Klik hier om te zoek op de website

archief
[klik voor een uitvergroting] [klik voor een uitvergroting]
Ik heb niet eens de kans gekregen om de nieuw gekochte speeltjes te geven. Deze vond ze zelf en is een groot succes.
[klik voor een uitvergroting]
Ze is aanbiddellijk!
Maandag 25 mei

Deze Pinksteren zullen wij niet licht vergeten en dat komt niet alleen door de misselijkheid van de langdurige barbecue gisteren van onze achterburen. Vannacht is Murray namelijk van het ene moment op het andere ingestort. Hij at juist zo goed. Zeker de laatste tijd. Vanwege zijn vermagering door z'n leeftijd mocht hij af en toe met de kittens mee-eten en kreeg hij sowieso een extra maaltijdjes tussendoor en voor de nacht naast zijn cortisonenpil (meestal om de dag). Die ging er dankzij de kneedstof Easypil altijd supermakkelijk in. Hij had al jaren een darmprobleem en een paar jaar geleden liep dat ondanks de cortisonen die hij al had voor zijn ontstoken kaakje enorm uit de hand. Hij poepte overal en met zijn broekje stempelde hij ook nog eens het hele huis onder. Het middel Isogel was zijn en onze redding. Maar helaas was er nu geen redden meer aan. In tegenstelling tot al onze andere katten vindt hij reizen echt erg en we hopen dat het niet nodig is om vandaag met hem naar een vervangende arts te moeten. Murray heeft een middel tegen de pijn gekregen en wat vloeibare voedsel met een pipetjes binnengekregen. We proberen hem maximaal comfort te geven en we hopen dat hij hier bij me op de bank mag inslapen. Hij is nu vrij rustig. Eerder ging hij wel wankelend zijn mandje met warmte-elementen uit om verkoeling op de vloer te zoeken. Als we de nacht doorkomen, hoop ik dat onze eigen dierenarts hem hier thuis kan helpen inslapen.

Ik zat met mijn laptopje op de bank met Murray in een mandje naast me. Op een gegeven moment kreeg het arme joch een soort kramp. Huibert was net met Eesz aan de wandel en ik wilde Murray niet loslaten om een telefoon te pakken. Toen hij even rustig bleef, heb ik die telefoon toch gepakt en Huibert gevraagd naar huis te komen. Murray was aan het sterven en we zijn samen bij hem blijven zitten tot hij overleden was. Nu staat hij opgebaard met een kaarsje erbij in het felarium waar hij ooit geboren is. Het was een voorrecht dat Murray onze kerel was en wat hebben we van deze bijzondere kat mogen genieten! Ik probeer binnenkort al zijn bijzondere eigenschappen op te schrijven.

 

[klik voor een uitvergroting]
Foto van Rudolphine Eggink van twee jaar geleden.
[klik voor een uitvergroting]
Deze foto is nog geen maand oud. Gezellig bij het bezoek en altijd zo tolerant met onze kittens! Kijk maar naar wat er met zijn staart gebeurt.
     
Zondag 23 mei

Mijn goede stemming doordat er in Hongarije inderdaad hét Pumiteefje is geboren wat ik zo graag wilde, is in mineur doordat we al vanaf vanmorgen ca. tien uur in de stank van een grote barbecue zitten en het is nu nog maar één uur. Ik word er zo misselijk van. Vorig jaar zomer dag in, dag uit enorme geluidsoverlast incl. verschrikkelijke muziek vanwege een grote verbouwing en nu dit.  Ik heb alles open staan in de hoop dat de stank kan doorwaaien. We krijgen vanmiddag bezoek maar als de stank blijft, moeten we maar weggaan. Jammer hoor van de eerste echte zomerdag van dit jaar. Maar er is hoop. Ze eerste gasten zijn zo te horen al gekomen en dat zou kunnen betekenen dat we eind van de middag weer frisse lucht hebben.

De eerste foto's van onze heerlijke zilveren brutaaltje. Ze is gisteren door Zsolt naar onze vrienden Dick en Trudi op een camping gebracht en ze moet nu leren omgaan met de andere hondjes en aan een lijn leren lopen. Ze is al zo mensgericht dat ze bij de caravan los kan want ze blijft bij de mensen. Op die manier heeft onze Pici dertien jaar geleden ook een weekje bij ze gelogeerd.

