Klik hier om te zoek op de website

archief
Wisseling van de wacht

Zagato heeft half augustus een nieuw suprelorinstaafje gekregen en we merken nu al verschil in zijn gedrag. Het is gebruikelijk dat het echte katergedrag wat heftiger kan worden. Dat hebben we gemerkt en tot overmaat van ramp hadden we een ruilfout gemaakt. Ze stonden in het balkonrennetje tegen elkaar te gillen en gelukkig kon ik er net bij om ze uit elkaar te halen. Zagato en Jack moeten nu eventjes niet bij elkaar want bij Jack is de suprelorin aan het uitwerken. Vandaar de titel ´wisseling van de wacht´. Jack wordt weer wat haniger en zijn balletjes zijn ook al weer wat normaler van grootte. We hopen zo dat beide katers straks weer als maatjes hier in huis kunnen even en ook weer goede maatjes zullen zijn met onze castraatpoezen. Met Sijntje gaat het over het algemeen wel goed maar Nieckje en Orchid moeten we apart houden van Zagato. Toen Jack nog hormonaal actief was, speelde dit probleem ook al een beetje maar dat ging over nadat hij ontkaterde. Gelukkig hebben we een ideale bovenverdieping voor onze katten die af en toe niet in de huiskamer kunnen. Nieckje en Orchid liggen graag boven op het bed en omdat de katerkamer daar tegenover is, kunnen ze als ze willen in het balkonrennetje van het weer, mooi of niet mooi, genieten. Deze wetenschap maakt het iets makkelijker want het is niet fijn om aanhankelijk dieren te scheiden van het huiselijke leven. Strijken doe ik boven en ik heb dan ook voldoende hulp ;-) Dit probleem zou niet spelen wanneer wij onze dekkaters niet als huisdier maar in isolatie zouden laten leven. Dit willen wij deze lieve aanhankelijke dieren niet aandoen. Niet alleen vanwege de kwaliteit van hun leven nu maar ook voor de toekomst. De kans is namelijk groot dat zij na castratie niet meer op een normale manier met andere katten kunnen omgaan en dat is een groot gemis voor ex-dekkaters.

Nu Jack weer aan het ´normaliseren´ is, kunnen we hem ook weer meenemen naar de tentoonstellingen. Het afgelopen seizoen hebben we hem niet geshowd omdat hij haast niet van een castraatkater te onderscheiden was en een kater zonder ballen showen in de klasse voor de open katers voegt niet. Zagato kan nog even op het nippertje proberen een certificaat te winnen voordat hij waarschijnlijk weer een jaar of langer op non-actief komt te staan. We hebben hier niet te klagen over een gezonde eetlust en dat die van Zagato erg goed is, kwam hem goed van pas. Hij heeft een uitstekende conditie; wel slank maar niet mager. Dit zal wel weer veranderen want ik doe hier niet aan porties voeren. Iedereen eet zoveel als ze willen en een dier dat hormonaal gestuurd meer wil eten, uithongeren, doe ik liever niet. Gewone castraten hebben een andere spijsvertering waardoor zij wat steviger worden. Ik ben heel blij dat zij uit zichzelf maat weten te houden. Maverick zou iets slanker mogen zijn maar hij kan er nog best mee door. Zijn gezondheid loopt echt geen risico en verder dan de opmerkingen van de keurmeesters op de shows dat hij een tikje eleganter zou mogen, komt het niet. Maverick heeft onlangs de titel Groot Internationaal Premior afgerond en we nemen hem voorlopig niet meer mee naar de shows. Zagato en een paar andere katten, o.a. Nieckje, zijn al ingeschreven voor twee komende shows maar Jack nog niet. Het wordt een hele sjouw maar ik ga hem zo dadelijk nog proberen in te schrijven. In Schiedam komt zijn fokster Helga Bruggink ook en het is wel zo leuk voor haar om haar fokje als een grote stoere lieve kater terug te kunnen zien.

