Klik hier om te zoek op de website

archief
Het allerergste van dit stukje vind ik dat beweerd wordt dat katten een scheurende honger zouden krijgen wanneer zij maar twee keer per dag zouden mogen eten. Er wordt totaal voorbij gegaan aan de natuurlijke voeding voor de kat: vlees. Vleesetende katten krijgen juist twee hoofdmaaltijden per dag! Dat van die honger gaat ook naar mijn idee zeker op voor al die arme katten die van brokjes, liefst nog light ook, moeten leven; aan al die granen en plantaardige eiwitten heeft een carnivoor als de kat weinig. Moddervet van de koolhydraten zijn veel katten ronduit ondervoed. Een kat moet dierlijke eiwitten hebben in de vorm van vlees! Onze katten probeer ik op het gebied van eten juist 'graag' te houden. Ze genieten zoveel meer van het leven wanneer ze enthousiast hun eten verorberen en van een vleesmaaltijd waar ze flink bij hebben moeten knagen, kunnen ze ook zo heerlijk en lang helemaal voldaan zijn. Bijkomend voordeel is dat wanneer iedere hap afgeknaagd moet worden, het dier ook niet echt kan schrokken wat juist vaak wordt gezien bij katten die makkelijk eten krijgen (ook gemalen rauw vlees). Omdat echt natuurlijk niet meer bestaat en ik vind dat je het beste uit de verschillende mogelijkheden kan kiezen, krijgen ze hier ook brokjes. Vooral functioneel, wanneer ik wil weten waar iedereen uithangt en als tussendoortje. The best of both worlds.

Verveling en slechte voeding zijn naast het verkeer de grootste gevaren voor de kat. Over het verkeer hoef ik niet uit te weiden, hoe groot het percentage katten is dat door het droogvoer lijdt, leed aan of nog gaat overlijden door obesitas, gewrichtsproblemen, blaas- en nierkwalen, suikerziekte, is niet aan te geven maar na een blik om je heen in de katminnende kennissenkringen, valt niet te ontkennen dat er echt sprake van dierenleed is dat, goed bedoeld, de dieren wordt aangedaan.

Jewel is nu ruim zeven maanden en ze heeft haar boevenplukjes achter de oren nog. Ik hoop zo dat deze blonde plukjes blijven maar ze hebben het wel hard te verduren. Alle volwassen katten hier vinden dat zij regelmatig goed achter haar oren gewassen moet worden en net zag ik dat zelfs de kleine Lexie hier ook vol toewijding mee bezig was. Tja, ik denk niet dat die plukjes dit kunnen overleven. Ze worden steeds dunner. Een echte relatie tussen boevig gedrag en deze plukjes bestaat natuurlijk niet anders dan dat de indruk gewekt wordt. De term is ooit bedacht door Silvia Scheen omdat haar kater Tamaran, zoon van Maverick en Nieckje en grootvader van Lexie, een opvallend sociaal intelligent en ondernemend dier is. Hij heeft zijn boevenplukjes nog maar mocht Jewel ze verliezen, ze is boevig genoeg voor vier kittens dus saai zal het hier niet worden.

[klik voor een uitvergroting]
De geweldige Maverick wil hier ook wel weer eens een plekje. Hij is de grootste en zwaarste kat in huis. Hij heeft een tikje overgewicht maar dit zit hem niet in de weg om nog plezier in beweging te hebben. Als dit wegvalt, is Leiden in last.
[klik voor een uitvergroting]
Jewel krijgt een wasbeurt van Jack.
Zaterdag 13 oktober 2012

