dan nog ca. twee weken wachten. Dankzij een ontmoeting - eindelijk :-) - met de mensen die Huibert al een keer op een show had gesproken, voel ik het als een minder groot drama wanneer de DNA-test van Wulfric zodanig zou uitpakken dat wij hem zelf niet zouden kunnen houden. Dan kan alleen het nestje met Shabanou niet door gaan. Dat nestje zou ik heel graag willen omdat dit me een perfecte combinatie lijkt en die karaktertjes helemaal onweerstaanbaar zullen zijn maar er zijn ergere dingen. Dankzij het inzicht dat deze mensen hebben in de genetische achtergrond van levende wezens hebben zij hun medewerking al toegezegd dat zij hun best willen doen om hem een keer een nestje te laten maken bij een passende poes zodat zijn en vooral zijn moeders bijzondere eigenschappen voor het ras behouden kunnen blijven. Tot ons grote geluk hebben we ook voor Unagh mensen gevonden bij wie ze later nestjes mag krijgen. Een betere waarborg voor het behoud van Orchids bijdrage voor de genetische variatie van de zilver Somali kunnen we niet krijgen. Onder normale omstandigheden zou het herhalen van de combinatie Maverick x Orchid de oplossing zijn maar er zou wat mis kunnen zijn met de baarmoeder van Orchid en dan is de kans aanwezig dat ze nooit meer gezonde kittens kan krijgen.

Ondertussen heb ik de katten inmiddels propvol gevoerd met allerlei extra lekkere hapjes maar slimme NieckNieck laat zich niet verleiden en is nog steeds niet tevoorschijn gekomen. Ik ga vragen of Huibert even op zijn werk kan uitbreken om onze arme diertje gerust te stellen. Ze is vast bang dat ik haar dat rompertje weer ga aantrekken.

Nieckje is weer boven water. Ze had een heerlijk plekje gevonden boven op een stapel kussens die tijdelijk onder een afdekzeiltje liggen omdat Huibert in de schuur bezig is. Later vandaag at ze gezellig met de groep mee. Het lijkt erop dat ze me vergeven heeft dat ik haar dat babypakje had aangetrokken. Het wachtlopen heeft ze ook niet gedaan maar zegt onder deze omstandigheden niet al te veel.

 

Donderdag 12 juni

Het duurde voor m'n gevoel erg lang maar vanavond kregen we dan eindelijk de DNA-uitslag van de test van Mio. Die test was nu nog niet per se noodzakelijk maar het is handig te weten en zo kom je later niet voor verrassingen te staan. Ik ben erg blij dat ik als leek de swabs goed heb afgenomen. Dat was namelijk mijn grootste onzekerheid. Dat de uitslag niet beter kon - helemaal vrij waardoor er later in de evt. fokkerij minder beperkingen zijn in de keuze van een passende kater - is een aangenaam extraatje. Morgen ga ik dus aan de slag om de kittens van Orchid te doen en afhankelijk van de uitslag van Wulfric, het zoontje van Orchid, kunnen we besluiten of we hem kunnen houden. Zo spannend!! Die kittens van Orchid zijn zo leuk. Ze hebben vast via Orchid wat extra temperament van haar Abessijnse grootvader meegekregen. Het zijn zulke zalige boefjes. En zo fors en bij de tijd voor hun leeftijd. Ze wegen al meer dan een kilo en gisteren heb ik ze dan al met Milbemax kunnen ontwormen. Zo blijven ze zo gezond!

En nog meer nieuwtjes. Gisteren is Nieckje gecastreerd. Bij eerdere poezen viel me al op dat de dieren steeds sneller weer op de been zijn maar Nieckje heeft een record gezet (dankzij de operatietechnieken die steeds verfijnder worden). Toen ik haar om half drie in de auto had, zat ze al om zich heen te kijken alsof er niets aan de hand was. Ik heb haar bewust even geremd maar om half vijf mocht ze dan echt aan de wandel - alsof er niets gebeurd was. Ze is keurig onderhuids gehecht en het is maar een miniem wondje. Ook vandaag gedraagt ze zich alsof er niets aan de hand is. Zalige meid!

En wat ook gebeurd is, is een logeerpartijtje (tje, want Tresca wilde weer heel graag naar huis) bij Occido, de vader van Tresca's vorige nestje. Die kittens waren zodanig aangenaam in de omgang en vooral Nea heeft een zodanig uiterlijk dat een bis wel heel erg aangenaam zou zijn. We hebben al een voorproef (dit keer zonder de 'je') gehad want bij Occido thuis liepen acht verrukkelijke kittens van hem en die hebben we natuurlijk lekker geknuffeld!