 

[klik voor een uitvergroting]
Murray en Juultje, als bejaarde katten, en hun beider nakomeling Shabanou in betere tijden. Murray is ook dekkater geweest.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato en Jack afgelopen winter.
[klik voor een uitvergroting]
Zagato met zijn broekje aan, het is haast niet te zien, aan het loungen op de bank.
Vrijdag 19 augustus 2011

Vandaag gaan de rode prinsesjes ons weer verlaten. En hopelijk zwanger van Zagato. Hij heeft er in ieder geval genoeg zijn best voor gedaan. Sophie was meteen al krols en is meer dan eens volkomen normaal gedekt. Daarna werd zuslief Sarah krols en krolste Sophia voor de gezelligheid mee (ze was gewoon nog krols; dit is echt nooit meteen over). Nadat Sarah gedekt was en niet meer krols was, keerde de rust weder in de kattenkamer en ook bij onze dieren want ze reageren best op de gebeurtenissen boven. Jack en Maverick vinden het maar niets dat zij niet mogen helpen en Jack ondernam zelfs pogingen om via de kittyclimber onder het balkon zich een weg naar boven te banen. 's Nachts moest dus het kattenluikje dicht.
Polly heeft altijd al de gewoonte gehad om enigszins hysterisch te keffen wanneer er iets bijzonders gebeurd. Eerder noemden we dit altijd 'klikken' want het gebeurde vaak wanneer Eesz in de keuken eten van de katten pikte. Maar nu denk ik dat zij zo reageerde op 'the look' van Eesz naar haar toe van 'dit is van mij!'. Tot mijn verdriet en grote zorg ging het gisteravond voor het eerst mis met de honden terwijl ik alleen thuis. Sophia gaf de paringsgrom, net eens zo luidruchtig, ik ken ze 100 x harder, en begon met het oversture kefje waarvan we nu wel weten dat Eesz daar op reageert. Ik kan alle afleveringen van Cesar uit mijn hoofd leren, ik wéét dat mijn nervositeit de katalysator is, maar zet dat maar eens uit. Ik kon dit gedoe tussen Eesz en Pici altijd opvangen en dit was amper een probleem meer maar nu ik ervaren heb dat Polly dan niet naar me luistert, is dit niet bepaald goed voor mijn zelfvertrouwen.
Gelukkig is er wel wat goed gegaan: Anches is gisteren geopereerd omdat ze een blauwig verkleurd opgezette melkklier had. Vanuit dit weefsel zou zich zo maar kanker kunnen ontwikkelen dus we hebben geen risico genomen en deze melkklier, en meteen ook maar de tepel erboven die een soortgelijke verkleuring begon te ontwikkelen, laten weghalen. Je bent altijd bang voor complicaties en dat je lieve dier pijn heeft en zich rot voelt. De dierenarts heeft alle mogelijke zorg gegeven. Eerst twee soorten pijnbestrijders, toen natuurlijk de narcose, alles onderhuids gehecht én een veilige pakje, een kattenrompertje, aan. Een Medical Petshirt. Ze ligt nu met haar rode hansopje lekker in het zonnetje op de vensterbank en eerder was ze zelfs aan het huppelen door de kamer heen. Ze moet straks haar pijnmedicatie weer zodat ze zich zo prettig mogelijk blijft voelen maar nu wil ik haar even niet storen en de 24 uur zijn ook nog niet om.

[klik voor een uitvergroting]
Sarah. Haar eerste dekkingen waren op acht augustus dus als alles goed gaat. is ze rondom twaalf oktober uitgerekend.
[klik voor een uitvergroting]
Sophia die me verrastte door weer, ca. 14 dagen later, krols te worden. Heel vreemd. Een vorige keer had Zagato geen interesse in haar en is ze ongedekt terug naar huis gegaan. Ze wilde vast ´haar recht´ :-) Ik hoop maar dat dit de reden is.
[klik voor een uitvergroting]
Je kan amper aan Anches merken dat ze gisteren geopereerd is.
Zondag 14 augustus.

