Klik hier om te zoek op de website

archief
Zaterdag 18 december

We zijn er helemaal klaar voor; voor de feestdagen. De kerstboom staat. We hebben onze vorige vervangen door een maat grotere compleet met sneeuw op de takken én ingebouwde lichtjes. Of de vijf jaar garantie ook geldt voor een boom in een cattery zal de tijd leren. De vorige heeft zich kranig gehouden maar het dollen van het tuig vorig jaar is hem uiteindelijk fataal geworden. Het is een kerstboom met vleugeltjes geworden. Een engeltje als piek en heel veel vogeltjes met spannende staartjes. Ik heb het afgeklopt maar alles hangt nog precies zoals ik het bedoeld heb. Als uitzondering hangt er één bal in met een katje erop.

Fancy Free groeit de laatste dagen minder goed dan de afgelopen weken. Anches sleept ook vrij veel met haar en haar nekje is behoorlijk geïrriteerd. Ik heb het behandeld met betadine dat door moederlief er natuurlijk meteen weer vanaf werd gelikt. Bijvoeding met de fles was geen succes, evenals een papje van gemalen vlees met kittenmelk. Voor de nacht ga ik het nog een keer proberen. Ik hoop dat Anches vannacht niet met haar sleept want anders scheid ik moeder en kind en laat ik haar midden in de nacht de kleine een keer onder toezicht voeden. als ik Anches maar goed knuffel en kriebel, blijft ze voldoende lang bijv. bij me op schoot liggen zodat Fancy haar buikje kan voldrinken.

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Fancy heeft niet te klagen over een gebrek aan gezelligheid.
[klik voor een uitvergroting]
Dat is het voordeel van een eenlingetje over de vloer - ze kan lekker op schoot ook terwijl je andere dingen doet.
[klik voor een uitvergroting]
Ze is zo parmantig. Ik zal aan mijn webmaster vragen om een topic over haar te openen.
[klik voor een uitvergroting]
Vrijdag 10 december
We zijn helemaal in de gloria. Niet vanwege de aanstaande feestdagen maar omdat we een heel goed adresje voor Beerke hebben gevonden. Huibert was al zo ver dat hij eigenlijk geen afstand meer van hem wilde doen maar ik hoopte nog op een adresje met een of meer andere katten bij mensen die hun katten niet los laten lopen. Als ik dat voor Beerke had gewild was hij al tig keren besproken geweest. Deze mensen hebben zich ooit ontfermd over een in België op straat gezette Abessijnse poes en er kwam heel wat voor kijken om dit meiske weer haar gezondheid en vertrouwen in mens en dier terug te geven. Ze is tot haar overlijden een prima 'tante' voor de twee kittens van Juultje die er later bij gekomen zijn, geweest. Helemaal geweldig is het dat Beerke niet als enig kitten bij deze twee wat oudere katten komt maar dat de kleine Emir waar hij zo goed als onafscheidelijk van is, ook meekomt. Als fokker kan je je niets beters wensen.
En nog meer goed nieuws - Shabanou is uit logeren met de bedoeling zwanger weer thuis te komen. Gisteravond om tien voor zeven is ze gedekt door de prachtige Tamaran. Hij is de zoon van Nieckje en Maverick en Shabanou heeft vorig jaar ook een nestje van hem gehad. Die kittens waren zo geweldig dat we er graag meer van willen zien. Toen waren het alleen katers en we hopen nu zo op een klein zwartzilver poesje voor onszelf!
Voor een stukje voor in het Raskanblad over fotografie wilde ik per se de foto van Polly die door Imre van Eijl is gemaakt pimpen met een kerstmutsje. Nu doe ik zoiets niet vaak maar de foto van Huibert ter gelegenheid van zijn pensionering had ik toen heel simpel van een paar gekkigheidjes voorzien via Hyves. Dat lukte nu dus voor geen meter. Maar de volhouder wint. Het is me gelukt.
De kleine Fancy houdt me wel van de straat. Als ik even niet oplet, gaat haar moeder met haar aan de wandel en af en toe is het levensgevaarlijk. Anches haalt de vreemdste toeren uit en dat terwijl ze anders zo´n toegewijde moeder is. Haar instincten raken vast in de war doordat het nestgevoel nu ontbreekt. Ik heb al twee keer met een flesje kittenmelk klaar gestaan maar dan ging ze wel weer goed voor de kleine zorgen. En leuk dat die kleine is! Zo´n lekker bijdehandje. Omdat ze geen nestgenootjes heeft, doe ik er alles aan om haar een behaaglijk warm nestje te geven voor die tijden dat haar moeder er niet bij is. En dat is goed gelukt. Een klein knaagdierenmandje met links en rechts een warmteplaatje en dat allemaal achterin een afgedekte kraammand. De lichtste aanraking is al genoeg voor haar om heerlijk te gaan kroelen. Wat zal ze een schattige schoonheid worden. Ik kreeg onlangs een foto van haar grote zus; de combinatie Jack x Anches is net zo'n supercombinatie als die van Tamaran en Shabanou.
 

