Klik hier om te zoek op de website

archief
[klik voor een uitvergroting]
SuperNieck, zo succesvol en dat met haar leeftijd.
[klik voor een uitvergroting]
Die hangmandjes maken de tentoonstellingskooien stukken leuker voor de katten.
[klik voor een uitvergroting]
Ondertussen genieten we ook bijzonder van onze kittens.
Woensdag 31 maart

Mijn eigen foto's van de laatste dagen waren zo erbarmelijk slecht dat ze me niet inspireerden om er iets mee te doen. Zeker na die mooie heldere foto's die Rudolphine eerder van ze gemaakt had. En juist deze week hebben de kittens een grote ontwikkeling doorgemaakt. Van onhandige rolmopjes zijn ze nu al echte katjes. Ik heb ook ontdekt waarom mijn foto's niet scherp en donker waren - er stond een knopje verkeerd. Ik ben de handleiding ooit kwijtgeraakt en ik kom dus niet verder dan de stand automatisch.

 

[klik voor een uitvergroting]
Ze zijn al vier weken en mogen nu rondlopen in de kittenbox.
Zondag 21 maart 2010

Jack heeft vorig jaar een mooie datum uitgezocht om geboren te worden. De zon deed vandaag extra haar best met als resultaat dat het een extra feestelijke dag werd. Die Jack, vandaag één jaar geworden. Dat een katje in zo'n korte tijd kan uitgroeien tot zo'n stoere kater die zelfs al vader is! Hij is afgelopen week weer meer dan eens op de foto gezet. Deze foto is gemaakt door Marina van den Dries van cattery Nanu-Emuishéré (Oud-Egyptisch voor mooi kitten) in België. 

Ik denk dat ik er ook uit ben over wie hoe moet gaan heten: Silfescian Cinnamon Harry, Silfescian Charmin' Chanine, Silfescian Caramel Chance, Silfescian Chocolate Cuby. Ik maak me wel wat zorgen over het gedrag van Jack. Het katerleven brengt hem enigszins uit balans en ik hoop dat hij die weer terugvindt voordat de anderen hem geen leuk maatje meer vinden. Dat is naast het sproeien in huis en het risico op ongewenste dekkingen de reden waarom katers vaak een opgesloten bestaan lijden. Als papa Jack daarom gecastreerd moet worden, hoop ik zijn genen en die van Anches in deze combinatie niet verloren gaan. Voorlopig houden wij de kleine Chanine voor onszelf gereserveerd tenzij iemand zich meldt die heel serieus is over het een keer een nestje van haar grootbrengen zodat ze de genen van haar familie kan doorgeven. Daarom is zij vernoemd naar haar grootvader Charm van vaderskant. Het andere kitten uit deze combinatie van wie wij hopen dat hij geschikt is voor het nakomelingenschap is Chance.

Ik heb ook prachtige foto's van de kittens gekregen. Die zijn vrijdag door Rudolphine Eggink gemaakt. Ze staan al op de nestpagina en ik zal ze z.s.m. in m'n topics op KattenPraat en KattenPlaza zetten.

[klik voor een uitvergroting]
De jarige Jack.
Donderdag 18 maart

De kittens groeien als kool, we hebben stapels, digitaal dat wel, foto's én een van de a.s. kittenkopers heeft een filmpje gemaakt van de foto's van de afgelopen twee weken.

http://www.youtube.com/user/boygeorgelover?feature=mhw4#p/a/u/0/UEqS8GpyeV0

Het bleek dat er iets was misgegaan met onze inschrijvingen voor de komende shows. Die van Mundikat op eerste Paasdag was helemaal goed gegaan maar die voor de Felikat show op 28 maart in Spijkenisse was niet aangekomen. Gelukkig de betaling wel en waren de mensen zo attent om me te waarschuwen. Het is dus de bedoeling dat we deze twee shows komen met Jack, Nieckje, Tresca en Shabanou.