Ik had zo genoten van m´n wandeling met de beide Pumimeiden door het centrum van Haarlem. Het was heerlijk weer, er waren veel toeristen bij wie je het genieten van onze prachtige stad van de gezichten af kon lezen, het was heerlijk weer en de hondjes gedroegen zich voorbeeldig. Ze probeerden niet eens om naar andere honden toe te trekken. Ze konden zo model staan voor keurig getrainde hondjes/ herstel, ik kon zo model staan voor iemand waarbij de aanwijzingen van Cesar Millan goed waren aangeslagen. Alleen heb ik Eesz niet zo goed onder controle en toch ging ik overmoedig met haar én Polly na de lange wandeling weer de deur uit. Dat kon niet anders dan mislukken. Het was heel akelig en niet meer voor herhaling vatbaar.
Dacht ik dat dit voldoende pech voor vandaag was, vliegt het internet er bij ons uit. We hebben net interactieve tv geïnstalleerd en ik was al zo verbaasd dat het allemaal leek te werken. Inderdaad leek. Het testen gisteren ging goed, opnemen leek ook goed maar het afspelen vandaag was niet goed. Een springerig beeld dus onbruikbaar. Maar computers willen nog wel eens opknappen na een herstart en inderdaad, dit bleek de oplossing voor dit euvel. Maar toen wilde ik verder gaan met het plaatsen van recentere foto's op de pagina's van Nieckje op deze site. Was er geen verbinding. Na een resetpoging weer wel en nadat ik een stuk geschreven had maar nog niet 'bevestigd' lag het er weer uit en was het stuk weg. Weer een wijze les om teksten in een speciaal document op te maken en dan pas te plaatsen. Ik ga het zo weer proberen en als deze tekst op de site verschijnt, was er dus weer – even – verbinding.

[klik voor een uitvergroting]
Ik ben nu het topic van Nieckje dan wel aan het bijwerken maar van Tresca heb ik ook mooie nieuwe foto´s.
Zaterdag 13 augustus 2011

We zijn er nog niet maar het gaat weer stukken beter met Eeszje, haar gezondheid en gedrag naar Polly toe. Bij ´Onze honden´ heb ik een paar dagen geleden een stuk over het probleem geschreven. Hoofdoorzaak zat in het middel dat Eesz kreeg om haar lichte incontinentieprobleem te verminderen. Bleek dat een hele nare bijwerking gewoon niet in de bijsluiters genoemd wordt. Ook op internet was er niets over in het Nederlands te vinden. Gelukkig had onze dierenarts wel over de mogelijkheid van een gedragsverandering gelezen.
Ook gaat het hier rustiger worden op kattengebied. Van de week heeft Zagato zijn laatste poesje gedekt en maandag krijgt hij zijn Suprelorinstaafje. We hopen dat hij van de nestjes van de laatste twee poesjes, Sophia en Sarah, vader van onze nieuwe zo gewenste rode kater gaat worden. Lukt dit niet dan hebben we volgend jaar nog een herkansing op ´onze rode man´ wanneer Zagato´s staafje weer is uitgewerkt.
Het weer is vooral voor de mensen met kinderen diep tragisch; zoveel regen en dat tijdens vakantietijd. Op de camping is het dan echt niet leuk meer. Maar voor mij pakt dit helemaal niet verkeerd uit. Te hoge temperaturen zijn een kwelling voor mensen met hartfalen en met dit weer kan ik me uitstekend redden. Alleen het met de honden wandelen in de regen heeft mijn voorliefde niet. Maar daar heb ik Huibert voor. Voor de honden, vooral voor Eesz, vind ik die natte vachten ook geen succes. Het is een fluitje van een cent om een hondenjasje voor haar te maken. Daar moet ik toch eens over nadenken om dit voor haar oude lijfje te maken. De Pumi´s hebben een andere vacht en blijven niet zo lang nat maar de oude botjes van Pici zouden wat comfort ook wel weten te waarderen. ´Ik gooi nooit wat weg´ dus misschien is het jasje van onze eerste Pumi, Urszi, nog ergens in huis.
Ik en de techniek zijn twee verschillende dingen en sinds we digitenne hebben van de KPN konden we de videorecorders niet meer gebruiken. Maar nu hebben we interactieve tv. Ik ben benieuwd en heb meteen een rijtje films ingevoerd waarvan ik wil dat ze opgenomen worden. Mijn favoriete programma is die van Cesar Millan. Ik kan ontelbare films en programma´s inprogrammeren maar de Dogwhisperer op National Geografic wilde nog niet lukken. Een programma op NGC wel dus ik krijg ze heus wel op band. Sommige foefjes wil ik graag nog eens zien. SBS6 zendt nu ook op de donderdagavond laat een Cesar uit - die kan ik dan voorgeprogrammeerd opnemen (als ik door heb hoe ik een aantal dagen vooruit kan bladeren in de digitale gids). Een dierenliefhebber kan nooit te weinig leren om het leven van zijn dieren zo gelukkig mogelijk te maken en zeker op hondengebied ben ik bijzonder geïnspireerd geraakt. Bij een dreigend conflict tussen Eesz en Polly kan ik dit, zonder de honden bij hun halsband te moeten pakken, voorkomen en ik wandel tegenwoordig ondanks mijn beperking heel prettig met beide Pumimeiden. Pici en Polly vinden dit merkbaar fijn. Pici maakt zelfs af en toe enthousiast huppeltje met haar oude lijfje om uiting te geven van haar prettige stemming. Over gelukkige honden; in de reclame worden de idiootste claims gemaakt door de fabrikanten van diervoeders. Bepaalde soorten voer zouden dieren slimmer maken en vandaag zag ik een voer in de supermarkt waar je je honden gelukkiger mee maakt. Ik heb het toch maar laten staan en heb een grote bak met kipkluiven meegenomen. Lekker botjes kraken, reken maar dat ze daar extra gelukkig door worden.