 

[klik voor een uitvergroting]
Polly hoefde het mutsje zelf niet te dragen. Digitaal ging wel zo makkelijk.
[klik voor een uitvergroting]
Fancy Free heeft zo toch een lekker behaaglijk nestje.
[klik voor een uitvergroting]
Linda´s mooie Chanientje en Fancy´s grote zus.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato is inmiddels helemaal een echte dekkater. Hij kan echt niet meer rondlopen zonder een broekje aan en stínken dat hij doet, onze lieve knul.
Maandag 6 december

Sorry voor iedereen die steeds hier even kijkt of er nieuws is. Dat is er zeker maar er is alleen weinig tijd om dit op te schrijven. Foto´s worden er wel tussen de bedrijven door gemaakt dus de beste krijgen t.z.t. in de bijpassende topics een plekje.

Het grootste nieuws nu is wel dat het heel erg goed met de kleine meid gaat; het kitten dat we totaal niet gepland hadden. Ik was vandaag bezig met een stuk over de historie van de Abessijn en laat nu de moeder van de eerst geregistreerde zilver Abessijn ooit, Fancy Free heten. Ik had al iets als Fairy of Fancy in mijn hoofd. Deze voor ons ras zo belangrijke poes uit ca. 1880 vernoemen we graag. Deze foto maakte ik vanmiddag van de kleine meid met haar supermoeder. Ik moet alleen Anches er af en toe aan herinneren dat ze nog een kleintje heeft maar ze groeit als kool dus Anches zorgt er dus echt goed genoeg voor. Gisteren was ze twee weken oud en meer dan 300 gram zwaar. De andere kittens gaan ook prima. Beerke leert de twee 'kleintjes' van Tresca alle kneepjes van het betere kattenspeelwerk. Beerke is al weer vijf maanden oud geworden en we gaan geen nieuwe actie ondernemen om voor hem het juiste adresje te vinden. Dan heeft het zo moeten zijn dat de mooiste van het nest hier blijft (en een showcastraatje wordt). De twee kleintjes van Tresca kunnen gelukkig niet lezen want dan zouden ze beledigd zijn dat ik ze zo noem. Ze namelijk helemaal geen kleintjes: tien weken oud en meer dan goed op gewicht. Het poesje Anya lijkt klein maar dat komt omdat haar broer XXL is. Ze hebben het allemaal in zich op stoere katten te worden want hun ouders zijn ook geen kleintjes.

Met Eesz hebben we een grote schrik gehad. Ik was vergeten een aangebroken verpakking bevroren lamshartjes terug in de vriezer te doen en toen we eventjes weg waren, heeft zij ze opgegeten. We weten hoe zij hele ontdooide hartjes eet - die slikt ze heel door!!! en is knap pijnlijk voor haar slokdarm en om over de rest maar te zwijgen. Maar die benauwdheid van toen was door één zacht soepel hartje. Nu zijn het er drie of vier en hard bevroren. Tot onze verbazing is er niets aan haar te merken. Nu maar afwachten hoe haar maag en darmen dit gaan oplossen... en dat bij een hond die kortgeleden nog ernstige diarree heeft gehad.

[klik voor een uitvergroting]
Supermoeder Anches met haar schattige Fancy.
[klik voor een uitvergroting]
Emir en Enya een tikje onder de indruk van de druktemakende honden.
Dinsdag 30 november

Brrrr wat is het koud. Gisteravond dollen in de sneeuw met Polly was leuk maar het geglibber over straat vandaag was geen succes. Ik ging dus onderuit. Ik had de antiglij-ijzers al in mijn tas zitten maar het merendeel van de straten was zodanig schoon dat de ijzers alleen maar hinderlijk zouden zijn. Nu maar hopen dat m´n knie niet teveel last gaat geven.