En haar eerste filmpje. Ze is niet bij de benen van haar nieuwe mensen weg te branden, bivakeert ook graag onder de stoelen en de eerste bijna-ongelukjes hebben al plaatsgevonden: http://www.youtube.com/watch?v=3sp9hXH2m-o
 
 
 

Hier studeert ze al voor haar rol van Tasmaans Duiveltje.
Polly/Mackó (Matskoo) gaat een zilvergrijs hondje worden en ze begint al te verkleuren. Dat geeft een heel vreemd effect en zal erg grappig zijn om dit te volgen.
Zondag 16 mei

Over vandaag valt er zoveel te vertellen dat er een topicje in deze rubriek aan besteed mag worden. Het was een erg lange dag, heel intensief, heel erg gezellig en bijzonder succesvol. Zo leuk om oude vrienden en kennissen én nieuwe Somalifans te ontmoeten. Voor zoals ik me nu voel, met het kitten Cuby in mijn nek, laptop op schoot, zijn de woorden 'erg moe maar ook erg voldaan' van toepassing. Onze Somali's deden het meer dan geweldig: alle vier genomineerd voor de Best-in-Show van de Special en daarvan heeft Nieckje de BIS behaald. Nooit verwacht dat alle vier onze Somali's daarvoor genomineerd zouden worden: Nieckje als veteraan, Tresca in de groep ongecastreerde poezen, Maverick in de klasse voor de castraatkaters en Jack was in competitie met de ongecastreerde katers. Jack had de tegenstander van het meeste gewicht. Deze Abessijn werd later ook de Best-over-Best van de Special dus daarvan verliezen is een eer. Als compensatie won hij vandaag zijn derde CAC dus hij mag nu Champion voor zijn naam zetten. Ook voor de gewone show deden de Somali's inclusief die van ons het zo goed dat wij niet de enigen waren die verbaasd waren over de successen van de dieren van ons ras. Tresca won de Best-in-Variëteit (BIS) van de wildkleur Somali's en vanwege de Special had Raskan voor extra prijzen gezorgd. Laat Tresca toch net dat leuke koepeltentje winnen waarvan ik al hoopte dat we dat zouden winnen! Al hebben we er maar kort plezier van gehad - in de drukte hebben we de kap vergeten mee te nemen: even apart gelegd om te voorkomen dat het stuk zou gaan :-( Maar misschien heeft iemand van de organisatie gezien dat het geen afval was en het veiliggesteld.

We hadden met de wildkleurtjes een keurmeester uit Letland, Jurgita Gustaitiene. Zij was behoorlijk enthousiast over de Nederlandse Somali's en keurde ze met zichtbaar plezier. Tresca, Nieckje en Maverick waren naast de Special ook genomineerd voor de gewone show en Tresca won deze zelfs. Haar eerste Best-in-Show als volwassen poes. Sijntje, onze dame van elf met het prachtige slanke lijfje voelde zich tot onze grote teleurstelling niet op haar gemak. We hadden haar graag willen laten zien maar dat wilden we haar niet aandoen. In haar eigen kooitje met haar eigen mandje en een dakje erboven ging het prima. Eenmaal thuisgekomen was ze weer precies zoals ze hoort te zijn. Dit betekent dus einde showcarrière van Sijntje.

[klik voor een uitvergroting]
Onze Sijn. Zij voelt zich thuis beter op haar gemak.
[klik voor een uitvergroting]
We vonden Tresca altijd al prachtig maar met haar vier jaar is ze nu wat meer uitgezwaard en wordt ze nog succesvoller op de shows.
[klik voor een uitvergroting]
Raskan had naast de koepeltentjes voor de drie katten die een BIV konden winnen voor iedereen een mooi lint met het rasclubembleem erin, een sleutelhanger voor de dieren die genomineerd waren en mooie bekers en een zak voer voor de winnaars van een BIS. Wij kwamen dus met twee grote bekers en twee flinke voerprijzen thuis. Voorlopig zullen onze dieren geen honger kunnen lijden. Linda, het a.s. vrouwtje van Sientje, stelt er prijs op dat haar a.s. huisgenootje zo gevarieerd mogelijk natuurlijk leert eten en kwam een koeltas voor diepgevroren soorten vlees brengen én een bus met allerlei soorten vlees in reepjes gedroogd. Op dit moment zitten vooral de kittens hiervan te smikkelen. Al dat geknaag is zo goed voor de ontwikkeling van hun gebitjes.
Op de foto hiernaast ligt Nieckje in het zo stom vergeten hengelaarstentje. Had ik er maar meer foto's van gemaakt want Maverick en Jack hebben er ook zo leuk in gebivakkeerd.
[klik voor een uitvergroting]
Nieckje eigende zich de prijs van Tresca toe. Later greep Tresca haar kans en toen ze er allebei uit waren, gaf ik het aan de jongens. Hengelsport is toch wat meer hun ding.
Vrijdag 14 mei 2010