[klik voor een uitvergroting]
Ergens moet ik nog een recentere foto hebben van Polly dat ze zo dicht mogelijk naast de door haar aangebeden Eesz ligt.
[klik voor een uitvergroting]
De prinsesjes Sarah en Sophie die nu hopelijk allebei zwanger zijn en heel veel !!! sorrel katertjes gaan krijgen.
[klik voor een uitvergroting]
SuperNieck, Best-in-Show op de show in Alkmaar.
En we hebben een nieuw aspirant-huisdier; een muis. Ik heb de kleine zelf nog niet gehoord of er iets van geroken; ze kunnen er een vieze bende van maken. Een jaar of vijftien geleden hadden we er eentje die zich 's nachts te goed deed aan onze spullen in de voorraadkast. Huibert heeft toch op de plek waar ze door binnenkwamen kunststofschrootjes gemaakt. Het was heel ontroerend want iedere avond, klokslag tien uur, hoorde we het muisje aan zo'n schrootje krabbelen en hij heeft het nog aardig wat avonden geprobeerd totdat hij het opgaf. Nieckje nam van de week de voor haar bekende (een aantal jaren geleden had ze het er ook druk mee toen een muisje mee wilde eten van ons brood) positie in de keuken in. Even later kwam haar dochter Orchid haar helpen met de muizenjacht. Omdat er niets te vangen lijkt, richt Orchid zich al lang al weer op comfortabeler verblijfplaatsen maar Nieckje laat zich nog net kennen en ik laat het keukenkastdeurtje maar open staan zolang die uitkijkpost nodig is.

 
  
 
 
 
 
 

[klik voor een uitvergroting]
Orchid en Nieckje supergeconcentreerd op de muizenjacht.
Dinsdag 2 augustus.

Jippie!! Hij doet het weer! Ik kan weer normaal m´n site bijhouden. Het moet toch met de nieuwe Explorer te maken hebben gehad. Alleen blijft het vreemd dat het terugzetten naar herstelpunten niet werkte. Ik ga me meteen uitleven!