Shabanous zwangerschap is nog heel erg pril maar ze toont al een eerste verschijnsel - zwangerschapsacne :-) Ze heeft een verkleuring onderaan haar witte kinnetje. Volgende week woensdag zou ze al drie weken ver zijn en dan moet het zichtbaar worden door een verdikking en verkleuring van haar tepeltjes.

Ik heb het topic over de laatste kittens van Nieckje op Kattenpraat en Kattenplaza bijgewerkt met o.a. het avontuur van Charlotte en haar Mio: http://www.kattenplaza.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=51508 en ik heb een verhaal geschreven over pest-/plaaggedrag bij mens en dier voor Uw hond en kat & wat voor een bijzonder karakter Rooster en zijn achterkleinzoon Maverick hebben. Voor wie nog meer wil lezen: http://www.uwhondenkat.nl/katten/kattenweblogs.php?item=68

Arme Maverick heeft het erg moeilijk sinds Tresca weer terug is. Zij is niet alleen nog flink krols maar haar thuiskomst bracht ook de geur mee van een andere dekkater. Ik denk dat dit teveel was voor zijn kleine kattenhersentjes. Weer wat geleerd - nooit de transportmand die in een katerverblijf van een ander dekkater heeft gestaan, zonder een grondige schoonmaak ergens neerzetten waar je eigen kater kan komen. Ik hoop maar dat deze stress snel over is.

Op de foto's hieronder Maverick eerder deze week nog heerlijk ontspannen aan het vaderen.

[klik voor een uitvergroting]
Mio met haar nieuwe klimmeubel.
[klik voor een uitvergroting]
Nieckje had er geen enkel probleem mee om - vanwege haar eetlust - op het aanrecht te springen en daarna te relaxen hoog in de kattenjungleboom.
[klik voor een uitvergroting]
De prachtige kop van de heerlijke Rooster gefotografeerd door Patrizia. N.a.v. deze foto Ún zijn ontroerend lieve gedrag heb ik dat verhaaltje voor Uw hond en kat, zie de link hiernaast, over pestkoppen geschreven.
[klik voor een uitvergroting]
Heel herkenbaar plaatje voor onze bezoekers - Eesz ligt graag zo dicht mogelijk bij het bezoek.
[klik voor een uitvergroting]
Papa Maverick nog helemaal relaxt aan het vaderen.
[klik voor een uitvergroting]
En voetbal kijken. Nog een paar dagen en dan is alles hopelijk weer rustig.
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Wolfman, alias wellicht (W)Ulfrick, ons uitslovertje!
[klik voor een uitvergroting]
Een echte babyfoto. Hij was toen nog geen drie weken oud.
Donderdag 5 juni

Ik heb gisteren weer heel wat foto's in het topic van Orchids nestje gezet. Wat zijn ze leuk, wat zijn ze al groot en wat kunnen ze al veel. Ik vroeg me net af of ze het kattenluikje en het tunneltje door de schuur naar buiten al kennen. De keukendeur staat veel open dus er is geen noodzaak voor ze. Vandaag is het te koud om de deur open te laten staan - ze kunnen het dus want zo zijn ze binnen en zo zijn ze buiten. Ik trof net Orchid onder het omgekeerd kistje in de tuin aan met haar zoontje Wolfman. Dankzij het dikke kleed en haar warmte, was hij ook heerlijk warm. We wachten nog steeds met smart op de uitslag van de DNA-test van Mio. De uitslag is niet het belangrijkste; het is alleen prettig te weten of je wel of niet moet rekening met het wel of niet aanwezige dragerschap van een bepaalde kwaal. Het lijderschap is gelukkig al dankzij deze testen uitgesloten. Het probleem is dat ik onzeker ben of ik de afname van het wangslijmvlies met de swabs wel goed heb gedaan. Wanneer blijkt dat dit wel goed is gedaan dan doe ik dezelfde dag nog deze test bij Unagh en Wolfman. De informatie is wel zo handig voor de mensen die met Unagh later een nestje willen doen en heel belangrijk voor ons want we kunnen haar broertje alleen zelf aanhouden wanneer hij vrij is. We zouden namelijk volgend jaar graag een nestje met hem en Shabanou willen fokken maar omdat Shabanou ook draagster is, kan dit alleen wanneer hij er vrij van is. Hij was al zo'n leuk joch maar hij wordt iedere dag leuker, gezelliger, mooier, stoerder, schattiger, uitsloveriger etc. Maar gezondheid gaat boven alles dus... Ik ben er trouwens bijna uit over zijn naam - mag ook wel een keertje want eerdaags moeten de de stambomen echt worden aangevraagd: ik denk nu aan de naam (W)Ulfrick. Eerder dacht ik aan de naam Ulric, de Middeleeuwse vorm van de Oud-Engelse naam Wulfric dat 'wolf power' betekent maar met wat mixen komt dan ook de 'f' van wolfje erin én de laatste lettergreep van de naam van zijn vader Maverick. Een evt. tweede naam zou ook Ulick kunnen zijn. Deze naam is bedacht door Karen die ook helemaal 'flieft' is op de Somali. Deze naam is afgeleid van Ulick. Het staat voor 'speels' en met een extra 'e' wordt het Ulicke (=You like). Zal hij dan een opvallende lekkerbek worden? We hoeven niet bang te zijn dat hij een zinnige eter wordt want die aanleg zit echt niet bij pa en ma. Die eten altijd keurig met de pot mee.