Zondag is het weer zover - dan gaan we naar de show. Deze keer is het een rasspecial met extra aandacht voor de Abessijn en Somali. Ik heb de showgangers vandaag behandeld met rijstzetmeel zodat hun vachtjes helemaal vrij van smetjes zijn. We nemen zondag vijf katten mee. Sijntje en Nieckje die ook ingeschreven zijn in de veteranenklasse, de mannen Maverick en Jack én Tresca.

Deze week zag een van onze a.s. kittenkopers zich genoodzaakt om haar kitten te annuleren en we hebben amper met onze ogen kunnen knipperen of hij was al weer besproken. Gelukkig kon de naam nog aangepast worden want iedereen heeft zijn eigen voorkeuren. Ons sorrel katertje heeft nog wel Cinnamon in zijn naam maar zijn tweede naam wordt Clancy dat staat voor rode krijger. Hij komt te wonen bij de enige zoon van Orchid, Wulfric. Deze noordelijke namen passen heel goed bij elkaar.

Orchids nakomelingen zijn nu wel in het nieuws. Wulfric die een makkertje gaat krijgen en Unagh, Orchids enige dochter, is deze week bevallen van een nestje dus onze Orchid is oma geworden. Ik heb nog geen foto's gezien van de vier!! kittens gezien maar die komen vast wel. Als mensenoma moet ik deze kleinkinderen natuurlijk ook zien.

En dan het allerlaatste nieuws: gisteravond hoorden we dat er in het nestje Pumi's in Hongarije zilvertjes zitten (dat zilver is niet eerder dan na zes weken zichtbaar) en nu het is dan zeker dat we eerdaags een puppy krijgen. Vrienden van ons nemen haar voor ons mee. Ze is nu dus zes weken en over twee weken is het hier dus gedaan met de rust. Ik heb helaas nog geen puppyfoto's dus ik heb er eentje gezocht op het internet van de kleurslag zoals zij eruit kan gaan zien. Onze Pollyana of iedere andere vervoeging met Pol erin zoals tante Pol uit de boeken van David Eddings komt uit dezelfde kennel als Enya van Sandra & Edwin de Nederlandse (echt heel zeldzaam) Twister's pumikennel. Voor de liefhebber die meer van die sprankelende Pumi's willen zien: www.pumi.nl Hun Enya hoopt over ruim twee maanden een nestje te krijgen. Omdat de zilverfactor zeer waarschijnlijk niet aanwezig is bij de a.s. vader van het nest en omdat ik deze keer per se een zilvertje wil (Orsi/Urszi en Pici zijn donkergrijs) hebben vrienden ons geholpen om een zilvertje voor ons te vinden. En mee naar Nederland te brengen. Echt onvoorstelbaar dat ze zoveel moeite voor ons willen doen. We hopen zo dat dit Pumiteefje net zo'n zorgzaam diertje voor onze kittens zal zijn als onze eerdere Pumidames. Onze allereerste, Orsi/Urszi presteerde het zelfs om melk te produceren voor een kitten waarvan de moeder geen melk meer had. Schone broeken geven, is dagelijkse kost voor de meiden wanneer de kittens nog niet zelf naar de kattenbak gaan. Alleen drie honden over de vloer. Dat is volkomen nieuw voor ons.

 

[klik voor een uitvergroting]
Clancy, zijn naam staat voor rode krijger, gezellig naast oud-, oudtante Orchid die ook nog eens deze week grootmoeder is geworden.
[klik voor een uitvergroting]
Bezoek vermaakt zich wel.
[klik voor een uitvergroting]
Een zilveren Pumi zoals onze nieuwe huisgenoot er later ongeveer uit zal gaan zien.
Woensdag 28 april

