Klik hier om te zoek op de website

archief
[klik voor een uitvergroting]
Samen met Zagato buiten.
[klik voor een uitvergroting]
Anches met haar laatste kitten, de schattige Fancy Free.
[klik voor een uitvergroting]
Haar dochter Sientje met sorrel kleinzoon. Sientje is haar enige nakomeling die de genen kan doorgeven.
Zaterdag 18 mei

Tot onze grote schrik werd onze moeder begin deze maand ernstig ziek en de 15e is zij aan een complicatie van het Norovirus overleden. Dit valt dus onder 'woorden schieten me tekort' want ik kan niet opschrijven hoe erg we het vinden. Nu hebben we alleen nog de herinneringen. Gelukkig hebben we die heel veel en hele mooie. Mijn ouders waren altijd al een echte kattenliefhebbers. Een van de eerste babyfoto's van mij was dus 'baby met kat'. In de jaren tachtig heeft mijn moeder meerdere keren tijdens onze vakanties met hulp van onze nicht Monique voor de katten gezorgd. Alleen wanneer er mensen in je huis wonen, kan je als dierenliefhebber met een (enigzins) gerust hart op vakantie gaan. We bewaren mooie herinneringen aan de gezamenlijke liefde voor huisdieren. Papa en mama hebben ook twee zilver Abessijnse dames van ons gehad en met Minouschka hebben ze zelfs een nestje gefokt. Die herinneringen daaraan zijn onbetaalbaar. Mijn vader was toen al ziek en is niet lang daarna overleden. Extra fijn is het om te weten dat de genen van dit bijzondere nestje nog steeds in omloop zijn. The Fonz was namelijk een kleinkind van Minouschka (officieel heette ze Silfescian Tamar Atalante). Dit is het topic van The Fonz op deze website, The Fonz, en ondanks dat hij maar twee nakomelingen had waarmee gefokt werd, zijn zijn genen via hen de wijde wereld ingegaan. Deze herinneringen zijn onbetaalbaar maar ook de recentere herinneringen zijn om te koesteren. Toen Tamara en Minouschka overleden waren, namen we af en toe naast een of meer honden ook katten mee. Meestal jonge dieren die dan meteen ook een extra training kregen in het autorijden. Ook nadat mama in een verzorgingstehuis kwam te wonen, bleven we deze gewoonte trouw. In maart zijn we nog met drie kittens geweest en wat ben ik blij dat ik toen nog even gauw wat foto's heb gemaakt.

Het zelf geen huisdieren meer kunnen verzorgen en dus niet meer kunnen hebben, viel haar heel erg zwaar. Die bezoekjes waren een poging om dit gemis te compenseren. Ook genoot mijn moeder van twee stoffen knuffelkatjes. Tegenwoordig zijn de knuffeldieren helemaal onweerstaanbaar. Zo mooi gemaakt en zo heerlijk zacht. Mijn moeder had deze twee katjes vaak bij haar in haar relaxstoel.

[klik voor een uitvergroting]
Heel lang geleden; wij saampjes de raskat promoten op de Huishoudbeurs.
[klik voor een uitvergroting]
Mama is zelfs een keer, met Tamara die toen al aardig op leeftijd was, op een kattententoonstelling geweest.
[klik voor een uitvergroting]
Jewel tussen de knuffelkatjes.
[klik voor een uitvergroting]
Met Lexie.
[klik voor een uitvergroting]
De brave Zagato en Polly onder de tafel in het verzorgingstehuis.
[klik voor een uitvergroting]
Met The Fonz, in zijn jonge jaren als dekkater.
[klik voor een uitvergroting]
Met Tamaran en Minouschka voor de kachel.
[klik voor een uitvergroting]
Met Shamina nog maar twee maanden geleden.
Dinsdag 30 april