Ik zit nu in de kattenkamer om de twee zojuist aangekomen rode prinsesjes te helpen om zich hier zo snel mogelijk thuis te voelen. Ze zijn hier omdat hun baasjes morgen op vakantie gaan enomdat een kattenpension voor fokpoesjes niet verstandig is. Ze kunnen er kattenleukemie en kattenaids oplopen dat pas na jaren voor ziekte kan zorgen maar in die tussentijd kunnen heel veel andere kattenhuishoudens via de besmet geraakte dekkater ook weer besmet raken. Beide ziektes zijn zo ernstig dat de meeste besmette katten eraan zullen overlijden. Ik vind het dus eigenlijk onverantwoordelijk van de kattenpensions dat zij katten die nooit met andere katten in aanraking komen en dus deze ziektes niet kunnen hebben - met een simpel bloedtestje weet je dit in tien minuten - dit daar wel kunnen omdat andere katten wel die riskante contacten hebben. Zoals ik al schreef; het kan maanden duren voordat de besmetting d.m.v. een bloedtestje is aan te tonen en jaren voordat er ziekteverschijnselen ontstaan maar ondertussen worden alle katten in de omgeving wel besmet. Ca. 40% van de katten kunnen een besmetting overwinnen en blijven dan immuun. De andere reden is dat we hopen dat Sarah en Sofie krols worden, over twee maanden prachtige nestjes krijgen mét lekker veel 'kleine Roostertjes'. Onze geweldige Rooster is helaas in 2008 overleden en wordt nog dagelijks gemist. Hij is de vader van Nieckje en dus ook een voorouder van Zagato. Ik heb een foto van Rooster naast het nieuws van 28 juli hieronder geplaatst en zijn hele topic staat onderaan in ´In de loop der jaren´. Momenteel, herstel, ze zijn stil+ ik hoor nu alleen nog maar de vogeltjes en de schuurmachine van de schilders die onze voorpui aan het opknappen zijn, zitten de poezen nog te brommen naar Zagato wanneer hij te dichtbij komt. Ik heb twee benches én hun eigen transportmand in die kamer staan en d.m.v. een roulatiesysteem kunnen ze om de beurt de pootjes strekken en op een veilige manier de kennismaking voortzetten. Dit gaat wel heel voorspoedig - Zagato krijgt al respons op het vraag- en antwoordspelletje van een van de dames. Gauw even een foto van maken - de foto staat er al. We denken erover om de twee stalen benches aan elkaar te koppelen; dan is er veel meer ruimte voor de kattenbak. Evt. zou ik er ook nog hangmandjes in kunnen doen. Die zijn bij onze katten razend populair voor in de tentoonstellingskooien en zo voelen ze zich misschien nog eerder op hun gemak. Het is maar voor de eerste kennismaking, tenslotte zijn ze nu niet krols en dan kan zoiets stroever verlopen (en er mag absoluut niets misgaan). Nog eventjes en ze mogen niet alleen in hun kamer los maar ook, met toezicht en Zagato met een broekje aan, op de bovenetage.

[klik voor een uitvergroting]
Het roulatiehoekje. Voorlopig laat ik om de beurt een van de drie rondlopen. Wie vrij is, kan ook een frisse neus halen in het balkonrennetje.
[klik voor een uitvergroting]
Natuurlijk keek Jack net de andere kant op en toen we een geluidje maakten om ze te laten opkijken, was er alleen nog een lege deurmat over om op de foto te zetten.
1 augustus; Sorrel Somalipoes en wildkleur Abessijn vermist
Het is zomer en het lijkt wel dat er dan meer katten vermist raken dan anders. Wie weet helpt het om hier een oproepje te plaatsen om naar deze dieren uit te kijken. Het gaat om een wildkleur Abessijn uit Wolsem, Friesland en de sorrel Somalipoes komt uit Amsterdam. Ze zijn geen geboren Silfescians maar wij kunnen ons goed verplaatsen in de wanhoop van hun mensen. Ik hoop een berichtje of telefoontje te ontvangen zodat ik de gegevens van de zoekende eigenaren door kan geven. Ana, de moeder van onze verrukkelijke Shabanou heeft ooit ook een aantal dagen in Den Haag gezworven. Zij is gelukkig weer veilig thuisgekomen maar voor Ami heeft alle hulp niet kunnen voorkomen dat hij na een maand zwerven in hartje winter van ontbering is omgekomen.
1 augustus; Sorrel Somalipoes en wildkleur Abessijn vermist