Zag ik toch op mijn tellertje van deze site dat er iemand vanuit India verschillende pagina's had bekeken. Meestal wanneer er iemand vanuit een ver land op deze site terecht komt, is het per ongeluk en wordt de site meteen weggeklikt. Mensen vanuit Somalië overkomt dit - begrijpelijk - wel eens. In tegenstelling tot wat men aanneemt, komt ons kattenras de Somali helemaal niet uit Afrika. De roots liggen aantoonbaar in Azië en dan vooral langs de oostkust van India, Sri Lanka en Maleisië. Via de handelsroutes vroeger over land en zee heeft het gen voor de tabbyvachten met ticking zich over de hele wereld verspreid. Een landkaart met gegevens hierover staat op deze site onder rasvoorlichting.

[klik voor een uitvergroting]
Orchid met haar kits. Morgen zijn ze al weer zeven weken oud. Ik mag echt het traphekje niet vergeten achter me dicht te doen want anders zit het stel meteen weer krijgertje te spelen op de trap.
[klik voor een uitvergroting]
Eens een keer een kiek van alleen mensen moet kunnen. Deze foto is van Ria van de groep die nog stond te wachten op de andere deelnemers en ik kiekte toen net terug. Ik had dus een witte rok aan.
Dinsdag 3 juni

Tweede poging want Sijntje liep, zoals gebruikelijk, meerdere keren daags, over m'n toetsenbord en deze keer wiste ze alles :-(

Vandaag moest de auto voor onderhoud naar de garage. Niet zo simpel wanneer er geen openbaar vervoer is. Gelukkig kon Huibert even uitbreken om me op te halen want het eerder toegezegde taxiritje (de garage heeft een contract met een taxibedrijf) kon erg lang op zich gaan laten wachten. We hebben al eerder meegemaakt dat een taxibedrijf liever voor het grote geld koos dan om een afspraak na te komen en ons midden in de nacht liet zitten dus toen het autobedrijf me ervoor waarschuwde, heb ik er maar meteen van afgezien en een andere oplossing gezocht. En 's middags kwam er spontaan een vriendin met auto langs die later ook weer die kant op, dus probleem opgelost. Hele gezellige middag trouwens gehad. Een groot probleem besproken én mogelijkheden gevonden voor een verbetering van de situatie en meer inzicht gekregen in de achtergronden ervan. Een mens blijft leren! Zondag hebben we trouwens ook voldoende over katten kunnen praten en hebben we ook vruchtbare uitwisselingen van ideeën mogen meemaken tijdens de eerste bijeenkomst van deelnemers van de ABYSOM-emailgroep. Het was erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Ik check momenteel ieder kwartier mijn mail omdat ik wacht op de uitslag van een DNA-test uit Amerika. Ik hoop dan maar dat ik morgenochtend de eerste ben want het is inmiddels al weer midden in de nacht.

Eesz zou wel eens een blaasontsteking kunnen hebben. Morgen zal ik haar extra vaak uitlaten zodat ze extra vaak plasmomenten heeft en dan kan ik pogingen doen om haar urine op te vangen. Anders moet het urine afnemen maar bij de dierenarts gebeuren.

<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  [74]  75  76  volgende pagina >>