Klik hier om te zoek op de website

archief
Donderdag 17 juli

De knappe Ana is een dame die zich aan afspraken houdt! Ik had voor haar berekend dat ze vandaag van haar kittens van Maverick zou kunnen bevallen - doet ze het ook prompt. Maverick 'hoorde' vast zijn naam want hij kwam meteen bij me kijken. En weer een tweeling. Het eerste samenzijn met Maverick leidde niet tot een zwangerschap. Omdat ze al niet meer de jongste was voor haar eerste nestje heb ik haar mensen aangeraden om aan hun dierenarts om een kuurtje antibiotica te vragen. De oorzaak van het niet opnemen kan namelijk in een teveel aan verkeerde bacteriën in de baarmoeder liggen. Een tweede logeerpartij daarna eindigde wel in een zwangerschap. En nu twee verschillende kleuren; zeer waarschijnlijk een zwartzilvertje en een sorrelzilvertje. Korthaar of langhaar, daar moeten we nog even op wachten. Dat is niet altijd makkelijk te zien. Voelen, met je ogen dicht en dan tegen de draad in, gaat nog het beste. Een Somalietjes lijkt in het begin korter haar te hebben maar het is zachter. Het glanst ook wat meer. Helemaal moeilijk wordt het wanneer alle kittens van hetzelfde zijn want je hebt altijd individuele verschilletjes. Of het poesjes of katertjes zijn, is ook nog even afwachten. Het eerste kitten kwam met zijn dikke kontje in een stuit en dat was niet zo leuk voor Ana. Dit diertje woog 105 gram (ik gok dat het een katertje is op grond van dit gewicht) en het sorrelzilvertje kwam een half uur later keurig zoals het hoort. Dat moet haast een dametje zijn :-). Hieronder staan twee foto's als voorbeeld van een sorreltje mét zilver en zonder zilver.

[klik voor een uitvergroting]
Ana, het korthaartje, tijdens haar logeerpartij bij Maverick.
[klik voor een uitvergroting]
Een sorrelzilver Abessijn-variantje.
[klik voor een uitvergroting]
Toevallig is Ramses ook een Abessijn-variantje. Alleen is de foto kwalitaitief wel even beter: hij is gemaakt door Anna Fredrikze.
Dinsdag 15/woensdag 16 juli

Het webcamgebeuren wilde niet echt lukken. Die van Kiki bij Rutger en Kun wil niet meewerken en de webcam die ik wilde zien bij het nestje Kuvaszen bij Peter en Ellen in België ging ook mis. Dat moest via een bepaald programma en dat had ik al eens op mijn pc gehad en toen rolde ik ook van de ene vastloper in de andere. Gelukkig maken ze ook filmpjes die ze op hun site zetten dus ik mis echt niet al te veel: www.kuvaszbelgie.be (voor wie mee wil genieten). Wie niet echt heeft genoten zondag was Pici - zij moest hoognodig getrimd worden en aangezien we zaterdag een heuse tondeuse hebben gekocht, moest het gebeuren. De foto's die ik vandaan van haar gemaakt heb, kan ik niet van het kaartje krijgen dus we doen het maar met de foto's van tijdens het gebeuren. Nieckje, die heerlijke sociale meid, vond Pici zodanig zielig dat ze haar de hele tijd kwam troosten. Doodeng want je bent al met een scherpe schaar in de weer en in gedachten zag ik al een hap Somalihaar verdwijnen in de Moser Rex. En of dat ding scheren kan - al het haar verdwijnt als sneeuw voor de zon, helemaal wanneer je vergeet de opzetkam terug te zetten na het uitblazen :-( Pici heeft dus een kale plek op een van haar pootjes. Nieckje is de sessie ongeschonden door gekomen. Ik heb dit ook gefilmd: http://www.youtube.com/v/nFSL-1uR3cc&hl=en&fs=1

Ik realiseerde me dat ik door alle zorgen rondom Roosters gezondheid helemaal vergeten ben om voor hem een stuk ter gelegenheid van zijn tiende verjaardag te schrijven. Het is ook een heel gek idee om een dier ergens voor aan te melden terwijl je weet dat zijn gezondheid wankel is en hij niet oud kan worden. Maar ik ga het wel schrijven! Het is traditie en onze rooie man heeft er recht op. Misschien lukt het me om een stuk over ons stelletje, hem en Sijntje samen, te maken. Foto's van dit stel heb ik genoeg.

