Klik hier om te zoek op de website

archief
Donderdag 6 november

Ik heb een email gemaakt waarin ik op de emailgroepen voor raskattenliefhebbers vertel wat er met Rooster gebeurd is. We zijn nu een week verder en het leven gaat door. En hoe. Het gemis is groot, het verdriet dat we nooit kunnen meemaken hoe hij als een echte nestor hier rond zal lopen, zal in de tijd wel slijten. Ondertussen doen zijn nakomelingen niets anders dan ons van hen laten genieten. Op dit moment is de stoere Uriah in de hoofdrol. Hij is via een kruipdoor-sluipdoorroute achter mijn beeldscherm terecht gekomen en probeert zich in te houden om niet mijn tikkende vingers te vangen. Iedere typfout is dus nu zijn schuld. Maar dit is niet het enige - de kerstkaart van Aby2000 is vrijgegeven waar hij schattig op staat te zijn. Ik heb hem nu spinnend op schoot. Straks ontdekt hij het pijltje van de muis of het streepje voor het tikwerk. Ik zal gauw de bijbehorende foto hierbij zetten nu de apparatuur nog werkt.

Ik heb de muziek gevonden die bij Rooster past. Zondag was het op de radio en ineens schoot ik vol. Ik lette helemaal niet bewust op de muziek al is het wel traditie dat we voor ieder overleden dier zoeken naar iets dat speciaal bij dat dier past. Anne van Egmond draaide het nummer L'oiseau van Mehdi El Glaoui. Het hoort bij de serie Belle en Sebastiaan uit de jaren zestig  en zonder die serie was Huibert nooit op het idee gekomen dat hij zo'n witte Sint Bernhard (=Kuvasz) wilde, zonder onze eerste Kuvasz was ik mogelijk niet geïnteresseerd geraakt in rasdieren, had ik het tijdschrift Kat en Hond nooit gekocht en had ik die foto van een Somalipoes nooit gezien.

http://boomp3.com/listen/c22ynxw95_5

Dat we de kittens wat langer aanhouden vanwege de vaccinaties bevalt me wel. Hun karaktertjes worden steeds duidelijker. De zilvertjes zijn al heerlijke schootkatten aan het worden. Flavia was de eerste, daarna ontdekte Diva het comfort en de gezelligheid van het schootleven en zojuist dan Uriah. Hij heeft nu ook mijn armband ontdekt - de tijd zal leren of die Somalikittenbestendig is.
 

Donderdag 30 oktober

Helaas konden we gisteren niet anders dan Rooster te laten inslapen. Dieren hebben gelukkig dit voorrecht en wij de plicht om zinloos lijden te voorkomen. We voelen ons bevoorrecht dat wij hem als huisdier hebben gehad. We hebben genoten van onze grote rode man. Daarbij lopen er nog een heleboel nakomelingen van hem hier rond. Zijn dochter Nieckje, kleindochter Orchid, achterkleindochter Tresca en achterkleinzoon Maverick en dan nog zes achter-, achterkleinkittens. Hij heeft zowaar een steen verlegd in ons huiselijk leven.

 

Huibert en Rooster kijken waar die steen in de rivier is verlegd. Naar het lied van Bram Vermeulen.
Dinsdag 28 oktober

Ik heb vandaag de pagina van Rooster bijgewerkt. Hij blijft helaas achteruit gaan. Gelukkig lukt het regelmatig om hem wat extra nat kipfiletmousse te laten eten.

Ik ga zo proberen m'n ADSL-router te vervangen door een andere van de KPN waarmee ik ook draadloos zou moeten kunnen internetten. Ik heb niet al te veel vertrouwen in dit soort zaken dus vandaar de mededeling hierover hier. Mocht alles eruit knallen zodat we niet meer te bereiken zijn of ergens op kunnen reageren dan blijven gelukkig de mobieltjes nog over. M'n nummer zet ik dan via de pc van de bieb op de contactpagina.

Een grijze haar en een geslaagd bezoekje aan de helpdeks rijker maar het werkt!! M'n bijgelovige voorzorgsmaatregelen hebben weer gewerkt. Alleen werkt mijn Paint Shop Pro niet meer op m'n laptop. Zelfs een nieuwe proefversie stopt na een tijdje. Het is ook altijd wat.

[klik voor een uitvergroting]
Ik was vergeten onze loge haar mandje mee te geven. Onze katten vinden dat helemaal niet erg. Hier poseert Nieckje.
Maandag 27 oktober

Tot ons grote geluk hebben we het weekend gehaald met Rooster. Bijgelovig als ik ben móet ik weten wie er weekenddienst heeft en dan heb ik ze niet nodig. Ik wil zo graag voorkomen dat onze Rode Vriend door vreemde handen i.p.v. veilig thuis moet inslapen. Hij eet momenteel behoorlijk goed van de blikjes Animonda met een foto van een Somali erop. Daar zal het vast doorkomen. Ik hoef ook niet meer de restjes van de kuipjes, blikjes en maaltijdzakjes aan de honden op te voeren. Eerder mengde ik het door het eten van de katten weg maar de wildkleurkittens hebben toch wel een beetje weet van de vaccinatie en kunnen de belasting voor hun darmpjes er niet bovenop hebben.