Al het duimen voor aangenaam herfstweer heeft geholpen. We kwamen met regen, Huibert heeft zijn eerste sigaar in het tuinschuurtje gerookt, en we gingen met regen maar daartussen konden we geen lekkerder weer hebben. We hebben nu wel heel erg veel medelijden met de mensen die nu in West-Europa op vakantie zijn. Wij hebben dan ook de afgelopen week van onze vakantie in ons huisje van Easterwood hondvriendelijke vakantiehuisjes in Appelscha, met Wifi en met een speciaal voor honden afgezette tuin, echt kunnen genieten. Niet alleen het zonnetje en weinig wind maar ook het uitzicht over de landerijen en de hondenlosloopgebied in het bos maar 200 meter verderop waren cadeautjes. De beheerder had gezorgd voor verschillende – geplastificeerde – overzichtskaarten van de wandelgebieden waardoor we eruit hebben kunnen halen wat maar mogelijk was. Zelfs op de heide en het Canadameer hebben we kunnen wandelen. Op de heide met het vee moesten de honden natuurlijk aangelijnd maar dat was geen bezwaar, tevreden als ze al waren na het dollen in het losloopgebied waar vanuit we iedere wandeling startten. Op een gegeven moment waren er twee bokken van verschillende schapenrassen die toch wel heel erg veel belangstelling voor ons, misschien wel Eesz, omdat ze inderdaad op een schaap lijkt ;-), bleken te hebben. Ook moet je er niet vreemd van opkijken wanneer deze bokken hun territorium willen beschermen. Gelukkig kozen ze er uiteindelijk voor om ons met rust te laten. De wandelroutes waren ook met gekleurde paaltjes aangegeven maar de navigatie van onze nieuwe mobieltjes heeft ons toch meerdere malen weer op het rechte pad gebracht (zouden er idioten bestaan die dit soort paaltjes voor de los in het bos gooien of als souvenir meenemen?). Ook het meeshouwen van een fotocamera hoeft niet meer. Met onze Samsung Galaxy's zijn prima foto's mee te maken. Alleen een tip voor de fabrikant; een polskoordje want ze kunnen makkelijk uit je handen schieten en ik denk dat ze niet tegen een valpartij kunnen.

Onze honden hebben nu een dusdanige leeftijd dat we iedere dag in gezondheid moeten koesteren. Eezs trouwens opgefleurd van de extra beweging. We verbeelden ons dat haar achterhand iets krachtiger is. Het voorpootje van Pici, was al een zwakke plek, kreeg wel problemen. Ze heeft er behoorlijk mank door gelopen maar zoals altijd, blij van zin met haar staartje dapper in top. Polly was ook een feest en wanneer we ergens anders heengingen, na de wandeling, mocht zij mee. Zoals uit eten gaan. Meestal maakten we zelf een potje maar uit eten is wel zo feestelijk. De eerste keer gingen we naar een Chinees (ik zeg maar niet in welk plaatsje want we waren daar de enige klant en het eten was koud). Bij binnenkomst keek de gastvrouw erg vies naar Polly en toen we weggingen liep ze met een stofzuiger… Ik denk dat ze een vergrootglas nodig had om een haar van Polly te vinden want dit type hondjes verhaart niet :-) Een paar dagen later gingen we naar een andere Chinees voor een herkansing. Huibert is gek op dat eten en hier in het centrum van Haarlem is er niet een meer. Bleek er een bordje op de deur te staan dat het verboden voor honden was. Uhum. Dus geen Chinees. Om de hoek was een pizzeria – dan maar Italiaans, dat vinden we ook erg lekker. Dus niet. Ook verboden voor honden.