Wulfric en Unagh zijn met hun laatste dagen hier bezig. Ik heb het al afgeklopt maar er is niets merkbaar van een entreactie en dan mogen ze aan hun grote avontuur gaan beginnen. Ze gingen extra charmant voor me poseren!

Dinsdagvond bestond Huiberts maandelijkse sigarenavondje uit een vaartocht over het Spaarne, over de Ringvaart, de Mooie Nel en nog een rondje Haarlemse grachten. Net als vorig jaar mochten er introducés mee. Ik rook wel niet maar aangezien ik wel van varen hou, ging ik ook gezellig mee. Voor het natje en droogje was perfect gezorgd en de eerste foto's zijn al binnen. Ik hield even de sigaar van Huibert vast en Frits kon niet laten om dat even op de foto te zetten. Als je heel goed kijkt, zie je ook mijn nieuwe pinkringetje. Eentje met een bedeltje passend bij m'n bedelarmband met allemaal hartjes. Mazzel dat deze foto gemaakt was voordat ik wijn morste: ik zag er niet meer uit :-( Waren we vorig jaar nog met één boot, deze keer was de groep zo groot dat we met twee boten gingen. Aan het einde van de dag zou er een opklaring komen - die kwam ook nog. Het was erg gezellig. Genoten van het varen, de natuur en de stad zelf. Vanaf het water, zeker wanneer de lichten aangaan, is Haarlem heel charmant.

Vandaag zijn Orchids kittens drie maanden oud. Ik heb ze weer hun laatste ontworming hier gegeven. Ik ben nu bezig de laatste hand te leggen aan hun informatiebrief waar o.a. in komt te staan wanneer de ontworming weer herhaald dient te worden. Lang leven de goede ontwormingsmiddelen en de ontdekking dat vers vlees allerlei gezondheidsproblemen voorkomt. Dit nestje is ook weer helemaal diarreevrij opgegroeid. Ik heb vandaag hun topic weer bijgewerkt. Deze keer poseerde vader Maverick met ze.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Zaterdag 12 juli 2008

Ik heb weer een nieuw leuk sieraadje erbij. Speciaal voor me gemaakt. Ik wilde graag een pinkringetje met een bedeltje en het moest allemaal wel heel klein zijn. Heeft de juwelier van Langerak aan de Anegang het toch meteen voor me gemaakt!

En vandaag heb ik het op de fora gezet - het probleem dat speelde bij Nieckje mag als over worden verklaard. Ik denk dat er een hormonale ontregeling was ontstaan door wat de dierenarts al had gezien tijdens haar castratie maar misschien speelde er nog wel meer. Niet alles is duidelijk zichtbaar en wie weet wat er met haar eierstokken aan de hand was? Feit is dat Nieckje weer 100% is zoals we haar graag zien: gezellig en ontspannen en geen wachtloperij meer over de vensterbank in de voorkamer. Het folie dat ik er geplakt heb in een poging om haar meer veiligheidsgevoelens te geven vanwege de straatpoes die wel op het bankje voor de ramen gaat zitten, laat ik er gewoon. Het bevalt me wel. Het is zodanig licht en doorzichtig dat dat ik me niet opgesloten voel. De foto hiernaast is van Nieckje en haar zwangere kleindochter Tresca. Tresca probeert de nieuwe kussenhoesjes al uit. Vooral de gestreepte waren bijna gratis. Nog geen drie euro per stuk en daar ging nog eens cardkorting vanaf. Ik ga er een paar vermaken voor de halve kussentjes en dan ik me een verknipping permitteren :-)

Ik heb vanmorgen de laatste nieuwtjes en foto's in het nesttopic van Unagh en Wulfric gezet. Nog een weekje en dan gaan zij al weer verhuizen.