[klik voor een uitvergroting]
Ze zijn toch wel zo lieieieief! Het is net alsof Rooster hier weer is en Sijntje knuffelt.
Zaterdag 13 maart

We worden nog steeds overstept met blijken van medeleven naar aanleiding van het overlijden van Ami. Ik had op tal van fora en emailgroepen zijn vermissing gemeld. Dat geeft dan later ook de plicht om te laten weten hoe het is afgelopen. Natasja, het baasje van Ami, heeft een heel mooi emailtje met hele treffende foto's van hun geweldige relatie samen geschreven. Ze sloot af met de tekst van Bram Vermeulen: "Ik ben pas dood wanneer je me bent vergeten. Vergeten zullen we Vriend Ami nooit!

Met de kittens gaat het super. Groeien goed en ze zijn bijna klaar met het openen van de oogjes. Dat Anches het kraamkamertje in de huiskamer gebruikt is wel zo gezellig. Iedere keer wanneer ik op weg ben naar keuken of boven móet ik even knuffelen. En zo klein als ze zijn, kunnen ze al heel goed poseren. Al heel lang ontworm ik mijn pasbevallen moederpoezen kort na de bevalling en de kittens ook volgens voorschrift van het speciale ontwormingsmiddel (Banminth) en met goede resultaten: goede conditie bij de moederpoezen en bij de kittens. Parasieten kunnen die conditie goed ondermijnen. Maar nu onze dieren al zoveel generaties voornamelijk vers vlees eten en serieus ontwormd zijn, zou deze besmettingsdruk stukken lager moeten kunnen liggen. Deze keer pak ik het dus anders aan. Ik ga ze later ontwormen maar natuurlijk extra goed op moeder en kinderen letten want ze mogen geen enkel risico lopen.

Tot mijn verbazing kreeg ik vandaag een aanval van voorjaarsschoonmaak en ik vond dat een kast leeg moest. Bijna alle katten vonden dit erg leuk dat ik zoveel rommel maakte. Oma Tresca en opa Maverick waren m'n trouwste hulpen bij deze klus.

[klik voor een uitvergroting]
De laatstgeborene, het donkerder sorrelzilveren katertje
[klik voor een uitvergroting]
Mijn hulp bij de voorjaarsschoonmaak, opa Maverick.
Woensdag 10 maart

Tot mijn grote verdriet moet ik hier het slechte nieuws plaatsen dat Natasja's Ami overleden is. Hij is gisteren gevonden en de honger en de kou zijn hem fataal geworden. Dit is zo verdrietig voor iedereen die van hem gehouden heeft en iedereen die heeft helpen zoeken of heeft meegeleefd. Hij was helaas behoorlijk ver van huis en dankzij de mensen die zwerfkatten proberen te helpen is hij gevonden. Hij was pas kort ervoor overleden. Ami lijdt geen honger en kou meer. Natasja heeft een mooi emailtje over Ami voor de Silfescian-emailgroep geschreven. De leuke foto's waarop je kon zien hoe gelukkig hij was en het gedicht van Bram Vermeulen zullen maken dat Ami nooit vergeten wordt.

Alle zorgen rondom zijn vermissing en nu het verdriet over zijn lijden van de afgelopen weken tempert de vreugde over het nestje van zijn zusje Anches. En toch zijn we zo blij met ze. Anches is een geweldig goede moederpoes, spint wat af, eet goed en de kittens ontwikkelen zich ook uitstekend. De oogjes beginnen al open te gaan, de navelstrengen zijn al afgevallen en ze zijn toch wel zulke heerlijke warme rolmopsjes om in je handen te houden. Anches vond vanaf dag één kraambezoek prima. Zagato lag zelfs tijdens de bevalling bij haar in het kraammandje. Haar vader Maverick vindt zijn kleinkinderen ook erg interessant maar nog wel een beetje klein en dus eng. Zagato probeerde vanavond op zijn manier of hij al met ze kon spelen.