Ik ben natuurlijk gekluisterd aan de buis maar tussendoor even mijn website bijwerken kan best. Uiteraard ben ik deels in het oranje en voor de honden heb ik oranjeversierselen klaarliggen. Jewel vond dat tasje en ging er al mee aan de haal. Jammer voor haar, deze slingers zijn niet geschikt voor katten. Toen dacht ze dat mijn boa bedoeld was om te vangen. Die heb ik tot ik zo met de honden ga lopen maar weer opgeruimd. Het is bijzonder rustig in cattery Silfescian/huize Meijer. Bobby is twee weken geleden als laatste kitten uitgevlogen, de moedertjes zijn aan de suprelorin, Jack is hormonaal helemaal tot rust gekomen, Lexie is aan de pil terwijl Jewel in de startblokken staat voor haar eerste nestje (zie nestpagina). Op deze pagina valt van alles te vinden over de fokplannen en de nestjes (ook die van jaren geleden). Ook plaats ik er vaak gegevens over nestjes van samenwerkende cattery's. Wat is eigenlijk niet doe, is het promoten van hondennestjes. Uitzonderingen bevestigen de regel want voor Pumi- en Kuvasznestjes maak ik graag een stukje. En deze keer plaats ik zelf wat over een hondennestje zonder stambomen. Echt een hele, hele grote uitzondering. Ze zijn geboren bij Donato, Angela en Donatella van restaurant Ora aan de Jansweg waar we graag een hapje komen eten (vooral die soep!! én grotendeels biologisch!). Dit contact was al eens aanleiding om twee katten naar hen te vernoemen en deze keer plaats ik een paar fotootjes van deze vier maanden oude puppy's.

[klik voor een uitvergroting]
Wie interesse heeft, kan contact opnemen met Donatella via Haarlem90@gmail.com of via het telefoonnummer van het restaurant 0235512215.
[klik voor een uitvergroting]
De pupjes
Over een paar weken worden er kittens van Non verwacht.
[klik voor een uitvergroting]
Onze Jewel die ook een nestje mag gaan krijgen.
Donderdag 18 april 2013

Arme Pici. Ik was met haar aan de wandel en ging even een kleinigheidje kopen in een winkel waar ze niet moeilijk doen over een braaf hondje dat met haar baasje meetrippelt. Alleen hebben ze daar een hellinkje bij de deur en toen wij naar buiten gingen, liep Pici door die helling wat sneller en ik juist wat langzamer met als gevolg dat zij eerder bij de deur was dan ik en zij met haar kopje tegen de glazen voordeur knalde. Heb je een keer een winkel die aan het milieu denkt, heb je dit. Arme Pici viel met haar oude stramme lijfje met een zielige kreet omver. De mensen van de winkel waren erg aardig voor haar. Op de terugweg naar huis was ze wel de weg kwijt maar met haar laatste wandeling voor de nacht was ze weer onze eigen Pici met haar ons bekende oudedagsbeperkingen. Ze is ook licht dementerend en daardoor vergeet ze af en toe dat ze geen jonge meid meer is en maakt ze de gekste bokkensprongen. Pici is onlangs 16 jaar geworden maar Eeszje blijft niet echt achter want met haar grote lijf heeft ze het toch maar gepresteerd om deze week 14 jaar te worden. En ze doet het echt heel goed. Het enige is dat de irritatie in haar keel af en toe wat opspeelt en toen ik vanavond een stukje met haar liep was ze zo opgewonden dat ze sprongen makend met me mee huppelde en dan speelt die keel weer op. De vorige keer hielp een kinderhoestdrankje. Dat moest ik haar maar weer eens geven.

We zijn weer helemaal kittenloos. Gisteren hebben we Bobby als laatste weggebracht. Het afscheid nemen voor de moedertjes is mooi geleidelijk verlopen en aan niets is te merken dat ze hun kittens missen. We krijgen over alle kittens goede berichten en leuke foto's. De meesten via het besloten Silfescian-Facebookgroepje. Deze groep is speciaal voor mensen die een Silfescian hebben (gehad). Als eersten waren Marley en Ruby verhuisd, daarna Shamina. Monty, Belle en Crook bleven nog wat langer bij ons en gisteren vloog Bobby dan uit. Vanavond heeft Tresca samen met haar grote dochter Jewel een tijd bij me op schoot gelegen. Jewel is de eerstvolgende die een nestje mag gaan krijgen. Ze is al voor de belangrijkste testen geslaagd en bij haar volgende krolsheid mag ze gaan logeren bij Boris van de Feroxcattery.