 

[klik voor een uitvergroting]
Nieckje en Tresca
Donderdag 10 juli

Gisteravond zijn we met bijna de helft van onze kattenploeg naar de dierenarts geweest: Maverick voor zijn routinecheck op de afwezigheid van kattenleukemie en kattenaids, de kittens om hun twaalfde verweekdag te vieren met een vaccinatie en Murray en Juultje om hun nierwaardes te controleren. Alles ging meer dan perfect en de uitslagen zijn dat ook. Murray is de oudste en ik ben er op voorbereid dat zijn nierfunctie zodanig verslechterd is door de operaties en ontstekingen en die hij heeft (gehad) en die onder controle worden gehouden met cortisonen in de vorm van Prednoral. Mensen durven vaak dit soort medicijnen niet te geven vanwege de mogelijke bijwerkingen. Juultje en Murray zijn dus de levende bewijzen dat dit mogelijke bijwerkingen kunnen zijn. Juultje heeft deze medicijnen namelijk ook meer dan eens gehad. In haar jeugd en ook vorig jaar nog, steeds tegen een soort huidirritatie. Ik denk dat de fysieke en psychische stress van een kwaal meer schade kan aanrichten dan dit medicijn mits het goed gedoseerd en niet te vroeg zorgvuldig wordt afgebouwd. De dierenarts stuurt me de uitslagen vandaag via de mail door zodat ik de informatie kan bewaren. Mogelijk krijgt Murray het advies om met de Fortekor te beginnen. Dit middel doet iets aan de bloeddruk van de nieren waardoor het nierweefsel op de een of andere manier meer ontzien wordt. Alle oudere katten die hier op een gegeven moment hun dagelijkse Fortekortje gingen slikken, zijn uiteindelijk wel een paar jaar later overleden maar niet een door nierfalen. Ik zweer dus bij Fortekor.

Rooster was niet mee. Hij draait nog steeds stationair. Onvoorstelbaar en dat met zijn ernstige kwaal. Tot mijn verdriet ontbrak hij, voor mijn gevoel voor het eerst in zijn leven, bij het helpen bedverschonen. Maverick en Nieckje hebben zich van zijn taak gekweten. De kittens ontbraken ook en volgens Huibert kwam dat omdat ze ergens zo lekker lagen te slapen dat ze dit gewoon gemist hebben. Daar houden we het dan maar op want we kunnen Rooster niet missen! Sijntje is van alle katten hier het katje dat helemaal idolaat van Rooster is en niet zonder haar knuffelsessies met hem kan. Je hart breekt bij de gedachte dat ooit de dag komt dat... Gelukkig is Juultje ook zo'n vriendelijk diertje waar zij zich veilig bij voelt maar omdat zij ook al twaalf jaar oud is, maakte ik me daar ook al weer zorgen over. Maar gelukkig hebben we dan nu de bevestiging gekregen dat het Juultje goed gaat.

 

[klik voor een uitvergroting]
Sijntje bij haar aanschuifvriend Rooster.
[klik voor een uitvergroting]
De altijd even zorgzame Rooster geeft Shabanou een grondige wasbeurt.
[klik voor een uitvergroting]
Die lange tong!
Woensdag 9 juli

Gisteravond zijn we bij Rutger en Kun op bezoek geweest om Kiki en haar kinderen te bewonderen. Echt geweldig. Wat doet die Kiki het goed! Haar kittens zijn heerlijke warme dikke zoetertjes. En ze zijn inderdaad wat ze op de foto's al leken te zijn - twee katers in twee verschillende vachtsoorten, een Abessijn-variantje en een Somalietje. Het is nu nog vrij onduidelijk maar wanneer ze zo'n zes weken oud zijn wordt het laatste beetje twijfel weggenomen wanneer het variantje z'n ticking gaat krijgen. Dan zie je de spikkeltjes wel op de foto. Toen de Somali nog maar kort werd gefokt, werden er erg veel fouten gemaakt met de registratie van de vachtlengtes. Onze eigen Shirezah uit 1982 werd ook geregistreerd en aan ons verkocht als zijnde een Somalipoesje. En ik maar wachten wanneer haar vacht eens langer ging worden. Dat kwam dus nooit maar ze was er ons nooit minder dierbaar om. In tegendeel. Later zag ik een zusje van haar terug dat wel lang haar had gekregen: onze Shirezah had een veel sprekender gezichtje en een veel stralender kleur mét 'gouden' ticking.