Arme mensen en dieren die geen warme plek hebben. Onze dieren hebben het hier lekker warm en de honden geven geen krimp tijdens het uitlaten. We hebben ze gisteren alledrie goed uitgekamd dus hun vachten isoleren optimaal. Ik had vanavond met Polly naar de hondencursus moeten gaan maar met deze temperaturen en m'n pijnlijke knie koos ik voor een avondje voor de buis. Dus ik bleef ook lekker warm. Voor de vogels kan ik weinig doen anders dan een hele verzameling uit de dierenwinkel op het dakterras ophangen. De vogels hadden het snel door - het eerste koolmeesje kwam binnen een paar minuutjes de waar keuren maar vertrok toen twee Vlaamse Gaaien zich meldden. Wanneer wie eet, moeten ze onderling maar uitzoeken. Zelfs onze allerjongste ligt er heerlijk warm bij. De kleine meid is nu een week oud en groeit heel goed. Omdat ze een eenling is, mist ze de warme lijfjes van nestgenootjes wanneer haar moeder aan de wandel is. Als compensatie heeft ze een super zacht mandje waar ze heerlijk in kan wegzakken. Dit staat achterin de kraammand het het klemt twee snuggle-safes tegen de wanden. Deze dingen geven heel lang, tot tien uur, warmte af maar omdat ze plat zijn, is het gevaar ook aanwezig dat een slapend of verdoofd dier erop komt te liggen en zich verbrand of oververhit raakt. Daarom heb ik ze vertikaal tussen de wanden en het zachte mandje geklemd. Wanneer vertikale plaatsing niet kan, is het ook mogelijk om ze een paar minuten korter in de magnetron te laten waardoor de temperatuur lager blijft (maar de plaatjes wel vaker opgewarmd moeten worden).

[klik voor een uitvergroting]
Beerke, nog steeds bij ons. Ik heb hem ook op Raskattenonline aangemeld. Het is zoveel beter voor hem om in een kleinere kattengroep te leven.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje heeft het altijd koud dus zij mag bij het baasje onder zijn trui.
[klik voor een uitvergroting]
Ons surprisekitten in het zachte mandje tussen de warmhoudplaatjes.
[klik voor een uitvergroting]
Al weer een mooie foto van Zagato!
Donderdag 25 november

We hebben hier knap lopen stressen: onze Eesz was goed ziek en we waren heel erg bang dat ze erin zou blijven steken. Ze is inmiddels wel elf jaar en dat ik een beste leeftijd voor een grote hond. Maar niet voor een Kuvasz. Die kunnen veel betere leeftijden bereiken maar dan moeten ze niet een kwaal krijgen die hun verdere gezondheid ondermijnd. En zo'n soort kwaal had Eeszje. Diarree en heel ernstig. Meer dan eens zelfs de kamer onder en omdat haar broek ook onder zat kon ik dweilen wat ik wilde maar ik kon niet voorkomen dat het heel erg onhygiënisch was. En dat met kleine en dus kwetsbare kittens over de vloer. Onze vorige Kuvasz had in zijn jeugd kwetsbare darmen opgelopen en is wel zo ziek geweest dat zelfs de dierenarts zich zorgen maakte en zijn darmen zijn altijd een punt van zorg gebleven. Sinds wij onze dieren van 50% vlees naar 98% vlees hebben gezet, behoren darmproblemen tot het verleden. Heel vaak is het overzetten van brok naar vlees een soort geneesmiddel bij dit soort problemen maar dat konden wij al niet meer doen en het gebruikelijke middel, Finidiar, sloeg niet aan. In mijn bezorgdheid heb ik links en rechts op het internet gevraagd wat andere mensen in dit soort gevallen doen maar Finidiar, Isogel (heb ik pas later gegeven) en op vers blijven maar wat rustiger aan qua hoeveelheid en zeker geen botten, was het enige. Ik had al wel een zak dieetvoer bij de dierenarts gehaald maar ik ben blij dat ik toch bij het vers ben gebleven want Eeszje is weer helemaal zoals ze hoort te zijn.

Zagato heeft als dekkater Jack opgevolgd en heeft weer sjans. Hij mag nu bij Sofietje, het zusje van Sarah, proberen kleine Zagatootjes te maken. Sophie is net zo'n lieve vriendelijke poes als haar zus. Zagato heeft een grote hekel aan flitslichten en zijn specialiteit is net zoals Nieckje altijd net de andere kant opkijken of de ogen dichthebben wanneer een camera klikt. Maar ik heb eindelijk een acceptabele foto van hem. 

Ook hebben we totaal ongepland ´gezinsuitbreiding´ gekregen; er is één sorrelzilver poesje geboren. Heel mooi en vooral heel slim. De moederzorg is bij een eenling niet te vergelijken met die van een echt nest dus zo'n kleintje ligt veel alleen. Ik heb een lekker zacht en warm mandje achterin de kraamkooi gezet en links en rechts van dat mandje staan snugglesafes (warmteplaatjes die acht tot tien uur warm kunnen blijven). In het begin pakte de moeder de kleine zelf uit het mandje om haar voorin de mand te gaan verzorgen maar al gauw kwam het kitten al zelf naar haar moeder toe en wanneer de moeder weer weg is gegaan, gaat ze zelf weer naar die extra warme plek. Echt ontroerend hoe zo'n klein diertje zich staande houdt.