Het grote genieten bereikt hier steeds grotere vormen. Dankzij het heerlijke weer kunnen de deuren blijven openstaan en racen de kittens door het hele huis en de tuin. Hun kittenrennetje had allang opgeruimd moeten worden want het deurtje daarvan staat ook doorlopend open. Kinderen, puppy's en kittens rennen graag om iets heen. Aan de dikke boom achter onze tuin hebben ze niets maar dit rennetje is er ook heel geschikt voor. Buiten zijn hun roffelpootjes niet te horen maar binnen op de vloer wel - heerlijk dit geluid. We hebben over hun zindelijkheid niets te klagen en daarom mogen ze nu ook in de voorkamer. Dat er eentje een plasje zou doen onder de bank is niet waarschijnlijk. De bank daar, compleet met 'spooklappen' is een waar kitteneldorado; verstoppertje spelen tussen de grand foulards en bergje beklimmen op de leuningen. Hun groei is ook heel royaal. De katers zijn allemaal met hun acht weken royaal over de kilo. Harry was al de zwaarste met zijn geboorte en dat wil hij zo houden. Hij is een volle ons zwaarder dan de andere twee. Het poesje Chanine houdt het beschaafd en groeit precies volgens het boekje: iedere week een ons.

Murray van zestien had helaas een terugval maar voor een chronisch zieke kat doet hij het uitstekend. Normaal merk je alleen aan zijn vacht dat er iets met hem aan de hand is. Ik denk dat het probleem al weer overwonnen is. Wat consequenter Isogel door zijn eten was al voldoende. Ik denk dat zijn medicatie niet aangepast hoeft te worden. Hij is de enige niet die hier de gevolgen van het ouder worden ondervindt. Pici van dertien doet nog enthousiast aan behendigheid maar haar gezichtsvermogen maakt het haar lastig. We hebben ontdekt dat zij  tegen het licht in de toestellen niet goed kan zien. Eezje van elf verbaasde onlangs iedereen. Huibert moet voor zijn opleiding voor hondeninstructeur stages lopen en voor een van die stages was het nuttig om dit met een eigen hond te doen. Dus Eeszje zit nu op een beginnerscursus en is uiteraard meteen de knapste van de klas. Helaas krijgen we weinig informatie over ons nieuwe hondje dat op 2 april in Hongarije geboren is. Tot overmaat van ramp is het pas met 6 tot 8 weken zichtbaar of er eentje tussen zit die ons zo gewenste zilveren Pumietje mag worden.

[klik voor een uitvergroting]
Kan het poezeliger?
[klik voor een uitvergroting]
Alle vier, inmiddels acht weken oud.
[klik voor een uitvergroting]
Dollende honden.
Zaterdag 10 april

Morgen doen we mee aan de Cultuurdag 'Rondje Bakenes'. We wonen in een historisch stukje Haarlem, de wijk Bakenes aan de oostkant van het centrum. Om elkaar beter te leren kennen en vooral om van alle culturele uitingen te kunnen proeven wordt morgen voor de tweede keer dit rondje georganiseerd en deze keer doen we mee. Niet met kunst of een ambacht maar met onze katten. We willen graag laten zien hoe katten in een cattery kunnen leven zonder kooien of andere dieronvriendelijke zaken. Bezoekers treffen het want we hebben nu een nestje. Somali's zijn op alle leeftijden onweerstaanbaar maar Somalikittens en zeker die van vijf weken zoals die van ons nu zijn, vallen onder de categorie zoals Leonardo da Vinci ooit al stelde "The smallest feline is a masterpiece". Het is alleen heel spannend voor de bezoekers wat ze gaan aantreffen - ons bijzondere kattenras staat in de nieuwsbrief vermeld als Scilfescian. Om al te veel drukte te vermijden gaat Huibert tijdens de twee keer drie kwartier dat we open huis houden met de honden wandelen. We hopen zelf tussen de bedrijven door ook even bij andere deelnemers te gaan kijken. Alleen al de parfumeur lijkt me heel interessant.

Onlangs gaf het vrouwtje van Hercules, een zoon van Rooster en Kelly Kathleen aan, dat hij en zijn dochtertje een ander tehuis nodig hadden. Ze zijn niet meer de jongsten en dan kan het lastig zijn om het ideale liefdevolle en veilige (afgezette tuin/balkon of buitenren) tehuis voor ze te vinden. Tot ieders grote geluk viel dit adresje uit de hemel in de personen van Sylvia en Erik en vader en dochter wonen sinds de Paas al bij ze. De eerste berichten en foto's zijn hartverwarmend.