[klik voor een uitvergroting]
Pici en Polly, begin deze maand.
[klik voor een uitvergroting]
En de mooie Eesz die deze week veertien jaar oud werd.
Woensdag 10 april

Tot mijn schrik zag ik dat de eetlust van Bobby en Crook niet was zoals het hoorde. Bobby te weinig en Crook teveel. Eerst dacht ik aan een worminfectie maar toen Crook diarree kreeg, heb ik ze, een halve dag na de herhaling van de ontworming, wat Finidiar/Diarstop gegeven. Het is dat ik met eigen ogen heb gezien dat Crook diarree had en natuurlijk dat de eetlust afwijkend was want verder is aan niets te zien dat er wat speelt. Bij kittens die de hele dag door uit een bak met brokjes kunnen grazen, is het voor een verzorgen amper mogelijk tijdig te signaleren dat er iets mis is aan het gaan. Ik hoop zo voor de mensen die op deze kittens wachten dat ze weer snel 100% spic & span zijn. Belle heeft er geen last van en verdeelt haar aandacht tussen mij, grote zus Jewel en de kleine mannen voor het betere stoeiwerk.

'In de literatuur' wordt vaak als tip gegeven om onder het staartje te kijken naar sporen van diarree om de gezondheid van een uit te zoeken kitten te checken. Het schone kontje van Crook op de foto hieronder geeft aan dat dit niet echt een goed criterium is. Diarree bij katten is trouwens heel lastig waar te nemen. Echt waterdunne diarree verdwijnt in de kattenbak en bij buitenkatten die binnenshuis geen kattenbak gebruiken, merkt de eigenaar ook pas wanneer de kwaal al chronisch is geworden. Meestal blijven ze normaal speels en is het probleem echt uit de hand gelopen wanneer het dier een zieke indruk gaat maken. Bobby en Crook hebben er nog geen seconde minder om gespeeld. Ik houd ze alleen strak op eetgebied. Vanmiddag hebben ze wat stukjes gekookte kipfilet met rijst/kipbouillon gehad. Vanavond hebben ze enthousiast geknaagd aan een stuk rauwe kippenpoot en Bobby heeft ook nog een reep lamshart gegeten.

Zo juist legde Crook een 'proeve van bekwaamheid' af door naar de kattenbak te gaan. Ik volgde hem dus met grote interesse en tot mijn grote opluchting deed hij alleen een plasje. Jippie!

Ik ga zo even kijken of de foto's van vanmiddag nog de moeite waard zijn - dan past er vast nog wel eentje hiernaast.

[klik voor een uitvergroting]
Grote zus Jewel met Belle.
[klik voor een uitvergroting]
De volgende dag vond ik ze weer samen in dezelfde stoel en eind van de week werd Jewel van het ene moment op het andere krols.
[klik voor een uitvergroting]
Crook.
Het blijft wel behelpen met de vervangende camera. Hij weigert zo vaak en zo lang met het afdrukken, ik stel hem scherp, de kat begint te gapen, is er mee klaar en dan lukt het eens een keertje om af te drukken. Hoe slecht kan een camera zijn? Maar ik moet niet zeuren. sommige foto's zijn toch best aardig gelukt. Jenny, onze achterbuurvrouw, het vrouwtje van Soek, een dochter van Tresca en Jack, had prachtige mandjes gekocht maar haar katten zien er niets in. Ik zette twee van de drie op de bank en even later lag links van me Jack in de ene en Tresca rechts van me te spinnen.
[klik voor een uitvergroting]
Bobby in een van de nieuwe mandjes.
[klik voor een uitvergroting]
Bobby.
[klik voor een uitvergroting]
We zijn twee vriendjes, jij en ik (het liedje van de Marsipulama).
[klik voor een uitvergroting]
Crook.
<< vorige pagina  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  [26]  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  volgende pagina >>