[klik voor een uitvergroting]
Eeszje vorige maand in volle galop bij de Veerplas.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato moet natuurlijk als a.s. vader wel poseren. Wegkijken of ogen dichthouden lukt moeilijk wanneer er meerdere camera´s op je gericht zijn.
Maandag 22 november

Inmiddels wonen Donato, Donatella en Donna bij hun nieuwe mensen en hebben we alleen nog Beerke over de vloer. Gelukkig ´viel hij niet in een gat´ want zowel zijn vader als zijn kleine halfbroertje en -zusje zijn wel voor een robbertje stoeien te porren. Ik heb hem aangemeld bij Kittentekoop en bij twee rasclubs. Er moet zich wel echt heel gauw de juiste mensen voor hem melden want anders kunnen wij geen afstand meer van hem doen. Hij is zo leuk en zo mooi en zo lief en zo gezellig etc. Hij voelt ook zo lekker stevig aan. Vooral dat aanvoelen heeft hem zijn roepnaam opgeleverd.

Ik heb ontzettend veel foto´s en de leuksten van de kittens zal ik in hun topics plaatsen.

 

[klik voor een uitvergroting]
Fotosessie ter gelegenheid van het laatste uurtje dat zij bij ons rondliep. Nu hebben we alleen Beerke nog beschikbaar.
Zaterdag 13 november

Voor Polly hebben we een loopsheidbroekje gekocht. Ze maakte echt teveel vlekken op de vloer en zo mag ze dan, heel af en toe, even op de bank.

Twee kittens zijn al uitgevlogen en we zijn heel trots op ze. Zoals ze zich gedroegen! Dapper meteen de huiskamer verkennen. Donato heeft zelfs de rode Maine Coonpoes om zijn pootjes gewonden en speelt veel en daarna wordt er goed geknuffeld met zijn mensen. Donatella is gisteren pas verhuisd en haar nieuwe vriendje vond haar maar eng. Ik ben heel benieuwd hoe hij er nu overdenkt. Even bellen straks. Donna is de volgende die ons gaat verlaten. Na het weekend is zij aan de beurt. Juist voor de mooiste, het fotomodel dat mogelijk ooit op een kalender komt, onze ´geliefde rossige beertje´, de betekenis van zijn naam, heeft zich nog niet de juiste gemeld. Er waren wel aanvragen maar die mensen laten hun katten loslopen en wij laten ons Beerke niet doodrijden. We zijn dan ook heel blij met de mensen die zich voor het wildkleur katertje van het jongere nest hebben gemeld. Zij hebben al twee katten van ons. Extra leuk is dat hij ook nog verwant is (via Juultje) aan hun eerdere tweetal, al lijkt hij helemaal niet op ze. Donato en Donna zijn ook gekozen door mensen die al eerder een Silfescian hebben gehad. Dat de mensen terugkomen voor een nieuw kitten vinden we heel fijn. Dit zijn grote complimenten voor het ras en ook voor ons en het is extra prettig voor ons om weer een kitten te mogen toevertrouwen aan mensen die we al goed kennen.

Zagato mag laten zien wat hij kan presteren als dekkater. Zijn Suprelorinstaafje is uitgewerkt en hij heeft net drie zware weken achter de rug met krolse poezen in huis. Gisteren is Saartje hier komen logeren. We zitten nog in de kennismakingsfase. Zagato liep gisteren te hard van stapel dus hij is nu in de tuin en Saartje mag de bovenetage op haar gemakje verkennen zodat ze zich veilig gaat voelen en haar krolsheid terugkrijgt.

Morgen zijn we met vier Somali´s op de kattententoonstelling in Rijswijk. Deze wordt in sportcentrum de Schilp gehouden. De Awards worden uitgereikt. Heel spannend voor ons want we weten niet of Tresca er nog bij zit. Zij stond op de derde plaats maar vanwege haar nestje heeft zij een show gemist en dat kost heel veel punten. Nieckje staat er ook in maar dan als castraat. We zijn heel benieuwd naar haar eindplaatsing.

Naschrift: we hebben inderdaad twee katten die een Felikat Award hebben gewonnen. Tresca stond in een voorpublicatie op de derde plaats maar omdat ze vanwege haar nestje niet meer naar shows kon, was het goed mogelijk dat andere katten haar gepasseerd hadden. Dus niet. Zowel Nieckje met haar bijna negen jaar en Tresca hebben een Award gewonnen. 

[klik voor een uitvergroting]
Het is geen straf om hier op de bank te zitten. Alleen smetteloos zwarte kleding blijft niet lang zwart ;-)
[klik voor een uitvergroting]
Vader Jack en zoon Beerke. Ook gewoon zijn ze een fotogeniek stel.
[klik voor een uitvergroting]
Tresca heeft de show in Schiedam gemist vanwege de reden die hier boven zichtbaar is.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  [51]  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  volgende pagina >>