[klik voor een uitvergroting]
Tja, binnenshuis roken mag je je medemens niet meer aandoen. En daar sta je dan met je sigaar tijdens de laatste regenbui.
[klik voor een uitvergroting]
De volgende dag was het al heerlijk weer. We hadden er even niet aan gedacht dat Sijntje door de openstaande schuifdeur ook naar buiten kon. Hier zit ze gezellig bij me en ze taalde niet naar ontsnappen.
[klik voor een uitvergroting]
De tuin had door de bomen gedeeltes met zon en met schaduw en dit was het uitzicht.
Aan de overkant van het water zagen we een restaurant met de naam Balkan. Huibert wist zich te herinneren dat dit positief vermeld stond in de informatie van de beheerder van het vakantiehuisje dus ondanks dat ik niet echt gecharmeerd ben van het Joegoslavische eten gingen we erheen. Wat een verademing – een gastvrije ontvangst en onze Polly voelde zich daar als Hongaars hondje helemaal thuis want dit restaurant had meerdere 'keukens' waaronder de Hongaarse en Griekse. Van de katten hadden we alleen Sijntje mee omdat zij regelmatig eetproblemen heeft en al die extra zorg kan je de toch al overbelaste zeer gewaardeerde kattenoppas Patricia niet aan doen. Sijntje hield zich uitstekend. Aan haar eetlust mankeerde niets en ze kwam zelfs bij buiten, helpen zonnen. Doodeng in principe want een kat kon wel die tuin uit. Maar Sijntje had maar een interesse - bij het vrouwtje in het zonnetje. Huibert heeft er met zijn mobieltje nog een leuke foto gemaakt. Op vakantie gaan, is lastig voor mensen met huisdieren. Als ik ze allemaal zou meenemen, zou ik helemaal gelukkig zijn. Het huisje was er ruim genoeg voor alleen moet er dan wel een kattenren bij ;-) Maar het is niet praktisch. Hoe krijg je al die dieren daar - een vrachtwagen huren? Het was nu al een geval van "Ik heb mijn wagen volgeladen" ondanks dat we ook een aanhangertje gehuurd hadden. Des te blijer ben je dan wanneer je weer thuis bent en met eigen ogen ziet dat het ze allemaal goed is vergaan. Ik maakte me het meeste zorgen om Lexie omdat die nog zo klein is en nog niet zo goed grotere stukken vlees eet. Iedereen alleen gemalen vlees geven, is geen optie. Dan vervuilen hun gebitten. Die zorgen waren helemaal niet nodig. Ze is volgens mij prima gegroeid en ze is beslist niet mager. Ook gaan Jewel en Lexie nu veel leuker met elkaar om. Wanneer Jewel wat ruig stoeit, moppert Lexie wel maar de grondige wasbeurt van Jewel daarna vergoedt veel. Vannacht waren vooral de kleintjes niet van het bed af te slaan. Voor Pici hebben we nu extra pijnmedicatie. Tramadol. Even een week aankijken hoe dit bij haar gaat. Ze krijgt al 2,5 jaar Carprodyl en dit mag erbij worden gebruikt. Wel Isogel door haar eten gaan doen om te voorkomen dat ze buikpijn door obstipatie krijgt. Dat had de dierenarts niet verteld maar staat vast wel in de bijsluiter. Het lijkt me stug dat alleen mensen dit als bijwerking krijgen. Terugkijken kunnen niet zeggen dat ze aan het einde van een wandeling minder goed liep als bij de start maar we hopen dat frequentere korte loopjes hier goed uitpakken bij ons oude maar vooral zo vrolijke meisje.

Een van de filmpjes van onze wandelingen. Deze is van de laatste dag. Polly heeft nog energie te over na de fikse wandeling o.a. over de hei, onze oude Picimeisje is nog blij van zin maar Eesz heeft geen zin meer om voor niks, de koekjes waren op, naar mij toe te komen en ze is juist de hond die normaal het beste luistert.

Onze Hongaarse hondenbrigade

Wederom met Sijntje. Ze had de week van haar leven.
[klik voor een uitvergroting]
Voor Pici hadden we haar eigen benchje meegenomen. Het valt uit elkaar van ouderdom en het is vast ook niet meer afsluitbaar maar zij voelt zich daar prettig is en dat telt.
[klik voor een uitvergroting]
Sijntje moest natuurlijk ook een nieuw krabpaaltje hebben.
[klik voor een uitvergroting]
Het was genieten met onze Hongaarse hondenbrigade van de prachtige natuur.
[klik voor een uitvergroting]
Onze Pumimeisjes.
[klik voor een uitvergroting]
Tussenstops waren ideaal voor het maken van de vakantiekiekjes.
[klik voor een uitvergroting]
Uiteraard moest Polly bij de mooiere paddestoelen poseren.
[klik voor een uitvergroting]
We zijn bij het Canada- of Aekingermeer geweest en deze foto is net als de eerste op dit rijtje gemaakt op het Aekingerzand. Nooit geweten dat Friesland zo mooi was.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  [32]