[klik voor een uitvergroting]
Rooster vind ik vandaag een betere indruk maken dan gisteren.
Het valt nog niet mee om ze alle zes ordentelijk in de juiste pose te krijgen.
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Woensdag 22 oktober

Wij hebben een soort stoelendans tegenwoordig in de achterkamer. Rooster ligt graag op die stoelen en wanneer het leer hem te warm wordt, verhuist hij graag naar een volgende met als gevolg dat wij ook verhuizen. We zijn zo blij dat hij er nog is. Morgen is het drie weken geleden dat hij ziek werd en het binnen een dag duidelijk werd dat dit onomkeerbaar is. Dat we deze drie weken nog hebben gekregen, is een groot cadeau. Door de misselijkheid door de stoffen die de tumoren uitscheiden, heeft hij een hele vreemde eetlust en alles gaat er maar één of twee keer achter elkaar in. We komen om in de aangebroken blikjes, kuipjes en maaltijdzakjes want ordentelijk eten als vlees lukt maar bij hoge uitzondering. Van de week lukte het wonderwel met de kipfilet en dan sta je met tranen in je ogen te kijken hoe het ene stukje na het andere spinnend in zijn bekje verdwijnt. Het maakt trouwens weinig uit wat je met hem doet; knuffelen of pillen geven - hij blijft spinnen. Dat was altijd al zijn handelskenmerk en dat hij dat evengoed onder deze omstandigheden blijft doen. Gelukkig drinkt hij uit zichzelf bijzonder goed. Wanneer hij dit niet wil (meer) doen, is alles verloren want door zijn benauwdheid is gedwongen vocht toedienen erg naar voor hem. Ik heb hem een paar keer zo vocht moeten geven maar toen stopte het spinnen wel. Dankzij de plaspillen hoefde het daarna niet meer.

 

[klik voor een uitvergroting]
Juultje is weer op haar best als ziekenverzorgster.
Vrijdag 17 oktober

Vandaag ben ik met Rooster en de kittens naar de dierenarts geweest. Heel dubbel - Rooster is aan het einde van zijn leven en de kittens staat aan het begin ervan. Omdat Rooster aan de plaspillen is, kreeg ik op een gegeven moment (ik was veel te vroeg en het liep wat uit) het idee dat hij 'moest'. De assistente had wel een halsbandje voor me, een aardige mevrouw leende me de riem van haar handtas, en zo ging ik met Rooster de tuin in om hem te laten wildplassen. Vorige week had hij op het gazon voor het vakantiehuisje ook een plas gedaan dus hij mocht nog een keer. Hij bleek buiten alles zo interessant te vinden dat er van een plasje doen niets kwam, dus we gingen onverrichter zaken weer naar binnen. Claudette onderzocht hem deze keer en ze keek op van zijn conditie en gedrag in relatie met alle kankergezwellen die ze bij hem voelde. Hij was zelfs niet uitgedroogd. Hij drinkt gelukkig ook vrij veel uit zichzelf en overal staan bekers en schaaltjes om hem die gelegenheden daarvoor te geven. Eten wordt wel steeds problematischer maar met ieder likje gelei van het voer uit een maaltijdzakje of extra nat gemaakt voer, vooral de mix van AD met Convalescence Support likt hij van mijn vingers, maakt hij mij gelukkig.

De kittens hebben hun eerste niesziektevaccinatie gekregen en hun chip. Omdat de mensen van Cuty, die de eerste keus hebben, hun voorkeur hebben uitgesproken, kunnen we van de drie wildkleurtjes ook heel snel hun echte naam in gebruik gaan nemen en die op de chipregistratieformulieren vermelden. De kittens hebben zich keurig gedragen en de prikjes verliepen behoorlijk vlot. De naalden worden ook steeds dunner. Kampioenrelaxtheid was Uriah - die stond zelfs tijdens zijn behandeling aan de brokjes te knabbelen.

Rudolphine heeft woensdag beeldschone foto's gemaakt. Die plaats ik straks in het nesttopic.

[klik voor een uitvergroting]
Je moet het weten maar Rooster zit hier wild te plassen.
[klik voor een uitvergroting]
De stoere Uriah met een van zijn zusjes.
Dinsdag 14 oktober

Zo goed als het vorige week met Rooster ging, zo slecht gaat het sinds vandaag. Veel meer extra medicatie zal haast niet mogelijk zijn. Het eten is problematisch, ik krijg er maar minibeetjes in en ook alleen uit net nieuw opgemaakte verpakkingen. Alle kuipjes, sachets, blikjes etc. die bestaan, heb ik al voor hem aangebroken en alle restanten worden door het verse voer van de andere gemengd. De kleintjes geef ik bewust ook versvleesmaaltijden tussendoor zonder iets er doorheen geprakt want anders verpest ik hun smaak. De foto's hiernaast zijn van gisteren. Het lijkt net dat ze iets in elkaars oor fluisteren. Rooster was vandaag echt te slecht om contact met een ander dier te willen hebben.