Onze kittens ontwikkelen zich prima. Ruim vijf weken en ze lopen af en toe al los door de achterkamer en zelfs in de tuin. Ze hebben al verschillende soorten vlees en vis geproefd én gaan al zelf naar de bak. We hebben een enig kittenrennetje voor ze waarvan ik af en toe een deurtje als van een tent met een rits opendoe. Ze hoeven dat geluidje maar te horen en ze rennen eruit. Dolle pret. En het is al een paar keer gebeurd dat ze moegespeeld uit zichzelf weer naar hun rennetje gaan om daar te slapen. Lekker veilig voor grote mensenvoeten en hondenpootjes. Ik heb natuurlijk weer de nodige foto's. Ik hoop die morgen in hun nesttopic te kunnen plaatsen.

[klik voor een uitvergroting]
Hercules in zijn nieuwe huisje. De vensterbank is al goedgekeurd. Lekker breed en veel zon.
[klik voor een uitvergroting]
Samen in diepe rust samen met zijn kortharige dochtertje Naboo.
Maandag 5 april 2010

Gisteren waren we naar de kattententoonstelling in Arnhem. Meestal gaan we niet zo ver en zeker niet kort na een andere show maar voor Helga en haar (en onze) Braecy maken we graag een uitzondering. Nu kon Helga (en Wim natuurlijk ook) met eigen ogen zien wat voor een heerlijk joch onze (en hun!) Jack is geworden. Braecy is namelijk hier geboren en Jack bij Wim en Helga. Dat hadden ze vorig jaar goed gezien dat Jack een bijzondere Somali was en het werd helemaal leuk toen bleek dat we katertjes konden ruilen. Braecy is namelijk een zoon van Shabanou en Tamaran, de zo ondernemende zoon van Maverick en Nieckje. We hadden het enorm gezellig. Zelfs de eigenaar van Tamaran was er; Sylvia Scheen stond er met haar stand Kattenkunst. Zij maakt zulke mooie dingen, zie o.a. de strip over Tamaran in het Neocatblad en http://www.sylviascheenmysticcats.eu/plaatjeswelkom/welkom.htm maar zij kan het ook zo leuk vertellen. 'Ik moest toch niet zo overdrijven met mijn opvoeding van onze kittens! 'Wat bleek? Zij liet onlangs Tamaran een stuk vlees van een bord met vlees voor de katten afpakken en i.p.v. dit meteen op te eten, liep Tamaran ermee naar zijn bordje en ging het daar keurig zitten opeten.

Shabanou hadden we deze keer niet mee. Zo leuk vindt zij showen niet en dan twee shows kort na elkaar is dan niet goed. Tresca bleek ook van slag. Dat zijn we niet van haar gewend. Ze begon kort na haar keuring te trillen en ondanks dat de keurmeester erg aandrong om haar toch nog mee te laten doen voor de verdere competitie hebben we haar wel teruggetrokken. De drukte rondom het nomineren en de Best-in-Show is zwaar voor een kat. Nadat Tresca een flinke plas op de bak had gedaan was het leed weer geleden. Jack won ook zijn certificaat. Zijn tweede - als hij over twee maanden zijn derde op de rasspecial in Alkmaar mag hij kampioen voor zijn naam zetten. De keurmeester was ook erg tevreden over hem. In zijn groep was veel concurrentie voor de nominering (we noemen dat wel een gekscherend de pre-nominatie) en hij werd tweede. Knappe vent. Voor de gein mocht hij gistermiddag even poseren in het stoere leren tuigje dat we eigenlijk voor Sijntje hadden gekocht. Hij deed het prima. Hij heeft er ook totaal geen probleem mee dat je aan hem frutselt. Onze kampioen van de dag was wederom Nieckje. Onder zware concurrentie werd zij weer genomineerd. Deze keer was het extra spannend. Vorige week werd ze tweede in een kleinere groep maar nu staakten de stemmen op drie, drie, één.  In zo'n geval wordt één keurmeester gevraagd welke hij van de twee overgebleven dieren de beste werd. Helaas werd dat Nieckje niet. Maar je kan niet alles hebben. Wij hebben Nieckje al!

[klik voor een uitvergroting]
Jack en Tresca.
[klik voor een uitvergroting]
Nieckje in haar hangmandje.
[klik voor een uitvergroting]
De zakjes catnip waren een groot succes. Hier gaat Tresca ermee uit haar bol.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  [57]  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  volgende pagina >>