[klik voor een uitvergroting]
Zoekplaatje: Gidget, de dochter van Shabanou en Tamaran, in de boom bij haar gezin in Hoorn.
Het valt niet mee om het buitenleven voor katten veilig te krijgen. Wij zijn dan ook dolgelukkig met onze afgezette tuin en loeisterke horren aan de voorkant van ons huis. De mensen van Gidget, zie foto hiernaast hebben nog hun handen vol om hun ondernemende jongedame binnen de afscheiding van hun tuin te houden. Het lijkt weer aangenaam weer te worden. Dus i.p.v. sporten, ga ik de kamer van ons 'sproeikanon' Zagato extra goed soppen vanwege de logeerpartij van twee sorrel dametjes die ook nog eens heel graag met kleine Zagatootjes weer thuis willen komen. En dan hopen we dat Zagato door castratie of Suprelorin ontkatert en weer gewoon als huisdier zonder katerbroekje tegen het sproeien doorlopend huiselijk verkeer kan krijgen. Dat wordt wel even inschikken voor de anderen want wanneer hij de kans krijgt, ligt hij in de huiskamer op mijn schoot en 's nachts slaapt hij bij voorkeur in mijn armen. En daarna met m'n triller in de tuin. Dit is gelukkig wel leuk. Helemaal leuk zelfs want het is er eentje van Esther Verhoef, degene die eerder zoveel boeken over huisdieren heeft geschreven en ook meerdere van onze dieren daarvoor op de foto heeft gezet. Uiteindelijk is dit stukje nog wel wat geworden maar het heen en weer sturen van de teksten van de van pc naar de IPad is erg omslachtig. Ik hoop dat webmaster Hugo weer snel van vakantie terug is en het probleem kan oplossen.
[klik voor een uitvergroting]
Sproeikanon Zagato met zijn nieuwe katerbroek.
Donderdag 28 juli en zondag 31 juli
Donderdag 28 juli

Het lukt me niet om hier wat wit te maken zoals ik bij deze stukjes altijd doe. Dit heeft dus te maken met het probleem waar ik hieronder verslag doe. Ik heb er inmiddels een tussenoplossing voor gevonden maar grotere stukken tekst tikken of bewerking, lukt echt niet. En dit alleen maar doordat ik Windows Explorer 9 erop zette. Heb ik weer. Ik kreeg voor de zoveelste keer de reminder om m'n Windows te updaten. Vooraf was er een herstelpunt gemaakt, dus wat kon me gebeuren? De vorige keer bleek de nieuwe Windows niet compatibel met het programma waar ik deze site mee onderhoud. Inderdaad, het was geen toeval dat ik toen niets meer met mijn site kon; deze keer was het weer raak. Het zette hem in vol betrouwen terug naar het aanbevolen herstelpunt. Krijg ik de melding dat er een programma ontbreekt waardoor mijn pc niet meer kan opstarten. Maar goed ik geef het niet op. Ik heb een herstart gedaan en na de tweede poging lukte het opstarten zowaar en nu ben ik zo ver dat ik mijn site weer probeer te openen. Helaas, ik was inmiddels al zo hoopvol gestemd. Maar goed, ik geef het niet op; ik ga een eerder herstelpunt zoeken. En al doende heb ik ook een beetje kunnen oefenen met Huiberts Ipadje. Zonder foto's is er geen gein aan. Via de Ipad lukt het niet, ook niet via de Smartphone, dus dit is geen echte verrassing maar wel een grote teleurstelling. Ik heb het nog niet voor elkaar - ik heb nu een herstelpunt opgegeven dat een week oud is. Slecht voor hart en bloedvaten hoor. Internet is geweldig, alle mooie pc'tjes en andere bijkomende zaken ook maar o wee wanneer iets het niet doet. We wonen vrij dicht bij de rivier het Spaarne en eerdere pc's zijn meer dan eens bedreigd met een onvrijwillig bad. Inmiddels ben ik al terug naar 12 juli...

Terugzetten haalde allemaal niets uit maar tot mijn grote verbazing kan ik nu opeens wel weer teksten¨plaatsen en bewerken. Wat een feest!