Ondertussen hebben we ook een logeetje - onze dierbare Cuty. Dit lieve diertje had al problemen o.a. met haar motoriek maar ze is helemaal van slag geraakt na een vaccinatie tegen bordetella omdat ze mogelijk naar een kattenpension zou gaan. Ik stoor me er zo aan dat er zo op deze vaccinatie gehamerd wordt omdat dit een ziekte is waar een dier beter van kan worden maar dat er nooit gesproken wordt over de vaccinatie tegen de dodelijke ziekte kattenleukemie. Nu de Kjoet misschien blijvend met een groot gezondheidsverlies te maken heeft, maak ik me er extra kwaad over. Helaas is het niet mogelijk om haar in de huiskamer tussen de moedertjes en de kittens te laten lopen. Ze is voornamelijk in de kattenkamer. Om te voorkomen dat ze te eenzaam is heeft ze regelmatig gezelschap van Pici en Murray waar ze heel snel de beste maatjes mee werd.

[klik voor een uitvergroting]
Het stel - Sijntje en Rooster.
[klik voor een uitvergroting]
Het lijkt wel alsof ze al afscheid nemen.
Woensdag 8  en donderdag 9 oktober

Even een kort berichtje vanaf ons vakantieadres onder luid geroffel op de ramen door de om brood bedelende zwanen terwijl de sauna op temperatuur aan het komen is. Het gaat hier meer dan goed. Het aller-, allerbelangrijkste is de gezondheid van Rooster die tot onze vreugde zodanig goed is dat we a) weg konden gaan en b) hem mee konden nemen. Zondag had Rooster een slechte dag en wilde/kon hij niet eten. Aan zijn manier van ademhalen was op te maken dat hij het te benauwd had en ik herkende dit. Oentje en Silvie hebben dit ook aan het einde van hun leven gehad en zij knapten nog eventjes op door het gebruik van vochtafdrijvers. Gelukkig konden we Furosoral van de weekendwaarnemer krijgen en inderdaad, Rooster knapte op en kon weer eten. We hadden onze spullen nog niet ingepakt maar toen hij maandagochtend weer goed had gegeten, hebben we onze spullen in de koffers gedaan, een tas volgepakt met het favoriete eten van Rooster én gezond eten (ik kan het niet laten = vers) voor de twee moederpoezen en hun kittens en rijden maar. En het is hier genieten. Echt een aanrader: King Rooster, twee hofdames en zes achterkleinkinderen. De zwanen hebben lang op de ramen staan kloppen maar hebben het eindelijk opgegeven in tegenstelling tot de Bergeend die na een blik op Rooster meteen het eendenpad koos. Ik ga zo kijken of de foto's ervan geschikt zijn om ze hierbij te plaatsen.

Ik ben een uurtje verder, sauna en zonnebank, en Huibert staat iets lekkers te kokkerellen en het internet is nog in werking: leven is zo slecht nog niet. Ik had er niet al te veel vertrouwen in want de extreem dure helpdesk van de KPN Hotspot is een blamage. Dat ik geen verbinding kon krijgen zou door mijn brandnieuwe Norton komen... Dus helemaal niet. Ik kon het helaas niet eerder aan Norton vragen want die waren op hun beurt zo slim om een niet in gebruik zijnde servicenummer te vermelden zonder te verwijzen naar welk nummer dan wel in gebruik zou zijn.

Internet is dus behelpen hier maar we genieten volop. Van de goed etende en zoals gebruikelijk doorlopend spinnende Rooster die nu naast me op een stoel ligt. De kittens hebben een lange siësta achter de rug en zijn klaar voor een nieuwe eetsessie. Wat kunnen die kleintjes eten (en de kattenbak gebruiken). Het is maar goed dat we twee bakken en twee grote zakken kattenbakvulling hebben meegenomen. Eerder vandaag zijn we naar het Noorder Dierenpark geweest en hebben we genoten van de diersoorten die niet geschikt als huisdier zijn. Gisteren hebben we een hunebedspeurtocht gehouden. Die weten ze in Drenthe goed te verstoppen maar dankzij TomTom hebben we er toch een flink aantal gevonden.

KPN Hotspot hier heeft blijkbaar een heel beperkt vermogen. Vanaf vanavond zeven uur tot nu, 12.00 uur was er geen verbinding mogelijk... en dat terwijl het park zo goed als uitgestorven lijkt. Het cafeetje hier ging maandagavond ook al erg vroeg dicht.

[klik voor een uitvergroting]
Rooster was niet bepaald onder de indruk.
[klik voor een uitvergroting]
Maar de rest van de familie ook niet.
Een paar vakantiekiekjes.
[klik voor een uitvergroting]
Rooster met zijn kleindochter Tresca.
[klik voor een uitvergroting]
Samen moederen maar toevallig liggen ze op kleur gesorteerd.
[klik voor een uitvergroting]
Ontbijten is hier een spannende aangelegenheid met die niet bepaald geduldig wachtende zwanen.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  [69]  70  71  volgende pagina >>