[klik voor een uitvergroting]
Ami in betere tijden tussen zijn kattenvriendjes.
[klik voor een uitvergroting]
Dat Maverick maar eng vindt, kan je zien aan zijn stresstongetje.
Woensdag 3 maart

Ik keek gisteren vreemd op toen Anches aangaf dat ze ging bevallen. Ik vond het vrij vroeg voor haar gezien de aanleg in de familie en ik rekende er ook op dat minstens haar mens, Huibert, thuis zou moeten zijn. Daar kon ze dus niet op wachten. Anches heeft het geweldig gedaan. Ze is net zoals haar voorouders in de vrouwelijke lijn een makkelijke bevalster én een perfecte moeder. De kittens hebben meer dan royale geboortegewichten en de groei zit er ook al in. De eerste was meteen ook de grootste, 138 gram. Het was genieten zoals alles ging. Af en toe kwam er een van de katten op kraambezoek en Anches vond alles de normaalste zaak van de wereld. De wereld is verrijkt met de komst van één sorrel kater (zoals Rooster), één sorrelzilveren poesje van een vrij lichte kleur zoals papa Jack en Kelly Kathleen en twee sorrelzilveren katers. Nummertje drie lijkt meer op het poesje en de laatste kater is wat donkerder en zou op een mannelijke Juultje kunnen gaan lijken. Heel spannend om hun ontwikkeling te mogen gaan volgen.

We zijn nu weer een dagdeel verder en ze hebben allemaal zo goed gedronken dat ze ook hun slaapmomenten kunnen nemen. Kittens die te weinig binnen krijgen blijven proberen hun honger te stillen.

Sommige melkklieren van Anches zijn wat te hard en ze liet toe dat ik dit wat los masseerde. Wanneer die uit de hand loopt kan er zich een mastitis ontwikkelen. Ik moet dit dus goed in de gaten houden. 

[klik voor een uitvergroting]
Een heel gelukkige mama Anches.
[klik voor een uitvergroting]
Wat een zoetertjes, wat een schoonheden en wat zullen ze enorme lieverdjes worden.
Zaterdag 27 februari

Ik moest wel eerst even moed verzamelen om hier een stukje te gaan schrijven want  ik ben knap aangeslagen doordat de zo geliefde Ami nog steeds niet gevonden is. Het is echt een drama! De laatste tips noemden het Hagaziekenhuis bij de Escamplaan en de winkels van de Bouwlustlaan. Het is hartverwarmend hoe zijn vrouwtje zich inspant en hoeveel mensen meeleven én meehelpen. Ami móet gevonden worden!!

Na bijna twee weken zwerven zal hij er niet meer als een goedverzorgde Hagenaar uit zien. Een andere Hagenaarse die nog wel prachtig uitziet is Nea. Ook een Somali die hier geboren is en naar het Haagse is verhuisd. De afgelopen tien dagen heeft zij, dochter van Tresca en moeder van Zagato, hier gelogeerd. Ze is hier in therapie. I.p.v. de Rode Kamer (TV), het programma waar ik dus niet naar kijk maar wel over gelezen heb, logeert zij hier met de bedoeling haar angst voor de andere poes Flavia, een zilvertje, van haar mensen, te overwinnen. Maverick heeft zich als vader van Flavia en ook een aardige gelijkenis met haar vertoont, voorbeeldig gedragen. Na de wenintroductie mochten ze samen. Nea heeft overduidelijk een vorm van angstagressie maar door het gedrag van Maverick, hij toonde zoveel agressiereducerend gedrag, dat ze al snel zonder toezicht samen konden. Af en toe haal ik Maverick op om weer gezellig bij ons beneden te zijn maar iedere keer weer staat hij kort daarna met een lief kopje en dito mauwtje al weer voor de deur om binnen gelaten te worden. Het is dat we eerdaags de bevalling van Anches verwachten want anders had ik hierna Flavia aan een wildkleur willen laten wennen. Zo'n wildkleur hebben we hier ook voor handen: Zagato, de zoon van Nea en daarna had ik beide dames in die kamer met elkaar willen laten ontdekken dat ze niet zo bang voor elkaar hoeven te zijn. Alleen met een a.s. moeder in huis kan je geen toestanden hebben. Het zijn wel twee poezen en die hebben meer noten op hun zang dan een poes en een kater. Het probleem speelt al vrij lang en ik verwacht dat het effect van de logeerpartij wel even aanhoudt en Nea na een herintroductie met Maverick meteen weet dat die grote stoere zilver die lieve tolerante begripvolle sociale kat is die zo aardig voor haar was. Ik ben toch wel zo trots op hem. Zoveel vertrouwen als hij in alles wat leeft heeft. Dat had zijn zoon, de vermiste Ami, ook en ik ben heel bang dat dit vertrouwen zo beschaamd is door nare mensen en onopgevoede honden dat hij daarom zich niet meer laat zien.