Rutger heeft een webcam geïnstalleerd zodat hij op zijn werk geïnteresseerden af en toe een blik kan laten werpen op dit kraamkistje poezengeluk. En wij mogen ook meekijken. Alleen dan moet je geluk hebben dat de webcam net aanstaat. Dus gewoon af en toe even proberen.

http://www.stickam.com/bookshelve 

Het was gisteren nogal regenachtig en koel en daarom heb ik een tijdlang tijdens m'n 'sportuurtje' de deur naar het dakterras dicht gelaten waardoor de katten in die kamer mochten blijven. Ze vinden het zo gezellig daar dat ik maar even van mijn crosstrainer ben afgeklommen om een camera te halen en m'n uitzicht vast te leggen. In de kamer waren Maverick, Juultje, Rooster (in hoopvolle afwachting van zijn ommetje dakterras) en Shabanou. Wanneer je de foto groter klikt, zie je achterin ons tuintje op het afdakje met de dakpannen Murray op een kleedje vóór het bankje en het stel Wulfric en Unagh óp het bankje. Daar lagen ze hoog en droog want erboven zit een plaatje plexiglas. 

[klik voor een uitvergroting]
Kiki heeft alles onder controle. Maar toen wist ze nog niet dat ik haar nageltjes zou gaan knippen.
[klik voor een uitvergroting]
Kiki heeft groene ogen i.t.t. zus Shabanou.
[klik voor een uitvergroting]
Vrouwtje helpen sporten :-)
Maandag 7 juli

Het leven met huisdieren is niet altijd rozengeur en maneschijn. Vanmorgen kwamen er prachtige foto's van Jamie, een dochter van Juultje en Rooster, en haar vriendje op de Silfescian-emailcontactgroep en het onderschrift was ook al zo mooi:

Geluk
Mensen zoeken zo ver,
't is zo dichtbij.

Maar er is ook maneschijn. Op dit moment zijn er twee Silfescians in de problemen: Daantje, een zoon van Rooster en Sijntje is goed ziek en met Tcheryl, een halfzus van onze Elvira, gaat het zelfs zodanig slecht dat ze opgegeven is. Daantje is nog vrij jong en we hopen dat de dierenarts de juiste medicatie voor hem weet te vinden. Tcheryl is ook absoluut niet stokoud (twaalf jaar) maar de kwaal is zodanig ernstig (kanker) dat hoop op echt herstel irreëel is. Nog wat kwaliteit van leven, daar gaat het nu om. De dierenarts vond haar nog veel te goed om te laten inslapen en heeft haar medicatie gegeven waar ze mogelijk nog wat van opknapt.

En op de valreep van deze dag komt er de melding binnen dat de foto's gemaakt in november op de show in Zutphen online op een Franse site staan (http://www.chacolaterie.com/expos-e.htm)

Het eerste wat ik dacht was - Mariposa! We hadden haar geruild met Juultje omdat dochterlief haar staart had verschroeid in de keuken en we hebben een zalige dag met elkaar gehad. De herinnering dat ze spinnend op m'n schoot aan die tafel in de carré zat en dat ze ook nog eens 'pompend' met haar pootjes poseerde voor Babette, is een hele dierbare. Helemaal omdat vrij kort daarna er iets goed mis ging met haar gezondheid. Van sommige dieren zie je dit wel langzaam aankomen maar van haar waren we er niet echt op voorbereid. Op de show was ze bijna veertien jaar oud en twee maanden later hebben we haar al moeten laten inslapen omdat ze anders zou stikken door een gezwel in haar keel. Zelfs toen was ze nog prachtig; ieder haartje zat goed en omdat ze een praterig typetje was, konden we dagelijks zien wat voor een prachtig wit en compleet gebitje ze had. 