Donderdag 28 juli en zondag 31 juli

[klik voor een uitvergroting]
Het probleem is helaas nog niet opgelost. Maar er staat wat en er is een foto bij. Geen idee hoeveel verder ik terug kan/moet in de tijd.
Donderdag 28 juli en zondag 31 juli

[klik voor een uitvergroting]
Het Spaarne is niet alleen geschikt om onwillige pc´s mee te bedreigen. Dit terras aan de overkant was prima, compleet met fluviale (van Hyacinth, Keeping up appearances) genoegens.
Woensdag 27 juli 2011

Huibert heeft een Ipad in bruikleen gekregen voor een van zijn vrijwilligersbanen. Komt er toch eens wat terug. Alleen zat het niet echt mee om dat ding aan de praat te krijgen. Maar het lijkt nu een beetje gelukt. E-mailen lukt inmiddels. Nu de rest nog. Het beheren van de foto's lukt nog niet zo. Een foto verwijderen, gaat niet en teksten kopieren en bijv. in mijn website plakken is helemaal een brug te ver. Maar alle begin is moeilijk. Morgen maar eens de gebruiksaanwijzing, hoor je toch niet nodig te hebben voor iets van Apple, uitprinten. Als hij bevalt, dat ik er minimaal mijn website mee kan updaten en het typen minder pijnlijk voor mijn handen is (ik heb echt veel problemen met mijn handen) dan kopen we er eentje voor mij. Dit stukje heeft dus de functie van testcase.

Het laatste nieuws over onze menagerie: Bij Jack beginnen de hormonen weer op te spelen. Wel een beetje vroeg maar Suprelorin heeft bij ieder dier zijn eigen werkingsduur. Er zijn aanwijzingen dat de grootte van het dier hier invloed op heeft. Voordeel is nu dat Jack nu al wat van zijn castratenvet en –vacht begint kwijt te raken en dat we onze trots wellicht weer kunnen gaan showen: de Felikatshow in Schiedam zou leuk zijn. Bijkomend effect is dat Zagato en Jack een aanvaring hebben gehad. Om te voorkomen dat ze een hekel aan elkaar krijgen, houd ik ze voorlopig maar gescheiden. Ik moet er niet aan denken dat deze twee dikke vrienden nooit meer vrienden kunnen worden. Het is nu een hormonale wisseling van de wacht en dit kan wel even duren. Nu maar hopen dat Zagato tijdig castraat is of zich voelt voordat Jack niet meer zonder toezicht vrij in huis kan. Medio de volgende maand hopen we dat Zagato aan zijn verplichtingen heeft voldaan en afhankelijk van de harmonie van de katten onderling suprelorin kan krijgen. Als het te moeilijk wordt, zullen we moeten kiezen castratie wordt. Met castratie winnen we mogelijk vier maanden op dit gebied maar gedane zaken nemen geen keer: helemaal geen Zagato-kittens meer... We zouden zo graag een sorrel zoon of kleinzoon van Zagato willen krijgen.

Deze week ben ik ook begonnen met het kammen en knippen van Polly. Hele klus weer en na twee dagen poetsen, zijn we nog lang niet klaar. Een volgende keer moet ik toch echt eerder beginnen met kammen. Haar vorige kambeurt was voor de clubmatches van de KC Kennemerland en die van de VHB halverwege juni. Na die van 22 mei heb ik haar vacht alleen een beetje bijgewerkt en niet meer echt doorgekamd. Dat was te merken: één klit, al klit. Ik heb haar in de rijstzetmeel gezet en er wat meer vanaf geknipt dan ik van plan was maar ze begint al weer minder beertje en meer Pumi te lijken.

Het updaten van deze site bleek voor alsnog totaal onmogelijk via de Ipad. Maar goed dat dit een extraatje is er ik er zelf geen vermogen voor hoefde te betalen :-( Zo heb ik er toch minder de pest in. Er moet nog veel verbeteren voordat ik er zelf eentje wil hebben. Nu komt hij nog niet veel verder als een aardig digitaal fotolijstje.

 

[klik voor een uitvergroting]
[klik voor een uitvergroting]
Polly is helemaal (?) klaar voor de knipsessie.
[klik voor een uitvergroting]
Een oortje lijkt er al weer goed op het ideale Pumi-oortje.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  [44]  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  volgende pagina >>