[klik voor een uitvergroting]
Ami in betere tijden, kort voor zijn ontsnapping.
[klik voor een uitvergroting]
De lieve, zorgzame en sociaal superintelligente Maverick samen met de toen nog jonge Shabanou.
[klik voor een uitvergroting]
Onze logeetje Nea.
Vrijdag 19 februari

Het is een ramp - we zijn al vijf dagen verder maar Ami is nog niet gevonden.
Dankzij de - inmiddels duizenden - flyers die Natasja heeft verspreid, kwam er vanmorgen een telefoontje van een echtpaar dat de hele nacht een kat heeft horen mauwen. Natasja heeft er al gekeken, heeft ook het gemauw gehoord maar daarna stopte het. Ze is nu aan het achterhalen waar ze een sleutel kan krijgen/inmiddes gekregen om op dat terrein te kunnen gaan zoeken. Een ander positief punt is dat mensen 'een bijzonder kat' hebben gezien in deze zelfde omgeving. Dat zou betekenen dat hij niet opgesloten zit. En deze omgeving komt overeen met de beschrijving van de helderziende en dit geeft ons weer hoop na de grote teleurstelling eerder deze week dat de gevonden wildkleurige kat met blond en streepjes (wildkleur, blond) Ami niet bleek te zijn. Je weet maar nooit waar het goed voor is - dit is zijn chipnummer: 528210002201540

Ondertussen gaat het de goede kant op met de therapeutische logeerpartij van Nea (dochter van Tresca) die bij haar mensen absoluut niet overweg kan met een andere Silfescian, Flavia een dochter van Shabanou en Maverick. Er is ooit iets misgegaan met de introductie tussen deze twee dames. De hoofdoorzaak was dat Nea toen een nestje had maar ze ziet Flavia nog steeds als een bedreiging. De andere Silfescian daar, Nardi, heeft het er maar druk mee om de dames om te beurt gezelschap te houden. De hulp van de kattengedragsdeskundige heeft nog steeds niet tot het gewenste resultaat geleid dus nu ga ik het proberen op grond van eerdere successen op dit gebied. Ieder probleem heeft zijn eigen aanpak nodig en zelf heb ik dit nog niet meegemaakt maar wel een situatie die hier een overeenkomst mee heeft: ik probeer Nea's angst voor een kat in een zilveren kleur te verminderen door haar met Maverick te laten omgaan. Hiermee boeken we al goede vorderingen. Met wat andere tussenstappen hoop ik te bereiken dat beide poezen eerst hier in vrede kunnen samenleven (= hun angst voor elkaar kwijtraken) en na nog een logeerpartij op onbekend terrein weer samen naar huis terug kunnen.

[klik voor een uitvergroting]
Anches begint een beetje hinder van haar buik te krijgen en bij het baasje op schoot lukt niet meer zoals ze dat gewend is. Gelukkig vindt ze genoeg aangename plekjes in huis. Hier gezellig met ome Murray.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje is de enige korthaar hier en is erg gevoelig voor temperaturen. De plaatsen waar zij ligt, worden bepaald door de temperaturen. Toen ze bij Murray in de mand was gekropen had ik de CV een beetje te laag staan.
Dinsdag 16 februari

Een nachtmerrie - Ami van Natasja in Houtwijk in Den Haag is zondag via het ijs van het slootje achter het huis ontsnapt. Iedereen die of zelf in Den Haag of kennissen daar heeft wordt bij deze gevraagd mee te helpen met het veilig thuiskrijgen van vriendje Ami. Hij is een zoon van Maverick en Tresca, broertje van onze Anches. Toen hij hier opgroeide, noemden we hem Speedy maar vanwege zijn innemende en aanhankelijkheid kreeg hij later de naam Ami.

Het adres: Architect Jan Wilsstraat 17, 2552 MZ Den Haag. Deze straat ligt in Houtwijk, een rustige buitenwijk van Den Haag, het huis grenst aan park "Het kleine hout". Natasja's mobiele nummer 06-48355229, vriendin Monique die helpt zoeken 06-19338794 en mijn nummers 023-5321774/06-53941257.

 

[klik voor een uitvergroting]
De vermiste Ami.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  [58]  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>