[klik voor een uitvergroting]
Jamie bij Jan.
[klik voor een uitvergroting]
Mariposa spinnend en pianospelend poserend voor de foto.
[klik voor een uitvergroting]
Altijd haar babbeltje klaar.
Vrijdag 4 juli

Schrijf ik net ergens op een contactgroep dat ik uit bijgelovigheid over het welzijn van mijn dieren ik een bepaald type uitspraken altijd afklop, vergat ik dat afkloppen van wat ik vanavond zei: "Wat zit alles vandaag toch mee!" Dat was dus een foutje want er is nu iets mis met m'n wachtwoord van m'n emailprogramma en ik kan geen mail meer versturen en ontvangen. Net nu ik de geweldig mooie foto's van Rudolphine van de kittens naar hun mensen wilde sturen. Gelukkig kan ik ze hier wel plaatsen.

Er hangt momenteel een fikse grondlucht in huis. Onze vloer in de achterkamer liep de laatste tijd steeds meer af en nog eventjes en we zouden er doorheen zakken. De balken waren in 1993 nog vervangen maar nu al weer helemaal weggerot in die hoek. Ons huis staat dus niet helemaal op zand of het regenwaterafvoer ergens deugt niet. Lieve buurman Peter van kattenoppas Patricia heeft Huibert geholpen om de vloer te stutten. Nu het gat nog dichtmaken want de katten vinden dit allemaal dolletjes.

En het nieuwe Raskanblad is uit. Ik was helemaal vergeten dat ik nog een verhaaltje over de kittens van Nieckje en Tresca had geschreven. De leuke foto van Shabanou en Wulfric dat ze het allebei op een mauwen zetten door de opwinding van haar eerste dekking door Maverick vijf weken geleden, staat erin. En een heel uitgebreid artikel van keurmeester Ria Konink over de rasspecial in januari met heel veel foto's. Jiska's Bailey en opa van de kittens van de foto hiernaast staat paginagroot (A4) naast het artikel en foto's van Tresca, Maverick, Juultje pratend en Huibert werkend. Bij m'n artikel over pestgedrag bij mens en dier staat de prachtige foto van Rooster die Patrizia onlangs gemaakt heeft. Helaas ontbreekt de bij het verhaal functionele maar inderdaad niet zo'n mooie foto van Sijntje bij haar 'hol'. Het probleem toen dat Sijntje Shabanou pestte was ik al weer helemaal vergeten. Het gebeurde al niet veel maar de laatste weken heb ik het gelukkig zodanig zelden gezien dat ik het probleem vergeten was.

>>> Sijntje bij haar 'hol'. Ze heeft een heerlijk dik en zacht kussen achter m'n beeldscherm maar ligt of zit ook graag bij me op schoot wanneer ik daar zit.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Unagh als peuter aan vaders staart.
[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Maverick met zijn harem: de zwangere Shabanou in de tent en Orchid en hun kittens.
Donderdag 3 juli

Zoveel mensen weten het toch echt niet dat vandaag Kiki's nestje bij Rutger en Kun is geboren maar m'n site is vandaag zo vaak bezocht dat dit het vorige record van toen m'n artikel in Sistrum over veteranen in een cattery vorig jaar uitkwam is verbroken. Nu om half elf 's avonds staat de teller op 243. Het lijkt me stug dat dit nog eens verbroken kan worden maar never say never. Ik vind zoveel belangstelling wel heel erg leuk. Vooral dat de mensen, ook buitenlanders, de moeite nemen om heel veel pagina's te bekijken. Al die interesse beloon ik met een familiefoto van papa Maverick, moeder Orchid en hun kittens en het laatste nieuws over het nestje van Kiki: er zijn aanwijzingen dat we nu ook weer één zwartzilver Abessijn-variantje én een zwartzilver Somalietje hebben.  

<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  [73]  74  75  76  volgende pagina >>